Νίκη της Δημοκρατίας

Της Νεκτα­ρίας Μπίλλη

Η απόφαση του Δικα­στη­ρίου για τη Χρυσή Αυγή μετά από 5,5 περίπου χρόνια από την έναρξη της δίκης είναι ιστο­ρική, είναι απόφαση σταθμός. Είναι γιορτή για τη Δημο­κρα­τία εν τη γενέ­τειρα της. Η είδηση της κατα­δί­κης έκανε το γύρω του κόσμου, μέσω του διεθνή τύπου επι­ση­μαί­νο­ντας ότι «το μόρφωμα που κάποτε κέρδισε τη ψήφο των Ελλήνων πολιτών και μπήκε στη Βουλή ως τρίτο κόμμα στη Βουλή, κρίθηκε επι­σή­μως από τη Δικαιο­σύνη ότι απο­τε­λεί εγκλη­μα­τική οργά­νωση ενδε­δυ­μένη με τον μανδύα του πολι­τι­κού κόμ­μα­τος». Με τον μανδύα του πολι­τι­κού κόμ­μα­τος λοιπόν η Χρυσή Αυγή ιδρύ­θηκε τη δεκα­ε­τία του 1980 και κατά­φερε να εκτι­να­χθεί μέσα στο απόγειο της οικο­νο­μι­κής κρίσης το 2012, όταν οι Έλληνες δυσφο­ρού­σαν και αγα­να­κτού­σαν από τη βίαιη και αυστηρή λιτό­τητα, από τις αυξα­νό­με­νες ροές των μετα­να­στών.

Δια­χρο­νικά είναι ιστο­ρικά απο­δε­δειγ­μένο ότι σε συν­θή­κες κρίσης και σε συγκυ­ρίες πολι­τι­κής ρευ­στό­τη­τας ανδρώ­νο­νται και γιγα­ντώ­νουν τα άκρα.

Είναι ακόμη νωπή η μνήμη από τις πλα­τείες των αγα­να­κτι­σμέ­νων. Πριν από αυτές όσες φορές η Χρυσή Αυγή προ­σπα­θούσε να ανα­δει­χθεί στο πολι­τικό σκηνικό απο­τύγ­χανε.

Κανείς δεν ασχο­λείτο με αυτό το ακραίο μόρφωμα πριν μετα­τρα­πεί η χώρα σε ένα είδος αρένας, απόρ­ροια των μνη­μο­νίων, με το πρό­σχημα των αντι­μνη­μο­νια­κών.

Οι τρα­μπου­κι­σμοί κατά πολι­τι­κών προ­σώ­πων, οι εξε­γέρ­σεις με τα συν­θή­ματα στην άνω και κάτω πλατεία απο­δε­κτά από μερίδα του πολι­τι­κού συστή­μα­τος έδωσαν τη μεγάλη ευκαι­ρία στην ακρο­δε­ξιά που περί­μενε να πάρει τον νόμο και την τύχη της χώρας στα χέρια της.

«Τη Δημο­κρα­τία δεν τη στο­χο­ποιούν οι πολίτες που μουν­τζώ­νουν το Κοι­νο­βού­λιο.

Το Κοι­νο­βού­λιο και τη Δημο­κρα­τία τα υπο­νο­μεύ­σατε εσείς, έναν χρόνο πριν που εξου­σιο­δο­τή­σατε τον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών να υπο­γρά­ψει συμ­βά­σεις ερήμην του ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου συμ­βά­σεις που αφορούν το μέλλον της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας» ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά από το βήμα της Βουλής ο κ. Τσίπρας ενώ οι αγα­να­κτι­σμέ­νοι έξω φώναζαν με συν­θή­ματα «να καεί η Βουλή.»

Το δεδο­μένο είναι ότι η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας έστειλε την εγκλη­μα­τική οργά­νωση στη Δικαιο­σύνη ως υπεύ­θυνη τόσο για τη δολο­φο­νία του Παύλου Φύσσα, όσο και για όλα όσα έπραξε σε βάρος προ­σφύ­γων και μετα­να­στών, ενέρ­γειες και δράσεις οι οποίες απο­τε­λούν ευθεία βολή στην καρδιά της Δημο­κρα­τίας.

Επι­προ­σθέ­τως πρέπει να τονί­σουμε ότι επί κυβέρ­νη­σης Νέας Δημο­κρα­τίας ολο­κλη­ρώ­θηκε η δαι­δα­λώ­δης και μαρα­θώ­νια δικα­στική δια­δι­κα­σία με μια απόφαση που δικαίως χαρα­κτη­ρί­στηκε σταθμός στα χρόνια της Μετα­πο­λί­τευ­σης.

Όλα τα ανωτέρω όμως δεν θα έχουν καμία υπό­σταση αν δεν εκλεί­ψουν τα συν­θή­ματα διχα­σμού, οι πράξεις βίας, αν οι αντι­συ­στη­μι­κές εκφάν­σεις και ο λαϊ­κι­σμός παρα­μέ­νουν και συνάμα ενι­σχύ­ο­νται από τα κόμματα του δημο­κρα­τι­κού τόξου. Το πολι­τικό σώμα της χώρας εν συνόλω οφείλει να συμπρά­ξει και να κατα­στεί­λει απο­τε­λε­σμα­τικά την ανα­βί­ωση των άκρων από όπου και αν αυτά προ­έρ­χο­νται.

Το κατα­φα­νώς ανι­στό­ρητο δημο­σί­ευμα της εφη­με­ρί­δας ¨Αυγή¨, η εμπρη­στική ρητο­ρική της αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης προ­φα­νώς δεν συμ­βάλ­λουν, δεν συντεί­νουν στην ομα­λο­ποί­ηση και απο­κα­τά­σταση του κλί­μα­τος.

Βλέπετε οι δηλώ­σεις του π. Υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης κ. Κοντονή ο οποίος δήλωσε δημο­σίως ότι είχε προει­δο­ποι­ή­σει εγκαί­ρως πως οι δια­τά­ξεις του νέου Ποι­νι­κού Κώδικα ευνοούν τη Χρυσή Αυγή, καθώς και η επι­δο­κι­μα­σία αυτών των αιτιά­σεων από τον επίσης π. Υπουργό Δικαιο­σύ­νης κ. Παρα­σκευό­πουλο, προ­κά­λε­σαν βέρ­τι­γκο στο ΣΥΡΙΖΑ και κάπως έπρεπε να υπε­ρα­μυν­θεί των πεπραγ­μέ­νων του.

Το ερώτημα που τίθεται είναι προς τι η βιάση αλλαγής του Ποι­νι­κού Κώδικα λίγες μόνο ημέρες πριν τις εκλογές του 2019.

Κατόπιν των καταγ­γελ­τι­κών δηλώ­σεων του κ. Κοντονή ακο­λού­θησε η δια­γραφή του. Φευ Στον χώρο που πρε­σβεύει ότι ανθούν όλες οι απόψεις παρα­τη­ρεί­ται τελευ­ταίως μια δυσα­νε­ξία στη δια­φω­νία και την αντί­θετη άποψη.

Το παρά­δοξο είναι ότι ενό­χλησε ο Κοντο­νής αλλά όχι η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ η οποία εξέδωσε αντί­στοιχη ανα­κοί­νωση σχετικά με το συγκε­κρι­μένο άρθρο.

Και αφού τέλος πάντων όλα ήταν καλώς καμω­μένα γιατί ο κ. Ραγκού­σης κατέ­θεσε τρο­πο­λο­γία περί αλλαγής του Π.Κ σχετικά με τη στέρηση των πολι­τι­κών δικαιω­μά­των. Μάλλον για να ευθυ­μή­σουμε.