Τι προβλέπει η τελική έκθεση Πισσαρίδη – Να μείνει εκτός κομματικής αντιπαράθεσης το μήνυμα Μητσοτάκη

«Υπάρ­χουν δύο δρόμοι για να γίνει διεθνώς αντα­γω­νι­στική και ελκυ­στική στους επεν­δυ­τές μια χώρα. Η Ελλάδα δεν πρό­κει­ται και δεν πρέπει ποτέ να γίνει ένας επεν­δυ­τι­κός προ­ο­ρι­σμός χαμηλού κόστους. Θέλουμε να είμαστε αντα­γω­νι­στι­κοί ως προς τη φορο­λο­γία, την ποιό­τητα του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού μας, τη λει­τουρ­γία του κράτους, τη δια­φά­νεια, την ανε­ξαρ­τη­σία των θεσμών. Όχι, όμως, ως προς το κόστος εργα­σίας», τόνισε ο Πρω­θυ­πουρ­γός κατά τη διάρ­κεια της παρου­σί­α­σης του τελικού κει­μέ­νου της έκθεσης της «Επι­τρο­πής Πισ­σα­ρίδη» για την Ανά­πτυξη της Ελλη­νι­κής Οικο­νο­μίας.

Δεν μασάει τα λόγια της

«Η έκθεση δεν δια­κα­τέ­χε­ται από κάποια καλ­λω­πι­σμού ή εξι­δα­νί­κευ­σης της κατά­στα­σης -όπως συμ­βαί­νει αρκετά συχνά σε τέτοια κείμενα- δεν “μασάει”, δηλαδή, τα λόγια της για την κατά­σταση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, τις προ­κλή­σεις που προ­κα­λεί η νέα παγκό­σμια ύφεση. αλλά και τις προ­κλή­σεις που μας κλη­ρο­δό­τησε η κρίση χρέους της τελευ­ταίας 10ετίας», ανέφερε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

«Αυτή η έκθεση δεν απο­τε­λεί κυβερ­νη­τικό πρό­γραμμα δεν είναι πολι­τικό κείμενο και γι’ αυτό και πιστεύω ότι πρέπει να μείνει έξω από την πολι­τική, μάλλον θα έλεγα την κομ­μα­τική, αντι­πα­ρά­θεση γιατί προ­φα­νώς είναι μια έκθεση η οποία θα τεθεί σε δημόσιο διάλογο και δεν θεωρώ αυτο­νό­ητο ότι θα συμ­φω­νή­σουν όλοι με όσα γρά­φο­νται σε αυτό το κείμενο. Αλλά -θέλω να τονίσω- ότι είναι ανε­ξάρ­τητη οικο­νο­μική έκθεση. Είναι ένα κείμενο ανα­φο­ράς στο οποίο κάθε πολίτης, η ελλη­νική κοι­νω­νία, τα κόμματα, οι φορείς της αγοράς, της κοι­νω­νίας, τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης, μπορούν να ανα­τρέ­χουν ανά πάσα στιγμή και να το συμ­βου­λεύ­ο­νται», επε­σή­μανε ο Πρω­θυ­πουρ­γός.

Ολό­κληρη η εισα­γω­γική τοπο­θέ­τηση του Πρω­θυ­πουρ­γού:

«Να θυμίσω, λίγο, ότι από τον περα­σμένο Ιανουά­ριο και πριν ακόμα από την άφιξη της παν­δη­μίας η Ελλη­νική Κυβέρ­νηση είχε ανα­θέ­σει στον Νομπε­λί­στα καθη­γητή τον κ. Χρι­στό­φορο Πισ­σα­ρίδη και σε μια κατα­ξιω­μένη ομάδα πανε­πι­στη­μια­κών, αλλά και ανθρώ­πων της αγοράς από την Ελλάδα και από το εξω­τε­ρικό να συντά­ξουν και να υπο­βάλ­λουν τις προ­τά­σεις τους για μια στρα­τη­γική μακρο­πρό­θε­σμης ανά­πτυ­ξης της οικο­νο­μίας αλλά και ευη­με­ρίας των Ελλήνων πολιτών.

Καθ’ όλη τη διάρ­κεια των μηνών που μεσο­λά­βη­σαν και ενώ οι δυνά­μεις της Κυβέρ­νη­σης στρά­φη­καν -ως επί το πλείστον- στην δια­χεί­ριση και την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας, αυτή η ομάδα των 16 εμπει­ρο­γνω­μό­νων εργά­στηκε εντα­τικά, συνερ­γά­στηκε με πολλούς ακόμα ειδι­κούς παρα­πάνω από 60 αντι­λαμ­βά­νο­μαι, για να παρα­δώ­σει, σήμερα, μια έκθεση που ορα­μα­τί­ζε­ται, μια Ελλάδα που παράγει, εξάγει, και­νο­το­μεί, δημιουρ­γεί πολλές καλά αμει­βό­με­νες δου­λειές. Μια Ελλάδα που δια­θέ­τει ένα απο­τε­λε­σμα­τικό κράτος στην υπη­ρε­σία του πολίτη, του εργα­ζό­με­νου, της επι­χεί­ρη­σης.

Θέλω, λοιπόν, και προ­σω­πικά να σας ευχα­ρι­στήσω και όλους όσοι έσπευ­σαν να συν­δρά­μουν στην σύνταξη αυτής της πολύ σημα­ντι­κής πρό­τα­σης, αυτού του πολύ σημα­ντι­κού σχεδίου ανά­πτυ­ξης για την ελλη­νική οικο­νο­μία.

Θυμάστε, ότι σας είχα ζητήσει -είχα ζητήσει από τον καθη­γητή Πισ­σα­ρίδη, από την ομάδα του- να είστε πολύ ειλι­κρι­νείς στη διά­γνωση των προ­βλη­μά­των που καλού­μα­στε να δια­χει­ρι­στούμε για να αντι­με­τω­πί­σουμε χρόνιες διαρ­θρω­τι­κές αδυ­να­μίες της χώρας. Αλλά να είμαστε ταυ­τό­χρονα φιλό­δο­ξοι ως προς τους στόχους, ως προς το εύρος των αλλαγών που καλού­μα­στε να κάνουμε για να αλλά­ξουμε τη χώρα μας. Και δια­τρέ­χο­ντας, σχεδόν, τις 250 σελίδες αυτού του σημα­ντι­κού πορί­σμα­τος δια­πί­στωσα ότι αντα­πο­κρι­θή­κατε πλήρως και στα δύο αυτά κρι­τή­ρια.

Νομίζω ότι η έκθεση δεν δια­κα­τέ­χε­ται από κάποια καλ­λω­πι­σμού ή εξι­δα­νί­κευ­σης της κατά­στα­σης -όπως συμ­βαί­νει αρκετά συχνά σε τέτοια κείμενα- δεν “μασάει”, δηλαδή, τα λόγια της για την κατά­σταση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, τις προ­κλή­σεις που προ­κα­λεί η νέα παγκό­σμια ύφεση. αλλά και τις προ­κλή­σεις που μας κλη­ρο­δό­τησε η κρίση χρέους της τελευ­ταίας 10ετίας.  Άλλωστε -θέλω να το ξαναπώ- αυτή η έκθεση δεν απο­τε­λεί κυβερ­νη­τικό πρό­γραμμα δεν είναι πολι­τικό κείμενο και γι’ αυτό και πιστεύω ότι πρέπει να μείνει έξω από την πολι­τική, μάλλον θα έλεγα την κομ­μα­τική, αντι­πα­ρά­θεση γιατί προ­φα­νώς είναι μια έκθεση η οποία θα τεθεί σε δημόσιο διάλογο και δεν θεωρώ αυτο­νό­ητο ότι θα συμ­φω­νή­σουν όλοι με όσα γρά­φο­νται σε αυτό το κείμενο. Αλλά -θέλω να τονίσω- ότι είναι ανε­ξάρ­τητη οικο­νο­μική έκθεση. Είναι ένα κείμενο ανα­φο­ράς στο οποίο κάθε πολίτης, η ελλη­νική κοι­νω­νία, τα κόμματα, οι φορείς της αγοράς, της κοι­νω­νίας, τα κόμματα της αντι­πο­λί­τευ­σης, μπορούν να ανα­τρέ­χουν ανά πάσα στιγμή και να το συμ­βου­λεύ­ο­νται.

Με χαρο­ποιεί ιδιαί­τερα ότι η έκθεση είναι μια έκθεση εξω­στρε­φής, στη­ρί­ζει τις παρα­δο­χές της συγκρι­τι­κής αξιο­λό­γη­σης (benchmarking), στη βάση διεθνών έγκαι­ρων μελετών, που αξιο­λο­γούν τις επι­δό­σεις της χώρας μας σε κάθε πεδίο πολι­τι­κής που εξε­τά­ζει. Και αφού έχει κατα­γρά­ψει ανα­λυ­τικά τις αγκυ­λώ­σεις, τα εμπόδια, παρα­θέ­τει καλές πρα­κτι­κές, ιδέες, προ­τά­σεις που έχουν δοκι­μα­στεί επι­τυ­χη­μένα σε πολλές άλλες χώρες και θα μπο­ρού­σαν να υιο­θε­τη­θούν και στην Ελλάδα.

Χαί­ρο­μαι, διότι, σε πολλές από τις ειση­γή­σεις βλέπω να αντι­κα­το­πτρί­ζο­νται κυβερ­νη­τι­κές πολι­τι­κές που, ήδη, υλο­ποιού­νται ή έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί. Μερικά παρα­δείγ­ματα αναφέρω μόνο: Τη μείωση της φορο­λο­γίας σε εργα­ζό­με­νους, τις παρα­γω­γι­κές επεν­δύ­σεις, την απο­κομ­μα­τι­κο­ποί­ηση της δημό­σιας διοί­κη­σης, τη θέσπιση υπη­ρε­σια­κών επί θητεία Γενικών Γραμ­μα­τέων στα Υπουρ­γεία, την παροχή κινή­τρων για περισ­σό­τε­ρες επεν­δύ­σεις σε έρευνα και και­νο­το­μία, τη δημιουρ­γία ενός αντα­πο­δο­τι­κού δεύ­τε­ρου πυλώνα -επικουρικού πυλώνα- στο ασφα­λι­στικό μας σύστημα, τη στήριξη της οικο­γέ­νειας, της προ­σχο­λι­κής -ειδικά- εκπαί­δευ­σης για την αντι­με­τώ­πιση του δημο­γρα­φι­κού ζητή­μα­τος.

Ταυ­τό­χρονα η έκθεση θέτει ως κυρί­αρχο στόχο πολι­τι­κής την αύξηση των εισο­δη­μά­των. Με ποιο τρόπο όμως, όχι με τον παρα­δο­σιακό τρόπο, που μας οδήγησε παρα­λίγο στην πτώ­χευση, δηλαδή με παροχές και αυξή­σεις μισθών κατά κανόνα με δανεικά, αλλά μέσα από τη βελ­τί­ωση της παρα­γω­γι­κό­τη­τας των εργα­ζό­με­νων και των επι­χει­ρή­σεων, εκεί που υστε­ρούμε σημα­ντικά ως χώρα και για να συμβεί αυτό πρέπει να αυξή­σουμε κατά πολύ τις επεν­δύ­σεις που πραγ­μα­το­ποιού­νται στην Ελλάδα -για την ακρί­βεια θα πρέπει να τις διπλασιάσουμε- ώστε να καλύ­ψουμε αυτό το μεγάλο κενό απο­ε­πέν­δυ­σης που συσ­σω­ρεύ­τηκε κατά τη διάρ­κεια της 10ετούς κρίσης.

Υπάρ­χουν δύο δρόμοι για να γίνει διεθνώς αντα­γω­νι­στική και ελκυ­στική στους επεν­δυ­τές μια χώρα. Η Ελλάδα δεν πρό­κει­ται και δεν πρέπει ποτέ να γίνει ένας επεν­δυ­τι­κός προ­ο­ρι­σμός χαμηλού κόστους. Θέλουμε να είμαστε αντα­γω­νι­στι­κοί ως προς τη φορο­λο­γία, την ποιό­τητα του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού μας, τη λει­τουρ­γία του κράτους, τη δια­φά­νεια, την ανε­ξαρ­τη­σία των θεσμών. Όχι, όμως, ως προς το κόστος εργα­σίας.

Αυτή είναι, λοιπόν, η μεταρ­ρυθ­μι­στική πρό­κληση που έχουμε μπροστά μας και που μας θέτει όλους προ των ευθυνών μας. Η “Έκθεση Πισ­σα­ρίδη” είναι ένας οδικός χάρτης που μας οδηγεί σε αυτήν την κατεύ­θυνση και ένας οδικός χάρτης ο οποίος έχει στη διάθεσή του και τα πρό­σθετα πολε­μο­φό­δια του Ταμείου Ανά­καμ­ψης της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, που για πρώτη φορά θέτει στη διάθεση του μετα­σχη­μα­τι­σμού της χώρας σημα­ντι­κό­τατα κεφά­λαια από το 2021 και μετά, τα οποία και πρέπει να αξιο­ποι­η­θούν ακριβώς στην κατεύ­θυνση την οποία συνιστά το “Σχέδιο Ανά­πτυ­ξης για την Ελλη­νική Οικο­νο­μία”. Και νομίζω ότι αυτές είναι και οι προ­τε­ραιό­τη­τες που απο­τυ­πώ­νο­νται στο προ­σχέ­διο το οποίο έχει στείλει η Ελλη­νική Κυβέρ­νηση στους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς με τις προ­τά­σεις της για το RRF για το Ταμείο Ανά­καμ­ψης.

Σταματώ εδώ. Και πάλι θέλω να σας πω ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ για την πολύ συστη­μα­τική δουλειά που κάνετε και πιστεύω ότι αυτό το κείμενο το οποίο έχει συντα­χθεί θα είναι ένα σημείο ανα­φο­ράς για το μέλλον και πρέπει να απο­τε­λεί έναν όσο το δυνατόν πιο υπερ­κομ­μα­τικό οδηγό για σημα­ντι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες στις οποίες πάνω απ’ όλα, πρέπει, να συμ­φω­νή­σουμε ως κοι­νω­νία ότι πρέπει να θέσουμε και στη συνέ­χεια προ­φα­νώς θα πρέπει να υλο­ποι­ή­σουμε τις σχε­τι­κές πολι­τι­κές που θα μας επι­τρέ­ψουν να πετύ­χουμε τους στόχους που έχουμε θέσει.

Και πάλι ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ».

Ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής και κάτοχος του βρα­βείου Νόμπελ, καθη­γη­τής Χρι­στό­φο­ρος Πισ­σα­ρί­δης, στην τοπο­θέ­τηση του τόνισε, μεταξύ άλλων:

«Σας παρου­σιά­ζουμε σήμερα την τελική μας έκθεση για ένα πρό­γραμμα οικο­νο­μι­κών δράσεων που θα ενι­σχύ­σει την ανα­πτυ­ξιακή δυνα­μική της χώρας σε βιώσιμη βάση. Κεντρι­κός στόχος των ειση­γή­σεων μας είναι ο εκσυγ­χρο­νι­σμός της χώρας που θα έχει ως απο­τέ­λε­σμα τη συστη­μα­τική αύξηση του κατά κεφαλήν πραγ­μα­τι­κού εισο­δή­μα­τος, ώστε αυτό να συγκλί­νει στα­διακά με τον μέσο όρο της ΕΕ. Επι­πλέον,βασικοί στόχοι κατά τη δια­δι­κα­σία σύγκλι­σης είναι η ενί­σχυση της κοι­νω­νι­κής συνοχής, κυρίως μέσω της κοι­νω­νι­κής κινη­τι­κό­τη­τας και της ανα­βάθ­μι­σης των ευκαι­ριών για τα περισ­σό­τερο αδύναμα νοι­κο­κυ­ριά, και η βελ­τί­ωση των περι­βαλ­λο­ντι­κών επι­δό­σεων. Όπως θα δείτε, έχουμε προ­σθέ­σει πολλές νέες κατευ­θύν­σεις στην ενδιά­μεση έκθεση που σας παρου­σιά­σαμε τον περα­σμένο Ιούλιο. Το πρό­γραμμα δράσεων που προ­τεί­νουμε συμ­βάλ­λει στην τεχνο­λο­γική ανα­βάθ­μιση της Ελλάδας, με ψηφια­κές υπο­δο­μές και με μεγα­λύ­τε­ρες και πιο παρα­γω­γι­κές εξω­στρε­φείς εται­ρείες. Θα προ­κα­λέ­σει επίσης την αύξηση της απα­σχό­λη­σης, τόσο μέσω της μείωσης της ανερ­γίας όσο και μέσω της αύξησης της συμ­με­το­χής στην αγορά εργα­σίας υπο­α­πα­σχο­λού­με­νων ομάδων του πλη­θυ­σμού, όπως οι γυναί­κες και οι νέοι. Είναι σημα­ντικό όταν υλο­ποιού­νται οι δράσεις που προ­τεί­νουμε να υπάρχει ιδιο­κτη­σία και υπο­στή­ριξη αυτών από τους υπεύ­θυ­νους στον δημόσιο και πολι­τικό τομέα και από το μέρος του πλη­θυ­σμού που επη­ρε­ά­ζε­ται άμεσα. Είναι επίσης σημα­ντικό να ακο­λου­θη­θεί μια σειρά προ­τε­ραιο­τή­των στην υλο­ποί­ηση που αυξάνει την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα τους, λόγω συμπλη­ρω­μα­τι­κό­τη­τας των επι­μέ­ρους δράσεων. Αυτά είναι θέματα που ανα­λύ­ο­νται με λεπτο­μέ­ρεια στην τελική μας έκθεση».

Ο Ανα­πλη­ρω­τής πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής, Γενικός Διευ­θυ­ντής του ΙΟΒΕ & καθη­γη­τής στο Οικο­νο­μικό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών Νίκος Βέττας, μεταξύ άλλων, σημεί­ωσε:

«Επι­τρέψτε μου να τονίσω, εισα­γω­γικά, τρία κεντρικά σημεία της προ­σέγ­γι­σης μας. Πως χωρίς τις απα­ραί­τη­τες δομικές παρεμ­βά­σεις, η ανά­καμψη της οικο­νο­μίας μετά τη λήξη της τρέ­χου­σας πρω­το­φα­νούς κρίσης δεν θα έχει την απα­ραί­τητη διάρ­κεια και ένταση για πραγ­μα­τική σύγκλιση με τις άλλες οικο­νο­μίες της Ευρώπης. Πως μέτρα που βελ­τιώ­νουν την απο­τε­λε­σμα­τική λει­τουρ­γία του δημό­σιου τομέα και των αγορών, ενι­σχύ­ουν και την κοι­νω­νική συνοχή και ιδίως τα πιο αδύναμα νοι­κο­κυ­ριά – αυτό ισχύει και για τμήματα του πλη­θυ­σμού που σήμερα βρί­σκο­νται σε μειο­νε­κτική θέση, όπως οι νέοι και οι γυναί­κες και που χωρίς την πλη­ρέ­στερη ενσω­μά­τωσή τους στην οικο­νο­μία, ισχυρή ανά­πτυξη μεσο­πρό­θε­σμα δεν θα είναι εφικτή. Και πως ο ρόλος του ανθρώ­πι­νου κεφα­λαίου είναι κομ­βι­κός και θα επι­τρέ­ψει και την αύξηση του περιε­χο­μέ­νου της παρα­γω­γής σε τεχνο­λο­γία».

Στην τηλε­διά­σκεψη από την «Επι­τροπή Πισ­σα­ρίδη» έλαβαν μέρος ο επι­κε­φα­λής της επι­τρο­πής, καθη­γη­τής του London School of Economics και του Πανε­πι­στή­μιο Κύπρου, Χρι­στό­φο­ρος Πισ­σα­ρί­δης, ο καθη­γη­τής του Οικο­νο­μι­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών & Γεν. Δ/ντής ΙΟΒΕ​, Νίκος Βέττας, ο καθη­γη­τής του London School of Economics, Δημή­τρης Βαγια­νός και ο καθη­γη­τής του Πανε­πι­στη­μίου Yale, Κώστας Μεγήρ.

Συμ­με­τεί­χαν ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Χρήστος Σταϊ­κού­ρας, ο Υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης & Επεν­δύ­σεων, Άδωνις Γεωρ­γιά­δης, ο Υπουρ­γός Επι­κρα­τείας, Γιώργος Γερα­πε­τρί­της, ο ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Θεό­δω­ρος Σκυ­λα­κά­κης, ο Υφυ­πουρ­γός παρα τω Πρω­θυ­πουργώ, αρμό­διος για τον συντο­νι­σμό του Κυβερ­νη­τι­κού έργου, Άκης Σκέρ­τσος, ο Υφυ­πουρ­γός παρα τω Πρω­θυ­πουργώ και Κυβερ­νη­τι­κός Εκπρό­σω­πος, Στέλιος Πέτσας, ο Γενικός Γραμ­μα­τέας του Πρω­θυ­πουρ­γού, Γρη­γό­ρης Δημη­τριά­δης, ο προϊ­στά­με­νος του Οικο­νο­μι­κού Γρα­φείου του Πρω­θυ­πουρ­γού, Αλεξης Πατέλης και ο Πρό­ε­δρος του Συμ­βου­λίου Οικο­νο­μι­κών Εμπει­ρο­γνω­μό­νων, Μιχάλης Αργυρού. 

Η τελική έκθεση

Η Επι­τροπή Πισ­σα­ρίδη παρέ­δωσε την τελική της Έκθεση στην κυβέρ­νηση για την ανά­πτυξη της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Η Επι­τροπή συγκρο­τή­θηκε με απόφαση του Πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη προ­κει­μέ­νου να εκπο­νή­σει μια ολο­κλη­ρω­μένη ανα­πτυ­ξιακή μελέτη της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας για τα επόμενα χρόνια. Η Επι­τροπή είναι ανε­ξάρ­τητη και οι προ­τά­σεις της δεν απο­τε­λούν κυβερ­νη­τι­κές απο­φά­σεις. Η τελική Έκθεση της Επι­τρο­πής περι­λαμ­βά­νει ανάλυση σε περιο­χές που δεν κάλυπτε η ενδιά­μεση Έκθεση και εξει­δι­κεύει την ανάλυση σε περιο­χές που προη­γου­μέ­νως καλύ­πτο­νταν, λαμ­βά­νο­ντας υπόψιν προ­τά­σεις και παρα­τη­ρή­σεις που δια­τυ­πώ­θη­καν στον δημόσιο διάλογο.

Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής είναι ο κάτοχος του βρα­βείου Νόμπελ, καθη­γη­τής Χρι­στό­φο­ρος Πισ­σα­ρί­δης. Ανα­πλη­ρω­τής πρό­ε­δρος είναι ο Νίκος Βέττας, γενικός διευ­θυ­ντής του ΙΟΒΕ & καθη­γη­τής στο Οικο­νο­μικό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών, ενώ τα υπό­λοιπα μέλη είναι οι Δημή­τρης Βαγια­νός, καθη­γη­τής χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών στο πανε­πι­στή­μιο LSE στο Ηνωμένο Βασί­λειο, και Κώστας Μεγήρ, καθη­γη­τής οικο­νο­μι­κών στο πανε­πι­στή­μιο Yale στις ΗΠΑ.

Στην Επι­τροπή συμ­με­τεί­χαν επίσης με συμ­βου­λευ­τικό ρόλο οι Κυριά­κος Ανδρέου (PwC), Κωστα­ντί­νος Αρκο­λά­κης (Yale), Μανόλης Γαλε­νια­νός (London Holloway), Χρήστος Γκε­νά­κος (ΟΠΑ και Cambridge), Svetoslav Danchev (IOBE), Αρίστος Δοξιά­δης (Big Pi Ventures), Νίκος Καρα­μού­ζης (Grant Thornton), Φοίβη Κου­ντούρη (ΟΠΑ), Αλέ­ξαν­δρος Κρη­τι­κός (DIW), Δάφνη Νικο­λί­τσα (Παν.Κρήτης), και Διο­μή­δης Σπι­νέλ­λης (ΟΠΑ), ενώ συμ­με­τείχε ο Πάνος Τσα­κλό­γλου (ΟΠΑ) έως τον Ιούλιο του 2020.

Η Έκθεση παρου­σιά­ζει ένα συνε­κτικό σχέδιο ανά­πτυ­ξης για την ελλη­νική οικο­νο­μία. Οι δράσεις που προ­τεί­νο­νται βασί­ζο­νται σε οικο­νο­μική ανάλυση και την εμπει­ρία εφαρ­μο­γής πολι­τι­κών στην πράξη. Εξει­δι­κεύ­ο­νται με βάση τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις και τις διε­θνείς τάσεις.

Στόχοι και προ­ο­πτι­κές για την ελλη­νική οικο­νο­μία

Κεντρι­κός στόχος για την ελλη­νική οικο­νο­μία κατά την επόμενη δεκα­ε­τία είναι η συστη­μα­τική αύξηση του κατά κεφαλήν πραγ­μα­τι­κού εισο­δή­μα­τος, ώστε αυτό να συγκλί­νει στα­διακά με τον ευρω­παϊκό μέσο όρο. Επι­πλέον βασικοί στόχοι κατά τη δια­δι­κα­σία σύγκλι­σης είναι η ενί­σχυση της κοι­νω­νι­κής συνοχής και η βελ­τί­ωση των περι­βαλ­λο­ντι­κών επι­δό­σεων.

Επι­ση­μαί­νο­νται δύο βασικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την επί­τευξη ουσια­στι­κής σύγκλι­σης του ελλη­νι­κού με το μέσο ευρω­παϊκό εισό­δημα.

Πρώτον, η σημα­ντική αύξηση της απα­σχό­λη­σης, τόσο μέσω της μείωσης της ανερ­γίας όσο και μέσω της αύξησης της συμ­με­το­χής στην αγορά εργα­σίας υπο­α­πα­σχο­λού­με­νων ομάδων του πλη­θυ­σμού, όπως οι γυναί­κες και οι νέοι. Η αυξη­μένη απα­σχό­ληση, επι­πλέον, θα συμ­βάλ­λει στην άμβλυνση των κοι­νω­νι­κών απο­κλει­σμών και την ενί­σχυση της κοι­νω­νι­κής συνοχής.

Δεύ­τε­ρον, η ισχυρή αύξηση της παρα­γω­γι­κό­τη­τας της εργα­σίας, που θα δια­σφα­λί­σει την ευη­με­ρία των νοι­κο­κυ­ριών σε βάθος χρόνου. Η αύξηση της παρα­γω­γι­κό­τη­τας απαιτεί αύξηση του παρα­γω­γι­κού κεφα­λαίου και επο­μέ­νως νέες επεν­δύ­σεις, τόσο από τις εγχώ­ριες επι­χει­ρή­σεις όσο και από ξένες. Απαιτεί επίσης την ενσω­μά­τωση και­νο­τό­μων μεθόδων παρα­γω­γής και νέων τεχνο­λο­γιών. Καθώς οι δρα­στη­ριό­τη­τες αυτές απαι­τούν υψηλό βαθμό εξει­δί­κευ­σης και η εσω­τε­ρική αγορά σε χώρες μικρού μεγέ­θους, όπως η Ελλάδα, παρέχει περιο­ρι­σμέ­νες ευκαι­ρίες, η αύξηση των εξα­γω­γι­κών δυνα­το­τή­των της οικο­νο­μίας είναι απα­ραί­τητη.

Το σχέδιο δράσεων που παρου­σιά­ζε­ται στην Έκθεση έχει ως στόχο την ετήσια αύξηση του πραγ­μα­τι­κού ΑΕΠ κατά ποσοστό της τάξης του 3,5% για την επόμενη δεκα­ε­τία, κατά μέσο όρο. Ο στόχος αυτός μπορεί να επι­τευ­χθεί μέσω της ετήσιας αύξησης της απα­σχό­λη­σης κατά 1% και της ετήσιας αύξησης της παρα­γω­γι­κό­τη­τας της εργα­σίας κατά 2,5%. Εάν επι­τευ­χθούν αυτά, τότε το 2030 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ισο­τι­μίες αγο­ρα­στι­κής δύναμης ανα­μέ­νε­ται να ανέλθει στο 81% της ΕΕ (από το 67% το 2019) ενώ η ανεργία θα μειωθεί στο 7% (από το 17,2% το 2019). Επι­πλέον, θα ενι­σχυ­θεί η εξω­στρέ­φεια: οι εξα­γω­γές θα αυξη­θούν κατά 90%, ενώ το μερίδιο των εξα­γω­γών στο ΑΕΠ θα ανέλθει στο 50,5%, από το 37,2% το 2019.

Αν δεν προ­ω­θη­θεί το πρό­γραμμα δράσεων που περι­γρά­φε­ται στην Έκθεση και συνε­χι­στεί η πορεία των τελευ­ταίων ετών, η ανα­πτυ­ξιακή δυνα­μική θα είναι ασθενής. Θα υπάρξει στα­διακή ανά­καμψη από τη βαθύ­τατη ύφεση της προη­γού­με­νης δεκα­ε­τίας και την τρέ­χουσα λόγω της παν­δη­μίας, αλλά χωρίς σημα­ντική αύξηση παρα­γω­γι­κό­τη­τας, χωρίς αύξηση της συμ­με­το­χής στην αγορά εργα­σίας και, τελικά, χωρίς σύγκλιση με τον ευρω­παϊκό μέσο όρο. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας θα ανέλθει μόλις στο 68% της ΕΕ, κατα­γρά­φο­ντας αμε­λη­τέο βαθμό σύγκλι­σης σε σχέση με το σημε­ρινό 67%.

Προ­τει­νό­με­νες δράσεις

Η επί­τευξη των βασικών στόχων μπορεί να γίνει στα­διακά στα επόμενα χρόνια με συν­δυα­σμέ­νες δράσεις σε όλο το εύρος της οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής. Οι δράσεις αυτές ανα­λύ­ο­νται και τεκ­μη­ριώ­νο­νται στα αντί­στοιχα κεφά­λαια της Έκθεσης.

Ένα πρώτο σύνολο δράσεων αφορά αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη λει­τουρ­γία της οικο­νο­μίας, ώστε να διευ­κο­λυν­θεί η παρα­γω­γική δρα­στη­ριό­τητα. Οι δράσεις αυτές περι­λαμ­βά­νουν τη μείωση του βάρους στην επίσημη εργασία από φόρους και εισφο­ρές. Περι­λαμ­βά­νουν επίσης τη μείωση του ρυθ­μι­στι­κού και διοι­κη­τι­κού βάρους, το οποίο οφεί­λε­ται σε μεγάλο βαθμό στην πολυ­πλο­κό­τητα και έλλειψη δια­φά­νειας του υφι­στά­με­νου θεσμι­κού πλαι­σίου.

1. Μείωση του βάρους στη μισθωτή εργασία με συν­δυα­στικά μέτρα όπως (α) μείωση των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών (για παρά­δειγμα μέσω ενός στα­θε­ρού ποσού εισφο­ρών υγείας για όλους τους εργα­ζό­με­νους), (β) απά­λειψη της «εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης», και (γ) μείωση του ανώ­τα­του ορίου ασφα­λι­στέου εισο­δή­μα­τος. Ενσω­μά­τωση εισο­δη­μά­των σε ενιαία κλίμακα φορο­λο­γίας, ανε­ξάρ­τητα από την πηγή. Ενί­σχυση δια­φά­νειας στις συναλ­λα­γές με ισχυρά θετικά κίνητρα για χρήση ηλε­κτρο­νι­κών πλη­ρω­μών, για αγο­ρα­στές και πωλητές, στο­χευ­μένα σε κλάδους και επαγ­γέλ­ματα υψηλής φορο­δια­φυ­γής και επέ­κταση και στα νομικά πρόσωπα.

2. Ενί­σχυση της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και δια­φά­νειας του δημό­σιου δια­νε­μη­τι­κού πρώτου πυλώνα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και ταυ­τό­χρονα ανά­πτυξη ενός δεύ­τε­ρου και τρίτου πυλώνα με κίνητρα για ιδιω­τι­κές απο­τα­μιεύ­σεις. Μετά­βαση από δια­νε­μη­τικό σε κεφα­λαιο­ποι­η­τικό σύστημα επι­κου­ρι­κής σύντα­ξης, με άμεση εφαρ­μογή για όσους εισέρ­χο­νται στην αγορά εργα­σίας και εθε­λο­ντικά για όσους άλλους εργα­ζό­με­νους το επι­θυ­μούν. Ορι­στι­κο­ποί­ηση απο­τε­λε­σμα­τι­κού πλαι­σίου επο­πτείας για τα ασφα­λι­στικά ταμεία στον δεύτερο πυλώνα, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και ενός δημό­σιου ταμείου.

3. Συνέ­χιση και εμβά­θυνση των δια­δι­κα­σιών κωδι­κο­ποί­η­σης και αξιο­λό­γη­σης της νομο­θε­σίας. Θεσμική ενί­σχυση της δημό­σιας διοί­κη­σης, όπως μέσω της αύξησης της θητείας και της κινη­τι­κό­τη­τας στις ανώ­τε­ρες διοι­κη­τι­κές θέσεις, καθώς και της ανα­βάθ­μι­σης του ρόλου του Ανώ­τα­του Συμ­βου­λίου Επι­λο­γής Προ­σω­πι­κού. Καθο­λική εφαρ­μογή της αξιο­λό­γη­σης. Συνέ­χιση των δια­δι­κα­σιών ψηφιο­ποί­η­σης με έμφαση στη δια­λει­τουρ­γι­κό­τητα των εφαρ­μο­γών και στην ευχρη­στία τους από τους πολίτες.

4. Επέ­κταση των ειδικών τμη­μά­των στα δικα­στή­ρια για οικο­νο­μι­κές υπο­θέ­σεις που απαι­τούν εξει­δί­κευση. Διεύ­ρυνση και υπο­στή­ριξη των μηχα­νι­σμών εξω­δι­κα­στι­κής επί­λυ­σης δια­φο­ρών. Συστη­μα­τι­κό­τερη υπο­βο­ή­θηση των δικα­στών, μέσω της πρό­σλη­ψης δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων και της εισα­γω­γής του θεσμού των επί­κου­ρων. Βελ­τί­ωση του συστή­μα­τος εκπαί­δευ­σης, κατάρ­τι­σης, αξιο­λό­γη­σης και εξέ­λι­ξης των δικα­στών.

5. Ενί­σχυση του συστή­μα­τος χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής επο­πτείας στον τομέα της προ­στα­σίας των επεν­δυ­τών. Βελ­τί­ωση της εται­ρι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης και της δια­φά­νειας στην αγορά πίστεως. Στο­χο­θε­σία για ταχύ­τερη μείωση των προ­βλη­μα­τι­κών δανείων από τις τρά­πε­ζες. Έμφαση στην απο­τε­λε­σμα­τική εφαρ­μογή του νέου πτω­χευ­τι­κού κώδικα. Φορο­λο­γικά κίνητρα για αύξηση μακρο­χρό­νιας απο­τα­μί­ευ­σης των νοι­κο­κυ­ριών στην κατεύ­θυνση ανά­πτυ­ξης της εσω­τε­ρι­κής κεφα­λαια­γο­ράς.

6. Ταχεία ολο­κλή­ρωση του κτη­μα­το­λο­γίου, των δασικών χαρτών, και των καθο­ρι­σμών χρήσεων γης μέσω της κατάρ­τι­σης Τοπικών Πολε­ο­δο­μι­κών Σχεδίων. Ενι­σχυ­μένη συμ­με­τοχή της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης στις δια­δι­κα­σίες. Περιο­ρι­σμός της εκτός σχεδίου δόμησης. Βελ­τί­ωση της δια­φά­νειας για χωρο­τα­ξικά και περι­βαλ­λο­ντικά δεδο­μένα, και ανα­βάθ­μιση της Επι­θε­ώ­ρη­σης Περι­βάλ­λο­ντος σε Ανε­ξάρ­τητη Αρχή.

7. Μετα­φορά αρμο­διο­τή­των σε τοπικό επίπεδο, σε τομείς όπως η εκπαί­δευση και η χωρο­τα­ξία, με την κεντρική διοί­κηση να ασκεί περισ­σό­τερο επι­τε­λικό ρόλο. Συγ­χώ­νευση και απλού­στευση όλων των φόρων για την ακίνητη περιου­σία και μετα­φορά μέρους τους σε τοπικό επίπεδο. Οι πόροι της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης πρέπει να είναι ανά­λο­γοι με τις αρμο­διό­τη­τες, και η μετα­φορά τους να γίνεται με βάση δια­φα­νείς δια­δι­κα­σίες και παρα­μέ­τρους.

Ένα δεύτερο σύνολο δράσεων αφορά την ενί­σχυση της κοι­νω­νι­κής συνοχής. Οι δράσεις αυτές περι­λαμ­βά­νουν την καλύ­τερη πρό­σβαση για όλους σε μια δυνα­μική αγορά εργα­σίας, την καθο­λική πρό­σβαση σε υψηλής ποιό­τη­τας υπη­ρε­σίες εκπαί­δευ­σης και υγείας, καθώς και ένα στο­χευ­μένο σύστημα κοι­νω­νι­κών παροχών προς τους περισ­σό­τερο αδύ­να­μους.

8. Εκσυγ­χρο­νι­σμός της δομής του συστή­μα­τος εκπαί­δευ­σης σε όλες τις βαθ­μί­δες. Έμφαση στην προ­σχο­λική αγωγή. Αύξηση του μέσου μεγέ­θους των σχο­λι­κών μονάδων, με ουσια­στική αυτο­νο­μία συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και των προ­σλή­ψεων, και αξιο­λό­γησή τους. Καθο­λική ανά­πτυξη ψηφια­κών υπο­δο­μών και περιε­χο­μέ­νου, επέ­κταση προ­γραμ­μά­των ολο­ή­με­ρου σχο­λείου, μετα­φορά αρμο­διο­τή­των στην τοπική αυτο­διοί­κηση. Ριζικός εκσυγ­χρο­νι­σμός συστή­μα­τος δια­κυ­βέρ­νη­σης στην ανώτατη εκπαί­δευση, και ουσια­στική δια­σύν­δεση των πανε­πι­στη­μίων με αντί­στοιχα της αλλο­δα­πής, με την οικο­νο­μία και με την ευρύ­τερη κοι­νω­νία.

9. Ανα­διάρ­θρωση του συστή­μα­τος υγείας με προ­τε­ραιό­τητα στην πλήρη ανά­πτυξη συστή­μα­τος ψηφια­κού φακέλου ασθε­νούς, πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας και πρό­λη­ψης. Μεγα­λύ­τερη αυτο­νο­μία δημό­σιων νοσο­κο­μείων και εφαρ­μογή συστή­μα­τος παρα­κο­λού­θη­σης κόστους και αξιο­λό­γη­σης. Εξορ­θο­λο­γι­σμός της δημό­σιας δαπάνης προ­μη­θειών φαρ­μά­κων και υλικών, με αύξηση όγκου γενό­ση­μων φαρ­μά­κων, χώρο για και­νο­τό­μες θερα­πείες και εφαρ­μογή πρω­το­κόλ­λων στη συντα­γο­γρά­φηση. Δια­σύν­δεση των επι­στρο­φών και εκπτώ­σεων που επι­βάλ­λο­νται με χαρα­κτη­ρι­στικά και­νο­το­μίας, έρευνας και επεν­δύ­σεων. Ενί­σχυση συστή­μα­τος κλι­νι­κών μελετών.

10. Ριζική ανα­βάθ­μιση του συστή­μα­τος κατάρ­τι­σης για ανέρ­γους και για εργα­ζό­με­νους. Αύξηση χρη­μα­το­δό­τη­σης, ευθυ­γράμ­μιση κινή­τρων και επι­βρά­βευση των παρόχων σε συνάρ­τηση με τα απο­τε­λέ­σματα της κατάρ­τι­σης. Ανα­διάρ­θρωση του Οργα­νι­σμού Απα­σχό­λη­σης Εργα­τι­κού Δυνα­μι­κού με στροφή προς ενερ­γη­τι­κές πολι­τι­κές απα­σχό­λη­σης.

11. Διευ­κό­λυνση της πλη­ρέ­στε­ρης ένταξης των γυναι­κών στην αγορά εργα­σίας και της αύξησης των αμοιβών τους με αυστηρή εφαρ­μογή των νόμων κατά των δια­κρί­σεων μεταξύ των φύλων. Δράσεις για την κατα­πο­λέ­μηση δια­κρί­σεων κάθε μορφής. Ανά­πτυξη συστή­μα­τος προ­σχο­λι­κής αγωγής και εκπαί­δευ­σης με καθο­λική πρό­σβαση από ηλικία 6 μηνών. Παράλ­ληλη ενί­σχυση του συστή­μα­τος φρο­ντί­δας των ηλι­κιω­μέ­νων.

12. Βελ­τί­ωση της δομής και στό­χευ­σης κοι­νω­νι­κών επι­δο­μά­των ώστε να μη λει­τουρ­γούν ως αντι­κί­νη­τρα για εργασία. Προ­γράμ­ματα κατάρ­τι­σης μετα­να­στών και καλύ­τε­ρης ενσω­μά­τω­σής τους στην αγορά εργα­σίας. Εξει­δι­κευ­μένα προ­γράμ­ματα ενσω­μά­τω­σης στην αγορά εργα­σίας για άτομα με ειδικές ανάγκες.

Ένα τρίτο σύνολο δράσεων αφορά τη βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών, μέσω δημό­σιων επεν­δύ­σεων και κινη­το­ποί­η­σης ιδιω­τι­κών.

13. Εκσυγ­χρο­νι­σμός του συστή­μα­τος σχε­δια­σμού και υλο­ποί­η­σης δημο­σίων έργων. Ενί­σχυση των ψηφια­κών υπο­δο­μών με επι­τά­χυνση βασικών επεν­δύ­σεων και δια­σύν­δε­σης δημό­σιου και ιδιω­τι­κού τομέα.

14. Ενερ­γειακή ανα­βάθ­μιση κτηρίων (κατοι­κιών και επαγ­γελ­μα­τι­κών) με σκοπό τη μείωση της κατα­νά­λω­σης ενέρ­γειας. Στροφή σε ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας, με παράλ­ληλη άμβλυνση του κόστους μετά­βα­σης κατά τη δια­δι­κα­σία απο­λι­γνι­το­ποί­η­σης. Ανά­πτυξη συστη­μά­των κυκλι­κής οικο­νο­μίας και δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των.

15. Βελ­τί­ωση των σιδη­ρο­δρο­μι­κών και οδικών προ­σβά­σεων στα σύνορα για τη δημιουρ­γία απο­τε­λε­σμα­τι­κών δια­δρό­μων για εμπο­ρεύ­ματα, ανα­βάθ­μιση των εξα­γω­γι­κών λιμα­νιών και της δια­συν­δε­σι­μό­τη­τάς τους με τις λοιπές υπο­δο­μές μετα­φο­ρών, ανα­βάθ­μιση του κεντρι­κού σιδη­ρο­δρο­μι­κού δικτύου.

Ένα τέταρτο σύνολο δράσεων αφορά επι­μέ­ρους τομείς και κλάδους της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Οι δράσεις αυτές εξει­δι­κεύ­ουν κάποιες από αυτές που ανα­φέ­ρο­νται παρα­πάνω, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας όμως ότι οι προ­τε­ραιό­τη­τες σε δια­φο­ρε­τι­κούς τομείς δια­φέ­ρουν.

16. Μείωση του κόστους παρα­γω­γής στη μετα­ποί­ηση, κυρίως μέσω επι­τα­χυ­νό­με­νων φορο­λο­γι­κών απο­σβέ­σεων για επεν­δύ­σεις σε εξο­πλι­σμό, μεγα­λύ­τε­ρης ευε­λι­ξίας ανα­φο­ρικά με τον χρόνο εργα­σίας και μείωση του κόστους ενέρ­γειας. Συστη­μα­τική κατα­γραφή και απά­λειψη εμπο­δίων σε κλάδους με υψη­λό­τερο δυνα­μικό για εξα­γω­γική δρα­στη­ριό­τητα.

17. Εφαρ­μογή προ­γραμ­μά­των ενί­σχυ­σης μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων, κυρίως στην κατεύ­θυνση της πρό­σβα­σής τους σε χρη­μα­το­δό­τηση για επεν­δύ­σεις που αφορούν ψηφιακή ανα­βάθ­μιση, και­νο­το­μία ή εξω­στρέ­φεια, ή που προ­ά­γουν την κοι­νω­νική συνοχή ή την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος.

18. Ενί­σχυση της ποιό­τη­τας των υπη­ρε­σιών στον του­ρι­σμό μέσα από προ­γράμ­ματα ενί­σχυ­σης των βασικών υπο­δο­μών και της ψηφιο­ποί­η­σης υπη­ρε­σιών, της εκπαί­δευ­σης και κατάρ­τι­σης του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού, και της διε­θνούς εικόνας και ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τας. Έμφαση στην προ­στα­σία και ανά­δειξη του φυσικού και πολι­τι­στι­κού περι­βάλ­λο­ντος.

19. Ενί­σχυση βασικής έρευνας μέσω άρσης αγκυ­λώ­σεων για πανε­πι­στή­μια και ερευ­νη­τικά κέντρα και δημιουρ­γία στα­θε­ρού χρη­μα­το­δο­τι­κού φορέα βασικής έρευνας με μακρο­πρό­θε­σμη ερευ­νη­τική στρα­τη­γική και διαφανή κρι­τή­ρια χρη­μα­το­δό­τη­σης. Ενί­σχυση και­νο­το­μίας με κίνητρα για έρευνα στις επι­χει­ρή­σεις σε μετα­ποί­ηση, αγρο­δια­τροφή και αλλού, και ανά­πτυξη μέσω έξυπνης εξει­δί­κευ­σης.

20. Μεγέ­θυνση και εκσυγ­χρο­νι­σμός των εκμε­ταλ­λεύ­σεων στον αγρο­δια­τρο­φικό τομέα, κατάρ­τιση του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού, ενί­σχυση της συμ­βο­λής της τεχνο­λο­γίας και της έρευνας, και αύξηση της προ­στι­θέ­με­νης αξίας των προ­ϊ­ό­ντων.

Δημο­σιο­νο­μικό μείγμα

Η ανα­πτυ­ξιακή στροφή της οικο­νο­μίας προ­τεί­νε­ται να λάβει χώρα σε ένα πλαίσιο δημο­σιο­νο­μι­κής αξιο­πι­στίας, άρα με πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα, όμως ήπια ώστε να μην αντι­στρα­τεύ­ο­νται την ανά­πτυξη. Η δημο­σιο­νο­μική ισορ­ρο­πία προ­τεί­νε­ται να έχει δια­φο­ρο­ποι­η­μένα χαρα­κτη­ρι­στικά από ό,τι τα τελευ­ταία χρόνια.. Το μείγμα των δημο­σίων δαπανών και εσόδων θα πρέπει να είναι δια­φο­ρε­τικό, ώστε να στη­ρί­ξει το νέο ανα­πτυ­ξιακό υπό­δειγμα. Στην πλευρά των δαπανών θα πρέπει να υπάρξει ενί­σχυση του Προ­γράμ­μα­τος Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων, σε αντι­δια­στολή με τις γενικές λει­τουρ­γι­κές ή συντα­ξιο­δο­τι­κές δαπάνες. Στην πλευρά των εσόδων, θα πρέπει να υπάρξει διεύ­ρυνση της φορο­λο­γι­κής βάσης έτσι ώστε να κατα­νε­μη­θούν δικαιό­τερα τα φορο­λο­γικά βάρη, με στο­χευ­μένα κίνητρα για ηλε­κτρο­νι­κές πλη­ρω­μές, και να μειωθεί η επι­βά­ρυνση στη μισθωτή εργασία.

Άμεσες προ­τε­ραιό­τη­τες

Με δεδο­μένη την τρέ­χουσα κρίση, τις ευκαι­ρίες χρη­μα­το­δό­τη­σης από τα Ευρω­παϊκά ταμεία, και τη συμπλη­ρω­μα­τι­κό­τητα μεταξύ δια­φο­ρε­τι­κών ειδών μεταρ­ρυθ­μί­σεων, οι πλέον επεί­γου­σες προ­τε­ραιό­τη­τες από τις δράσεις που περι­γρά­φο­νται παρα­πάνω είναι οι εξής:

Παρα­γωγή και επεν­δύ­σεις: Δρα­στική μείωση του κόστους στην επίσημη εργασία με μείωση του φορο­λο­γι­κού και ασφα­λι­στι­κού βάρους. Ευνοϊ­κό­τερη φορο­λο­γική μετα­χεί­ριση απο­σβέ­σεων για επεν­δύ­σεις σε μηχα­νο­λο­γικό εξο­πλι­σμό και και­νο­το­μία. Ενερ­γειακή ανα­βάθ­μιση κτηρίων. Επεν­δύ­σεις σε υπο­δο­μές με προ­τε­ραιό­τητα σε μετα­φο­ρές εμπο­ρευ­μά­των και σε μετα­κι­νή­σεις σε επι­βα­ρυ­μέ­νους δια­δρό­μους για πολίτες και τον του­ρι­σμό. Ενί­σχυση εξα­γω­γι­κών κλάδων της μετα­ποί­η­σης με μείωση κόστους ενέρ­γειας και άμβλυνση διοι­κη­τι­κών εμπο­δίων. Δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των και κυκλική οικο­νο­μία.

Ανθρώ­πινο κεφά­λαιο: Νέα προ­γράμ­ματα και δομές κατάρ­τι­σης εργα­ζό­με­νων και ανέργων. Οργα­νω­τι­κές παρεμ­βά­σεις σε σχο­λι­κές μονάδες. Διεύ­ρυνση και ανα­βάθ­μιση της προ­σχο­λι­κής αγωγής. Διευ­κό­λυνση της πλη­ρέ­στε­ρης ένταξης των γυναι­κών στην αγορά εργα­σίας. Προ­σαρ­μογή του θεσμι­κού πλαι­σίου για ενί­σχυση έρευνας αιχμής σε πανε­πι­στή­μια και ερευ­νη­τικά κέντρα που θα υπο­στη­ρί­ζουν συστά­δες (clusters) σε συν­δυα­σμό με την παρα­γωγή.

Δημό­σιος τομέας και διοί­κηση: Επι­τά­χυνση της ψηφιο­ποί­η­σης υπη­ρε­σιών του δημό­σιου τομέα. Ενί­σχυση πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας υγείας και νοσο­κο­μεια­κών μονάδων με ισχυρό ρόλο σε συστή­ματα παρα­κο­λού­θη­σης. Επέ­κταση ειδικών τμη­μά­των στα δικα­στή­ρια για οικο­νο­μι­κές υπο­θέ­σεις και διεύ­ρυνση των μηχα­νι­σμών εξω­δι­κα­στι­κής επί­λυ­σης δια­φο­ρών. Ενί­σχυση του συστή­μα­τος χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής επο­πτείας στον τομέα της προ­στα­σίας των επεν­δυ­τών.

Πηγή: in.gr