Αναγνωρίστηκε η καλοπιστία αγοραστών ακινήτων που υφαρπάχθηκαν με πλαστές απoφάσεις εκποίησης

Μια νέα εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρή διά­στα­ση προ­σέ­λα­βε η αντι­δι­κία ιδιω­τών με το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο στο πλαί­σιο των αστι­κών δικών που έχουν ανοί­ξει μετά την έκ­δο­ση της υπ’ αρίθμ. 160/2021 από­φα­σης του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου Ρόδου, που έφερε χθες στο φως της δη­μο­σιό­τη­τας η «δη­μο­κρα­τι­κή».

Οπως γρά­ψα­με, εξε­τά­στη­καν 4 εφέ­σεις επί της υπ’ αρίθμ. 50/2018 απο­φά­σε­ως του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία είχε γίνει δεκτή εν μέρει η αγωγή που άσκη­σε το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο κατά 11 ημε­δα­πών για την απο­κα­τά­στα­ση της ιδιο­κτη­σί­ας του σε δη­μό­σιο ακί­νη­το που υφαρ­πά­χθη­κε με τη χρήση ανυ­πό­στα­της από­φα­σης εκ­ποί­η­σης, που φέρει πλα­στή υπο­γρα­φή νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου.

Ο γνω­στός δι­κη­γό­ρος κ. Πα­ντε­λής Απο­στο­λάς, που συμ­με­τεί­χε στην επί­μα­χη δίκη μας απέ­στει­λε το ακό­λου­θο ση­μεί­ω­μα σχε­τι­κά για την ση­μα­ντι­κό­τη­τα της συ­γκε­κρι­μέ­νης απο­φά­σε­ως:

«Σε σχέση με το ση­με­ρι­νό σας δη­μο­σί­ευ­μα, το οποίο αφορά τη ση­μα­ντι­κή πράγ­μα­τι υπ’ αριθ. 160/2021 από­φα­ση του τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, η οποία ασχο­λή­θη­κε με το πλα­στό πα­ρα­χω­ρη­τή­ριο ακι­νή­του του Νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου και τις συ­γκε­κρι­μέ­νες έν­νο­μες συ­νέ­πειες που προ­κά­λε­σε ως προς τους εμπλε­κό­με­νους σε αυτή την υπό­θε­ση, εκεί­νο που έχει τε­ρά­στια αξία είναι η ευ­ρύ­τε­ρη από την μέχρι τώρα ερ­μη­νεία που δί­νε­ται με την εν λόγω από­φα­ση ως προς το άρθρο 41 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου, μια ερ­μη­νεία που απο­κα­θι­στά τα πράγ­μα­τα στη σωστή τους διά­στα­ση, αφού υπήρ­χε κίν­δυ­νος από την μέχρι τώρα δο­θεί­σα ερ­μη­νεία να κα­τα­στρα­φεί από τα θε­μέ­λια ένας σο­βα­ρός θε­σμός (ο Κτη­μα­το­λο­γι­κός Κα­νο­νι­σμός Δω­δε­κα­νή­σου) και να θέσει υπό αμ­φι­σβή­τη­ση την κυ­ριό­τη­τα (ή άλλο εμπράγ­μα­το δι­καί­ω­μα) οποιου­δή­πο­τε τι­τλού­χου ακι­νή­του στις πε­ριο­χές Ρόδου και Κω, που απέ­κτη­σε κα­λό­πι­στα από επα­χθή αιτία, αν και εφό­σον κά­ποια προ­γε­νέ­στε­ρη εγ­γρα­φή είναι για κά­ποιο λόγο άκυρη ή ανί­σχυ­ρη όπως σθε­να­ρά υπο­στή­ρι­ζα μέχρι σή­με­ρα σε με­λέ­τη μου.

Δέ­χε­ται λοι­πόν ο Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου με την πα­ρα­πά­νω από­φα­ση ότι, «υπό το πρί­σμα των αρχών της ακρί­βειας των κτη­μα­το­λο­γι­κών εγ­γρα­φών της δη­μό­σιας πί­στης και της προ­στα­σί­ας των κα­λό­πι­στων τρί­των, που δια­πνέ­ουν όλο το πλέγ­μα των δια­τά­ξε­ων του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου, συ­νά­γε­ται αβί­α­στα ότι η προ­στα­σία του κα­λό­πι­στου τρί­του, σύμ­φω­να με τη διά­τα­ξη του άρ­θρου 41 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου, ήτοι του τρί­του που απέ­κτη­σε εμπράγ­μα­το δι­καί­ω­μα επί ακι­νή­του με καλή πίστη και από επα­χθή αιτία, στη­ρι­ζό­με­νος στα δε­δο­μέ­να των κτη­μα­το­λο­γι­κών εγ­γρα­φών, που υπήρ­χαν προ της κα­τα­χω­ρή­σε­ως στα οι­κεία κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία του τί­τλου κτή­σης του, δεν θε­σμο­θε­τή­θη­κε απο­κλει­στι­κά και μόνο για την προ­στα­σία του κα­λό­πι­στου τρί­του από τον χρη­σι­δε­σπό­ζο­ντα. Του­να­ντί­ον, από την ίδια τη γραμ­μα­τι­κή δια­τύ­πω­ση της επί­μα­χης διά­τα­ξης του άρ­θρου 41, τη συ­στη­μα­τι­κή θέση της διά­τα­ξης, αλλά και από τον σκοπό των δια­τά­ξε­ων του Κ.Κ.Δω­δε­κα­νή­σου, προ­κύ­πτει ότι η πα­ρα­πά­νω διά­τα­ξη απο­σκο­πεί στην προ­στα­σία του κα­λό­πι­στου τρί­του από τον οποιον­δή­πο­τε εγεί­ρει ενα­ντί­ον του αγωγή ή του προ­βάλ­λει έν­στα­ση, επι­κα­λού­με­νος ακυ­ρό­τη­τα ή ανί­σχυ­ρο για κά­ποια αιτία, μιας προ­γε­νέ­στε­ρης εγ­γρα­φής, η οποία ακυ­ρό­τη­τα ή ανί­σχυ­ρο δεν οδη­γεί σε κτήση του δι­καιώ­μα­τός του. Ως εκ τού­του η φράση «δι­κα­στι­καί αγω­γαί» στο άρθρο 41 του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού έχει ευ­ρύ­τε­ρο πε­ριε­χό­με­νο και δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στις αγω­γές με­τα­ξύ χρη­σι­δε­σπό­ζο­ντος και τι­τλού­χου».

Ση­μειώ­νε­ται ότι με την πα­ρα­πά­νω από­φα­ση απορ­ρί­φθη­κε, όπως και πρω­τό­δι­κα, η αγωγή απο­ζη­μιώ­σε­ως του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου κατά των κλη­ρο­νό­μων εκεί­νου που του πα­ρα­χω­ρή­θη­κε το πλα­στό πα­ρα­χω­ρη­τή­ριο.