ΑΘΛΗΤΙΚΑ

“Η Ρόδος είναι υπέροχη, την έχω ερωτευθεί”!

Μάκης Δούβαλης 8 λεπτά ανάγνωση
ΚΕΡΕΜ ΚΑΝΤΕΡ ΜΠΑΣΚΕΤ ΚΟΛΟΣΣΟΣ

Το περα­σμένο καλο­καίρι ο Κολοσ­σός κατά­φερε να τρα­βή­ξει τα βλέμ­ματα με τις κινή­σεις του. Μία εξ αυτών ήταν και ο Κερέμ Καντέρ. Ο Τούρκος φόρ­γουορντ την περα­σμένη σεζόν φόρεσε τη φανέλα της Μπα­ντα­λόνα, αγω­νι­ζό­με­νος στο κορυ­φαίο πρω­τά­θλημα της Ευρώπης, την ACB. Τώρα πήρε το… ταλέντο του και μετα­κό­μισε στη Ρόδο, θέλο­ντας να δείξει την ποιό­τητά του πάνω στο παρκέ. Τα πρώτα δείγ­ματα ήρθαν στην ανα­μέ­τρηση με το Λαύριο. Εκεί ο Καντέρ πήρε τον Κολοσσό από το χέρι και τον οδήγησε σε μια νίκη με μεγάλη σημασία, καθώς ήταν η πρώτη στο φετινό πρω­τά­θλημα. Ο ίδιος μίλησε για όλους και για όλα στο SDNA.

-Πρώτη νίκη της σεζόν με πολύ καλή εμφά­νιση και σε προ­σω­πικό επίπεδο. Είναι ο καλύ­τε­ρος συν­δυα­σμός έτσι;

«Ήταν μια μεγάλη νίκη για εμάς. Σαν ομάδα την είχαμε ανάγκη. Το να αρχί­ζεις με 2 ήττες τη σεζόν δεν είναι καλή αρχή σε καμία περί­πτωση, αλλά θέλαμε να αλλά­ξουμε τα πράγ­ματα. Κερ­δί­σαμε το Λαύριο, μια ομάδα με πολύ ταλέντο στην περι­φέ­ρεια και κοντά στο καλάθι και ήταν κάτι πολύ σημα­ντικό για εμάς. Πολλοί παίκτες βγήκαν μπροστά, ελέγ­ξαμε την άμυνα και τα ριμπά­ουντ. Δεχτή­καμε μόνο 62 πόντους και ήταν πολύ σημα­ντικό αυτό. Αυτό δεν συμ­βαί­νει συχνά, οπότε ήταν ένα ακόμα στοι­χείο που έκρινε το παι­χνίδι».

-Στο δεύτερο μέρος η απόδοσή σας ήταν ακόμα καλύ­τερη σε άμυνα και επίθεση. Ποιος ήταν ο παρά­γο­ντας που έκρινε την ανα­μέ­τρηση;

«Ο παράγοντας-κλειδί ήταν πως ήμασταν προ­ση­λω­μέ­νοι σε αυτό που θέλαμε να κάνουμε. Ο κόουτς μας προ­ε­τοί­μασε πολύ καλά για αυτό το παι­χνίδι. Κάθε ομάδα θέλει να μπαίνει δυνατά από την αρχή αλλά οι έμπει­ροι παίκτες μας κου­βά­λη­σαν για 40 λεπτά. Όσο περ­νούσε το παι­χνίδι και μαζεύ­αμε τη διαφορά στο δεύτερο ημί­χρονο ξέραμε ότι έπρεπε να μεί­νουμε συγκε­ντρω­μέ­νοι. Εγώ από την πλευρά μου ήμουν επι­θε­τι­κός και στις δύο πλευρές του παρκέ. Κάναμε πολύ καλή δουλειά στο scouting και αυτό πιστώ­νε­ται στους ασί­σταντ κόουτς. Κάναμε πολύ καλή δουλειά συνο­λικά ως ομάδα».

-Αναφέρθηκες και στο πόσο επι­θε­τι­κός ήσουν στο παρκέ. Ένιωσες πως ήταν η κατάλ­ληλη στιγμή να κάνεις step up;

«Φυσικά. Η ομάδα έχει υψηλές προσ­δο­κίες από μένα, οι προ­πο­νη­τές μου έχουν υψηλές προσ­δο­κίες από εμένα και το ίδιο και εγώ από τον εαυτό μου. Ερχό­με­νος στην Ελλάδα φέτος ήξερα ότι έχω να απο­δείξω πως μπορώ να αγω­νι­στώ απέ­να­ντι σε κάθε αντί­παλο. Τα δύο πρώτα παι­χνί­δια της σεζόν δεν ήταν και η καλύ­τερη εικόνα για μένα, αλλά θεωρώ ότι με αυτό το παι­χνίδι έκανα μια… δήλωση πως είμαι εδώ. Η ομάδα με εμπι­στεύ­τηκε και μου έδωσε τη μπάλα στα κατάλ­ληλα σημεία. Δεν εκβίασα κατα­στά­σεις, έμεινα πιστός στο πλάνο. Έχουμε μια ομάδα με ταλέντο και όσο περνάει ο καιρός θα είμαστε σε θέση να κερ­δί­ζουμε ακόμα περισ­σό­τερα παι­χνί­δια».

-Μιας και μίλησες για τις προσ­δο­κίες που υπάρ­χουν, νιώθεις πως είσαι ένας από τους ηγέτες της ομάδας εντός και εκτός παρκέ;

«Το νιώθω. Ίσως η ηλικία μου δεν είναι αυτή για έναν ηγέτη, αλλά έχω παίξει σε ένα δια­φο­ρε­τικό level στο NCAA και στην Ισπανία. Είμαι μόνο 25 ετών, αλλά έχω δια­φο­ρε­τι­κές εμπει­ρίες και παρα­στά­σεις παί­ζο­ντας στο εξω­τε­ρικό, οπότε ναι πιστεύω πως είμαι ένας από τους ηγέτες αυτής της ομάδας και θέλω να το δείχνω κάθε φορά, όχι μόνο με την εικόνα στο γήπεδο, αλλά και βοη­θώ­ντας τους συμπαί­κτες μου».

-Έπειτα από τις ήττες στο ξεκί­νημα της σεζόν επα­νήλ­θατε με τη νίκη στο Λαύριο. Τι μπορεί να περι­μέ­νει ο κόσμος από τον Κολοσσό αλλά και από σένα;

«Έχουμε λαμπρό μέλλον. Ως ομάδα έχουμε νέους παίκτες ταλα­ντού­χους που «πεινάνε» για να πετύ­χουν πράγ­ματα. Έχουμε κάποιους σπου­δαί­ους παίκτες με μεγάλη εμπει­ρία, που τους θες στην ομάδα σου. Είναι ένας συν­δυα­σμός μεγέ­θους, ηλικίας. Αυτός ο συν­δυα­σμός μπορεί να μας πάει στα πλέι οφ. Θέλουμε να κερ­δί­ζουμε όλα τα εντός έδρας παι­χνί­δια μας. Δεν μας φοβίζει κανένας αντί­πα­λος και θέτουμε ψηλά τον πήχη. Όσον αφορά εμένα, αρκετός κόσμος πίστευε πως έκανα ένα βήμα πίσω στην καριέρα μου αφή­νο­ντας την Ισπανία για την Ελλάδα, αλλά το ελλη­νικό πρω­τά­θλημα είναι πάρα πολύ αντα­γω­νι­στικό. Βλέπεις πολλούς παίκτες που είναι έξυπνοι και κατα­λα­βαί­νουν το παι­χνίδι. Υπάρχει υψηλό iq. Θέλω να μάθω και να γίνομαι καλύ­τε­ρος, αλλά και να κερδίζω όσο περισ­σό­τερα παι­χνί­δια μπορώ».

-Όταν υπέ­γρα­ψες στον Κολοσσό μίλησες με τον αδερφό σου, Ενές Καντέρ, για την απόφασή σου να παίξεις στην Ελλάδα. Τι ήταν αυτό που σου είπε και τι συμ­βουλή σου έδωσε;

«Εγώ και ο αδερφός μου βλέ­πουμε πολύ μπάσκετ μαζί. Μεγα­λώ­σαμε με αυτό και βλέπαμε ό,τι παι­χνίδι υπήρχε. Λατρεύ­αμε την κόντρα Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού και δεν χάναμε παι­χνίδι από εκείνες τις μάχες. Ξέραμε από την αρχή πως είναι μια αντα­γω­νι­στική λίγκα και πως δεν έχει μόνο αυτές τις δύο ομάδες. Ήταν κάτι για το οποίο μιλή­σαμε. Η λίγκα αυτή έχει πολλές ταλα­ντού­χες ομάδες και παίκτες που διψάνε για διά­κριση και θέλουν να απο­δεί­ξουν πράγ­ματα. Μου είπε να μην είμαι ποτέ χαλαρός και να βγάζω τον καλύ­τερό μου εαυτό στο παρκέ γιατί η εικόνα μου στην Ελλάδα θα με επη­ρε­ά­ζει και θα με ακο­λου­θεί στην συνέ­χεια της καριέ­ρας μου».

-Θα μπο­ρού­σαμε να περι­μέ­νουμε τον Ενές Καντέρ να έρθει στην Ελλάδα για να σε δει σε αγώνα του Κολοσ­σού;

«Ναι και θα ήταν εκπλη­κτικό κάτι τέτοιο. Αυτή τη στιγμή με την κατά­σταση που υπάρχει δεν επι­τρέ­πε­ται κόσμος στο γήπεδο, όπως και η μετα­κί­νηση από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα για του­ρι­στι­κούς λόγους. Όταν ανοί­ξουν τα πάντα όμως θα ήθελε να έρθει στην Ελλάδα και ειδικά στη Ρόδο. Είναι υπέροχο νησί και το ερω­τεύ­τηκα. Από την πρώτη μέρα είδα πολύ όμορφα πράγ­ματα και το νησί είναι πανέ­μορφο».

Θα ήθελα να έχω την ικα­νό­τητα του Ενές στο επι­θε­τικό ριμπά­ουντ – Είμαστε πολύ περή­φα­νοι ο ένας για τον άλλο

-Όταν παίζετε μονό, εσύ με τον αδερφό σου, ποιος κερ­δί­ζει στο τέλος;

«Αν κοι­τά­ξεις τις σελίδες μας στα social media υπάρ­χουν αρκετά clips με μεταξύ μας παι­χνί­δια. Όταν παί­ζουμε το κάνουμε με δια­φο­ρε­τι­κούς τρόπους. Ο πρώτος είναι το post παι­χνίδι, που αυτός έχει πλε­ο­νέ­κτημα γιατί είναι ψηλό­τε­ρος και δυνα­τό­τε­ρος από μένα. Τα πιο πολλά είναι τέτοια παι­χνί­δια. Στην άμυνα σκέ­φτο­μαι ότι αφού μπορούν να τον στα­μα­τή­σουν οι παίκτες του ΝΒΑ, τότε μπορώ κι εγώ. Μετά παί­ζουμε με περι­φε­ρειακά σουτ. Εκεί τον κερδίζω γιατί εγώ καλύ­τερο σουτ και καλύ­τερη ντρί­μπλα. Όταν παί­ζουμε στο ζωγρα­φι­στό κερ­δί­ζει, γιατί είναι ένας από τους καλύ­τε­ρους παίκτες στον κόσμο σε αυτό το κομμάτι. Όταν όμως δοκι­μά­ζουμε περι­φε­ρειακά σουτ, τότε τα κατα­φέρνω εγώ».

-Ποια ικα­νό­τητα του Ενές Καντέρ θα ήθελες να πάρεις στο παι­χνίδι σου;

«Θα ήταν η ικα­νό­τητα στα επι­θε­τικά ριμπά­ουντ. Είναι από τους καλύ­τε­ρους στον κόσμο σε αυτό το κομμάτι. Εάν δεις τους αριθ­μούς του ακόμα και σε περιο­ρι­σμέ­νες στιγμές που παίζει παίρνει επι­θε­τικά ριμπά­ουντ και ανα­νε­ώ­νει επι­θέ­σεις για την ομάδα του. Οπότε, εγώ θα διάλεγα αυτή την ικα­νό­τητά του».

-Ο αδερφός σου είναι πρότυπο για σένα;

«Φυσικά είναι πρότυπο για μένα εντός και εκτός παρκέ. Δεν έχει σημασία εάν παίζει κάποιο εσω­τε­ρικό διπλό ή με φίλους του στις δια­κο­πές. Βγάζει πάντα την ίδια ενέρ­γεια. Και αυτό είναι κάτι που θέλω να κάνω και δουλεύω σε αυτό. Εκτός παρκέ είναι άνθρω­πος που θα βγει να πει τη γνώμη του. Εάν δει κάτι λάθος, θα βγει και θα μιλήσει ανοιχτά. Δεν μένει ήσυχος και αυτό είναι κάτι που λατρεύω σε αυτόν. Γι αυτό είναι πρότυπο για μένα και ένας από τους ανθρώ­πους που θαυμάζω πολύ και θέλω να έχω στη ζωή μου».

-Πόσο περή­φα­νος νιώθει για σένα;

«Θεωρώ ότι είναι πολύ περή­φα­νος. Αν δεις μετά από κάθε παι­χνίδι μου ποστά­ρει είτε τα στα­τι­στικά μου, είτε τα highlights των αγώνων μου, είτε από την Ισπανία, είτε από το Κολέγιο. Πάντα κάνει αναφορά στο παι­χνίδι μου. Είναι περή­φα­νος. Έχουμε πολύ ισχυ­ρούς δεσμούς γιατί και οι δύο μετα­κο­μί­σαμε σε νεαρή ηλικία στις ΗΠΑ. Η υπό­λοιπη οικο­γέ­νειά μας είχε μείνει στην Τουρκία και ο ένας φρό­ντιζε τον άλλο. Και ο ένας είναι πολύ περή­φα­νος για τον άλλο».

-Πώς φαντά­ζε­σαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια από τώρα;

«Σε 10 χρόνια θα είμαι 35 χρονών και με το πέρας του καιρού θα έχω παίξει λογικά σε πολλές δια­φο­ρε­τι­κές χώρες. Στην Μπα­ντα­λόνα είχα έναν συμπαί­κτη, τον Νίκο Ζήση που παίζει στην ΑΕΚ, που είναι τώρα 37 ετών και ακόμα παίζει σε υψηλό επίπεδο. Είναι ένας παίκτης που παρα­κο­λουθώ πολύ γιατί μαθαίνω πώς να είμαι επαγ­γελ­μα­τίας εντός και εκτός παρκέ, πώς να προσέχω το σώμα μου, να κάνω ασκή­σεις. Θέλω να είμαι σε θέση να παίζω μπάσκετ όπως αυτός μέχρι τότε, αλλά ποτέ δεν ξέρεις πώς θα έρθουν τα πράγ­ματα στο μέλλον».

-Τι έμαθες από τον Νίκο Ζήση στη συνερ­γα­σία σας στην Μπα­ντα­λόνα;

«Έμαθα πώς να είναι επαγ­γελ­μα­τίας. Εκείνος ήταν 36 ετών τότε και είχε τον σεβασμό όλων των αντι­πά­λων. Έμαθα πως πρέπει να τα δίνεις όλα και να υπο­στη­ρί­ζεις τους συμπαί­κτες σου. Πρέπει να δου­λεύ­εις κάθε μέρα γιατί πάντα θα υπάρχει κάποιος να πάρει τη θέση σου».

-Πώς θα ήθελες να σε θυμάται ο κόσμος σαν παίκτη και σαν άνθρωπο;

«Θα ήθελα να με θυμού­νται σαν κάποιο που δεν τα παρά­τησε ποτέ. Σαν κάποιον που έβγαζε ενέρ­γεια στο γήπεδο, ήταν πάντα εκεί για την ομάδα του. Κάποιον που ήταν πάντα ειλι­κρι­νής εντός και εκτός παρκέ. Παί­ζο­ντας σε άλλη χώρα και μαθαί­νο­ντας πράγ­ματα, τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε άλλες χώρες, γίνεσαι οικο­γέ­νεια με κάποιους ανθρώ­πους. Και θέλω αυτοί οι άνθρω­ποι να με θυμού­νται ως έναν πολύ καλό φίλο τους, αλλά και έναν πολύ καλό παίκτη».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.