ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

A-τυπος και υπογραμμός: Ακριβώς γι’ αυτό!

Μαίρη Φώτη 2 λεπτά ανάγνωση
φωτη-ατυπος

Ο πάντα επί­και­ρος Μάνος Χατζι­δά­κις, είχε πει πως «Η μορφή του τέρατος είναι απο­κρου­στική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρο­μά­ζει, τότε πρέπει να φοβό­μα­στε… γιατί αυτό σημαί­νει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιά­ζουμε».

Στην περί­πτωση της υπό­θε­σης με τον γυναι­κο­λόγο που καταγ­γέλ­λε­ται για σεξουα­λική παρε­νό­χληση έως και βιασμό από ασθε­νείς του, τον λόγο έχει πλέον η δικαιο­σύνη.

Ωστόσο, παρότι αδια­νό­ητο, ο κοι­νω­νι­κός κανι­βα­λι­σμός για ακόμη μια φορά έρχεται να κατα­δεί­ξει ότι η πατριαρ­χική πραγ­μα­τι­κό­τητα παρα­μέ­νει ισχυρή ακόμα και στην σημε­ρινή υπο­τι­θέ­μενη σύγ­χρονη κοι­νω­νία.

Στην προ­κει­μένη περί­πτωση, η αμφι­σβή­τηση των καταγ­γελ­λο­μέ­νων και η ανα­ζή­τηση των αιτιών που ευθύ­νο­νται για την «καθυ­στε­ρη­μένη αντί­δραση» των γυναι­κών που καταγ­γέλ­λουν ότι έπεσαν θύματα, πριν καν απο­φαν­θεί η δικαιο­σύνη, είναι κοι­νω­νι­κός κανι­βα­λι­σμός.

Πίσω από κάθε γυναίκα θύμα βίας ή βιασμού ή κακο­ποί­η­σης, υπάρχει μία υπο­βό­σκουσα αμφι­σβή­τηση που εκ προ­οι­μίου μετα­θέ­τει την ευθύνη από τον θύτη στο θύμα, καθι­στώ­ντας ακόμα πιο δύσκολη την αντί­δραση.

Τα λαϊκά δικα­στή­ρια για τις γυναί­κες που μίλησαν «ετε­ρο­χρο­νι­σμένα» κατά τους «λαϊκούς δικα­στές του δια­δι­κτύου» έχουν ήδη στηθεί και η απά­ντηση στην ερώτησή τους «γιατί δεν το κατήγ­γει­λαν νωρί­τερα» είναι μία: Ακριβώς γι αυτό! Για την ντροπή, τις ενοχές, τις ευθύνες, την αμφι­σβή­τηση, που «φορ­τώ­νουμε» σε κάθε θύμα κάθε μορφής κακο­ποί­η­σης, γιατί δεν μάθαμε να ακούμε, γιατί δεν ξέρουμε να συμπα­ρα­στε­κό­μα­στε, γιατί οι γυναί­κες νιώθουν μόνες και ανυ­πε­ρά­σπι­στες απέ­να­ντι σε κοι­νω­νικά στε­ρε­ό­τυπα και προ­κα­τα­λή­ψεις που δεν μπορούν να κατα­πο­λε­μή­σουν.

Στη θέση κάθε θύματος ή εν δυνάμει θύματος θα μπο­ρούσε να είναι η κόρη μας, η αδελφή μας, η μάνα μας… Εκείνος που επι­κρι­τικά σηκώνει το δάχτυλο στο­χο­ποιώ­ντας τη γυναίκα-θύμα, είναι ο ίδιος που της κλείνει το στόμα και δεν της επι­τρέ­πει να αντι­δρά­σει. Είναι ο ίδιος που την κατα­δι­κά­ζει να ζει με την ντροπή και τον φόβο. Είναι ο ίδιος που την επα­να­θυ­μα­το­ποιεί, είναι ο ίδιος που κατα­δι­κά­ζει την κόρη του, τη αδελφή του, την μάνα του…

Οσο ο κοι­νω­νι­κός κανι­βα­λι­σμός διευ­ρύ­νε­ται, κανείς μας δεν πρέπει να εφη­συ­χά­ζει…

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.