Οχι, δεν ήταν η «κακιά στιγμή»

Ήταν η Ελενη Τοπα­λούδη, ήταν η Κων­στα­ντίνα στη Μακρι­νί­τσα, ήταν η Καρο­λάιν, ηταν η Γαρυ­φαλ­λιά. Και δεν ήταν η κακιά στιγμή. Όχι, δεν ήταν η κακιά στιγμή. Ήταν η κακή παιδεία. Η κακή κουλ­τούρα. H κακή συντη­ρη­τική ανα­το­λί­τικη παρά­δοση που δεν λέμε να πετά­ξουμε από πάνω μας. Η κοι­νω­νία απέτυχε να προ­στα­τεύ­σει ακόμα μια γυναίκα, με τον δολο­φόνο της Γαρυ­φαλ­λιάς να απο­δί­δει τις πράξεις του στην «κακιά ώρα» υπο­τι­μώ­ντας την αξία της ζωής. Πολλά θα μπο­ρού­σαν να είχαν κάνει δια­φο­ρε­τικά οι γονείς κατά τη δια­παι­δα­γώ­γηση των παιδιών τους. H εξι­δα­νί­κευση του στε­ρε­ο­τυ­πι­κού ανδρι­σμού ξεκινά από την παιδική ηλικία. Μαθαί­νουν ότι πρέπει να υιο­θε­τούν απο­κλει­στικά συμπε­ρι­φο­ρές κατάλ­λη­λες για το φύλο και σύμ­φω­νες προς τον ιδανικό «αρσε­νικό κώδικα». Το ζήτημα όμως που τίθεται επι­τα­κτικά αφορά την Πολι­τεία και τους θεσμούς της. Ποια σχολική δια­παι­δα­γώ­γηση είναι κατάλ­ληλη ώστε να δια­μορ­φω­θούν από νωρίς ολο­κλη­ρω­μέ­νες προ­σω­πι­κό­τη­τες με εμπε­δω­μένη την  κατα­νό­ηση της αμοι­βαιό­τη­τας των σχέσεων, της ετε­ρό­τη­τας, των ορίων, διδα­σκα­λία της απο­δο­χής του άλλου φύλου και της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας με όρους ίσης αξίας (όχι απλά ισό­τη­τας), το πώς θα είσαι δηλαδή, εκτός απο βαθ­μο­θή­ρας παπα­γά­λος και άνθρω­πος. Και δεν φτάνει μόνο αυτό που λένε : εκπαι­δεύ­σετε τα αγόρια σας. Πρέπει να εκπαι­δευ­τούν και οι γυναί­κες , τα κορί­τσια να έχουν αρκετή αυτο­ε­κτί­μηση. Χρειά­ζο­νται επει­γό­ντως μαθή­ματα αυτο­προ­στα­σίας από κακο­ποι­η­τι­κές και χει­ρι­στι­κές σχέσεις. Αρχικά να μπορούν να δια­πι­στώ­σουν το πρό­βλημα μια ώρα αρχύ­τερα. Δεύ­τε­ρον να κατα­λά­βουν ότι αυτές δεν είναι το πρό­βλημα. Τρίτον να κατα­λά­βουν ότι δε μπορούν να βοη­θή­σουν τον άλλον να διορ­θώ­σει το πρό­βλημά του, όση αγάπη ή υπομονή και να δείξουν. Τέταρ­τον: τεχνι­κές επι­βί­ω­σης. Πώς να φύγουν με ασφά­λεια.