Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα

Ίσως κάποιοι θα σπεύ­σουν να δια­βά­σουν το κείμενο ανα­ζη­τώ­ντας μέσα στις λέξεις κάτι που να έχει σχέση με το καυτό θέμα των ημερών… τις εκλογές. Ίσως το κείμενο που θα ακο­λου­θή­σει να έχει σχέση με το τι ψηφί­ζουμε στις εκλογές και τι είναι οι εκλογές και γιατί γίνο­νται οι εκλογές, γιατί στην ΟΥΣΙΑ ψηφί­ζουμε τις πολι­τι­κές που ακο­λου­θούν και πρέπει να ακο­λου­θούν οι πολίτες, είτε είναι υπο­ψή­φιοι είτε όχι και ανα­φέ­ρο­μαι σε τι κόσμο θέλουμε να ζούμε εμείς και τα παιδιά μας.

Είναι μια ΘΥΜΩΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ και απευ­θύ­νο­μαι σε ΟΛΟΥΣ σας. Κάποιοι άνθρω­ποι τα τελευ­ταία χρόνια έκαναν απί­στευ­τους αγώνες για να σώσουν τα λίγα ενα­πο­μεί­να­ντα ελάφια του νησιού μας. Τα μονα­δικά στον κόσμο πλα­τό­νια μας, τα Dama dama και κατά­φε­ραν να τα φτάσουν σε ένα μικρό αριθμό ώστε να γεν­νώ­νται ελπίδες ότι θα μπο­ρέ­σουμε να τα δια­τη­ρή­σουμε σε έναν αριθμό που να μην κιν­δυ­νεύ­ουν να εξα­φα­νι­στούν. Αλλά σε αυτόν τον τόπο υπάρ­χουν πάντοτε κάποιοι εραστές του άρρω­στου, του αρνη­τι­κού, του άσχημου, κάποιοι βαρύ­μαγ­γες πατσο­κοι­λιά­δες που θεωρούν αυτά τα πανέ­μορφα και αθώα πλά­σματα ιδιο­κτη­σία τους και τα δολο­φο­νούν στή­νο­ντας παγίδες. Όλα αυτά για να γλε­ντή­σουν υπε­ρή­φα­νοι με τα 10 κιλά κρέας που θα γεμί­σουν την κοιλιά τους, επαι­ρό­με­νοι για την εξυ­πνάδα και την ανω­τε­ρό­τητά τους. Τους τελευ­ταί­ους μήνες έχει γίνει μια τερά­στια σφαγή ελαφιών από αυτούς τους τύπους και πρέπει να σηκώ­σουμε ΟΛΟΙ το ανά­στημά μας απέ­να­ντι σε αυτούς τους υπαν­θρώ­πους. Πρέπει να κατα­λά­βουν αυτοί οι τύποι ότι αν πέσει στην αντί­ληψή μας οτι­δή­ποτε δεν θα σιω­πή­σουμε και θα τους οδη­γή­σουμε εκεί που ανήκουν.

Δεν υπάρχει πια καμία δικαιο­λο­γία σιωπής, ανοχής και συγκά­λυ­ψης. Τα ελάφια υπάρ­χουν στην Ρόδο πάνω από 6000 χρόνια και αν εξα­φα­νι­στούν δεν μπορεί να δοθεί εκ των υστέρων καμία συγ­γνώμη για να τα ξανα­φέ­ρουμε στην ζωή, διότι απλού­στατα τα συγκε­κρι­μένα ελάφια δεν υπάρ­χουν πουθενά αλλού !!!. Τα ελάφια δεν είναι πεσμέ­νοι σοβάδες για να τα ξανα­φτιά­ξουμε. Ας στεί­λουμε αυτό το μήνυμα προς κάθε κατεύ­θυνση ότι δεν θα δεχθούμε η Ρόδος από νησί των ελαφιών να γίνει νησί των δολο­φό­νων. Σε αυτό ακριβώς το σημείο θα επα­νέλθω και στον πρόλογο αυτής της επι­στο­λής στο αν αυτοί που θέλουν να ασχο­λη­θούν με την τύχη αυτού του τόπου, έχουν την θέληση, το σθένος και την επι­θυ­μία να ζήσουν αυτοί και τα παιδιά τους σε αυτόν τον τόπο ο οποίος ανήκει ΚΑΙ σε αυτά τα πλά­σματα και για αυτό ονο­μά­στηκε και νησί των ελαφιών. Αν όχι, τότε, χωρίς να στε­νο­χω­ριέ­στε και πέσετε από τον καναπέ, ο τελευ­ταίος να κλείσει την πόρτα.

Μαρ­τί­νος Κανελ­λά­κης

Πρό­ε­δρος των Εθε­λο­ντών Ρόδου