ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Τίμος Λουτριώτης: Η συγκλονιστική ιστορία του

Δημήτρης Στούμπης 7 λεπτά ανάγνωση
Τιμος Λουτριώτης- Ποδοσφαιρο

Ο πρώην τερ­μα­το­φύ­λα­κας πολλών ομάδων της Ρόδου και της Κω (μεταξύ αυτών , ο Δια­γό­ρας, ο ΓΑΣ Ιάλυσος, ο Εθνικός Αρχί­πο­λης, Α.Ε. Κως, ο Α.Ο. Δικαίου) χρειά­στηκε να περάσει το δικό του… Γολγοθά!

Δια­βά­στε τη συγκλο­νι­στική του ιστορία…

Ο Τίμος Λου­τριώ­της, είναι ένας άνθρω­πος, που όπως ο ίδιος παρα­δέ­χε­ται δεν δείχνει συχνά -ή σχεδόν ποτέ- πώς νιώθει. Αυτό ισχύει στο 100%, όμως φρο­ντί­ζει να δείχνει με πράξεις στους άλλους τα αισθή­ματά του. Θα έκανε τα πάντα για τους φίλους του, τους οποίους και δια­λέ­γει αρκετά προ­σε­κτικά. Ο Τίμος, πριν χρόνια βίωσε μια τρα­γω­δία που του άλλαξε τη ζωή… Πλέον, είναι απόλυτα συγκε­ντρω­μέ­νος στο ποδό­σφαιρο και στον Ηρόδοτο, τον οποίο λατρεύει και γι’ αυτό φέτος επέλεξε να επι­στρέ­ψει στην Αλι­καρ­νασσό!

Απα­ντώ­ντας στο ερω­τη­μα­το­λό­γιο του sports-factory απο­κα­λύ­πτει το αγα­πη­μένο του τρα­γούδι, αγα­πη­μένο φαγητό, την αδυ­να­μία στη γιαγιά του η οποία δεν είναι πλέον εν ζωή και φυσικά, στον Ηρόδοτο!

Ζώδιο: Λέων

Αγα­πη­μένη ομάδα: Πανα­θη­ναϊ­κός

Αγα­πη­μένο φαγητό: Μακα­ρό­νια

Αγα­πη­μένη μουσική ή τρα­γούδι: Ανήκω σε εμένα (Μαζω­νά­κης)

Χόμπι: Σκο­πο­βολή

Αγα­πη­μέ­νος τρόπος δια­σκέ­δα­σης: Μπου­ζού­κια

Αγα­πη­μένη ταινία: Η γαλάζια λίμνη

Αγα­πη­μέ­νος παίκτης: Ρονάλ­ντο

Χει­ρό­τερη στιγμή στην καριέρα σου: Όταν έφυγα από τον Ηρόδοτο

Καλύ­τερη στιγμή στην καριέρα σου: Όταν γύρισα στον Ηρόδοτο

Το μεγα­λύ­τερο ελάτ­τωμα σου: Δεν δείχνω τα συναι­σθή­ματά μου

Η αδυ­να­μία σου: Ήταν η γιαγιά μου

Κατοι­κί­διο: Σκύλος

Κι επειδή ανα­φερ­θή­καμε στην τρα­γω­δία που βίωσε, σας παρα­θέ­τουμε το άρθρο με όσα είχε εξο­μο­λο­γη­θεί στη Χρύσα Ζερβού. Η ζωή πολλές φορές μας φέρνει προ εκπλή­ξεως. Δεν κοιτά ηλικίες, δεν κοιτά τι θα αφή­σουμε πίσω, δεν κοιτά ομορφιά ή ανα­γνω­ρι­σι­μό­τητα.

Η παρα­κάτω ιστορία είναι μια ιστορία αγάπης και απώ­λειας που προ­κα­λεί περί­εργα συναι­σθή­ματα όπως η λύπη και δημιουρ­γεί ερω­τή­ματα. Γιατί; Γιατί μια κοπέλα στο άνθος της ηλικίας της, που δεν της λείπει τίποτα, να χαθεί ξαφνικά;

Αυτό το γιατί ταλα­νί­ζει τόσο την οικο­γέ­νειά της, όσο και τον τότε σύντροφό της, τον πρώην τερ­μα­το­φύ­λακα του Ηρο­δό­του Τίμο Λου­τριώτη, ο οποίος δεκα­πέ­ντε χρόνια μετά που τη γνώρισε, και δεκα­τρία αφότου την απο­χαι­ρέ­τησε για πάντα, μιλάει για εκείνη συγκι­νη­μέ­νος, ενθυ­μού­με­νος τα όσα συνέ­βη­σαν και τον στιγ­μά­τι­σαν για πάντα.

Ήταν 25η Μαρτίου του 2004 όπου έπαιζε τελικό Κυπέλ­λου Δωδε­κα­νή­σων και η σύντρο­φός του «έφυγε», και στις 25 Μαρτίου του 2014, έπαιξε και πάλι τελικό Κυπέλ­λου Δωδε­κα­νή­σων, ακριβώς 10 χρόνια μετά την απώλειά της… Μόνο που το 2014, με τη βοήθειά της, κατά­φερε να κερ­δί­σει το Κύπελλο και να της το αφιε­ρώ­σει…

Η γνω­ρι­μία

Ήταν ένα βράδυ του 2002, σε μια επει­σο­διακή νύχτα για τον 19χρονο τερ­μα­το­φύ­λακα του Πανιω­νίου, ο οποίος ήταν εκτός απο­στο­λής και βρέθηκε στο Ρομέο να δια­σκε­δά­σει. Εκείνη, πανέ­μορφη, και στα 30 της τότε, τον κέρδισε με την πρώτη ματιά. Αυτό ήταν… Η Μαρ­γα­ρίτα, ή Μάγκυ, όπως ήθελε να την φωνά­ζουν, κόρη μεγάλου καρ­διο­χει­ρούρ­γου και αερο­συ­νο­δός στην Ολυ­μπιακή, ήταν πλέον κοπέλα του Τίμου.

Ο μεγάλος έρωτας

Ο Τίμος μιλώ­ντας για τον έρωτα που έζησαν ανα­φέ­ρει πώς ήταν ένας έρωτας ζωής, με έντονα συναι­σθή­ματα και από τις δύο πλευρές. Πολλές ξεχω­ρι­στές ανα­μνή­σεις, ταξίδια… Όλος ο κόσμος θαύμαζε αυτό που είχαν και μάλιστα οι γονείς τους είχαν γνω­ρι­στεί.

Η μοιραία νύχτα του τελικού

Ήταν 25η Μαρτίου του 2004, όταν ο Τίμος αγω­νι­ζό­ταν για την Α.Ε. Κως. Αντί­πα­λος ήταν ο Δια­γό­ρας Ρόδου, με το παι­χνίδι να λήγει 0-0 και την ομάδα του Τίμου να χάνει στα πέναλτι, με ένα πρό­βλημα της τελευ­ταίας στιγμής να μην του επι­τρέ­πει να αγω­νι­στεί. Ο τελικός ήταν στην Κάρπαθο, και την επομένη το πρωί, η ομάδα ταξί­δεψε για Ρόδο. Το ίδιο βράδυ που ο Τίμος ήταν στα κάτω του που δεν έπαιξε, και που έχασαν τον τίτλο, στις 12:35, η Μαρ­γα­ρίτα επέ­στρεφε από το αερο­δρό­μιο όπου ήταν υπεύ­θυνη υπο­δο­χής καλε­σμέ­νων για τους Ολυ­μπια­κούς αγώνες. Για άγνω­στες μέχρι και σήμερα αιτίες, το αυτο­κί­νητό της έφυγε από την πορεία του, και προ­σέ­κρουσε σε σημείο που δεν υπήρχαν προ­στα­τευ­τι­κές μπάρες, με απο­τέ­λε­σμα να χάσει τη ζωή της.

Η ειδο­ποί­ηση

Ο Τίμος δεν ειδο­ποι­ή­θηκε αμέσως για το συμβάν. Το πρωί που βρι­σκό­ταν στη Ρόδο και έπειτα από το καθιε­ρω­μένο χαλά­ρωμα μετά από παι­χνίδι, χτύπησε το τηλέ­φωνο. Ο κόσμος γύρω του κατέρ­ρευσε. Ήταν μόλις 21 στα 22, και έπρεπε να πει αντίο στον μεγάλο του έρωτα. Επέ­στρεψε στην Αθήνα συντε­τριμ­μέ­νος…

Το τατουάζ

Τα χρόνια πέρασαν και ο Τίμος είχε άριστες επαφές με την οικο­γέ­νειά της και την αδερφή της, που την θεω­ρούσε και δική του αδερφή πια. Έτσι, απο­φά­σισε να την έχει για πάντα, εκτός από την καρδιά του, και πάνω του. Στο αρι­στερό του χέρι είναι η φωτο­γρα­φία της, είναι εκείνη η υπέροχη γυναίκα που του έμαθε να σέβεται, να είναι σωστός, του δια­μόρ­φωσε το χαρα­κτήρα.

10 χρόνια μετά ο τελικός

Δέκα χρόνια μετά, το παι­χνίδι της μοίρας ήθελε τον Τίμο που τότε αγω­νι­ζό­ταν στον Φοίβο Κρε­μα­στής, να παίζει ξανά τελικό, και ξανά για τον ίδιο θεσμό. Πριν τον τελικό, ο ίδιος, ο οποίος δεν διστά­ζει και δεν ντρέ­πε­ται να δείξει την ευαί­σθητη πλευρά του, έγραψε στην προ­σω­πική του ιστο­σε­λίδα στο facebook: «Πριν από ακριβώς 10 χρόνια το μοιραίο βράδυ εκείνο της 25 Μαρτίου του 2004 έφυγε σε τροχαίο η αγα­πη­μένη μου κοπέλα, δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι εκείνο το βράδυ ήμουν στην Κάρπαθο για τον τελικό Κυπέλ­λου Δωδε­κα­νή­σου μεταξύ Α.Ε. Κω-Διαγόρα. Από τότε μέχρι σήμερα ποτέ ξανά δεν έτυχε τελικός Κυπέλ­λου να είναι ανήμερα του ατυ­χή­μα­τος… αυτό συμ­βαί­νει για πρώτη φορά αύριο και εύχομαι να κατα­φέρω να στο αφιε­ρώσω ΜΑΓΚΥ ΜΟΥ». Τελικά, ο Φοίβος Κρε­μα­στής, στέ­φθηκε κυπελ­λού­χος και έτσι ο τερ­μα­το­φύ­λα­κας του συλ­λό­γου κράτησε την υπό­σχεσή του. «Αφιε­ρω­μένο το κύπελλο στη Μάγκυ μου… 2004-2014!!! Πάντα στην καρδιά μου!». Ήταν σίγουρα μια από τις συγκι­νη­τι­κές και συνάμα δύσκο­λες μέρες της ζωής του, με τα συναι­σθή­ματα να είναι ανά­μει­κτα…

Εκείνη

Μιλώ­ντας, οι λέξεις βγαί­νουν με δυσκο­λία. Μιλάει για τη Μαρ­γα­ρίτα, που τον προ­σέ­χει από ψηλά με θαυ­μα­σμό προς το πρόσωπό της:

«Ήταν μια γυναίκα δυνα­μική, πάντα συμ­βού­λευε και βοη­θούσε όλον τον κόσμο. Ήμουν κι εγώ μικρός και έτσι τη συμ­βου­λευό­μουν συνεχώς. Ωρίμασα πριν την ώρα μου και οι συμ­βου­λές ήταν καθο­ρι­στι­κές. Όλος ο κόσμος την αγα­πούσε… Είχε βοη­θή­σει πολύ κόσμο! Ήταν δοτικός άνθρω­πος, τη θυμού­νται όλοι για την καλο­σύνη της, και όλα τα καλά που είχε! Ήταν πανέ­μορφη, μου έμαθε τα ταξίδια, τα γρήγορα αυτο­κί­νητα, μου έμαθε να σέβομαι ακόμα κι όταν κάποιος με προ­σβάλ­λει να μην αντα­πο­δίδω. Με αυτό πορεύ­τηκα. Έφυγα από την Αθήνα γιατί με έπνιγε, δεν ήθελα να θυμάμαι, και κατά­φερα εξαι­τίας των εφοδίων που μου είχε δώσει να επι­βιώσω μόνος, μακριά από το σπίτι μου. Παρόλο που την έχασα νωρίς, δε θα ξεχάσω ποτέ. Είμαι τυχερός που τη γνώρισα και άτυχος που την έχασα για πάντα…».

«Με βοηθάει από ψηλά»

Ο Τίμος μετά την ιστορία με τη Μάγκυ, δεν μπόρεσε να ζει στην Αθήνα παρά το γεγονός εκεί βρί­σκε­ται η οικο­γέ­νειά του. Δια­γό­ρας Ρόδου, Α.Ε. Κως, Α.Ο. Δικαίου, Εθνικός Αρχί­πο­λης, Φοίβος Κρε­μα­στής, ΓΑΣ Ιάλυσος, και τον τελευ­ταίο χρόνο Ηρό­δο­τος, στο Ηρά­κλειο της Κρήτης είναι οι ομάδες που αγω­νί­στηκε μετά το περι­στα­τικό. Όλες εκτός Αθηνών. Ήθελε να είναι στην επαρχία, και όχι εκεί. Όχι στο μέρος που έζησε τόσα πολλά μαζί της… «Τα τελευ­ταία χρόνια κέρδισα τίτλους. Δεν ξέρω πώς συμ­βαί­νει αυτό, ίσως έχω το κοκ­κα­λάκι της νυχτε­ρί­δας. Είναι αυτή η δύναμη από ψηλά, η δύναμή της, που μου δίνει κου­ρά­γιο και με βοηθάει, έτσι ώστε να έρχο­νται τόσες ανα­πά­ντε­χες επι­τυ­χίες. Σίγουρα βάζει το χέρι της και με προ­σέ­χει, με βοηθάει, και χαί­ρο­μαι για τις απο­φά­σεις μου, όπως το να την έχω τατουάζ είναι σημα­ντικό».

«Κάθε 25η Μαρτίου το βράδυ»

Η 25η Μαρτίου κάθε χρόνου που περνάει, είναι για τον Τίμο επίπονη. Είναι μια βραδιά ανα­μνή­σεων που τον πονάει όσο τίποτα άλλο, όπως μας λέει ο ίδιος: «Κάθε χρόνο, την 25η Μαρτίου περνάω δύσκολο βράδυ. Οι ανα­μνή­σεις είναι έντονες, η νύχτα που χάθηκε με έχει σημα­δέ­ψει. Εξα­φα­νί­ζο­μαι από όλους και κλεί­νο­μαι στον εαυτό μου ανα­πο­λώ­ντας τις όμορφες στιγμές μας. Δυστυ­χώς δεν έχει έρθει ποτέ στον ύπνο μου, προ­φα­νώς για να μην με στε­νο­χω­ρή­σει αν και θα ήθελα πολύ να την έβλεπα…». Ο Τίμος και η Μαρ­γα­ρίτα, η Μάγκυ του, είναι μια ιστορία αλη­θι­νής, αλλά κυρίως, παντο­τι­νής αγάπης. Την αγαπάει από μικρός, ήταν ο πρώτος του έρωτας και θα είναι για όσο ανα­πνέει. Και εκείνο το μονα­δικό πλάσμα από ψηλά, τον προ­σέ­χει και τον βλέπει ότι κι αν κάνει. Αυτή είναι η αληθινή αγάπη, που θα μπο­ρούσε να είχε ευτυχή κατά­ληξη, αν δεν είχε φύγει η Μαρ­γα­ρίτα τόσο αδόκητα, τόσο άδικα, για το μεγάλο ταξίδι.

Πηγή: sports-factory

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.