Κέρδισε την νέα μάχη με εταιρεία της Aυστρίας ξενοδοχειακή εταιρεία της Ρόδου

Ενώπιον του Αρείου Πάγου με αίτηση αναι­ρέ­σεως της υπ’ αρίθμ. 57/2021 από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, με την οποία απορ­ρί­φθηκε και σε δεύτερο βαθμό η αγωγή της, προ­σέ­φυγε ανώνυμη εται­ρεία, που λει­τουρ­γεί ξενο­δο­χειακή μονάδα στην Ιαλυσό για την ακύρωση σύμ­βα­σης χρο­νο­με­ρι­στι­κής μίσθω­σης του ξενο­δο­χείου σε εται­ρεία, που εδρεύει στην Αυστρία, και η οποία φέρεται πλέον ως ιδιο­κτή­τρια.

Η εται­ρεία άσκησε ταυ­τό­χρονα και αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων ενώ χθες εκδό­θηκε από το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Αθηνών προ­σω­ρινή διαταγή που της επι­τρέ­πει να παρα­μεί­νει και να λει­τουρ­γεί το ξενο­δο­χείο έναντι 60.000 ευρώ από τον Μάιο του 2021. Η συζή­τηση της αιτή­σεως ασφα­λι­στι­κών μέτρων προσ­διο­ρί­στηκε για την 31η Ιουλίου 2021.

Την εται­ρεία της Ρόδου εκπρο­σώ­πη­σαν οι δικη­γό­ροι κκ. Ακης Δημη­τριά­δης, Δ. Σκα­ρί­πας και Κλε­άν­θης Ρούσσος. Υπέρ της εται­ρείας άσκησαν πρό­σθετη παρέμ­βαση η Ενωση Ξενο­δό­χων Ρόδου, το Σωμα­τείο Ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων και οι υπάλ­λη­λοί της.

Σημειώ­νε­ται ότι το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την υπ’ αρίθμ. 30/2018 απόφασή του, που εκδό­θηκε με τη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, είχε απο­φα­σί­σει, την επα­να­λει­τουρ­γία του ξενο­δο­χείου σε καθε­στώς μεσεγ­γύ­η­σης, που θα ισχύσει μέχρι την έκδοση τελε­σί­δι­κης από­φα­σης επί διεκ­δι­κη­τι­κής αγωγής που άσκησε η εται­ρεία στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου κατά της αλλο­δα­πής εται­ρείας. Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία δια­τεί­νε­ται ότι είχε δανειο­δο­τη­θεί από την εται­ρεία της Αυστρίας το έτος 2008 με το ποσό των 13.000.000 €.

Η τελευ­ταία ισχυ­ρί­ζε­ται ότι απέ­κτησε λόγω πωλή­σεως την κυριό­τητα των γηπέδων, επί των οποίων έχει ανε­γερ­θεί και λει­τουρ­γεί το ξενο­δο­χείο μαζί με όλες τις κτι­ρια­κές του εγκα­τα­στά­σεις.

Το ποσό της δανειο­δο­τή­σεως φέρεται σε συμ­βό­λαιο ως τίμημα πωλή­σεως του ξενο­δο­χείου, αν και στο ίδιο συμ­βό­λαιο βεβαιώ­νε­ται, ότι η αντι­κει­με­νική αξία του «πωλη­θέ­ντος» ξενο­δο­χείου ανέρ­χε­ται στο ποσό των 24.047.871,76 €, ενώ η εμπο­ρική του αξία, τότε μεν ανήρ­χετο στο ποσό των 50.000.000 €, σήμερα δε, μετά την μεγάλη οικο­νο­μική κρίση, εξει­δι­κευ­μένη διεθνής εται­ρεία εκτι­μη­τών έχει εκτι­μή­σει την αξία του στο ποσό των 38.600.000 €.

Την ίδια ημέρα που συνε­τάγη και υπε­γράφη το συμ­βό­λαιο για τη μετα­βί­βαση της κυριό­τη­τας του ξενο­δο­χείου, ήτοι την 1.12.2009, συνε­τάγη και υπε­γράφη και συμ­βό­λαιο μίσθω­σης, βάσει του οποίου η αυστριακή εται­ρεία μίσθωσε στην ξενο­δο­χειακή εται­ρεία το δικό της ακίνητο για διάρ­κεια 240 μηνών έναντι μηνιαίου «μισθώ­μα­τος» 78.245,50 €, αφού, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αίτηση, οι οφει­λό­με­νες δανεια­κές δόσεις βαφτί­στη­καν ως «μισθώ­ματα».

Σημειώ­νει δε ότι ο κινητός εξο­πλι­σμός του ξενο­δο­χείου (έπιπλα, συσκευές, μηχα­νή­ματα, μηχα­νο­λο­γι­κός εξο­πλι­σμός κλπ), παρέ­μεινε και εξα­κο­λου­θεί να ευρί­σκε­ται εξ ολο­κλή­ρου στην κυριό­τητα της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας.

Η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία είχε ασκήσει την 3η Απρι­λίου 2017 διεκ­δι­κη­τική αγωγή με αίτημα την ανα­γνώ­ριση της κυριό­τη­τάς της στο ακίνητο και την απόδοση της νομής του.

Η αγωγή πλέον αυτή έχει απορ­ρι­φθεί.

Η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία δια­τεί­νε­ται ότι η συμπε­ρι­φορά της αυστρια­κής εται­ρείας «είναι κακό­πι­στη και αρπα­κτική και μονα­δικό σκοπό έχει κυριο­λε­κτικά “να φάει“ το ξενο­δο­χείο υπερ­πολ­λα­πλα­σίας αξίας των ανε­ξό­φλη­των σήμερα ληξι­πρό­θε­σμων δανεια­κών δόσεων συνο­λι­κού ποσού περίπου 2.000.000 €.