Επετειακές εκδηλώσεις για την Ενσωμάτωση-Φιλαρμονική Καλυθιών

Γράφει ο Ιωάννης . Σ. Κου­μπιά­δης , δικη­γό­ρος Ρόδου

Φιλαρ­μο­νική Καλυ­θιών

Η Φιλαρ­μο­νική Καλυ­θιών, η οποία ιδρύ­θηκε το έτος 1995, είναι άρρηκτα συν­δε­δε­μένη με το όνομα του μαέ­στρου της, του αρχι­μου­σι­κού Γιώργου Μαλωίνα . Εδώ και χρόνια συμ­με­τέ­χει στις εκδη­λώ­σεις για την 7η Μαρτίου .Τα δύο επε­τειακά εμβα­τή­ρια , τα οποία κυριαρ­χούν , μεταξύ αυτών που παια­νί­ζει η εν λόγω μπάντα των Καλυ­θιών είναι :

«Ύμνος της Δωδε­κα­νή­σου» του Κρίνο δε Κάστρο * και

«Ύμνος των νέων της Δωδε­κα­νή­σου» του αεί­μνη­στου Φώτη Βαρέλη **.

Η Φιλαρ­μο­νική Καλυ­θιών είναι πολυ­με­λές μουσικό σχήμα, με μέλη, σχεδόν στο σύνολο από τις Καλυ­θιές , δεμένα μεταξύ τους , μικρής και μεγάλης ηλικίας , προ­ε­ξάρ­χο­ντος του μαέ­στρου Γώργιου Μαλωίνα, ο πατέρας του οποίου Μιχαήλ Μαλω­ί­νας , ήταν και αυτός όσο ζούσε , πολύ καλός μου­σι­κός και Α΄ Τρο­μπε­τί­στας , μάλιστα δε παρέ­λασε στην Ενσω­μά­τωση με την τότε Φιλαρ­μο­νική του Διαγόρα με Αρχι­μου­σικό τον αεί­μνη­στο Ιερόθεο Σχίζα. Τόσο τον ΥΜΝΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ « Είμαστε δώδεκα νησιών βλα­στά­ρια…» , όσο και τον ΥΜΝΟ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ « Δώδεκα αψίδες θριάμ­βου έχουν στηθεί στα δώδεκα λιμάνια…», ενορ­χή­στρωσε ο μαέ­στρος για την εξαι­ρε­τική Φιλαρ­μο­νική Καλυ­θιων , εξέδωσε δε τον Ιούνιο του 2017 το τελευ­ταίο του βιβλίο-μουσικής «Ελεύ­θερα Δωδε­κά­νησα» με δια­σκευα­σμένα από τον ίδιο τρα­γού­δια αφιε­ρω­μένα στην ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα. Προ COVID-19, η Φιλαρ­μο­νική Καλυ­θιών εκπρο­σω­πούσε κάθε χρόνο τα Δωδε­κά­νησα , καλου­μένη τιμη­τικά από την δρα­στή­ρια Ομο­σπον­δία Δωδε­κα­νη­σια­κών Παροι­κια­κών Συλ­λό­γων Αθηνών και Πειραιά , η οποία κάθε έτος πραγ­μα­το­ποιεί τόσο στη πρω­τεύ­ουσα , όσο και στο Πειραιά εκδη­λώ­σεις για την επέτειο της Ενσω­μά­τω­σης, την 7η Μαρτίου. , στις οποίες πρω­το­στα­τεί η μπάντα των Καλυ­θιών , παια­νί­ζουσα επε­τειακά εμβα­τή­ρια .

* Κρίνο δε Κάστρο

Γνωστός ελληνοΑιγυπτιώτης μου­σι­κο­συν­θέ­της και λόγιος .Εγραψε πατριω­τικά ποι­ή­ματα. Τον Φεβρουά­ριο του 1926 η Κεντρική Εκτε­λε­στική Επι­τροπή Δωδε­κα­νη­σια­κών Ενώσεων (Κ.Ε.Ε.Δ.Ε.) Επι­τροπή ανέθεσε στο μου­σι­κο­συν­θέτη Κρίνο δε Κάστρο να συγ­γρά­ψει και να συν­θέ­σει το Δωδε­κα­νη­σιακό Ύμνο :

ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ (στίχοι, μουσική )

Δώδεκα αψίδες θριάμ­βου έχουν στηθεί  /στα δώδεκα λιμάνια,
κι έχουν χρυ­σο­σφυ­ρη­λα­τη­θεί / με μόχθους και εθνική περη­φά­νια.
Για να διαβεί η ποθητή μας λευ­τε­ριά/ κυα­νό­λευκα ντυμένη, 
κάθε νησιού μας πάλι ένδοξη στεριά / ελεύ­θερη να γένει.
Κόποι και μόχθοι και αγώνες και διωγμοί / δε σβήσαν την ελπίδα,
απ’ την βαριά σκλαβιά να απαλ­λα­χτεί / η λατρε­μένη μας πατρίδα.
Και να προ­βάλ­λει μ’ ορμή η λευ­τε­ριά,/ μάνα μας δοξα­σμένη,
για να αγκα­λιά­σει τα δώδεκα νησιά / δαφ­νο­στε­φα­νω­μένη

 Φώτης Βαρέλης **

Γεν­νή­θηκε στη Σάλακο Ρόδου το 1911. Πέθανε το 2012 σε ηλικία 101 ετών. Πολυ­τά­λα­ντος Δάσκα­λος και ποιητής πατριώ­της. Αφησε ανε­ξί­τηλο το απο­τύ­πωμά του στην ιστορία της Δωδε­κα­νή­σου με το πλούσιο συγ­γρα­φικό και ποι­η­τικό έργο του, μέσα από το οποίο κατα­γρά­φε­ται η ιστορία αυτού του τόπου και οι αγώνες του δωδε­κα­νη­σια­κού λαού.

ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ( στίχοι-μουσική )

    Είμαστε δώδεκα νησιών βλα­στά­ρια / μεγα­λω­μένα μες στον πόνο της σκλα­βιάς
που της Ελλάδας μας γινή­καμε καμάρια / της υπο­μο­νής και της παλ­λι­κα­ριάς.
Βλέπαμε τους παπ­πού­δες μας να κλαίνε /  και τους γονείς μας να θρη­νούνε μυστικά
και τους δασκά­λους μας ακού­γαμε να λένε /  πως είμαστε από περή­φανη γενιά.

    Χρόνια, χρόνια /  στης σκλα­βιάς την κατα­φρό­νια.
Μα σήμερα ας γιορ­τά­σουμε / τη μέρα αυτή που φτάσαμε
τη μέρα της Ελευ­θε­ριάς, ω της λευ­τε­ριάς / που βλά­στησε τρανή.

     Γιατί όσο δακρύ­σαμε, τη γη μας την ποτί­σαμε /με όρκους κι όνειρα της λεύ­τε­ριας, ω της λευ­τε­ριάς

      που βλά­στησε για μας .-