Διαστάσεις προσλαμβάνει η κόντρα “Κόκκινου – Κρητικού”

Απρό­βλε­πτο τέλος είχε η συζή­τηση στην τηλε­ό­ραση ΚΟΣΜΟΣ κατά την οποία συμ­με­τεί­χαν οι υπο­ψή­φιοι Χωρικοί Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χες, Δημή­τρης Κρη­τι­κός, Χαρά­λα­μπος Κόκ­κι­νος, Μιχάλης Κόκ­κι­νος και Λουκάς Κωτσα­δάμ, των παρα­τά­ξεων, Γιάννη Μαχαι­ρίδη, Γιώργου Χατζη­μάρ­κου, Μπεν­νέ­του Σπύρου και Λίλας Καφα­ντάρη αντι­στοί­χως, όταν ο Δημή­τρης Κρη­τι­κός από την παρά­ταξη Μαχαι­ρίδη ανα­φέρ­θηκε στην αθω­ω­τική απόφαση της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής της Δικαιο­σύ­νης, του Συμ­βου­λίου Χαρίτων, για τον Χαρά­λα­μπο Κόκκινο, ενώ δεν συνέβη κάτι αντί­στοιχο σε συγκα­τη­γο­ρού­μενο του.

O κ. Κόκ­κι­νος υπο­στή­ριξε, μεταξύ άλλων, ότι ο πατέρας του κ.Κρη­τι­κού είχε διο­ρι­στεί κοι­νο­τάρ­χης επί χούντας. Ο κ. Κρη­τι­κός, απο­χώ­ρησε φανερά εκνευ­ρι­σμέ­νος και θα πρέπει να ανα­μέ­νο­νται και νέες αντι­δρά­σεις.

Απά­ντηση του Δημήτρη Κρη­τι­κού στον Μπάμπη Κόκκινο

Με την πιο βρώμικη προ­πα­γάνδα που δηλη­τη­ριά­ζει με τον χει­ρό­τερο τρόπο το πολι­τικό κλίμα, επέλεξε να δείξει τον πραγ­μα­τικό του εαυτό ο αρχηγός της μαύρης παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης, ο οποίος ενώ κατα­δι­κά­στηκε τελε­σί­δικα, φρό­ντισε να λάβει χάρη από τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας, σε αντί­θεση με τους υπαλ­λή­λους τους οποίους φόρτωσε τα πάντα και παρα­μέ­νουν μέχρι σήμερα χωρίς δουλειά.

Το ερώτημα αυτό που του έκανα σε πρό­σφατη τηλε­ο­πτική εκπομπή, σε αντί­θεση με άλλους που δεν το τόλ­μη­σαν, φαί­νε­ται ότι ήταν αυτό που τον εξόρ­γισε, οδη­γώ­ντας τον σε πρω­το­φα­νές παρα­λή­ρημα.

Έφθασε στο σημείο να κάνει αναφορά στον πατέρα μου, προ­σβάλ­λο­ντας τη μνήμη του, για το γεγονός ότι διε­τέ­λεσε για κάποιο διά­στημα κοι­νο­τάρ­χης στην περίοδο της Χούντας. Έναν άνθρωπο που εδώ και πολλά χρόνια δεν ζει πια και εργά­στηκε με τιμιό­τητα, προ­σφέ­ρο­ντας ότι μπο­ρούσε για το χωριό του, ο οποίος υπο­χρε­ώ­θηκε να ανα­λά­βει αυτή τη θέση, όπως και πολλοί άλλοι εκείνες τις εποχές, με την προ­ϋ­πό­θεση να μην βλαφθεί ούτε ένας συγ­χω­ρια­νός μας, όπως κι έγινε.

Σε μένα δεν μπόρεσε, βλέπετε, να κατα­λο­γί­σει το παρα­μι­κρό.

Τις ίδιες αθλιό­τη­τες, εμπλέ­κο­ντας στο πιο βρώμικο πολι­τικό παρα­σκή­νιο που μπορεί να υπάρξει, ανθρώ­πους που έχουν απο­βιώ­σει κι οι οποίοι κρί­θη­καν και από την ιστορία και από την κοι­νω­νία, είχαν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει και άλλοι εξίσου ελά­χι­στοι και όμοιοι του σημε­ρι­νού αρχηγού της παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης και στην διάρ­κεια που έδινα μάχη, για να εκλεγώ στον Δήμο Καμεί­ρου.

Η απά­ντηση ήρθε λίγες εβδο­μά­δες αργό­τερα, από τον ίδιο τον λαό της Καμεί­ρου, ο οποίος με ανέ­δειξε Δήμαρχο με ποσοστό της τάξης του 64%, δίνο­ντας έτσι ηχηρή απά­ντηση στην εκστρα­τεία λάσπης που επι­χεί­ρη­σαν κι έκαναν σημαία τους κάποιοι μεμο­νω­μέ­νοι.

Όλοι κρι­νό­μα­στε σε αυτό τον τόπο, με αυτά που κάνουμε, με εκείνα που λέμε, με τις πράξεις και τις ενέρ­γειές μας Πάρα πολύ σύντομα μάλιστα. Κι ας μην έχουμε μπάρμπα στo Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης ή την Προ­ε­δρία της Δημο­κρα­τίας.

Nεα ανα­κοί­νωση από τον κ. Κόκκινο

Ο κ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΥΠ. ΧΩΡΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΤΟΥ κ. ΜΑΧΑΙΡΙΔΗ, ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟ ΧΟΥΝΤΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΚΡΥΒΕ ΕΠΙΜΕΛΩΣ. ΑΛΛΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ…

ΑΣΧΕΤΟΣ ΜΕ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΑΜΑΙΛΕΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΛΟΓΟΣ – ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΓΑΪΤΑΝΑΚΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ ΑΝΕΠΙΤΥΧΩΣ.

Σε αυτές τις εκλογές απο­κα­λύ­πτε­ται το πραγ­μα­τικό πρόσωπο, οι πρα­κτι­κές και οι προ­θέ­σεις κάποιων ανθρώ­πων. Μετά τα «αλλε­πάλ­ληλα πολι­τικά αυτο­γκόλ», την έλλειψη γνώσης για θέματα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου αλλά και την πολι­τική ήττα που υπέστη στο χθεσινό debate στο οποίο υπο­χρε­ώ­θηκε να προ­σέλ­θει, μετά την πολι­τική πίεση που του ασκή­θηκε με τις ανα­κοι­νώ­σεις μου, ο κ.Κρη­τι­κός, με σημε­ρινή του ανα­κοί­νωση ομο­λο­γεί το αληθές γεγονός που ανέφερα στη χθεσινή συζή­τηση, ότι ο πατέρας του υπήρξε συνερ­γά­της της Χούντας και δια­τέ­λεσε κοι­νο­τάρ­χης εκείνη τη μαύρη για τον τόπο εποχή.

Αν αυτό απο­τε­λεί τιμή και καμάρι για τον κ. Κρητικό, δικαί­ωμα του.

Προ­σω­πικά σέβομαι τη μνήμη κάθε ανθρώ­που και δεν είχα σκοπό να σπιλώσω κανένα. Είπα απλά την αλήθεια και η αλήθεια ενοχλεί.

Άλλωστε όλοι έχουμε την πολι­τική μας ιστορία και το παρελ­θόν μας.

Άλλοι είχαμε δημο­κρα­τική πολι­τική παιδεία και άλλοι «ολο­κλη­ρω­τι­κού» τύπου.

Άλλοι αντι­στά­θη­καν και κυνη­γή­θη­καν από τη χούντα των συνταγ­μα­ταρ­χών. Και άλλοι συνερ­γά­στη­καν και ωφε­λή­θη­καν.

Είναι γεγονός ότι μπορούν στη σύγ­χρονη δημο­κρα­τία μας, νομί­ζο­ντας ότι ο κόσμος «τρώει κου­τό­χορτο» να εμφα­νί­ζο­νται «σούπερ» δημο­κρά­τες , να φωτο­γρα­φί­ζο­νται με πολι­τι­κούς αρχη­γούς και στη συνέ­χεια να αλλά­ζουν πολι­τικό στρα­τό­πεδο (λει­τουρ­γώ­ντας ως πολι­τι­κοί χαμαι­λέ­ο­ντες και με όρους προ­σω­πι­κού συμ­φέ­ρο­ντος) όπως έκανε ο κ.Κρη­τι­κός που εμφα­νί­ζε­ται ως «Δεξιός» και ταυ­τί­στηκε με τον «ΠΑΣΟΚικό» συν­δυα­σμό «παλιάς κοπής» του κ.Μαχαι­ρίδη.

Σε ό,τι αφορά την «ευαι­σθη­σία» του, για τους τρεις (3) υπαλ­λή­λους της Π.Ν.ΑΙ. που βρέ­θη­καν εκτός εργα­σίας λόγω των αρχικών δικα­στι­κών απο­φά­σεων, μπορούν να προ­σφύ­γουν ατομικά και εύχομαι τεκ­μη­ριω­μένα στην επι­τροπή της δικαιο­σύ­νης που προ­σέ­φυγα κι εγώ, πιστεύω στην αθω­ό­τητά τους και έφτασαν εκεί γιατί τη μηνυ­τή­ρια αναφορά την έκανε σύντρο­φος του κ. Μαχαι­ρίδη, βου­λευ­τής ΠΑΣΟΚ Κυκλά­δων , ο οποίος ήθελε να εξο­ντώ­σει εμένα και κατ’ επέ­κταση και αυτούς τους ανθρώ­πους. Είναι γνωστές και ΓΡΑΠΤΕΣ οι απόψεις του στην Ελλη­νική δικαιο­σύνη. Επειδή ο κ. Κρη­τι­κός είναι άσχετος με το θέμα αλλά φοβάμαι ότι κάποιοι τον χρη­σι­μο­ποιούν και λέει και γράφει ανα­κρί­βειες, που του κοστί­ζουν, ο ένας εξ αυτών υπάλ­λη­λος απο­λύ­θηκε με υπο­γραφή του κ.Μαχαι­ρίδη.

Τέλος, του θυμίζω το «ξεφώ­νημα» που δέχθηκε από τους παρι­στά­με­νους συνο­μι­λη­τές μου, όταν επι­χεί­ρησε να μου επι­τε­θεί προ­σω­πικά. Είναι βέβαιο ότι όσοι γνω­ρί­ζουν νομικά θέματα, δεν θα έγραφαν αυτές τις ανα­κρί­βειες που γράφει στην ανα­κοί­νωσή του.

Τον δια­βε­βαιώνω λοιπόν ότι είμαι περή­φα­νος που δικαιώ­θηκα από συλ­λο­γικό όργανο της δικαιο­σύ­νης μετά από ένα επίπονο και μονα­χικό αγώνα και ακόμα πιο περή­φα­νος που δεν είχα «ούτε Μπάρμπα στο Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης, ή στην προ­ε­δρεία της Δημο­κρα­τίας» όπως ανα­φέ­ρει, ούτε συγ­γε­νικό μου πρόσωπο συνερ­γά­στηκε με τη Χούντα.