Σύλλογος ΔΕΠ Πανεπιστημίου Αιγαίου: ” Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο Χατζηδάκη για τα εργασιακά!”

Η κυβέρ­νηση της ΝΔ, για μια ακόμη φορά, εν μέσω παν­δη­μίας, χωρίς κανένα ουσια­στικό

διάλογο, και με την συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των εργα­ζο­μέ­νων να είναι αντί­θε­τοι, είναι

έτοιμη να νομο­θε­τή­σει την κατάρ­γηση μιας σειράς εργα­σια­κών και συν­δι­κα­λι­στι­κών

δικαιω­μά­των που κατα­κτή­θη­καν με αγώνες, επι­δει­νώ­νο­ντας περαι­τέρω τις συν­θή­κες

εργα­σίας που έχουν δια­μορ­φω­θεί από τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις στα χρόνια της

κρίσης και των μνη­μο­νίων.

Το νέο εργα­σιακό νομο­σχέ­διο συνο­πτικά περιέ­χει τις ακό­λου­θες κατευ­θύν­σεις:

 Την καθιέ­ρωση 10ωρης δου­λειάς χωρίς πρό­σθετη αμοιβή, με άξονα την

«διευ­θέ­τηση του χρόνου εργα­σίας» (βλ. και ν. 3986/2011), που θα επι­βάλ­λε­ται με

ατο­μι­κές συμ­βά­σεις, ακόμα και αν το συν­δι­κάτο στον χώρο έχει εκφρά­σει τη

δια­φω­νία του. Επι­πλέον, ο χρόνος δια­λείμ­μα­τος δεν απο­τε­λεί χρόνο εργα­σίας ενώ

προ­βλέ­πε­ται ότι οι μερικώς απα­σχο­λού­με­νοι θα πρέπει να παρά­σχουν πρό­σθετη

απα­σχό­ληση όχι συνε­χό­μενα στη βάρδια τους, αλλά ακόμα και αν μεσο­λα­βεί κενό.

 Την αύξηση των υπε­ρω­ριών σε 150 ώρες ετησίως (που σε “επεί­γου­σες

συν­θή­κες” μπορεί και να ξεπερ­νιέ­ται), την οποία μπορούν να την επι­βάλ­λουν

μονο­με­ρώς οι επι­χει­ρή­σεις. Για αυτές τις επι­πρό­σθε­τες ώρες, η αμοιβή θα

προ­σαυ­ξά­νε­ται κατά 40% (αντί για 60% μέχρι σήμερα).

 Την επέ­κταση της δου­λειάς την Κυριακή (μετά τις 32 Κυρια­κές το χρόνο που

«δώρισε» ο ΣΥΡΙΖΑ στους εμπο­ρο­ϋ­παλ­λή­λους) σε «δυνα­μι­κούς κλάδους», όπως

μετα­φο­ρές, logistics, κέντρα δεδο­μέ­νων, λιμάνια, κλπ. Καταρ­ρέει με πάταγο το

αφήγημα των «καλο­πλη­ρω­μέ­νων θέσεων εργα­σίας με δικαιώ­ματα» για τους

εργα­ζό­με­νους στους κλάδους σε ανά­πτυξη, το οποίο προ­βάλ­λε­ται έντονα στα

πανε­πι­στή­μια.

 Το παρα­πέρα χτύπημα του απερ­για­κού δικαιώ­μα­τος. Εφόσον θεω­ρεί­ται λίγο ότι

πλέον για να προ­κη­ρυ­χθεί μια απεργία χρειά­ζε­ται το 50% + 1 των οικο­νο­μικά

ενεργών μελών σε ένα πρω­το­βάθ­μιο σωμα­τείο (νόμος ΣΥΡΙΖΑ), η ΝΔ προωθεί την

υπο­χρέ­ωση λήψης από­φα­σης με ηλε­κτρο­νική ψηφο­φο­ρία και παράλ­ληλα την

υπο­χρέ­ωση του συν­δι­κά­του να εξα­σφα­λί­ζει «του­λά­χι­στον το ένα τρίτο της συνήθως

παρε­χό­με­νης υπη­ρε­σίας κατά τη διάρ­κεια απερ­γίας σε επι­χει­ρή­σεις δημό­σιου

χαρα­κτήρα ή κοινής ωφέ­λειας», δηλαδή να εργά­ζο­νται σχεδόν όλοι οι εργα­ζό­με­νοι

τη μέρα της απερ­γίας. Παράλ­ληλα, η περι­φρού­ρηση της συνιστά «παρά­βαση που θα

οδηγεί με δικα­στική απόφαση στη διακοπή της απερ­γίας».

 Το ηλε­κτρο­νικό φακέ­λωμα κάθε συν­δι­κα­λι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, ως

προ­ϋ­πό­θεση για να μπορούν τα συν­δι­κάτα να δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται και να

υπο­γρά­φουν Συλ­λο­γι­κές Συμ­βά­σεις Εργα­σίας ή να προ­κη­ρύσ­σουν απερ­γίες.

Παράλ­ληλα, οι εκλογές ανά­δει­ξης των συν­δι­κα­λι­στι­κών οργάνων θα γίνεται

ηλε­κτρο­νικά, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για την υπο­βάθ­μιση των συλ­λο­γι­κών

δια­δι­κα­σιών και τις παρεμ­βά­σεις της εργο­δο­σίας στην ελεύ­θερη άσκηση του

εκλο­γι­κού δικαιώ­μα­τος. Επι­πλέον, διευ­κο­λύ­νε­ται η εκδίωξη της συν­δι­κα­λι­στι­κής

δράσης αφού «η απόλυση συν­δι­κα­λι­στή θα επι­τρέ­πε­ται για σπου­δαίο λόγο…» και

καταρ­γεί­ται η Επι­τροπή Προ­στα­σίας Συν­δι­κα­λι­στι­κών Στε­λε­χών.

 Την απε­λευ­θέ­ρωση των απο­λύ­σεων. Πλέον, ακόμα και αν κηρυ­χθεί δικα­στικά

άκυρη μια απόλυση, ο εργο­δό­της δεν υπο­χρε­ού­ται να επα­να­προ­σλά­βει τον

απο­λυ­μένο, αλλά αντί αυτού να κατα­βά­λει μια απο­ζη­μί­ωση (3 έως 24 μηνιά­τικα),

που σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, εκτός από την ανεργία σημα­το­δο­τεί και χρη­μα­τι­κές

απώ­λειες. Επι­πρό­σθετα, μονι­μο­ποιεί­ται η πρα­κτική των «ανα­στο­λών εργα­σίας»

λόγω της παν­δη­μίας.

 Τη γενί­κευση της τηλερ­γα­σίας, που σημαί­νει σε συν­δυα­σμό με τα προη­γού­μενα,

δια­θε­σι­μό­τητα όποτε και από όπου βρί­σκε­ται ο εργα­ζό­με­νος, και παράλ­ληλα χωρίς

την υπο­χρέ­ωση του εργο­δότη να παρέχει τον ανα­γκαίο εξο­πλι­σμό και να καλύ­πτει

το όποιο κόστος.

Από την άλλη, σε μια πολύ κρίσιμη για τους εργα­ζό­με­νους του ιδιω­τι­κού τομέα περίοδο,

όπου οι μετα­παν­δη­μι­κές απαι­τή­σεις για ελέγ­χους στην αγορά εργα­σίας είναι αυξη­μέ­νες και

η παρα­βα­τι­κό­τητα οξυμένη, το Υπουρ­γείο Εργα­σίας προωθεί δια­τά­ξεις για τον

μετα­σχη­μα­τι­σμό του Σώματος Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας σε «Ανε­ξάρ­τητη Αρχή». Σε μια

περίοδο που επι­βάλ­λε­ται το Υπουρ­γείο Εργα­σίας, στο πλαίσιο της πολι­τι­κής ευθύνης, να

χαράξει στρα­τη­γική ελέγχων στην αγορά εργα­σίας για τη μείωση της εργο­δο­τι­κής

παρα­βα­τι­κό­τη­τας, εκείνο επι­λέ­γει να απο­τι­νά­ξει από πάνω του το ισχυ­ρό­τερο εργα­λείο

προ­στα­σίας των εργα­σια­κών δικαιω­μά­των.

Μπροστά σ’ αυτή την κατά­σταση, το Κ.Σ. του Συλ­λό­γου ΔΕΠ του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου

συντο­νί­ζε­ται με τους εργα­ζό­με­νους και τις εργα­ζό­με­νες στον δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα,

και καλεί τα μέλη του Συλ­λό­γου να συμ­με­τέ­χουν στην απεργία που έχει κηρυ­χθεί για την

Πέμπτη 10 Ιουνίου. Ταυ­τό­χρονα, διεκ­δι­κεί:

 Άμεση από­συρση του σχεδίου νόμου για τα εργα­σιακά.

 Προ­στα­σία και θωρά­κιση του 8ώρου και απο­τροπή κατα­στρα­τή­γη­σής του μέσω

διευ­θέ­τη­σης με ατομική συμ­φω­νία.

 Σταθερή και πλήρη πεν­θή­μερη εργασία, προ­στα­σία της Κυρια­κά­τι­κης αργίας,

αύξηση του υπο­χρε­ω­τι­κού χρόνου ανά­παυ­σης και αύξηση της αμοιβής της

υπε­ρω­ρίας.

 Κατάρ­γηση όλων των ευε­λι­ξιών στο ωράριο εργα­σίας.

 Ενί­σχυση και θωρά­κιση του ΣΕΠΕ υπό την επο­πτεία, τον έλεγχο και την ευθύνη

του Υπουρ­γείου Εργα­σίας. Αυστη­ρο­ποί­ηση των ελέγχων και των προ­στί­μων της

αδή­λω­της εργα­σίας και των (υπ)εργο­λά­βων.

 Άμεση λήψη κατάλ­λη­λων μέτρων για την αυστηρή τιμωρία των υπεύ­θυ­νων για την

σεξουα­λική και την ηθική παρε­νό­χληση στην εργασία, την απο­κα­τά­σταση των

θυμάτων βίας και παρε­νό­χλη­σης και την απρό­σκο­πτη πρό­σβαση των ίδιων και των

σωμα­τείων τους στις Αρχές.

 Ελεύ­θερη συν­δι­κα­λι­στική δράση χωρίς κρατικό και εργο­δο­τικό παρεμ­βα­τι­σμό.

Ενί­σχυση της προ­στα­σίας της συλ­λο­γι­κής δράσης, της συλ­λο­γι­κής αυτο­νο­μίας, της

απερ­γίας και των εκλεγ­μέ­νων εκπρο­σώ­πων των εργα­ζο­μέ­νων.