Η μεγάλη ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων

ΓΡΑΦΕΙ Ο

ΜΠΑΜΠΗΣ ΣΑΡΡΗΣ

Λίγες μέρες μετά την έκθεση της Κομι­σιόν, ακο­λού­θησε η ψήφιση του νέου Μεσο­πρό­θε­σμου Προ­γράμ­μα­τος 2015 – 2018, από 150 βου­λευ­τές του Ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου (ΝΔ- ΠΑΣΟΚ). Οι εντολές των δανει­στών έγιναν ήδη απο­φά­σεις, που δένουν τη χώρα και το λαό σ’ ένα νέο μνη­μό­νιο, επι­βάλ­λο­ντας πρό­σθετα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα 7,7 δισ. ευρώ για την τριετία 2015 – 2017 και άλλα 15 δισ. ευρώ, για την κάλυψη του χρη­μα­το­δο­τι­κού κενού της περιό­δου 2014 – 2015. Δανει­στές και συγκυ­βέρ­νηση φόρ­τω­σαν ξανά, στον ήδη εξα­θλιω­μένο Ελλη­νικό λαό, νέους άμεσους και έμμε­σους φόρους, συνέ­χιση της λιτό­τη­τας, πρό­σθετα «διαρ­θρω­τικά μέτρα» από την «εργα­λειο­θήκη του ΟΟΣΑ», απε­λευ­θέ­ρωση των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων από το δημόσιο και τον ιδιω­τικό τομέα, δια­τή­ρηση της έκτα­κτης εισφο­ράς ως το 2016, επι­τά­χυνση των απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων, κατα­σχέ­σεις απο­τα­μιεύ­σεων και ακι­νή­των, παρα­πέρα μείωση των συντά­ξεων και άλλα πολλά. Οι περι­κο­πές των επι­κου­ρι­κών συντά­ξεων, αρχί­ζουν την επόμενη των εκλογών, σε ποσοστό που θα φτάνει μέχρι και στο 40%. Η χαρι­στική βολή, θα δοθεί σε λίγους μήνες με τις νέες περι­κο­πές, κύριων και επι­κου­ρι­κών συντά­ξεων, τις οποίες προ­γραμ­μα­τί­ζουν για τον ερχό­μενο Γενάρη του 2015.

Που πήγαν τ’ απο­θε­μα­τικά των ταμείων μας;

Tο ασφα­λι­στικό σύστημα είχε συσ­σω­ρεύ­σει αρκετά κεφά­λαια στα ταμεία του από τις εισφο­ρές μας, χρήματα που δεσμεύ­τη­καν με τον ανα­γκα­στικό νόμο 1611/1950 στην τράπεζα της Ελλάδος, για τρεις ολό­κλη­ρες δεκα­ε­τίες (1950-1980). Ενώ το κράτος δεν μετείχε στη χρη­μα­το­δό­τηση του συστή­μα­τος, βούταγε απ’ αυτά, όποτε και όσα ήθελε, ασκώ­ντας επί δεκα­ε­τίες «κοι­νω­νική πολι­τική με ξένα κόλλυβα». Επι­πλέον με τα κεφά­λαια αυτά, χρη­μα­το­δο­τή­θηκε η ιδιω­τική επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, καλύ­φθη­καν κατά καιρούς τα δημο­σιο­νο­μικά ελλείμ­ματα και εξυ­πη­ρε­τή­θηκε δια­χρο­νικά η τρα­πε­ζική επάρ­κεια της χώρας. Τα χρήματα αυτά, δεσμεύ­τη­καν για τριάντα χρόνια με μηδε­νικό (0) επι­τό­κιο, όταν το μέσο κοινό επι­τό­κιο απο­δό­σεων, ξεπερ­νούσε το 25%. Οι απώ­λειες που κατα­γρά­φο­νται απ’ αυτή τη ληστεία, ξεπέ­ρα­σαν τα 58 δισ. ευρώ. Οι βεβαιω­μέ­νες και ανεί­σπρα­κτες εργο­δο­τι­κές εισφο­ρές, έφτασαν στα 12 δισ. Ακο­λού­θησε το σκάν­δαλο του χρη­μα­τι­στη­ρια­κού τζόγου και των δομη­μέ­νων ομο­λό­γων, κατα­γρά­φο­ντας απώ­λειες πάνω από 5 δισ. ευρώ. Η ανα­σφά­λι­στη εργασία, η τερά­στια ανεργία, η μείωση των μισθών και οι συνε­χείς μειώ­σεις των εργο­δο­τι­κών εισφο­ρών στη διάρ­κεια της κρίσης, στέ­ρη­σαν από τα ταμεία 18 δισ. ευρώ. Το περί­φημο PSI, δηλαδή το ανα­γκα­στικό κούρεμα «για την ελά­φρυνση του δημό­σιου χρέους», αφαί­ρεσε από τα ταμεία 10 δισ. ευρώ, ενώ οι οφειλές του ίδιου του δημο­σίου στο ασφα­λι­στικό σύστημα, υπο­λο­γί­ζο­νται στα 12 δισ. ευρώ. Αθροί­ζο­ντας τα παρα­πάνω ποσά, δια­πι­στώ­νουμε ότι το ασφα­λι­στικό μας σύστημα, έχασε περισ­σό­τερα από 100 δισ. ευρώ, εξαι­τίας των πολι­τι­κών που ασκή­θη­καν δια­χρο­νικά από τους σημε­ρι­νούς «σωτήρες» και τα κόμματα τους.

Τώρα ξεπου­λούν και την περιου­σία των ταμείων

Μετά τη ληστεία των απο­θε­μα­τι­κών, φαί­νε­ται πως ήρθε η ώρα της εκποί­η­σης και της ακί­νη­της περιου­σίας των ταμείων μας. Η περιου­σία αυτή, δημιουρ­γή­θηκε κάτω από αντί­ξοες συν­θή­κες, σε δύσκο­λες εποχές για τους εργα­ζό­με­νους και τη χώρα. Δημιουρ­γή­θηκε από τον μόχθο, τους αγώνες και το αίμα των σημε­ρι­νών συντα­ξιού­χων. Αυτή λοιπόν η ιερή περιου­σία, ξεπου­λιέ­ται όσο – όσο για την απο­πλη­ρωμή, μέρους του δημό­σιου χρέους της χώρας. Σύμφωνα με την πρό­σφατη απο­γραφή για τη μετα­βί­βαση των ακι­νή­των στο ΤΑΙΠΕΔ, η αξία τους εκτι­μή­θηκε σε αρκετά δισ. ευρώ, ύψος που κυμαί­νε­ται ανάλογα με το κλίμα που επι­κρα­τεί στην αγορά ακι­νή­των. Κατα­γρά­φηκε λοιπόν ότι μέχρι πρό­τι­νος, τα ταμεία είχαν στην κατοχή τους μια σημα­ντική περιου­σία απο­τε­λού­μενη από 423 κτι­ριακά συγκρο­τή­ματα γρα­φείων, δεκάδες κατα­στή­ματα, απο­θή­κες, κινη­μα­το­θέ­α­τρα, γκαράζ, και άλλους επαγ­γελ­μα­τι­κούς χώρους. Κατεί­χαν επίσης 50 οικό­πεδα μέσα σε πόλεις, σημα­ντικά αγρο­τε­μά­χια, 19 δια­με­ρί­σματα, 6 ξενο­δο­χεία, 4 νοσο­κο­μεία και 2 κατα­σκη­νώ­σεις. Η περιου­σία αυτή συμπλη­ρώ­νε­ται από ένα τερά­στιο ιατρικό, μηχα­νο­λο­γικό, ξενο­δο­χειακό εξο­πλι­σμό και εκα­το­ντά­δες οχήματα. Η πώληση τους εκτός των άλλων, θα σημάνει μείωση των εσόδων και αύξηση των δαπανών, για τις ανάγκες στέ­γα­σης των υπη­ρε­σιών των ταμείων. Κάτι τέτοιο δεν φαί­νε­ται να τους απα­σχο­λεί, αν κρί­νουμε από το πως δια­χει­ρί­στη­καν επί τόσα χρόνια την ακίνητη περιου­σία του ΙΚΑ στην περιοχή μας και τη σπατάλη δεκάδων εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ σε μισθώ­ματα.

Εκεί που μας χρω­στά­γανε, μας πήραν και το βόδι

Οι πρω­τα­γω­νι­στές της νεό­τε­ρης Ελλη­νι­κής τρα­γω­δίας, την ώρα που ρίχνουν στον καιάδα τους συντα­ξιού­χους, τους δεί­χνουν ως υπεύ­θυ­νους για το άδεια­σμα των ταμείων. Αυτοί που λεη­λά­τη­σαν τα ταμεία και κατέ­στρε­ψαν την οικο­νο­μία της χώρας, έχουν το θράσος να λοι­δο­ρούν, κάθε φορά που αρπά­ζουν μέσα από τις τσέπες των συντα­ξιού­χων, τα ψίχουλα από το αντί­δωρο. Είναι τα ψίχουλα που μοι­ρά­ζουν στους εξα­θλιω­μέ­νους πολίτες, παρι­στά­νο­ντας τους ελε­ή­μο­νες, βαπτί­ζο­ντας τα, ως «πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα». Τώρα παρα­μο­νές των εκλογών, τους έπιασε ο πόνος για την τρα­γω­δία μας, αυτοί που ψήφισαν από την αρχή της κρίσης, το νόμο 3863/2010, ορί­ζο­ντας το νέο επίπεδο των συντά­ξεων που «εγγυά­ται το κράτος», δηλαδή τα 360 ευρώ. Για τα υπό­λοιπα μας λένε…. «θα πάρετε εφόσον έχουν μείνει χρήματα στα ταμεία σας….γιατί ο κρα­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός δεν αντέχει να σας χρη­μα­το­δο­τεί». Μοιάζει λίγο μακά­βριο, όμως αυτό είναι το σενάριο που δρο­μο­λο­γούν για μετά τις εκλογές, σε εθνικό και σε ευρω­παϊκό επίπεδο. Τα σχέδια τους κρύβουν πολύ πόνο για όλους τους Έλληνες και τους ευρω­παί­ους πολίτες, γι’ αυτό και πρέπει να τ’ ανα­τρέ­ψουμε.

Οι συντα­ξιού­χοι οφεί­λουμε να ενώ­σουμε όσες δυνά­μεις μας έχουν απο­μεί­νει, με όλα τα φτωχά κοι­νω­νικά στρώ­ματα και να προ­σα­να­το­λί­σουμε τους αγώνες μας, ενάντια στο σάπιο καπι­τα­λι­στικό σύστημα, που μας αλέθει σαν κρε­α­το­μη­χανή. Να δρά­σουμε ενάντια στις λογικές του ευρω­μο­νό­δρο­μου, της ενί­σχυ­σης των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων και των αγορών, που θέτουν ως προ­ϋ­πό­θεση ανά­πτυ­ξης την κινε­ζο­ποί­ηση ή τη βαλ­κα­νιο­ποί­ηση της ζωής μας Να βάλουμε πλώρη για μια άλλη κοι­νω­νία και οικο­νο­μία, εκεί που δεν σκο­τώ­νουν τ’ άλογα όταν γερά­σουν.

Να συμπα­ρα­τα­χθούμε με τους νέους στο χτίσιμο μιας δίκαιης κοι­νω­νίας, της εργα­σίας, της ευη­με­ρίας, της γνώσης, της προόδου, της εθνικής αξιο­πρέ­πειας και της ειρήνης. Στις εκλογές που έρχο­νται το μαύρο κυβερ­νη­τικό μέτωπο, οι ελιές, τα ποτάμια, και οι γέφυρες, θα μας πνίξουν στα θολά νερά τους, αν τους επι­βρα­βεύ­σουμε με τη ψήφο μας, για τα καμώ­ματά τους. Ήρθε η ώρα να επι­κρα­τή­σει το ταξικό κρι­τή­ριο επι­λο­γής στην κάλπη και όχι το συναί­σθημα, ο θυμός και η οργή, που θολώ­νουν τα μυαλά και βγάζουν φίδια. Ήρθε η ώρα ν’ ανα­λά­βουμε τις ευθύνες μας απέ­να­ντι στην ιστορία, στην πατρίδα μας και στις επό­με­νες γενιές.