Απαγορευτικές οι ιατρικές εξετάσεις λόγω κόστους και έλλειψης νοσοκομείων

Χωρίς επαρ­κείς νοσο­κο­μεια­κές κλίνες και δομές υγείας, οι Έλληνες δυσκο­λεύ­ο­νται να προ­σεγ­γί­σουν τις υπη­ρε­σίες υγείας. Η έλλειψη εισο­δή­μα­τος μεγε­θύ­νει το πρό­βλημα, ενώ προ­στί­θε­ται και η υλική υστέ­ρηση που είναι πολ­λα­πλά­σια του ευρω­παϊ­κού μέσου όρου

Έναν από τους υψη­λό­τε­ρους αριθ­μούς γιατρών ανα­λο­γικά με τον πλη­θυ­σμό της κατέχει η Ελλάδα, ενόσω δια­τη­ρεί έναν από τους χαμη­λό­τε­ρους αριθ­μούς νοσο­κο­μεια­κών κλινών σε ολό­κληρη την Ευρώπη.

Παρά το γεγονός αυτό, πολλοί Έλληνες αδυ­να­τούν να καλύ­ψουν τις ανάγκες περί­θαλ­ψής τους, επειδή το κόστος των εξε­τά­σεων είναι υψηλό.

Τα παρα­πάνω συμ­βαί­νουν ενόσω η χώρα μας δια­θέ­τει από τα υψη­λό­τερα ποσοστά υλικής υστέ­ρη­σης πάνω από 34,5% του πλη­θυ­σμού μαζί με τη Ρου­μα­νία και Βουλ­γα­ρία, όταν ο ευρω­παϊ­κός μέσος όρος είναι 12,4%, ενώ σοβαρή υλική υστέ­ρηση αντι­με­τω­πί­ζει σχεδόν το 16% του πλη­θυ­σμού της Ελλάδας, όταν ο αντί­στοι­χος ευρω­παϊ­κός μέσος όρος δεν ξεπερνά το 5,5%.

Τα στοι­χεία αυτά προ­κύ­πτουν από μετρή­σεις της Eurostat για τις περι­φέ­ρειες κάθε κράτους – μέλους της Ε.Ε. ξεχω­ρι­στά.

Σύμφωνα με τη σχετική έκθεση, στην Ε.Ε. αντι­στοι­χούν 262 κάτοι­κοι ανά γιατρό ή 382 γιατροί ανά 100.000 κατοί­κους.

Τον μεγα­λύ­τερο αριθμό γιατρών κατέχει η Ελλάδα, αν και τα στοι­χεία που παρέχει η χώρα μας στη Eurostat αφορούν τους για­τρούς που έχουν άδεια εξα­σκή­σεως επαγ­γέλ­μα­τος, σε αντί­θεση με τις λοιπές ευρω­παϊ­κές χώρες που δίνουν στοι­χεία για τους για­τρούς που πραγ­μα­τικά παρέ­χουν ιατρικό έργο.

Τα υψη­λό­τερα ποσοστά γιατρών ανά πλη­θυ­σμό, εντο­πί­ζει η έκθεση στην Αττική, στην Πράγα, στη Βιέννη, στη Μπρα­τι­σλάβα, στη μητρο­πο­λι­τική περιοχή της Λισα­βό­νας, στο Βου­κου­ρέ­στι, στη Βου­δα­πέ­στη και στο Βερο­λίνο, όπου αντι­στοι­χούν 525 γιατροί ανά 100.000 κατοί­κους.

Σε ότι αφορά τις νοσο­κο­μεια­κές κλίνες, υπάρ­χουν 2,3 εκατ. νοσο­κο­μεια­κές κλίνες στην Ε.Ε. αριθμός που έχει μειωθεί κατά 7,6% την τελευ­ταία δεκα­ε­τία και αντι­στοι­χεί σε 537 κλίνες ανά 100.000 πλη­θυ­σμού.

Το ποσοστό αυτό, αντι­στοι­χεί σε ένα νοσο­κο­μείο ανά 186 κατοί­κους. Και το εύρος της κατα­νο­μής των κλινών αυτών ξεκινά από 1.000 – 1.300 κλίνες ανά 100.000 πλη­θυ­σμού σε ορι­σμέ­νες περιο­χές της Γερ­μα­νίας, ενώ στην περι­φέ­ρεια της Μαγιότ στη Γαλλία, στη Νότια Δανία και στη Στερεά Ελλάδα οι νοσο­κο­μεια­κές κλίνες κυμαί­νο­νται από 156-158 ανά 100.000 πλη­θυ­σμού.

Βάσει της ανά­λυ­σης, η Eurostat επι­ση­μαί­νει ότι στοι­χεία για τη φτώχεια, το εισό­δημα και τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, υπο­δει­κνύ­ουν ομάδες πλη­θυ­σμού που είναι ευά­λω­τοι σε κιν­δύ­νους υγείας που συν­δέ­ο­νται με κατα­στά­σεις που προ­κα­λούν σοκ. Και υπάρχει πληθώρα αιτιών που ένα άτομο μπορεί να εμφα­νί­σει ακά­λυ­πτες ιατρι­κές ανάγκες, ξεκι­νώ­ντας από τις ιατρι­κές εξε­τά­σεις.

Δυσκο­λία πρό­σβα­σης σε υπη­ρε­σίες υγείας

Η αδυ­να­μία πρό­σβα­σης στις υπη­ρε­σίες υγείας μπορεί να εξαρ­τά­ται από το κόστος των εξε­τά­σεων, την από­σταση από τις μονάδες υγείας, τον χρόνο ανα­μο­νής για τη διε­νέρ­γεια της εξέ­τα­σης (λίστες ανα­μο­νής στα νοσο­κο­μεία).

Έτσι, 1 στους 60 Ευρω­παί­ους, αντι­με­τω­πί­ζει σχετικά προ­βλή­ματα, ή το 1,7% του πλη­θυ­σμού άνω των 16 ετών.

Το πρό­βλημα είναι μεγα­λύ­τερο στις γυναί­κες και φτάνει το 2% έναντι 1,4% των ανδρών, με εξαί­ρεση τη Βουλ­γα­ρία, Ολλαν­δία και Λου­ξεμ­βούργο που οι άνδρες δυσκο­λεύ­ο­νται περισ­σό­τερο στην πραγ­μα­το­ποί­ηση των εξε­τά­σεών τους.

Το μεγα­λύ­τερο ποσοστό ακά­λυ­πτων ιατρι­κών αναγκών σε επίπεδο περι­φε­ρειών, εμφα­νί­ζε­ται στην Εσθονία (15%) και την Ελλάδα, όπου σε ολό­κληρη τη χώρα πλη­σιά­ζει ή ακόμη ξεπερνά το 8%, με τις κυριό­τε­ρες περιο­χές που αντι­με­τω­πί­ζουν τέτοιο πρό­βλημα να είναι η Ήπειρος, η Μακε­δο­νία και η Θράκη, η Πελο­πόν­νη­σος, η Αττική, η Λέσβος και η Ρόδος.

Ειδικά στο Βόρειο και Νότιο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μακε­δο­νία και Θράκη, το ποσοστό δυσκο­λίας πρό­σβα­σης σε ιατρι­κές εξε­τά­σεις είναι διψήφιο.

Φτώχεια και υλική υστέ­ρηση

Από πλευράς υλικής υστέ­ρη­σης που περι­λαμ­βά­νει κάλυψη απρό­σμε­νων δαπανών, μια εβδο­μάδα δια­κο­πές εκτός σπιτιού, τακτική πληρωμή δόσεων, γεύματα με κρέας κάθε δεύτερη μέρα, θέρ­μανση, αυτο­κί­νητο, αντι­κα­τά­σταση ρούχων, παπου­τσιών και επίπλων και χαρ­τζι­λίκι, δυνα­τό­τητα εξόδου μια φορά το μήνα και σύνδεση ίντερ­νετ, το 12,4% του πλη­θυ­σμού στην Ευρώπη, αδυ­να­τεί να καλύψει τέτοιες ανάγκες.

Ο πλη­θυ­σμός αυτός εντο­πί­ζε­ται στη Ρου­μα­νία, Βουλ­γα­ρία και Ελλάδα, όπου τα ποσοστά τοπικά, υπερ­βαί­νουν τον ευρω­παϊκό μέσο όρο.

Ειδικά στη χώρα μας εντο­πί­ζο­νται στην Αιτω­λο­α­καρ­να­νία, την Πελο­πόν­νησο και Κρήτη όπου τα ποσοστά ξεπερ­νούν το 34,5% του πλη­θυ­σμού, ενώ στην υπό­λοιπη χώρα, τα ποσοστά κυμαί­νο­νται από 21,5-34,5% του συνο­λι­κού πλη­θυ­σμού σε όλες τις περιο­χές.

Σοβαρή υλική υστέ­ρηση

Η Eurostat μετρά την σοβαρή υλική υστέ­ρηση ανάλογα με την δυνα­τό­τητα των ατόμων να αντι­με­τω­πί­ζουν απρό­σμε­νες δαπάνες, να καλύ­πτουν μια βδομάδα δια­κο­πές εκτός σπιτιού, να έχουν ένα γεύμα με κρέας κάθε δεύτερη μέρα, να δια­θέ­τουν θέρ­μανση στο σπίτι, τηλε­ό­ραση, πλυ­ντή­ριο, αυτο­κί­νητο, τηλέ­φωνο και να μπορούν να καλύ­ψουν τις δαπάνες του σπιτιού (νοίκι, δάνειο, λογα­ρια­σμούς).

Σε αυτή την κατη­γο­ρία στέ­ρη­σης βρί­σκε­ται το 5,5% του ευρω­παϊ­κού πλη­θυ­σμού, που αντι­στοι­χεί σε 23,9 εκατ. ανθρώ­πους με στοι­χεία του 2019, όταν το 2012 έφταναν τα 44,6 εκατ. ανθρώ­πους.

Στην περί­πτωση αυτή, η χώρα μας βρί­σκε­ται στη δεύτερη θέση μετά τη Βουλ­γα­ρία, όπου στη Δυτική Ελλάδα κατα­γρά­φε­ται ποσοστό 25% του πλη­θυ­σμού, ενώ σε ποσοστό πάνω από 20 βρί­σκο­νται επίσης η Πελο­πόν­νη­σος και το Νότιο Αιγαίο.

Το ελά­χι­στο ποσοστό σοβαρής υλικής υστέ­ρη­σης στη χώρα μας, ξεπερνά το 11% και ο μέσος όρος είναι πάνω από 16%.

Πηγή in.gr