Το άγιο φως της αγάπης

Δια­φο­ρε­τι­κές από αυτές των προη­γού­με­νων ετών θα είναι οι δια­δι­κα­σίες για την παρα­λαβή και μετα­φορά του Αγίου Φωτός φέτος το Πάσχα. Με εξαι­ρε­τικά λιτό τρόπο  «με την δέουσα ταπει­νό­τητα και σεμνά και όχι με τιμές αρχηγού κράτους».  Είναι προ­φα­νές ότι  απόφαση να περιο­ρι­στούν οι υπερ­βο­λές του παρελ­θό­ντος με τα κόκκινα χαλιά, τις μπάντες και τα αγήματα είναι και ένα σήμα για την απο­σύν­δεση των θρη­σκευ­τι­κών τελετών από τις υπο­χρε­ώ­σεις και τις ευθύνες του κράτους όπως και ένα σημάδι «απο­μά­γευ­σης» της εξου­σίας Μένει πια να  εξη­γή­σουν οι κλη­ρι­κοί και οι θεο­λό­γοι στους πιστούς, οι οποίοι από προχθές κατα­φέ­ρο­νται κατά της κυβέρ­νη­σης η οποία λένε απο­φά­σισε να «χτυ­πή­σει» την εκκλη­σία και την πίστη μας. Να γαλη­νέ­ψουν την ψυχή τους  Να τους πουν ότι δεν απειλεί την πίστη τους το γεγονός πως θα λείψει η φιέστα. Ας τους θυμί­σουν τη δήλωση του Αρχιε­πι­σκό­που  Ιερώ­νυ­μου «Το Αγιο Φως ήταν πάντοτε στην Εκκλη­σία. Παλαιό­τερα, πριν γίνουν εκείνα… που γίνο­νται σήμερα για την υποδοχή του Αγίου Φωτός, έπαιρ­ναν το Φως από το καντήλι της Αγίας Τρα­πέ­ζης. Δεν υπάρχει λοιπόν Αγιο Φως πρώτης κατη­γο­ρίας και δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρίας Το Αγιο Φως που βγαίνει στα Ιερο­σό­λυμα δεν ξεχνάμε ποτέ, είναι το Ιίδιο που βγάζει κάθε Μεγάλο Σάββατο βράδυ ο κάθε απλός ιερέας πίσω από την Αγία Τράπεζα. Είναι ακριβώς το ίδιο Φως». Ας τους πουν κάτι πολύ πιο απλό. Το φως της αγάπης που θα ημε­ρώ­σει τις καρδιές μας, που θα νικήσει τα σκο­τά­δια του νου και της ψυχής μας, δεν χρειά­ζε­ται αγήματα για να μας θυμίσει πως πρέπει να λάμψει το βράδυ του Σαβ­βά­του…