Ικανοποίηση για το μητρώο στον Διγενή, αγωνία κυρίως για τις υποδομές του

Μία σημα­ντική εκκρε­μό­τητα, που δεν είναι άλλη από την ένταξη του σωμα­τείου στο ειδικό αθλη­τικό μητρώο της Γενικής Γραμ­μα­τείας Αθλη­τι­σμού, κατά­φερε να κλείσει η διοί­κηση του Διγενή. Οι Κοσκι­νιά­τες διευ­θέ­τη­σαν τις γρα­φειο­κρα­τι­κής φύσεως λεπτο­μέ­ρειες που είχαν κατα­στή­σει την πρώτη τους από­πειρα ατε­λέ­σφορη και από χθες συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στους ολοένα και περισ­σό­τε­ρους συλ­λό­γους της Δωδε­κα­νή­σου, που θα ωφε­λη­θούν από την από­κτηση του νέου αριθμού μητρώου της Γ.Γ.Α.

Οι παρά­γο­ντες του Διγενή στρέ­φουν πλέον το ενδια­φέ­ρον τους αφ’ ενός στις εργα­σίες συντή­ρη­σης που είναι απα­ραί­τητο να γίνουν στο γήπεδό τους, αφ’ ετέρου δε στις εξε­λί­ξεις που αφορούν στο μέλλον της τρέ­χου­σας αγω­νι­στι­κής περιό­δου.

Πριν από λίγες μέρες, οι άνθρω­ποι της διοί­κη­σης και ο πρό­ε­δρος του τοπικού συμ­βου­λίου Τάσος Ψυλ­λά­κης, επι­θε­ώ­ρη­σαν τους χώρους των ποδο­σφαι­ρι­κών εγκα­τα­στά­σεων της περιο­χής, με τον δεύτερο να προ­γραμ­μα­τί­ζει συνά­ντηση με τον πρόεδρο του ΔΟΠΑΡ, Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη, προ­κει­μέ­νου να δρο­μο­λο­γη­θούν τα επόμενα βήματα.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται, πως ως προ­τε­ραιό­τη­τες έχουν επι­ση­μαν­θεί η τοπο­θέ­τηση μονώ­σεων, η απο­κα­τά­σταση των ζημιών που έχει υποστεί η εξέδρα πίσω από την εστία, στην πλευρά της κεντρι­κής εισόδου, η περαι­τέρω βελ­τί­ωση του συστή­μα­τος ηλε­κτρο­φω­τι­σμού και ο ελαιο­χρω­μα­τι­σμός σημείων του γηπέδου.

Όσο για τα αγω­νι­στικά τμήματα καθ’ αυτά, οι ποδο­σφαι­ρι­στές της ανδρι­κής ομάδας συνε­χί­ζουν να γυμνά­ζο­νται ατομικά, παρα­μέ­νο­ντας σε σχεδόν καθη­με­ρινή επι­κοι­νω­νία με τον προ­πο­νητή τους Πανα­γιώτη Μπε­κιάρη και περι­μέ­νο­ντας τα καλά νέα για την επα­νέ­ναρξη του πρω­τα­θλή­μα­τος της Α’ κατη­γο­ρίας Blue Star Ferries.

Η αλήθεια είναι πως έτσι όπως εξε­λίσ­σο­νται τα πράγ­ματα, χώρος για αισιο­δο­ξία δεν περισ­σεύει, παρ’ όλα αυτά όμως οι Κοσκι­νιά­τες συνε­χί­ζουν να δου­λεύ­ουν έστω και εκτός γηπέδου, προ­κει­μέ­νου να είναι έτοιμοι στην περί­πτωση που απο­φα­σι­στεί η επα­νέ­ναρξη της σεζόν.

Σε κάθε περί­πτωση, η ανα­στολή των τοπικών ποδο­σφαι­ρι­κών διορ­γα­νώ­σεων αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μία μεγάλη πληγή, τόσο για την ανδρική ομάδα και κυρίως, για τα τμήματα των υπο­δο­μών.

Τα παιδιά που διδά­σκο­νται το άθλημα στην ακα­δη­μία του Διγενή, όπως και στις αντί­στοι­χες όλων των άλλων συλ­λό­γων, έχουν να συνα­ντη­θούν στο γήπεδο και να έρθουν σε επαφή με την μπάλα στο πλαίσιο μίας οργα­νω­μέ­νης προ­πό­νη­σης εδώ και πολλούς μήνες, οι επι­πτώ­σεις είναι ήδη σοβαρές και στα Κοσκι­νού ανα­ρω­τιού­νται (προ­φα­νώς όχι μόνο εκεί), σε ποια λογική υπα­κούει η απα­γό­ρευση της ομα­δι­κής άθλησης σ’ έναν ανοιχτό γηπε­δικό χώρο, την ίδια στιγμή που επι­τρέ­πε­ται η συνύ­παρξη περισ­σό­τε­ρων από είκοσι μικρών μαθητών σε μία κλειστή σχολική αίθουσα.