ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Economist: Πώς η Ελλάδα έγινε ο καλύτερος μαθητής της Ευρώπης

news room 2 λεπτά ανάγνωση
866

«Εάν οι Βρυ­ξέλ­λες είναι τάξη, τότε η Ελλάδα έχει γίνει το ‘φυτό’ που κανείς δεν περί­μενε»

Στην Ευρω­παϊκή Ένωση, οι πρω­θυ­πουρ­γοί αντι­με­τω­πί­ζο­νται συχνά σαν μαθητές. Οι κυβερ­νή­σεις πρέπει να «κάνουν τα μαθή­ματά τους», συνη­θί­ζουν να λένε οι κοι­νο­τι­κοί αξιω­μα­τού­χοι. «Εάν οι Βρυ­ξέλ­λες είναι τάξη, τότε η Ελλάδα έχει γίνει το ‘φυτό’ που κανείς δεν περί­μενε», δια­πι­στώ­νει ο Economist στη στήλη Charlemagne του νέου του τεύχους.

Η Αθήνα κέρδισε τα εύσημα για τη δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας, πήρε τον καλύ­τερο βαθμό για το Σχέδιο Ανά­καμ­ψής της, ενώ ελλη­νι­κές ιδέες όπως το πιστο­ποι­η­τικό για τον covid-19 υιο­θε­τή­θη­καν σε πανευ­ρω­παϊκό επίπεδο. Όπως παρα­τη­ρεί ο Economist, πρό­κει­ται για μια μεγάλη αλλαγή για τη χώρα που έζησε τρία πακέτα διά­σω­σης και μία οικο­νο­μική κατάρ­ρευση.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ, το αρι­στερό κόμμα που κυβερ­νούσε τη χώρα από το 2015 έως το 2019, ήταν ο επα­να­στά­της της τάξης. Αντί­θετα, η κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη, του ήπιου κεντρο­δε­ξιού πρω­θυ­πουρ­γού που ανέλαβε το 2019, είναι η αγα­πη­μένη της δασκά­λας», ανα­φέ­ρει η ανάλυση.

Εν μέρει, η στροφή στη φήμη της Ελλάδας είναι ζήτημα πολι­τι­κής. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεω­ρούσε τον εαυτό του τον αμφι­σβη­τία της ευρω­παϊ­κής τάξης πραγ­μά­των και ήλπιζε να αλλάξει την Ένωση εκ των έσω. Αντί­θετα, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης ται­ριά­ζει τέλεια στον τεχνο­κρα­τικό κόσμο της ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής. «Ένας πρώην σύμ­βου­λος διοί­κη­σης, μιλά αγγλικά, γαλλικά, γερ­μα­νικά και τη γλώσσα του ‘Νταβός’, τη διά­λε­κτο που χρη­σι­μο­ποιούν μεσή­λι­κες άνδρες ντυ­μέ­νοι με μπότες χιονιού σε συνέ­δρια που γίνο­νται σε μεγάλα υψό­με­τρα. Η σχολική στολή του πηγαί­νει πολύ», σημειώ­νει ο Economist.

Και ενώ η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έβλεπε τον εαυτό της σαν την αρχή της ιστο­ρίας, οι επι­κε­φα­λής της Νέας Δημο­κρα­τίας θεωρούν ότι δουλειά τους είναι να δώσουν ένα τέλος σε μία σκο­τεινή εποχή, επι­ση­μαί­νει το δημο­σί­ευμα.

Και όπως λέει ο Economist, το πετυ­χαί­νουν, αφού η Ελλάδα έβαλε σε τάξη τα δημόσια οικο­νο­μικά της, οι απο­δό­σεις των ομο­λό­γων της κινού­νται κοντά σε ιστο­ρικά χαμηλά και η Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν είναι πια απρό­θυμη να αγο­ρά­σει τους ελλη­νι­κούς τίτλους.

Βέβαια, οι επι­δό­σεις της κυβέρ­νη­σης επι­σκιά­ζο­νται από τις κακές συν­θή­κες που αντι­με­τω­πί­ζουν οι μετα­νά­στες στα νησιά και από τις πλη­ρο­φο­ρίες για επα­να­προ­ω­θή­σεις. Όμως, στις Βρυ­ξέλ­λες όλοι είναι ευχα­ρι­στη­μέ­νοι. «Στο μυαλό των Ευρω­παίων πολι­τι­κών, οι κανόνες για τις επα­να­προ­ω­θή­σεις έχουν σχε­δια­στεί για να μην περνούν τα σκάφη του λιμε­νι­κού πάνω από τους πρό­σφυ­γες, όχι για να στα­μα­τή­σουν τη ρυμούλ­κηση των βαρκών τους προς τις τουρ­κι­κές ακτές»,  εξηγεί ο Economist.

Με δεδο­μένο ότι η Ελλάδα φυλάσ­σει τα ευρω­παϊκά σύνορα, η Κομι­σιόν μπορεί να είναι χαλαρή εάν έχει λόγους να ελπίζει. Και αφού οι ροές μετα­να­στών έχουν στα­μα­τή­σει, οι Ευρω­παίοι ηγέτες δεν κάνουν και πολλές ερω­τή­σεις.

Ο Economist ανα­φέ­ρε­ται επίσης στις δια­μαρ­τυ­ρίες για την αστυ­νο­μική βία και την ανε­λευ­θε­ρία του Τύπου. «Όσο η Ελλάδα συνε­χί­ζει να παίρνει καλούς βαθμούς στους τομείς που έχουν σημασία, κανείς δεν έχει πρό­βλημα. Μία κυβέρ­νηση που ακο­λου­θεί το ρεύμα πολι­τικά, υλο­ποιεί τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις χωρίς να δια­μαρ­τύ­ρε­ται και κάνει τη βρώμικη δουλειά της Ε.Ε. στο μετα­να­στευ­τικό, θα είναι πάντα ευπρόσ­δε­κτη. Τα ελατ­τώ­ματά της μπορούν να αγνοη­θούν», κατα­λή­γει το περιο­δικό.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.