Με καταγωγή από την Κω ο 42χρονος πνευμονολόγος που πέθανε από κορωνοϊό

Θλίψη προ­κα­λεί η είδηση ότι ένας νέος άνθρω­πος και μάλιστα γιατρός έχασε την μάχη με τον κορο­νοϊό. Ο 42χρονος Αντώνης Χατζη­γε­ωρ­γίου με κατα­γωγή από την Κω (Αντι­μά­χεια) έφυγε τα ξημε­ρώ­ματα της Κυρια­κής λίγες ημέρες αφού δια­γνώ­στηκε ότι νοσούσε από κορο­νοϊό.

Ο πνευ­μο­νο­λό­γος φέρεται να κόλλησε από ασθενή του τον ιό. Ήταν πατέρας 3 ανή­λι­κων παιδιών και ένας εξαι­ρε­τι­κός σύζυγος. Εργα­ζό­ταν στο ιδιω­τικό θερα­πευ­τή­ριο Metropolitanστην Αθήνα.

Ο εκλιπών έδινε μεγάλη μάχη με τον αόρατο εχθρό καθη­με­ρινά τους τελευ­ταί­ους 8 μήνες βοη­θώ­ντας ασθε­νείς να βγουν νικητές αλλά και να μην νοσή­σουν. Τον γύρo των μέσων κοι­νω­νι­κών δικτύων κάνει μία ανάρ­τηση του πνευ­μο­νο­λό­γου που είχε γράψει και ανε­βά­σει στον προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό πριν από περίπου 3 μήνες.

Ο Αντώνης Χατζη­γε­ωρ­γίου είχε συγ­γε­νείς σε Κω και Κάλυμνο και η κατα­γωγή του ήταν από την Αντι­μά­χεια. Είχε μεγα­λώ­σει στην Αθήνα και σπού­δασε στην Πάτρα ενώ τα τελευ­ταία χρόνια εργα­ζό­ταν στο Metropolitan. Ήταν μόλις 42 ετών και αφήνει πίσω του σύζυγο και 3 ανήλικα παιδιά. Από το «ΒτΚ» τα θερμά μας συλ­λυ­πη­τή­ρια σε οικο­γέ­νεια και οικεί­ους.

Η ανάρ­τησή του:

ΠΕΡΙ ΙΑΤΡΙΚΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ

Δεν έχει να κάνει με τη μάσκα φίλε μου.

Ανέ­κα­θεν δεν είχε.

Είναι που δεν γου­στά­ρουνε απλά να ακούνε τους ειδι­κούς.

Αυτούς που έχουν τη γνώση.

Και δεν τους γου­στά­ρουνε όχι τώρα τελευ­ταία αλλά ανέ­κα­θεν.

Δεν τους θέλουμε βρε αδερφέ.

Μας χαλάνε τη ζαχα­ρέ­νια μας, μας ζαλί­ζουν γενικώς ενώ είναι επίσης γνωστό τοις πάσι πως πέρα από την αφεντιά μας κανείς δεν φτου­ράει μια σε αυτόν τον κόσμο.

Αλλά ρε μπα­γά­σες, εσείς το τερ­μα­τί­σατε

Στα ιατρικά ρε φίλε;

Σε αυτά που χρειά­ζο­νται κανα δυο χρόνια μέχρι να κατα­λά­βεις τη διαφορά μεταξύ DNA και RNA, βακτη­ρίων και ιών, μετα­γρα­φής και μετά­φρα­σης, θνη­σι­μό­τη­τας και θνη­τό­τη­τας;

Στα ιατρικά ρε φίλε;

Που στα κανο­νικά σου δεν μπορείς να ξεχω­ρί­σεις το Depon από το Stedon;

Που παίρ­νεις αντι­υ­περ­τα­σικό και γράφεις στο κουτί “για την καρδιά”;

Που χαπα­κώ­νεις Amoxil για ιούς, βακτή­ρια, μύκητες, περο­νό­σπο­ρους και δάκους;

Που μέχρι πρό­σφατα η πομ­φό­λυγα και η βλατίδα ήτανε “σπυράκι”, η φλεγ­μονή “κοκ­κι­νίλα” και η κρε­α­τι­νίνη “βρε αδερφέ, τι είναι αυτό που μαυ­ρί­ζει στις εξε­τά­σεις μου;”;

Και ξαφνικά τι;

Ήρθε το περι­στέρι της επι­φοί­τη­σης, σε κου­τσού­λησε και την είδες μέγας λοι­μω­ξιο­λό­γος, επι­δη­μιο­λό­γος, ολίγον παθο­λό­γος και κάτι σε εντα­τι­κο­λό­γος;

Όχι αδερφέ.

Δεν στο παίζω έξυπνος.

Κι εγώ όταν ανοίγω το καπό από το αμάξι, το μόνο που μπορώ να δια­κρίνω είναι το καπάκι για να βάλω νερό για τους υαλο­κα­θα­ρι­στή­ρες, μαυ­ρί­ζει η οθόνη του υπο­λο­γι­στή και ρίχνω κλωτσιά στον πύργο μπας και πάρει ξανά μπροστά, πάω να κουρέψω μόνος το μαλλί και βγαίνω από το μπάνιο χει­ρό­τε­ρος και από κατσίκι κου­ρε­μένο, πάω να το παίξω εκπαι­δευ­τι­κός στο παιδί μου και κατα­λή­γουμε τσα­κω­μέ­νοι εγώ στο ένα δωμάτιο αγκαλιά με τη Λόλα και αυτό στο δικό του…

Όχι λοιπόν.

Δεν στο παίζω έξυπνος και υπεράνω γιατί ο καθένας έχει το δικό του βάρος σε αυτή τη ζωή.

Απλά ρε φίλε, εδώ μιλάμε για Ιατρική. Και η Ιατρική είναι πείραμα, δοκιμή, παρα­τή­ρηση, μελέτη.

Η Ιατρική είναι εμπε­ρι­στα­τω­μένη γνώση, τεκ­μη­ρί­ωση, πρω­τό­κολλα, δια­δι­κα­σίες.

Η Ιατρική είναι εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες ερευ­νη­τές σε όλο τον κόσμο που εργά­ζο­νται νυχθη­με­ρόν, προ­κει­μέ­νου να απο­κρυ­πτο­γρα­φή­σουν μηχα­νι­σμούς, σημα­το­δο­τικά μονο­πά­τια, κινάσες, φωσφο­ρυ­λιώ­σεις , υπο­δο­χείς, κυτ­τα­ρο­κί­νες, απο­πτώ­σεις και τόσα άλλα.

Η Ιατρική είναι διάολε κάτι πολύ παρα­πάνω από το βοτάνι της θείας σου της Μαρίκας και την παρόλα του κάθε απο­ψά­κια που νομίζει ο καη­μέ­νος πως απο­δο­μεί όλο αυτό το θαυ­μα­στό οικο­δό­μημα της επι­στή­μης με ένα “τα εμβόλια σκο­τώ­νουν”.

Η Ιατρική είναι ορθός λόγος, είναι επι­στήμη, είναι απο­κά­λυψη ενός κόσμου που προ­κα­λεί ρίγη συγκί­νη­σης σαν αντι­λη­φθείς το μέγεθος του.

Δεν είναι θεωρία συνω­μο­σίας, δεν είναι σενάριο στο Netflix, δεν είναι κοι­νο­ποί­ηση, δεν είναι like, δεν ειναι καρ­δούλα.

Ξεκόλλα λοιπόν και άσε την Ιατρική στην ησυχία της”.

Πηγή: vimatisko.gr

Σάντυ Λαδικού