Eνα «πράσινο» ξύλινο καΐκι ταξιδεύει από την Πάτμο με προορισμό το μέλλον

Δεν θα μπο­ρούσε να έχει πιο ται­ρια­στό όνομα. Λέγεται «Solar Ελπίς» και καθελ­κύ­στηκε πριν από λίγο καιρό στην Πάτμο. Είναι ένα όμορφο καΐκι, αντί­γραφο ενός παρα­δο­σια­κού πετρε­λαιο­κί­νη­του σκαριού δεκα­ε­τίας του ’30, το οποίο έκανε κάποτε τον πλου ανάμεσα στο νησί της Απο­κά­λυ­ψης και τους Αρκιούς. Η ιδιαι­τε­ρό­τητα του νέου σκάφους είναι ότι κινεί­ται με καύσιμο τον ήλιο. Αυτό­νομο, φιλικό προς το περι­βάλ­λον, καθώς έχει ηλιακά πάνελ, φιλο­δο­ξεί να κρα­τή­σει ζωντανή τη ναυ­πη­γική τέχνη σε συν­δυα­σμό με την πράσινη ενέρ­γεια. Ετσι δια­τη­ρεί­ται και η  ελπίδα ότι μια παρά­δοση αιώνων δεν θα χαθεί, αφού συνε­χί­ζε­ται δυστυ­χώς η αλό­γι­στη κατα­στροφή των ξύλινων αλιευ­τι­κών σκαφών της πατρί­δας μας με αντάλ­λαγμα παχυλές απο­ζη­μιώ­σεις της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης προς τους Ελληνες ψαράδες. Παρά τις αντι­δρά­σεις, τις εκστρα­τείες, τις προ­σπά­θειες που κάνουν σύλ­λο­γοι (και η στήλη), τίποτα δεν έχει αλλάξει. Και η Ελλάδα που καυ­χιό­ταν για τον μεγα­λύ­τερο στόλο στη Μεσό­γειο, έχει χάσει τα περισ­σό­τερα γορ­γο­τά­ξιδα καΐκια της.

Σύγ­χρονο σκαρί σε παλιό σχέδιο, ναυ­πη­γή­θηκε από τον Σώζο Καμίτση.

Εμπνευ­στής της ιδέας του «πρά­σι­νου καϊκιού» είναι ένας ξεχω­ρι­στός άνθρω­πος. Ο Ιωσήφ Ζησιά­δης, που γεν­νή­θηκε στην Κων­στα­ντι­νού­πολη, πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αθήνα και το 1962 μετοί­κησε με τους γονείς και τον αδελφό του στη Λωζάννη, υπήρξε ο πρώτος βου­λευ­τής στο Ελβε­τικό Κοι­νο­βού­λιο που είχε μετα­νά­στες γονείς. Διε­τέ­λεσε μάλιστα και υπουρ­γός Δημο­σίας Τάξεως στο Καντόνι Βο, με πλούσια πολι­τική καριέρα. Αγαπά την Πάτμο, όπου κάνει δια­κο­πές από τα μέσα της δεκα­ε­τίας του ’80. Βλέ­πο­ντας στη λίμνη Λεμάν ένα σκάφος να κινεί­ται με ηλιακή ενέρ­γεια απο­φά­σισε να οργα­νώ­σει μια πρω­το­βου­λία για να ναυ­πη­γη­θεί ένα καΐκι με ηλιακά πάνελ στην Πάτμο. Ευτυχώς στο νησί υπάρ­χουν ακόμα μάστο­ρες όπως ο εξαι­ρε­τι­κός καρα­βο­μα­ρα­γκός Σώζος Καμί­τσης, στο καρ­νά­γιο του οποίου σκα­ρώ­θηκε η «Ελπίς». Ο Ζησιά­δης με τη σειρά του φρό­ντισε να εξα­σφα­λί­σει την ηθική και υλική στήριξη του επι­χει­ρη­μα­τία Sauro Nicli, αλλά και του Ελβε­τι­κού Ιδρύ­μα­τος Planet Solar.

Ο Ιωσήφ Ζησιά­δης είναι Ρωμιός που στα­διο­δρό­μησε στην Ελβετία.

Φωτ. Το βιο­δυ­να­μικό κτήμα «Πάτοι­νος» στην Πάτμο.

Το «Solar Ελπίς» είναι εννιά­με­τρο και χωράει 12 άτομα. Ο επι­σκέ­πτης εν πλω θα έχει τη δυνα­τό­τητα να βρει στην καμπίνα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα της Πάτμου, καθώς και βιο­δυ­να­μικά τοπικά κρασιά. Επίσης, θα δια­τί­θε­ται και για εκδη­λώ­σεις του Δήμου της Πάτμου. «Είναι κρίμα να βλέπει κανείς ότι τα νησιά του Αιγαίου χάνουν την επαφή με το ίδιο τους το παρελ­θόν, τις τεχνι­κές που είχαν οι μάστο­ρες, τις παλιές καλ­λιέρ­γειες και ζουν μονάχα από τον του­ρι­σμό. Μέσα από τη ναυ­πή­γηση αυτού του σκαριού θέλαμε να δεί­ξουμε πως υπάρχει ακόμα περι­θώ­ριο να κάνουμε πράγ­ματα για να αντι­στρέ­ψουμε αυτήν τη λαν­θα­σμένη νοο­τρο­πία», δήλωσε στη στήλη ο Ιωσήφ Ζησιά­δης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ανα­λαμ­βά­νει δράση και δίνει εμπρά­κτως το παρά­δειγμα. Πριν από κάποια χρόνια απο­φά­σισε να φτιάξει έναν πρότυπο βιο­δυ­να­μικό αμπε­λώνα 20 στρεμ­μά­των στην Πάτμο, το κτήμα «Πάτοι­νος», και να δημιουρ­γή­σει ένα σύγ­χρονο οινο­ποιείο μαζί με μία σχολή οίνου, ένα ελαιο­τρι­βείο, καθώς και μία τράπεζα σπόρων. Το νησί είχε κάποτε ωραία κρασιά που εξήγε στο Αιγαίο και στη Μικρά Ασία, όμως η εσω­τε­ρική μετα­νά­στευση και η μείωση του πλη­θυ­σμού εξα­φά­νισε τις καλ­λιέρ­γειες. Η από­πειρα του Ζησιάδη ανα­βιώ­νει αυτόν τον γεωρ­γικό πλούτο που κοντεύει να ξεχα­στεί. Και στην Ελβετία όμως ο συμπα­τριώ­της μας δρα­στη­ριο­ποιεί­ται έντονα στον τομέα της γαστρο­νο­μίας και της εκπαί­δευ­σης επι­κε­φα­λής ων του Ελβε­τι­κού Ιδρύ­μα­τος «Εβδο­μάδα της Γεύσης». Μεταξύ άλλων οργα­νώ­νει επι­σκέ­ψεις από σεφ σε σχολεία ώστε τα παιδιά να μάθουν εξ απαλών ονύχων την αξία της καλής δια­τρο­φής με τη μείωση της παρα­γω­γής κρέατος και τον σεβασμό στα ζώα.

Πηγή kathimerini.gr

Μαρ­γα­ρίτα Πουρ­νάρα