Γραμματέας ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Ρόδου: «Δίνουμε τέλος στην ανασφάλεια, εμβολιαζόμαστε, επιστρέφουμε στις σχολές μας»

Παρα­τη­ρώ­ντας τις εξε­λί­ξεις των τελευ­ταίων δύο – σχεδόν – χρόνων αλλά πολύ περισ­σό­τερο των τελευ­ταίων μηνών, είναι αδύνατο να παρα­μείνω άπραγος και να μην ξεδι­πλώσω τις σκέψεις μου μπροστά στην ασυ­δο­σία, τις θεωρίες συνω­μο­σίας και τις απόψεις που μόνο κακό κάνουν.

Εδώ και 2 χρόνια, η ανθρω­πό­τητα ζει μια δίχως προη­γού­μενο εμπει­ρία, με πρω­τό­γνω­ρες κατα­στά­σεις και πολ­λα­πλές αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις. Τις δυσκο­λίες της παν­δη­μίας τις γνω­ρί­σαμε από την πρώτη στιγμή της εμφά­νι­σής της, τα απο­τε­λέ­σματα αυτών των δυσκο­λιών, όμως, έχουν αρχίσει να βγαί­νουν στην επι­φά­νεια τους τελευ­ταί­ους μήνες.

Οι αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις της COVID, δεν έχουν να κάνουν μόνο με τις νοση­λείες και τους θανά­τους εκα­τομ­μυ­ρίων συναν­θρώ­πων μας αλλά και με μια σειρά άλλων – τερά­στιων ζητη­μά­των, που προ­έ­κυ­ψαν στις παγκό­σμιες κοι­νω­νίες και οικο­νο­μίες.

Θέλο­ντας, όμως, να επι­κε­ντρωθώ στη χώρα μας και κυρίως στα Δωδε­κά­νησα και στο νησί της Ρόδου, στο οποίο έχω τη χαρά να σπου­δάζω τα τελευ­ταία τέσσερα χρόνια, θα προ­σπα­θήσω να απο­τυ­πώσω με σύντομο και περιε­κτικό τρόπο τις σκέψεις μου.

Τα Πανε­πι­στή­μια της χώρας είναι κλειστά από τον Μάρτιο του 2020, οι φοι­τη­τές έχουν αφήσει τις πόλεις που σπού­δα­ζαν, οι τοπικές οικο­νο­μίες αγω­νιούν και η ανα­σφά­λεια ακόμα και τώρα, που η παν­δη­μία δείχνει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται, είναι πολύ μεγάλη.

Η κοι­νω­νία βρί­σκε­ται σε συνεχή ανα­βρα­σμό, οι επι­πτώ­σεις των πολ­λα­πλών lockdown αρχί­ζουν να γίνο­νται αντι­λη­πτές στην νοο­τρο­πία των πολιτών και η Κυβέρ­νηση, παρά το γεγονός ότι τα δεδο­μένα μετα­βάλ­λο­νται καθη­με­ρινά και ο ιός μεταλ­λάσ­σε­ται, κατα­φέρ­νει να προ­σαρ­μό­ζει τη δράση της καθώς και τα μέτρα που λαμ­βά­νει.

Σε ότι αφορά τη Ρόδο και τα υπό­λοιπα του­ρι­στικά νησιά, ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, πριν λίγους μήνες, έλαβε την απόφαση για εμβο­λια­σμό όλων των κατοί­κων ανε­ξαρ­τή­του ηλικίας, σε πρώτη και άμεση φάση, για να απο­φευ­χθεί η δια­σπορά του ιού στα νησιά, να επι­κρα­τή­σει η ασφά­λεια και να κυλήσει ομαλά η του­ρι­στική σεζόν. Παρόλα αυτά στη Ρόδο τα ποσοστά εμβο­λια­σμού μόλις πριν δύο βδο­μά­δες κυμαί­νο­νταν κοντά στο 36% του πλη­θυ­σμού του νησιού, με το αντιεμ­βο­λια­στικό κίνημα να βρίσκει έρεισμα σε όλες τις ηλι­κια­κές και κοι­νω­νι­κές τάξεις.

Σε ότι αφορά το Πανε­πι­στή­μιο μας, το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου και τη Σχολή Ανθρω­πι­στι­κών Επι­στη­μών στην οποία φοιτώ, τα προ­βλή­ματα που προ­κύ­πτουν από την πολύ­χρονη απουσία των φοι­τη­τών είναι πολ­λα­πλά και σημα­ντικά και σίγουρα δεν μπορώ να σας τα παρα­θέσω στον εν λόγω συλ­λο­γι­σμό μου, γιατί θα κατα­χρα­στώ τον χρόνο και την υπομονή σας.

Ως νέος άνθρω­πος με όνειρα και στόχους αλλά και καλ­λιερ­γη­μένη την συνεί­δηση της συλ­λο­γι­κής ευθύνης μέσα μου, έχοντας νοσήσει και νοση­λευ­τεί κι εγώ με κορο­νοϊό, έχοντας δει την οικο­γέ­νεια και τους φίλους μου να νοσούν και να ταλαι­πω­ρού­νται, σας καλώ να συμ­με­τά­σχετε  μαζικά στην εμβο­λια­στική δια­δι­κα­σία

Η εμπει­ρία της νόσησης αλλά και της νοση­λείας μου, τον περα­σμένο Μάρτιο, ήταν γεγονός πρω­τό­γνωρο και αγω­νιώ­δες αφού κλήθηκα να αντι­με­τω­πίσω τον ιό, με όλα τα συμ­πτώ­ματα που αυτός δημιουρ­γεί, μακριά από την οικο­γέ­νειά μου, χωρίς βοήθεια λόγω της καρα­ντί­νας, απο­μο­νω­μέ­νος στο σπίτι μου για μια βδομάδα και στον θάλαμο της μονάδας COVID του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου για άλλες 4 μέρες, έχοντας βέβαια τη φρο­ντίδα των γιατρών και των νοση­λευ­τών της μονάδας, τους οποίους ευχα­ρι­στώ μέσα από την καρδιά μου.

Για έναν νέο και πολύ περισ­σό­τερο για έναν νέο που βρί­σκε­ται εκα­το­ντά­δες ναυτικά μίλια μακριά από τους δικούς του ανθρώ­πους, η παρα­πάνω εμπει­ρία είναι τρο­μα­κτική. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, ήθελα να ξεδι­πλώσω αυτές τις σκέψεις μου και να καλέσω όλους τους συμπο­λί­τες μου, να εμβο­λια­στούν.

Είναι σημα­ντικό, ως νέα γενιά, να δώσουμε το σωστό παρά­δειγμα, να «βάλουμε πλάτη» και να ενι­σχύ­σουμε την επι­χεί­ρηση «Ελευ­θε­ρία».

Αδιαμ­φι­σβή­τητο γεγονός είναι, πως σε αυτή τη μάχη δεν χωρούν διχα­σμοί και δια­χω­ρι­σμοί σε εμβο­λια­σμέ­νους και ανεμ­βο­λί­α­στους. Σε αυτή τη μάχη ενώ­νουμε δυνά­μεις, σηκώ­νουμε μανίκια και πολε­μάμε τον μόνο κοινό εχθρό: τον κορο­νοϊό.

Όλοι μαζί ενω­μέ­νοι, με απο­φα­σι­στι­κό­τητα, δύναμη και υπομονή, δίνουμε τέλος στην ανα­σφά­λεια, εμβο­λια­ζό­μα­στε, επι­στρέ­φουμε στις σχολές μας, επι­στρέ­φουμε στις ζωές μας.

Αντώ­να­ρος Γιώργος,

Γραμ­μα­τέας ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Ρόδου.