Επιδιωκόμενες συμφωνίες Ερντoγάν «α λα τούρκα» – Γράφει ο Ιωάννης Σ. Κουμπιάδης

Oλες οι επι­διώ­ξεις του Ερντο­γάν, ο οποίος εμφα­νί­ζε­ται να μην ορρωδεί προ ουδενός ( Ε.Ε , ΗΠΑ, ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ Η ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΡΑΤΩΝ Η ΕΝΩΣΕΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ), αλλά ακά­θε­κτος πιστεύει ότι μπορεί να συνε­χί­ζει καθη­με­ρινά τις παρα­βα­τι­κό­τη­τες και προ­κλη­τι­κό­τη­τες του και την μέχρι σήμερα συνε­χι­ζό­μενη ιταμή ρητο­ρική του, ένα και μονα­δικό στόχο έχουν ,να περάσει το ΔΟΓΜΑ ΕΡΝΤΟΓΑΝ , δηλαδή συμ­φω­νίες Α ΛΑ ΤΟΥΡΚΑ ή αλλιώς το δόγμα της “διπλω­μα­τίας της ανα­στά­τω­σης¨ και της τακτι­κής της διαρ­κούς “φυγής προς τα εμπρός” (της αντι­με­τώ­πι­σης δηλ. κάθε κρίσης με τη δημιουρ­γία μίας νέας).

ΑΣ ΜΗΝ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ ΟΜΩΣ ΚΥΡΙΩΣ Σ’ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΟΥΣ ΟΤΙ ΣΤΗ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΟ ΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΟΧΟ.

ΟΛΟΙ Η ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΠΟΛΙΤΗ , ΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ, ΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΩΣ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ ΟΤΙ «ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΣΙΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ» ( δηλαδή ξέρουμε τι μπορεί να συμβεί και επα­γρυ­πνούμε) ΔΙΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΣΕ ΞΗΡΑ , ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ.

Ο κ. Ερντο­γάν όμως μάλλον «ΛΟΓΑΡΙΑΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ» και δεν είναι τυχαία για τη περί­πτωση του η φράση ότι «ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΞΥΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΓΑΜΠΡΟ» ( ως γνωστόν η παροι­μιώ­δης αυτή φράση προήλθε από το έθιμο που επέβαλε παλιά να ξυρίσει ο κουρέας πρώτα έναν-έναν τους φίλους του γαμπρού και τελευ­ταίο αυτόν, ο οποίος πλήρωνε και τα έξοδα όλων).

Οι Αρχαίοι Ελληνες μπορεί να χρη­σι­μο­ποιού­σαν και άλλη μια παροι­μιώδη φράση : Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέρο­ντες», όμως σήμερα ο δωδε­κα­νη­σια­κός λαός μπορεί άφοβα να πεί : « μη φοβού τον Ερντο­γάν και το βαθύ κράτος της Τουρ­κίας , ιταμώς απει­λού­ντες μας » , κι ας τόλμησε ασεβώς και με τα «παπα­γα­λά­κια του», υπουρ­γούς και μη, μεταξύ των όσων ιταμών απειλών καθη­με­ρινά εκτο­ξεύ­ουν και στο­χεύ­ουν στους νησιώ­τες μας , ακόμη και να μας τάξει και να μας δελε­ά­σει και με Ανε­ξαρ­τη­σία των Νησιών μας !!!. Σε ποιους; Στους Ελληνες Δωδε­κα­νη­σί­ους!!! Οι οποίοι με την εκπλή­ρωση της μετά 630 συναπτά έτη και την ελλη­νική γλώσσα αλώβητη δια­τη­ρή­σα­ντες δια­κα­ούς και πολυ­πό­θη­της ενσω­μά­τω­σης μας στον εθνικό κορμό και στο πρώτο άκουσμα του εθνικού μας ύμνου και της έπαρσης της ελλη­νι­κής σημαίας γονα­τί­σαμε όλοι ευλαβώς και όχι μόνο ,αλλά τρέξαμε και στα νεκρο­τα­φία και αναγ­γεί­λαμε στους νεκρούς προ­γό­νους μας το χαρ­μό­συνο γεγονός .

Αλλά θα πρέπει να ενθυ­μού­μεθα, μελε­τώ­ντας την ιστορία μας, ότι και οι Αγγλοι όταν πλέον πήραν υπό τον έλεγχο τους τα Δωδε­κά­νησα , στα λίγα χρόνια που έμειναν , με κάθε τρόπο, αλλά πάντοτε με πλάγια μέσα , σχε­δί­α­ζαν την Αυτο­νο­μία μας, που αν συνέ­βαινε αυτό , θα έμπαι­ναν του­λά­χι­στον όλα τα πιο πλη­σιέ­στερα στη Τουρκία ελλη­νικά νησιά μας στο στόμα του λύκου, αφού για όποιον μελε­τή­σει λίγο περισ­σό­τερο την ιστορία αυτού του τόπου , αυτή ήταν η μόνιμη επι­δί­ωξη των Τούρκων και με τότε καλο­θε­λή­τρια την Αγγλία , η οποία αφού δεν

πέτυχε πια να απο­σπά­σει την συναί­νεση των άλλων μεγάλων δυνά­μεων (ΗΠΑ ΚΑΙ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ) για τα μονίμως στο­χευ­μένα από τη Τουρκία πιο πλη­σιέ­στερα σ΄ αυτήν ελλη­νικά νησιά , στο τέλος, επειδή σκό­ντα­φτε στην αντί­δραση και άρνηση των άλλων Μεγάλων Δυνά­μεων, έκαμε τα αδύνατα δυνατά , έστω να απο­δο­θεί στη Τουρκία μονάχα το Καστελ­λό­ριζο, αλλά και εδώ απέτυχε. Οι Μεγάλες Δυνά­μεις τελικά στη Διά­σκεψη της Ειρήνης των Παρι­σίων, τον Φεβρουά­ριο του 1947 ενέ­κρι­ναν , έστω ακόμη και για τα δικά τους γεω­πο­λι­τι­κο­στρα­τη­γικά συμ­φέ­ρο­ντα, μετά και την απρό­σμενη θετική στάση , δια του υπουρ­γού Μολότωφ, της Ρωσίας και ενώ­θη­καν όλα τα Δωδε­κά­νησα με την μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα και- εννοείται- του Καστελ­λο­ρί­ζου συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου. Ετσι δε, εκπλη­ρώ­θηκε ο αιώνιος διακαής πόθος μας και φυσικά βοήθησε και το γεγονός ότι η χώρα μας συμ­με­τείχε και συγκα­τα­λέ­γετο ανάμεσα στις νικη­φό­ρες συμ­μα­χι­κές δυνά­μεις του β΄ Παγκο­σμίου πολέμου και αυτό συνε­τέ­λεσε στο να συμπλη­ρώ­σει η χώρα μας τα γεω­γρα­φικά της όρια, έστω με την ένωση μόνο της Δωδε­κα­νή­σου , χωρίς να κατα­στεί τότε δυνατό να εκπλη­ρω­θεί και να γίνει δεκτό και τα άλλο δίκαιο ενω­σιακό αίτημα-πόθος της μητέρας Πατρί­δας μας και για την Κύπρο .

Σήμερα , τελειώ­νο­ντας αυτό το μικρό γράφημα μου ,αφού θα ακο­λου­θή­σουν και επόμενα, μπο­ρούμε να πούμε εν πλήρει συνει­δή­σει ότι υπάρχει η ανέ­κα­θεν σε κάθε κρίσιμη στιγμή εθνική αρραγής συνοχή και ενότητα , κι ας γκρι­νιά­ζουν όσοι κομ­μα­τι­κοί δημο­σιο­λο­γού­ντες πολι­τευό­με­νοι ή μη, οι οποίοι δεν θέλουν ετούτες τις κρί­σι­μες για το έθνος ώρες να μην ξεχνούν την παλιά τους τέχνη του αστόχως και ακαίρως στο­χεύ­ειν σε κάθε προ­φο­ρικό ή γραπτό λόγο τους , εκτός από τον ιταμό Ερντο­γάν και τον κομματικό-συνήθως τον κυβερ­νώ­ντα – αντί­παλο!!!

Ιωάννης.Σ.Κου­μπιά­δης , δικη­γό­ρος