Αντιδράσεις για τις στρατηγικές επενδύσεις στον αιγιαλό

Ισχυρές αντι­δρά­σεις προ­κα­λεί η ρύθμιση που προ­τεί­νει το υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης για παρεμ­βά­σεις στον αιγιαλό, εφόσον μια επέν­δυση χαρα­κτη­ρι­στεί στρα­τη­γική. Σύμφωνα με αυτή, ο επεν­δυ­τής μπορεί να παρέμ­βει κατά το δοκούν στην παραλία, στον αιγιαλό και τον συνε­χό­μενο θαλάσ­σιο χώρο, ακόμα και να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει βαριά έργα. Επι­πλέον μπορεί να εξα­σφα­λί­σει οποιεσ­δή­ποτε ειδικές πολε­ο­δο­μι­κές παρεκ­κλί­σεις ζητήσει από τα ισχύ­ο­ντα στην περιοχή. Οπως ήταν επόμενο, το σχέδιο νόμου δέχεται έντονη κριτική από επι­στη­μο­νι­κούς φορείς και περι­βαλ­λο­ντι­κές οργα­νώ­σεις, που ζητούν να μην κατα­τε­θεί στη Βουλή.

Το σχέδιο νόμου «Στρα­τη­γι­κές επεν­δύ­σεις και βελ­τί­ωση του επεν­δυ­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος μέσω της επι­τά­χυν­σης δια­δι­κα­σιών στις ιδιω­τι­κές και στρα­τη­γι­κές επεν­δύ­σεις», επί του οποίου η δημόσια δια­βού­λευση ολο­κλη­ρώ­θηκε προ ημερών, έρχεται να προ­στε­θεί στη μακρά σειρά νομο­θε­τη­μά­των της τελευ­ταίας δεκα­ε­τίας (αρχής γενο­μέ­νης από τον ν.3894/10), με τα οποία παρα­κάμ­πτε­ται a la carte η πολε­ο­δο­μική και περι­βαλ­λο­ντική νομο­θε­σία υπέρ ιδιω­τι­κών επεν­δύ­σεων. Παρότι βασικός προ­ο­ρι­σμός του σχεδίου νόμου είναι, σύμφωνα με το υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης, η απο­σα­φή­νιση της νομο­θε­σίας, το νέο νομο­θέ­τημα εισάγει σειρά νέων ρυθ­μί­σεων που διευ­ρύ­νουν τις επεν­δύ­σεις οι οποίες μπορούν να χαρα­κτη­ρι­στούν στρα­τη­γι­κές και επε­κτεί­νουν τις δυνα­τό­τη­τες των επεν­δυ­τών.

Η πιο προ­βλη­μα­τική διάταξη του σχεδίου νόμου είναι αυτή που αφορά τον αιγιαλό και την παραλία. Οπως προ­βλέ­πει η διάταξη, σε κάθε στρα­τη­γική επέν­δυση μπορεί να παρα­χω­ρη­θεί όχι μόνο δικαί­ωμα απλής χρήσης του αιγια­λού και της παρα­λίας (όπως δίδεται σήμερα, λ.χ., σε ξενο­δο­χεία), αλλά πλήρες δικαί­ωμα μόνιμων ή προ­σω­ρι­νών επεμ­βά­σεων, ακόμα και βαρέων έργων. Χαρα­κτη­ρι­στικά είναι ορι­σμένα από τα σχόλια που κατα­τέ­θη­καν στο συγκε­κρι­μένο άρθρο στη δια­βού­λευση.

«Το σχέδιο νόμου δεν αντι­με­τω­πί­ζει την παρά­κτια ζώνη κυρί­αρχα ως κοι­νό­χρη­στο αγαθό και περι­βαλ­λο­ντικό πόρο, αλλά τη θεωρεί απο­κλει­στικά οικο­νο­μικό πόρο, περιο­ρί­ζο­ντας ακόμη περισ­σό­τερο την πρό­σβαση του κοινού στον παρά­κτιο χώρο και κατ’ επέ­κταση στον ευρύ­τερο θαλάσ­σιο χώρο, επι­δει­νώ­νο­ντας μια ήδη σοβαρά επι­βα­ρυ­μένη και εν πολλοίς ανε­ξέ­λεγ­κτη κατά­σταση», παρα­τη­ρεί ο Σύλ­λο­γος Πολε­ο­δό­μων και Χωρο­τα­κτών (ΣΕΠΟΧ), ενώ το Επι­με­λη­τή­ριο Περι­βάλ­λο­ντος και Βιώ­σι­μης Ανά­πτυ­ξης, που έχει ως μέλη και πρώην ή νυν ανώ­τα­τους δικα­στι­κούς, χαρα­κτη­ρί­ζει το σχέδιο νόμου «επι­κίν­δυνο περι­βαλ­λο­ντικά και κοι­νω­νικά». «Ο νομο­θέ­της δηλώνει, απε­ρί­φρα­στα πλέον, ότι ο αιγια­λός, η παραλία και η θάλασσα παύουν να είναι οικο­συ­στή­ματα και κοι­νό­χρη­στα δημόσια αγαθά. Παύουν να υπό­κει­νται στους φυσι­κούς νόμους που ανα­γνω­ρί­ζει η επι­στήμη και στους νομι­κούς περιο­ρι­σμούς που επι­βάλ­λο­νται από τη διεθνή νομο­θε­σία και δεσμεύ­ουν τη χώρα. Εις το εξής η παρά­κτια ζώνη αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως το ελκυ­στικό αντάλ­λαγμα που προ­σφέ­ρε­ται στους επί­δο­ξους επεν­δυ­τές, στρα­τη­γι­κούς και μη, προ­κει­μέ­νου να τους δελε­ά­σει. Σύμφωνα με τα άρθρα 3, 4 και 5 του νομο­σχε­δίου, το κάθε επεν­δυ­τικό σχέδιο θα αντι­με­τω­πί­ζε­ται ξεχω­ρι­στά. Ο επεν­δυ­τής θα εξα­σφα­λί­ζει ειδικό κατά παρέκ­κλιση προ­νο­μιακό καθε­στώς που θα προ­τεί­νει ο ίδιος και θα εγκρί­νε­ται με συνο­πτι­κές ad hoc δια­δι­κα­σίες», ανα­φέ­ρει. Στην ίδια φιλο­σο­φία είναι και οι πολε­ο­δο­μι­κές ρυθ­μί­σεις του σχεδίου νόμου. Οπως προ­βλέ­πε­ται, οι στρα­τη­γι­κές επεν­δύ­σεις μπορούν να λάβουν οποια­δή­ποτε παρέκ­κλιση από τη νομο­θε­σία ζητή­σουν, χωρίς να δεσμεύ­ο­νται από τον τοπικό πολε­ο­δο­μικό σχε­δια­σμό και τους όρους δόμησης.

Το υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης από την πλευρά του υπε­ρα­σπί­ζε­ται τις ρυθ­μί­σεις. Οσον αφορά την επέ­κταση του δικαιώ­μα­τος εκτέ­λε­σης έργων στον αιγιαλό, «δεν πρό­κει­ται για μια “αυτό­ματη” δια­δι­κα­σία, καθώς προη­γεί­ται η δια­δι­κα­σία περι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης», εκτι­μάει ο αναπλ. υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης Νίκος Παπα­θα­νά­σης. «Σε κάθε περί­πτωση είναι μια ρύθμιση που προ­τεί­ναμε για συζή­τηση στην κοι­νω­νία και δεν είναι δεδο­μένο ότι θα φθάσει στη Βουλή. Στόχος μας είναι να διευ­κο­λύ­νουμε απλά έργα, όπως τη δημιουρ­γία μιας προ­βλή­τας και όχι μεγάλες παρεμ­βά­σεις που θα αλλοιώ­νουν τον αιγιαλό». Οσον αφορά τις παρεκ­κλί­σεις από την πολε­ο­δο­μική νομο­θε­σία, ο κ. Παπα­θα­νά­σης επι­ση­μαί­νει ότι η συνταγ­μα­τι­κό­τητά τους έχει κριθεί από το ΣτΕ. «Οι επεν­δύ­σεις, ιδιαί­τερα οι στρα­τη­γι­κές, είναι πολύ κρί­σι­μες για την πατρίδα μας γιατί δημιουρ­γούν θέσεις εργα­σίας. Επι­πλέον υπό­κει­νται σε δια­δι­κα­σία περι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης και κρί­νο­νται από το ΣτΕ. Οι πολε­ο­δο­μι­κές ρυθ­μί­σεις που προ­τεί­νουμε θα διευ­κο­λύ­νουν τη λει­τουρ­γία της αγοράς και θα ενθαρ­ρύ­νουν μεγάλες επεν­δύ­σεις».

Πηγή kathimerini.gr

Γιώργος Λιάλιος