Δύο νέες μηνύσεις εις βάρος του γυναικολόγου μαιευτήρα που σοκάρουν!

Ακόμη δύο ημε­δα­πές, κάτοι­κοι της Ρόδου, προ­σέ­φυ­γαν χθες ενώπιον της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου με εγκλή­σεις κατά γυναι­κο­λό­γου μαιευ­τήρα νοση­λευ­τι­κού ιδρύ­μα­τος του νησιού.

Συνο­λικά μέχρι σήμερα έχουν υπο­βλη­θεί 12 μηνύ­σεις εις βάρος του για τα αδι­κή­ματα του βιασμού, της προ­σβο­λής της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας, της κατά­χρη­σης ανι­κά­νου προς αντί­σταση σε γενε­τή­σια πράξη και εξύ­βρι­σης.

Πιο συγκε­κρι­μένα στην πρώτη μήνυση που υπο­βλή­θηκε στην Εισαγ­γε­λία από την φερό­μενη ως θύμα, παρου­σία της συνη­γό­ρου της κ. Εύης Αρνι­θε­νού (εκπρο­σω­πεί­ται και από τον δικη­γόρο κ. Στέλιο Αλε­ξαν­δρή), υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι τις τελευ­ταίες μέρες του Αυγού­στου του έτους 2020, είχε κάποιο δερ­μα­το­λο­γικό θέμα (εξανθήματα-σπυράκια), στο εξω­τε­ρικό σημείο της γυναι­κείας ευαί­σθη­της περιο­χής και απο­φά­σισε να επι­σκε­φθεί τον γυναι­κο­λόγο. Εκλεισε ραντε­βού στις 11:00π.μ. και περί­μενε αρκετές ώρες έξω από το εξε­τα­στή­ριο. Όταν ήρθε η σειρά της μπήκε μέσα, κάθισε στην γυναι­κο­λο­γική καρέκλα (αφού έβγαλε τα ρούχα της από τη μέση και κάτω), όπως της υπέ­δειξε ο μηνυό­με­νος και όπως είθι­σται σε κάθε γυναι­κο­λο­γική εξέταση, αυτός στάθηκε μπροστά της και άρχισε να την εξε­τά­ζει.

Οπως ισχυ­ρί­ζε­ται δεν έκανε κάτι το περί­εργο αρχικά αλλά στο τέλος της εξέ­τα­σης αφού της έδωσε οδηγίες και κάποιες αλοιφές, της άφησε σεξουα­λικά υπο­νο­ού­μενα τα οποία ανα­φέ­ρο­νταν σε μία κολπική κρέμα που της πρό­τεινε.

Δια­τεί­νε­ται ειδι­κό­τερα ότι της είπε: «Να το βάζεις όσο πιο βαθιά μπορείς, θα σου αρέσει, ξέρεις εσύ!» και γέλασε.

Η γυναίκα ανα­φέ­ρει ότι της φάνηκε άκομψο το αστείο του και σεξι­στικό αλλά έκανε πως δεν το κατά­λαβε και παρέ­στησε την χαζή για να μη δώσει συνέ­χεια. Της έκλεισε ραντε­βού για την επόμενη βδομάδα ώστε να δει πώς θα είναι μετά την αγωγή.

Μετά από 2 μέρες πονούσε αρκετά, η κρέμα δεν έδειξε να βοηθάει ιδιαί­τερα και έτσι τηλε­φώ­νησε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται στον ιατρό και τον επι­σκέ­φθηκε αυθη­με­ρόν. Στη νέα εξέταση, όπως υπο­στη­ρί­ζει, της ζήτησε να φέρει το σώμα της μπροστά έτσι ώστε να μπορεί να έχει οπτική και στο πίσω μέρος της ευαί­σθη­της περιο­χής.

Ξεκί­νησε την εξέταση αλλά επειδή το πρό­βλημα που είχε ήταν εξω­τε­ρικό, υπέθεσε ότι δεν υπήρχε λόγος να βάλει το δάχτυλό του στον κόλπο της, όπως έκανε. Την ρώτησε πότε είχε τελευ­ταία φορά επαφή και αν πονούσε κατά τη διάρ­κειά της και αφού του απά­ντησε ότι δεν πονούσε έκανε το εξής σχόλιο: «ε βέβαια εκείνη την ώρα δεν πονάς, νιώθεις μόνο… ο πόνος είναι γλυκός!».

Δεν το σχο­λί­ασε καν, αλλά του τόνισε γι άλλη μια φορά ότι εκεί που την εξε­τά­ζει δεν πονάει ενώ, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η μηνύ­τρια, προ­σπα­θούσε μετά βεβαιό­τη­τας να την φέρει σε οργασμό, παρά τις αντι­δρά­σεις της και τη δυσα­ρέ­σκειά της ενώ δια­τεί­νε­ται ότι ασέλ­γησε και παρά φύσιν, ενώ στην πορεία, παρά τις δια­μαρ­τυ­ρίες της… «Ήρθε κοντά μου με τράβηξε προς το μέρος του και με αγκά­λιασε, έβαλε το χέρι του μέσα απ’ την μπλούζα μου, με χαίδεψε στην πλάτη και εκείνη την στιγμή ένιωσα ότι το γεν­νη­τικό του όργανο ήταν σε στύση. Ένιωσα φόβο, αηδία, δεν ήξερα τι γίνεται αν πρέπει να φωνάξω, αν πρέπει να τον βρίσω, αν πρέπει να τον δείρω. Το πρόσωπό του ήταν τόσο κοντά στο δικό μου, ήταν έτοιμος να με φιλήσει. Δεν είχα το θάρρος να κουνηθώ. Είχα παγώσει ολό­κληρη και έτρεμα.

Πήγα προς τα πίσω, έπιασα τα ρούχα μου να ντυθώ και αυτός καθόταν εκεί και με κοι­τούσε επίμονα με ένα περί­εργο βλέμμα. Βγήκα έξω και με έβγαλε μέχρι τα μισά, με φίλησε σταυ­ρωτά και έφυγα.

Ένιωθα άσχημα με το σώμα μου. Η φωνή του είχε μείνει στα αυτιά μου και άκουγα ξανά και ξανά τις ίδιες ερω­τή­σεις! Τα αρνή­θηκα όλα στον εαυτό μου, απο­κλεί­ε­ται να συμ­βαί­νει αυτό σε μένα έλεγα. Ήμουν σοκα­ρι­σμένη και αηδια­σμένη. Όταν περί­μενα μετά έξω στη στάση του λεω­φο­ρείου για να γυρίσω σπίτι μου, πέρασε από μπροστά από τη στάση ο μηνυό­με­νος με το αυτο­κί­νητό του, έκοψε ταχύ­τητα όταν με είδε, άνοιξε το παρά­θυρο του αυτο­κι­νή­του του και μου έκλεισε ματάκι. Γύρισα σπίτι, δεν μίλησα με κανέναν εκείνο το βράδυ και το σκε­φτό­μουν όλη νύχτα. Στρι­φο­γυρ­νούσα στο κρεβάτι μου δεν μπο­ρούσα να κοιμηθώ, είχα τρομερή ταραχή και ανη­συ­χία. Άρχισα να κλαίω και να είμαι σε από­γνωση. Ένιωσα λίγο τυχερή μετέ­πειτα σε όλη την ατυχία μου που δεν έκανε κάτι χει­ρό­τερο. Ήμασταν μόνοι μας δεν υπήρχε κανείς.

Η σκηνή ήταν εφιαλ­τική, ένιωθα σαν να είμαι σε ταινία τρόμου. Δεν ήξερα αν εκείνη την ώρα υπήρχε κάποιος έξω στο διά­δρομο. Φοβό­μουν να φωνάξω γιατί δεν ήξερα αν ήταν κάποιος εκεί έξω να με ακούσει-να με βοη­θή­σει.

Πολλές σκέψεις, πολλά συναι­σθή­ματα, ένιωθα αηδία με το σώμα μου. Πλε­νό­μουν ξανά και ξανά» ανα­φέ­ρει η μηνύ­τρια περι­γρά­φο­ντας ότι ενη­μέ­ρωσε τον σύντροφό της, ενώ φοβόταν να τον καταγ­γεί­λει.

Η δεύτερη μήνυση υπο­βλή­θηκε από μια ημεδαπή, δια της συνη­γό­ρου της κ. Μύριαμ Τομαρά.

Η γυναίκα, όπως εκθέτει, γνώρισε τον μηνυό­μενο τον Απρίλιο του 2019, λόγω της εγκυ­μο­σύ­νης της. Τον είχε επι­σκε­φθεί προς το τέλος του 7ου μήνα και καθώς διένυε τον 8ο μήνα. Στα δυο πρώτα ραντε­βού, όπως υπο­στη­ρί­ζει, είχε μια ιδιαί­τερα άνετη συμπε­ρι­φορά και εντελώς αναίτια προ­σπα­θούσε να ανα­πτύ­ξει μια οικειό­τητα μεταξύ τους.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι την είχε αγκα­λιά­σει και την είχε φιλήσει στο μάγουλο χωρίς ποτέ η ίδια να του έχει δείξει ότι θα ήθελε να ανα­πτύ­ξει φιλική σχέση μαζί του. Της είχε δώσει και το προ­σω­πικό του κινητό να κλείνει τα ραντε­βού απευ­θείας μαζί του ενώ προ­σθέ­τει ότι εκείνη την δεδο­μένη χρονική περίοδο είχε τερά­στιο άγχος για την εγκυ­μο­σύνη της γιατί είχε περάσει αρκετά προ­βλή­ματα κατά την διάρ­κειά της και το έμβρυο δεν είχε το ανάλογο βάρος που θα έπρεπε και δεν είχε την πολυ­τέ­λεια να αξιο­λο­γή­σει και να κρίνει την συμπε­ρι­φορά του. Είχε απόλυτη ανάγκη από ιατρική μέριμνα για να ολο­κλη­ρω­θεί με επι­τυ­χία η εγκυ­μο­σύνη της και να γεν­νή­σει ένα υγιές παιδί.

Στις 3 Μαΐου του 2019, πρωινές ώρες, εμφα­νί­στηκε στην προ­γραμ­μα­τι­σμένη επί­σκεψη με τον μηνυό­μενο. Ηταν στον 8ο μήνα της κύησής της και είχε έντο­νους πόνους οι οποίοι και την ανη­συ­χού­σαν πολύ.

Του μετέ­φερε, όπως περι­γρά­φει, τις ανη­συ­χίες της και ξεκί­νησε να της κάνει κοι­λιακό υπέρηχο εγώ είχε μεγάλη αγωνία γιατί για αρκετή ώρα δεν της μιλούσε και τον ρωτούσε επίμονα ενώ κοι­τούσε το μόνιτορ «τι είναι γιατρέ; Τι έγινε; Τι είναι αυτό που κοιτάτε; Όλα καλά;». Εκείνος κάποια στιγμή, όπως περι­γρά­φει της απά­ντησε «’Όλα καλά, αυτά που κοιτάω είναι τα αρχίδια του, που του τα έπρηξες από τις πολλές ερω­τή­σεις».

Η μηνύ­τρια τονίζει ότι αισθάν­θηκε άβολα από το χυδαίο λεξι­λό­γιο που χρη­σι­μο­ποιούσε αλλά η υγεία του αγέν­νη­του παιδιού της ήταν το μόνο που την απα­σχο­λούσε εκείνη την στιγμή.

Επειδή είχε εμφα­νί­σει κάποια πολύ έντονα σημάδια στο στήθος της και δεν ήξερε αν είναι ραγάδες ή κάτι πιο σοβαρό που θα επη­ρε­ά­σει τον θηλασμό μετά την γέννα του ζήτησε να την κοι­τά­ξει. Οπως υπο­στη­ρί­ζει έβγαλε τα ιατρικά γάντια και άρχισε να θωπεύει το στήθος της με τα γυμνά του χέρια. Ενιωσε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δυσφο­ρία και ο ιατρός ακο­λού­θως την εξέτασε με τα γυμνά του δάχτυλα στον κόλπο της για περίπου δυο λεπτά.

Η ίδια σε άσχημη ψυχο­λο­γική κατά­σταση από όλο αυτό που συνέ­βαινε και πονώ­ντας πολύ αντι­δρούσε και κάποια στιγμή παρά τις αντι­δρά­σεις της και την κατά­σταση που της δημιούρ­γησε, της είπε όπως υπο­στη­ρί­ζει, «κάτσε να δω και κάτι άλλο»….

«Και εκείνη την στιγμή συμ­βαί­νει το αδια­νό­ητο! Αρχίζει και γλύφει με την γλώσσα του το αιδοίο μου! Εγώ βιώ­νο­ντας την απόλυτη φρίκη, μού­διασα από το σοκ, έχασα τον κόσμο γύρω μου και ένιωσα σαν ένα παγι­δευ­μένο ζώο.

Η αιδοιο­λει­χία κράτησε αρκετά δευ­τε­ρό­λε­πτα, τα οποία ήταν από τα πιο δρα­μα­τικά της ζωής μου. Κάποια στιγμή στα­μά­τησε και ήρθε να κοι­τά­ξει προς το μέρος μου και εκείνη τη στιγμή αντι­λή­φθηκα ότι είχε ξεκού­μπωτο το παντε­λόνι του και το χέρι του ήταν στο πέος του έτοιμος και απο­φα­σι­σμέ­νος να προ­χω­ρή­σει. Σαν υπνω­τι­σμένη από τον σοκ ψέλλισα «τι κάνεις;» μου απά­ντησε «όλα καλά, χαλά­ρωσε». Εγώ βρήκα το κου­ρά­γιο ενώ έτρεμα σηκώ­θηκα άνοιξα την πόρτα και έφυγα. Ξέσπασα σε κλάματα, τρε­λά­θηκα από την από­γνωση στην οποία είχα περιέλ­θει. Αυτό που μου είχε συμβεί ήταν τραγικό. Στην πιο ευάλωτη στιγμή της ζωής μου βρέθηκα σε αυτή την κατά­σταση.

Σιχαι­νό­μουν το ίδιο μου το σώμα ενώ βρι­σκό­ταν στην πιο ιερή στιγμή του. Μου στέρησε την χαρά της εγκυ­μο­σύ­νης μου.

Μετά από δύο εβδο­μά­δες και χωρίς να έχω βρει το κου­ρά­γιο να επι­σκε­φθώ κανέναν άλλο γυναι­κο­λόγο, γέννησα πρόωρα το παιδί μου. Δεν έχω ξεχάσει ούτε μια μέρα αυτό που μου συνέβη. Όλο αυτό τον καιρό έτρεμα και μόνο στην σκέψη ότι θα πρέπει να πω αυτά τα περι­στα­τικά δημόσια σε ένα ακρο­α­τή­ριο.

Αλλά το πλήθος των κακο­ποι­η­μέ­νων γυναι­κών από τον ίδιο άνθρωπο που βρήκε το κου­ρά­γιο να μιλήσει μου έδωσε δύναμη. Η σιωπή δεν είναι η λύση. Πρέπει να απο­δο­θεί δικαιο­σύνη» υπο­στη­ρί­ζει στην μήνυση της.