Δεκτή η πρόταση του Μ. Κόνσολα για τα ανείσπρακτα ενοίκια και τη διευκόλυνση των ιδιοκτητών ακινήτων

Μια σημα­ντική πρόταση του Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου, κ. Μάνου Κόνσολα, προ­κει­μέ­νου να μην επι­βα­ρυν­θούν οι ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των για τα ανεί­σπρα­κτα ενοίκια, έγινε δεκτή και παίρνει το δρόμο της νομο­θέ­τη­σης της από τη Βουλή.

Ο κ. Κόν­σο­λας πριν από ένα και πλέον μήνα είχε κατα­θέ­σει Ερώτηση και πρόταση προς το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, με την οποία ζητούσε να απλο­ποι­η­θεί το πλαίσιο και να μην ανα­γκά­ζο­νται οι ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των να κατα­θέ­τουν αγωγές ή να εκδί­δουν διαταγή πλη­ρω­μής προ­κει­μέ­νου να μην φορο­λο­γη­θούν για ενοίκια που έχουν εισπρά­ξει.

Σύμφωνα με ενη­μέ­ρωση του κ. Κόνσολα από την ηγεσία του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, θα υπάρξει άμεση νομο­θε­τική ρύθμιση. Θα αρκεί μια απλή εξώδικη δήλωση από τους ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των προ­κει­μέ­νου να μην φορο­λο­γη­θούν με φορο­λο­γικό συντε­λε­στή από 15 έως 45% για ενοίκια που δεν έχουν εισπρά­ξει.

Όπως τονίζει ο κ. Κόν­σο­λας: «πρό­κει­ται για μια θετική εξέλιξη, αφού οι ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των πρέπει να στη­ρι­χθούν και να διευ­κο­λυν­θούν σε αυτή τη συγκυ­ρία. Θα ήταν παρά­λογο να ανα­γκά­ζο­νται να κατα­θέ­τουν αγωγές, με ό, τι αυτό σημαί­νει σε επι­πλέον έξοδα και δαπάνες, για να μην φορο­λο­γη­θούν για εισο­δή­ματα που δεν έχουν εισπρά­ξει».

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι ο κ. Κόν­σο­λας έχει κατα­θέ­σει τρεις ακόμα προ­τά­σεις που εξε­τά­ζο­νται από το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, όπως:

1ον: Η κατάρ­γηση του τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος για επαγ­γελ­μα­τίες με μείωση τζίρου άνω του 70% και κλι­μα­κού­μενη μείωση του τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος για τις άλλες κατη­γο­ρίες, ανάλογα και με τη μείωση του τζίρου.

2ον: Η κατάρ­γηση της προ­κα­τα­βο­λής φόρου για τις επι­χει­ρή­σεις που η μείωση του τζίρου τους, κινεί­ται πάνω από το 35%, κάτι που ισχύει για την συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των επι­χει­ρή­σεων και η γενναία μείωση για τις άλλες περι­πτώ­σεις.

3ον: Η άμεση αντι­με­τώ­πιση του ζητή­μα­τος των τεκ­μη­ρίων δια­βί­ω­σης, που δεν μπορούν να ισχύ­σουν στο ακέραιο από τη στιγμή που έχουν ανα­τρα­πεί τα δεδο­μένα της δια­βί­ω­σης και του τρόπου ζωής λόγω της παν­δη­μίας.