Χρ. Ζερεφός: Θα πρέπει να αγωνιστούμε για να υπάρξουμε σε αυτόν τον πλανήτη τα επόμενα χρόνια

«Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Θα πρέπει να αγω­νι­στούμε για να υπάρ­ξουμε σε αυτόν τον πλανήτη, αλλιώς θα οδη­γη­θούμε σε χαο­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές, αγωνία και θλίψη από τον τερά­στιο αριθμό των θυμάτων εξαι­τίας των συνε­πειών της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, εάν δεν πάρουμε μέτρα μέσα στις επό­με­νες δύο δεκα­ε­τίες». Αυτό δήλωσε σε συνέ­ντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γενικός Γραμ­μα­τέας της Ακα­δη­μίας Αθηνών και Εκπρό­σω­πος της Ελλάδας για την Κλι­μα­τική Αλλαγή, Χρήστος Ζερεφός, με αφορμή τους καύ­σω­νες και τις δασικές πυρ­κα­γιές, σε Ελλάδα, Σιβηρία, Βόρεια Ευρώπη, Καναδά, ΗΠΑ κα, αλλά και τις κατα­στρο­φι­κές πλημ­μύ­ρες σε Γερ­μα­νία, Κίνα και Ινδία.

Μάλιστα, σε οικο­νο­μικό επίπεδο, όπως τονίζει ο κ. Ζερεφός «στη χώρα μας, το κόστος των συνε­πειών της κλι­μα­τι­κής αλλαγής σε περί­πτωση μη προ­σαρ­μο­γής ανα­μέ­νε­ται να φθάσει τα 700 δισε­κα­τομ­μύ­ρια μέχρι το τέλος του αιώνα, ποσό διπλά­σιο από το εθνικό μας χρέος».

«Η ζημιά σε περί­πτωση που προ­σαρ­μο­στούμε θα μειωθεί στο μισό. Είναι ακριβό πράγμα η κλι­μα­τική αλλαγή. Όλοι το ξέρουν αυτό», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Σύμφωνα με τον διε­θνούς φήμης Έλληνα Ακα­δη­μαϊκό: «Τα τελευ­ταία 30 χρόνια έχουμε δει καύ­σω­νες και δασικές πυρ­κα­γιές στη Σιβηρία. Καύ­σω­νες στην Αλάσκα, τον Βόρειο Καναδά, σε μεγάλα γεω­γρα­φικά πλάτη, στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και μάλιστα ανά­λο­γους με αυτούς που παρα­τη­ρούμε στη Μεσό­γειο. Καύ­σω­νες που συνέ­βαι­ναν μία φορά στα 20 χρόνια, τώρα συμ­βαί­νουν μία φορά στα δέκα ίσως και πιο σύντομα».

Ειδι­κό­τερα, όσον αφορά τη χώρα μας ο έγκρι­τος καθη­γη­τής τονίζει: «Η Ελλάδα επλήγη τέσ­σε­ρις φορές από καύσωνα στον προη­γού­μενο αιώνα. Η τελευ­ταία φορά ήταν το 1987 που είχαμε σχεδόν 3.000 θύματα από θερ­μο­πλη­ξία. Στα 20 πρώτα χρόνια του αιώνα που δια­νύ­ουμε, είχαμε καύσωνα το 2007 με τις φοβερές πυρ­κα­γιές και τον φοβερό άνεμο. Συνο­λικά, ήρθαμε αντι­μέ­τω­ποι με τρεις καύ­σω­νες μέχρι τώρα, ενώ αυτός που αντι­με­τω­πί­ζουμε αυτή την περίοδο είναι ο τέταρ­τος. Για να το πούμε απλά: Συνο­λικά αντι­με­τω­πί­ζουμε έναν καύσωνα κάθε πέντε χρόνια», εξηγεί.

Και συνε­χί­ζει λέγο­ντας: «Αν συγκρί­νουμε τις συνέ­πειες των καυ­σώ­νων σε σχέση με τις απώ­λειες σε ανθρώ­πι­νες ζωές, θα δια­πι­στώ­σει ότι το 1987 και χωρίς βασικό εξο­πλι­σμό στα νοσο­κο­μεία, χωρίς επαρκή συστή­ματα θέρ­μαν­σης και ψύξης, είχαμε πάνω από δύο χιλιά­δες θανά­τους από θερ­μο­πλη­ξία. Στους καύ­σω­νες του 2007 και του 2009 ωστόσο, δεν είχαμε αυξη­μέ­νους θανά­τους. Ενδια­φέ­ρον στοι­χείο είναι ότι όταν χτύπησε ο καύ­σω­νας την κεντρική και δυτική Ευρώπη τον Αύγου­στο του 2003, είχαμε 70.000 θύματα από θερ­μο­πλη­ξία. Το πάθημα φαί­νε­ται ότι έγινε μάθημα, με απο­τέ­λε­σμα στον καύσωνα του 2010 και ιδιαι­τέ­ρως τον καύσωνα του 2017 στο Παρίσι, να μην έχουμε και εκεί κανένα θύμα από θερ­μο­πλη­ξία».

«Αυτό σημαί­νει» ανα­φέ­ρει ο κ. Ζερεφός, ότι «ο κόσμος άρχισε να προ­σαρ­μό­ζε­ται, να προ­σέ­χει και να μην εκτί­θε­ται. Ειδικά εάν ανήκει σε ευά­λω­τες ομάδες ή είναι κάποιας ηλικίας, οφείλει να προ­σέ­χει να μην εκτί­θε­ται σε υψηλές θερ­μο­κρα­σίες, να μην αφυ­δα­τώ­νε­ται, να παρα­μέ­νει σπίτι του, να ανα­βά­λει τις δου­λειές του για την επόμενη εβδο­μάδα εάν το επι­τρέ­πουν οι και­ρι­κές συν­θή­κες».

«Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τα απο­τε­λέ­σματα της κλι­μα­τι­κής αλλαγής και να μην προ­σπα­θούμε να αντα­γω­νι­στούμε τη φύση. Είναι ουσιω­δέ­στατο αυτό έτσι ώστε και να μην έχουμε θύματα», δηλώνει ο εκπρό­σω­πος της χώρας μας για την Κλι­μα­τική Αλλαγή.

Κρούει δε, τον κώδωνα του κιν­δύ­νου επι­ση­μαί­νο­ντας: «Ναι μεν τα θύματα μειώ­νο­νται σε αριθμό, όμως η ραγδαιό­τητα των φαι­νο­μέ­νων αυξάνει, με απο­τέ­λε­σμα να εκτί­θε­νται περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι σε κιν­δύ­νους, όπως συνέβη πρό­σφατα στη Γερ­μα­νία, μία χώρα με ένα εξαι­ρε­τικό σύστημα πολι­τι­κής προ­στα­σίας. Παρόλα αυτά είχαμε εκα­το­ντά­δες θύματα, που πνί­γη­καν, εξαι­τίας των εξαι­ρε­τι­κής σφο­δρό­τη­τας βρο­χο­πτώ­σεων που έπνιξαν τη χώρα, αλλά και το Βέλγιο, την Ολλαν­δία, την Αγγλία και πολλές άλλες χώρες. Ενώ τα ίδια φαι­νό­μενα βλέ­πουμε στην Κίνα και την Ινδία».

Και συμπλη­ρώ­νει ανα­λύ­ο­ντας τις αιτίες των κατα­στρο­φών που προ­κα­λού­νται από τις πλημ­μύ­ρες και τις πυρ­κα­γιές: «Αν και το νερό είναι κυρί­αρχο στον πλανήτη μας και δεν μπορεί να αλλάξει το συνο­λικό ποσό του ύδατος που υπάρχει στη γη, με την απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση του κλί­μα­τος ανα­κα­τα­νέ­με­ται σε διά­φο­ρες περιο­χές. Αλλού αυξά­νε­ται και αλλού μειώ­νε­ται. Σε περιο­χές που πάσχουν από ξηρασία δυστυ­χώς μειώ­νε­ται και σε περιο­χές που πάσχουν από πλημ­μύ­ρες αυξά­νε­ται. Αυτές οι μετα­βο­λές είναι θεα­μα­τι­κές και στις δύο περι­πτώ­σεις που μπορεί να τις κατα­λά­βει ο καθένας», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά.

«Να σεβα­στούμε τους φυσι­κούς πόρους του πλανήτη»

«Η υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη, που είναι απο­τέ­λε­σμα ανθρώ­πι­νης παρέμ­βα­σης, έχει ως αιτία τον τρόπο με τον οποίο κινού­μα­στε, ζεσται­νό­μα­στε, ψυχό­μα­στε, παρά­γουμε προ­ϊ­ό­ντα. Ο τρόπος αυτός στη­ρί­χθηκε στον άνθρακα. Δηλαδή, σε φυσι­κούς πόρους που όταν καί­γο­νται εκλύουν σημα­ντι­κές ποσό­τη­τες διο­ξει­δίου του άνθρακα και πολλά άλλα παρά­γωγα, που ονο­μά­ζο­νται αέρια του θερ­μο­κη­πίου. Αυτά τα αέρια δημιουρ­γούν μία αόρατη κου­βέρτα που περι­βάλ­λει όλο τον πλανήτη, καθώς αυτά τα αέρια δεν έχουν χρώμα, με απο­τέ­λε­σμα να μην τον αφήνουν να ψυχθεί προς το διά­στημα με απο­τέ­λε­σμα να δια­τα­ράσ­σε­ται η θερμική του ισορ­ρο­πία. Μαζί με τη δια­τα­ραχή αυτή ακο­λου­θεί η απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση του κλί­μα­τος», εξηγεί ο κ. Ζερεφός.

«Αυτή τη στιγμή υπάρχει η βούληση να απαλ­λα­γούμε από τα ορυκτά καύσιμα και να μετα­βούμε σε Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας. Υπάρχει επι­τα­κτική ανάγκη να μπο­ρέ­σουμε να στα­θε­ρο­ποι­ή­σουμε την ύπαρξή μας εξοι­κο­νο­μώ­ντας φυσι­κούς πόρους», ανα­φέ­ρει.

Τί μπορεί να κάνει ο κάθε ένας από εμάς; «Θα πρέπει ο καθένας να σέβεται τους φυσι­κούς πόρους, να μην σπα­τα­λάει το νερό, να παράγει λιγό­τερα σκου­πί­δια, και ο ίδιος να συμπε­ρι­φέ­ρε­ται όσο το δυνατόν πιο φιλικά προς το περι­βάλ­λον. Και όχι μόνο ως προς τα οικο­συ­στή­ματα. Γενι­κό­τερα, στο σπίτι μας, να φρο­ντί­σουμε για ενερ­γειακή εξοι­κο­νό­μηση και απο­δο­τι­κό­τητα, να μάθουμε να αντι­δρούμε σε περί­πτωση πυρ­κα­γιάς», τονίζει ο Γενικός Γραμ­μα­τέας της Ακα­δη­μίας Αθηνών.

«Στην Ελλάδα γίνεται σοβαρή δουλειά»

Όπως ανα­φέ­ρει ο κ. Ζερεφός: «Στην Ελλάδα γίνεται πολύ σοβαρή δουλειά. Με την αιγίδα του ΥΠΕΝ προ­χω­ράμε στην ολο­κλή­ρωση των σχεδίων για την προ­σαρ­μογή στην κλι­μα­τική αλλαγή και για τις 13 Περι­φέ­ρειες της χώρας. Ενώ, το Σχέδιο για την Ενέρ­γεια και το Κλίμα είναι απότοκο της νομο­θε­σίας που δημιουρ­γούμε για την προ­σαρ­μογή στην κλι­μα­τική αλλαγή».

Μάλιστα, ο κ. Ζερεφός εξέ­φρασε την ικα­νο­ποί­ησή του για την πρό­σφατη νομο­θε­τική ρύθμιση στον Ποινικό Κώδικα, με την οποία αυστη­ρο­ποι­ή­θη­καν οι ποινές για εξ΄α­με­λείας πρό­κληση πυρ­κα­γιάς, θέμα για το οποίο έχει αρθρο­γρα­φή­σει επί σειρά ετών.

«Μόνο με δρα­κό­ντεια μέτρα θα απο­τρα­πεί η αφέλεια ή η δήθεν αφέλεια αυτών των αδιά­φο­ρων ανθρώ­πων οι οποίοι ανάβουν σπιν­θή­ρες, γνω­ρί­ζο­ντας την κατα­στροφή που δημιουρ­γούν με απώλεια ανθρώ­πι­νων ζωών», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Τέλος, ο Γενικός Γραμ­μα­τέας της Ακα­δη­μίας Αθηνών επι­ση­μαί­νει δύο ακόμα κιν­δύ­νους για τη χώρα μας εξαι­τίας της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, που πρέπει να αντι­με­τω­πι­στούν: «Στα ακραία φαι­νό­μενα είναι και η αύξηση της μέσης στάθμης της θάλασ­σας καθώς και του ρυθμού ερη­μο­ποί­η­σης, που συμ­βαί­νει στη νοτιο­α­να­το­λική Ελλάδα. Και τα δύο φαι­νό­μενα εξε­λίσ­σο­νται μονό­τονα και αδυ­σώ­πητα. Είναι εξαι­ρε­τικά επι­κίν­δυνα ζητή­ματα. Πρέπει να προ­στα­τευ­θούν τα 15.147 χλμ ακτο­γραμ­μής που κιν­δυ­νεύ­ουν, όσο και να απο­φευ­χθεί και η υφαλ­μύ­ρωση των παρα­κτίων εδαφών», τονίζει ο κ. Ζερεφός.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ηλίας Παλια­λέ­ξης