Oruc Reis: Επέστρεψε στην Αττάλεια

Μετά από σχεδόν ενάμιση μήνα παρά­νο­μων ερευνών, επέ­στρεψε τα ξημε­ρώ­ματα της Δευ­τέ­ρας 30 Νοεμ­βρίου, στο λιμάνι της Αττά­λειας, στις νότιες ακτές της Τουρ­κίας, το ερευ­νη­τικό σκάφος Oruc Reis.

Η Άγκυρα με το βλέμμα στραμ­μένο στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ και το ενδε­χό­μενο επι­βο­λής κυρώ­σεων εις βάρος της, δεν ανα­νέ­ωσε την παρά­νομη Navtex, που έληξε χθες.

Οι προ­θέ­σεις των Τούρκων είχαν φανεί από τις 21:00 το βράδυ της Κυρια­κής (29/11), όταν Oruc Reis βγήκε από την περιοχή που είχε δεσμεύ­σει με παρά­νομη Navtex και έβαλε πλώρη για το λιμάνι της Αττά­λειας.

Έφτασε εκεί μαζί με τα συνο­δευ­τικά πλοία Αταμάν και Τζέν­γκις Χαν.

Πάντως νωρί­τερα χθες το Ορούτς Ρέις έφτασε σε από­σταση 10 ναυ­τι­κών μιλίων από τη νήσο Στρογ­γύλη.

Εξάλλου, με ΝΟΤΑΜ που εξέδωσε η Τουρκία, απαιτεί την ανα­στολή οποιασ­δή­ποτε στρα­τιω­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας σε νησιά του ανα­το­λι­κού Αιγαίου.

Πρό­κει­ται για την Ρόδο, το Καστε­λό­ριζο, την Σαμο­θράκη, τον Άγιο Ευστρά­τιο, την Χίο, τα Ψαρά, την Ικαρία, την Λήμνο, την Μυτι­λήνη, την Σάμο, την Τήλο, την Χάλκη, και την Πάτμο.

Επι­μέ­νει στις κυρώ­σεις η Αθήνα

Κατά την προ­σφιλή τακτική της, η τουρ­κική ηγεσία, την τελευ­ταία στιγμή, εμφα­νί­ζε­ται να προχωρά σε κίνηση «καλής θέλησης» ενόψει της συνόδου κορυφής της ΕΕ. Ωστόσο όπως είχε δια­μη­νύ­σει ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Δένδιας, η οποια­δή­ποτε κίνηση «καλής θέλησης» της τελευ­ταίας στιγμής, είναι προ­σχη­μα­τική και -όπως σημεί­ωσε «δεν είναι εύκολο να ξεγε­λά­σει την Ευρω­παϊκή Ένωση».

Λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της Ευρώπης, η Αθήνα επι­μέ­νει στο θέμα κυρώ­σεων κατά της Τουρ­κίας και επι­χει­ρεί να κινη­το­ποι­ή­σει όλες τις ευρω­παϊ­κές δυνά­μεις προς αυτή την κατεύ­θυνση.

Σύμφωνα με «Το Βήμα» στην τρέ­χουσα συγκυ­ρία υπάρ­χουν δύο σαφή δεδο­μένα. Το πρώτο στοι­χείο είναι ότι η κατά­σταση στις ευρω­τουρ­κι­κές σχέσεις δεν έχει βελ­τιω­θεί καθόλου σε σχέση με την προη­γού­μενη φορά που οι «27» ασχο­λή­θη­καν με το ζήτημα, στο Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο των δύο πρώτων ημερών του Οκτω­βρίου. Το δεύτερο στοι­χείο είναι ότι η άμεση επιβολή περιο­ρι­στι­κών μέτρων/κυρώ­σεων ενα­ντίον της Άγκυρας δεν βρί­σκε­ται αυτή τη στιγμή στο τραπέζι.

Αυτό που εξε­τά­ζε­ται – και συνιστά το σενάριο επί του οποίου εργά­ζε­ται η Αθήνα – είναι η συγκε­κρι­μένη κατα­γραφή των τομέων εκείνων στους οποίους μπορούν να εφαρ­μο­στούν κυρώ­σεις και η ανάθεση στον Ζοζέπ Μπορέλ, τον ύπατο εκπρό­σωπο της ΕΕ για την εξω­τε­ρική πολι­τική, της εντολής για γραπτή κατα­γραφή ενός σχε­τι­κού κατα­λό­γου κυρώ­σεων.

Τις τελευ­ταίες ημέρες έχουν υπάρξει πολλές δημό­σιες αλλά και παρα­σκη­νια­κές επαφές που προ­φα­νώς θα κορυ­φω­θούν όσο πλη­σιά­ζει η πραγ­μα­το­ποί­ηση της Συνόδου. Είναι ξεκά­θαρο ότι η υπομονή έναντι της Τουρ­κίας εντός της ΕΕ έχει πλέον εξα­τμι­στεί ακόμη και από κράτη-μέλη που παρα­δο­σιακά τη στη­ρί­ζουν, χωρίς αυτό να σημαί­νει ότι η ρητο­ρική που χρη­σι­μο­ποιούν αξιω­μα­τού­χοι αυτών των κρατών, όπως ο γερ­μα­νός υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Χάικο Μάας, ξεφεύ­γει από το πάγιο πλαίσιο έκφρα­σης. Άλλωστε, η Αγκυρα συνέ­χισε την παρα­βα­τική της συμπε­ρι­φορά στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο με τις σει­σμι­κές έρευνες του Oruc Reis και προ­χώ­ρησε στο άνοιγμα των Βαρω­σίων στην Κύπρο.

Αιχμές κατά Βερο­λί­νου

H Γερ­μα­νία δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στον ηγετικό της ρόλο στην Ευρω­παϊκή Ένωση, όταν απορ­ρί­πτει τις εκκλή­σεις της Αθήνας για επιβολή εμπάρ­γκο όπλων στην Τουρκία, τόνισε ο Έλληνας υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Δένδιας σε συνέ­ντευξή του στο Politico.

«Αδυνατώ να κατα­λάβω το δισταγμό της Γερ­μα­νίας να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει την τερά­στια ισχύ που η οικο­νο­μία της για να δώσει ένα σαφές παρά­δειγμα ότι οι χώρες πρέπει να υπα­κού­ουν στο διεθνές δίκαιο», σημειώ­νει ο κ. Δένδιας.

«Κατα­λα­βαίνω το οικο­νο­μικό θέμα από τη γερ­μα­νική πλευρά, αλλά είμαι βέβαιος ότι και αυτή κατα­λα­βαί­νει την τερά­στια αντί­φαση του να παρέ­χεις επι­θε­τικά όπλα σε μια χώρα που απειλεί την ειρήνη και τη στα­θε­ρό­τητα δύο χωρών της ΕΕ. Αυτός είναι ο ορισμός της λέξης αντί­φα­σης», ανα­φέ­ρει.

Προ­σθέ­τει μάλιστα ότι δεν κατα­λα­βαί­νει γιατί η Ελλάδα θα έπρεπε ακόμη και να θέσει το ζήτημα αυτό στο Βερο­λίνο «αντί της Γερ­μα­νίας να συνει­δη­το­ποι­ή­σει από μόνη της, από τους μηχα­νι­σμούς ελέγχου και ισορ­ρο­πιών του δικού της συστή­μα­τος, ότι αυτό δεν είναι συμβατό με τον ρόλο της στην Ευρώπη».

Πηγή: in.gr