Γ. Χατζημάρκος: «Το Κτηματολόγιο Ρόδου θα λειτουργούσε ήδη, αν δεν είχε αναλωθεί τόσος χρόνος σε στείρα και ανηλεή παραγωγή επιστολών»

Απά­ντηση του Περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου σε επι­στολή του δικη­γό­ρου Φώτη Κωστό­που­λου για το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου

«Ο χρόνος που έχει ανα­λω­θεί σε επι­στο­λές, αρκούσε για να έχουν γίνει όσα απαι­τού­νται για την επα­να­λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου. Το Κτη­μα­το­λό­γιο θα λει­τουρ­γούσε ήδη στο νέο χώρο που πρόθυμα και άμεσα παρα­χώ­ρησε ο Δήμος Ρόδου, αν υπήρχε και από την πλευρά του ειλι­κρι­νής διάθεση συνερ­γα­σίας και όχι στείρα και ανηλεής παρα­γωγή επι­στο­λών. Δυστυ­χώς, δεν μπο­ρούμε να κάνουμε εμείς και αυτό το έργο, γιατί, αν μπο­ρού­σαμε, θα το είχαμε ήδη κάνει».

Αυτό ανα­φέ­ρει μεταξύ των άλλων ο Περι­φε­ρειάρ­χης, Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, σε απά­ντηση ανοι­χτής επι­στο­λής του δικη­γό­ρου Φώτη Κωστό­που­λου, σχετικά με το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου.

Ο κ. Χατζη­μάρ­κος επι­ση­μαί­νει ότι, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα σοβαρά προ­βλή­ματα που δημιουρ­γού­νται στην τοπική οικο­νο­μία από τη μη λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γίου, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου ξεπέ­ρασε σε χρόνο ρεκόρ τα πάσης φύσεως εμπόδια προ­κει­μέ­νου οι πολίτες να τύχουν ξανά το συντο­μό­τερο δυνατόν των υπη­ρε­σιών του τόσο ανα­γκαίου Κτη­μα­το­λο­γίου.

«Το να είμαστε μέρος της λύσης πάντοτε και ανε­ξαρ­τή­τως του επι­πέ­δου των προ­βλη­μά­των ή και καμιά φορά και πολι­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης ή λαϊ­κι­σμού, είναι ο δικός μας πήχης, η δική μας δέσμευση» υπο­γραμ­μί­ζει και προ­σθέ­τει:

«Τα όσα ανα­φέ­ρετε στην επι­στολή σας περί βού­λη­σης και στείρων αντι­πα­ρα­θέ­σεων δεν μας αφορούν, καθώς, από τα όσα ήδη έχω ανα­φέ­ρει, γίνεται κατα­νοητό ότι η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου απο­τε­λεί, και στο ζήτημα του Κτη­μα­το­λο­γίου, μέρος της λύσης και όχι του προ­βλή­μα­τος, λει­τουρ­γώ­ντας ουσια­στικά, με αφο­σί­ωση και συνέ­πεια, ακόμη και πέραν των αρμο­διο­τή­των της».

Ο Περι­φε­ρειάρ­χης κατα­λή­γει: «Θα εργαστώ ακόμα πιο επίμονα να γίνει ψηφιακό και το δικό μας Κτη­μα­το­λό­γιο, ώστε να απαλ­λα­γούν και οι δικοί του χρήστες από την ανάγκη “δημο­σίων σχέσεων” στη λει­τουρ­γία του».