“Μια ενδιαφέρουσα διαδρομή νερού που θα μπορούσαμε να αναδείξουμε”

Του Γιώργου Σάββενα- αρχι­τέ­κτονα

Με αφορμή την παγκό­σμια ημέρα νερού αλλά κυρίως με το εξαι­ρε­τικό video του συμπο­λί­της μας Γιώργου Τζεδάκη, (https://www.youtube.com/watch?v=XAN4oTNQ_IY) σχετικά με την δια­δρομή του ρέματος του Ροδι­νιού, θα προ­σπα­θήσω να ακο­λου­θήσω με τις σκέψεις μου το μαγευ­τικό ταξίδι που ξεκί­νησε.

Μια δια­δρομή νερού μέσα από το αρχαιό­τερο πάρκο της Ευρώπης, θα μπο­ρούσε να γίνει το δια­χρο­νικό ταξίδι που θα ενώνει την ιστορία αυτού του τόπου με τους ανθρώ­πους.

Μια δια­δρομή νερού, που μέχρι σήμερα ενώ περνά από το πλάι μας δεν κατα­φέρ­νει να μας “αγγίξει”.

Το όφελος για τον αστικό ιστό θα ήταν μεγάλο αν φέρναμε τη φύση μέσα στην πόλη, δημιουρ­γώ­ντας την γέφυρα μεταξύ αστικού και περια­στι­κού περι­βάλ­λο­ντος. Η αξιο­ποί­ηση και ανά­δειξη του ρέματος θα μπο­ρούσε να προ­σφέ­ρει ανάλογα οφέλη με αυτά που θα είχε η παρου­σία ενός χώρου πρά­σι­νου στην πόλη, βελ­τιώ­νο­ντας το μικρο­κλίμα και την ποιό­τητα της ζωής μας.

Μονο­πά­τια για πεζούς, παρα­τη­ρη­τή­ρια, χώροι ανα­ψυ­χής, υπαί­θριες δρα­στη­ριό­τη­τες, θα απο­τε­λού­σαν πόλους έλξης και ταυ­τό­χρονα θα εξα­σφά­λι­ζαν την λει­τουρ­γι­κό­τητα του ρέματος.

Αυτή η σύνδεση των ανοι­χτών χώρων του αστικού περι­βάλ­λο­ντος, θα λει­τουρ­γού­σαν ως «αστικοί διά­δρο­μοι» ενι­σχύ­ο­ντας τη λει­τουρ­γική, αισθη­τική αλλά κυρίως την κοι­νω­νική συνοχή της πόλης μας.

Το ρέμα του Ροδι­νιού κάποτε απο­τε­λούσε το φυσικό σύνορο μεταξύ της αρχαίας νεκρό­πο­λης και της πόλης της Ρόδου που χτί­στηκε το 408 π.Χ.. στο βόρειο-ανατολικό άκρο του νησιού.

Σήμερα ας γίνει αυτό το φυσικό όριο, ο υδά­τι­νος δρόμος που θα συνδέει τις συνοι­κίες μας με το μέλλον μιας βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης.