Διευθετείται οριστικά η εξαγορά δύο ρεμάτων στην Κω!

Σε ορι­στική διευ­θέ­τηση, μετά από μια περίοδο έντονης πολι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης κυρίως στο Δήμο Κω, οδεύει η υπόθεση της εξα­γο­ράς δύο ρεμάτων στο δημο­τικό δια­μέ­ρι­σμα της Κεφάλου, που κατε­λή­φθη­σαν από το έτος 1987 από ξενο­δο­χειακό συγκρό­τημα και έχουν κατα­στεί πλέον ανε­νεργά.

Τις αρχικές οικο­δο­μι­κές εργα­σίες στο ξενο­δο­χειακό συγκρό­τημα είχε ουσια­στικά “νομι­μο­ποι­ή­σει” με δύο απο­φά­σεις του, ως Νομάρ­χης, την 17η Δεκεμ­βρίου 1987 και την 28η Μαρτίου 1988, ο νυν Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γ. Μαχαι­ρί­δης.

Ο απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμός και η εξαγορά των ρεμάτων από το νέο ιδιο­κτήτη της μονάδας είναι μάλιστα σημα­ντι­κός καθώς θα του επι­τρέ­ψει να ενο­ποι­ή­σει τα τρία γήπεδα στα οποία έχει ανα­πτύ­ξει τις εγκα­τα­στά­σεις του και να απο­φύ­γει προ­βλή­ματα αρτιό­τη­τας αυτού.

Για την όλη δια­δι­κα­σία υπήρξαν αντι­πα­ρα­θέ­σεις μεταξύ υπη­ρε­σιών ακόμη και δημό­σιες αντε­γκλή­σεις μέχρι τον Απρίλιο του 2011, οπότε με δια­πι­στω­τική πράξη του προϊ­στα­μέ­νου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σου, κατόπιν θετικής εισή­γη­σης της Γενικής Διεύ­θυν­σης Ανα­πτυ­ξια­κού Προ­γραμ­μα­τι­σμού Περι­βάλ­λο­ντος και Υπο­δο­μών της Διεύ­θυν­σης Τεχνι­κών Εργων της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, απο­χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν από κοι­νό­χρη­στα.

Από την αλλη­λο­γρα­φία με υπη­ρε­σίες της διοί­κη­σης και της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης συνά­γε­ται, ότι οι επί­μα­χοι χεί­μαρ­ροι (ρέματα) είχαν προ πολλού καταρ­γη­θεί, δηλαδή κατέ­στη­σαν ορι­στικά ανε­νερ­γοί.

Η εξέλιξη απο­δί­δε­ται στην κατα­σκευή δρόμου (επαρ­χια­κού δικτύου), όπως ανα­γνώ­ρισε το Συμ­βού­λιο του Δήμου Ηρα­κλει­δών ή στη νόμιμη κατα­σκευή του κύριου όγκου ξενο­δο­χεια­κού συγκρο­τή­μα­τος, δυνάμει της με αριθμό 71/1970 οικο­δο­μι­κής άδειας, αλλά και των λοιπών 14 ομοίων που εκδό­θη­καν νόμιμα από τη διοί­κηση, όπως δέχθη­καν δημό­σιες υπη­ρε­σίες.

Ειδι­κό­τερα, η Διεύ­θυνση Πολε­ο­δο­μι­κού Σχε­δια­σμού του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής με έγγραφό της ανα­γνώ­ρισε ότι επειδή «τα υφι­στά­μενα κτί­σματα έχουν ανε­γερ­θεί με νόμιμες οικο­δο­μι­κές άδειες, δεν κρί­νε­ται απα­ραί­τητο η οριο­θέ­τηση να προ­τα­θεί με βάση την πρό­βλεψη διά­νοι­ξης κοίτης των ρεμάτων στην αρχική τους θέση δεδο­μέ­νου ότι έχουν δημιουρ­γη­θεί πραγ­μα­τι­κές κατα­στά­σεις με πράξεις της διοί­κη­σης. Το θέμα είναι δυνατόν να επι­λυ­θεί με την κατα­σκευή των έργων διευ­θέ­τη­σης με βάση υδρο­λο­γική μελέτη για την οριο­θέ­τηση των ρεμάτων λαμ­βά­νο­ντας υπόψη και τα έργα που έχουν ήδη κατα­σκευα­στεί».

Εξάλλου, η Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου απο­δέ­χτηκε ότι «τα δύο ρέματα υφί­στα­ντο στο ακίνητο, όπως απει­κο­νί­ζο­νται στις με ημε­ρο­μη­νίες 1960 και 1965 αερο­φω­το­γρα­φίες», με βάση την αρχική άδεια «τμήματα των παρα­πάνω ρεμάτων έχουν κατα­λη­φθεί εκ μέρους του κεντρι­κού κτιρίου του συγκρο­τή­μα­τος, ενώ τα υπό­λοιπα τμήματά τους, δεν απει­κο­νί­ζο­νται στις μετά το 1975 αερο­φω­το­γρα­φίες και φαί­νε­ται να έχουν καταρ­γη­θεί», η δε κατάρ­γησή τους «φαί­νε­ται να ταυ­τί­ζε­ται χρο­νο­λο­γικά με την κατα­σκευή του συγκρο­τή­μα­τος».

Τέλος, στην ίδια δια­πί­στωση, αλλά με δια­φο­ρε­τική δια­τύ­πωση, κατέ­ληξε και η Διεύ­θυνση Τεχνι­κών Έργων της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου. Συγκε­κρι­μένα, με έγγραφό της γνω­στο­ποιεί στην Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου ότι «μέρος των κτη­μα­το­λο­γι­κών ρεμάτων ήδη έχει κατα­λη­φθεί από τμήμα του κεντρι­κού κτιρίου του συγκρο­τή­μα­τος ενώ το υπό­λοιπο φαί­νε­ται να έχει καταρ­γη­θεί και ως εκ τούτου δεν πληρούν πλέον τις απαι­τή­σεις για τις οποίες είχαν δημιουρ­γη­θεί στο παρελ­θόν αφού εν τοις πράγ­μασι έχουν κατα­στεί ανε­νεργά».

Επί του θέματος είχε απο­φαν­θεί ωστόσο και το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους.

Αρμο­δίως είχε υπο­βλη­θεί και είχε εξε­τα­στεί τοπο­γρα­φικό διά­γραμμα και υδραυ­λική μελέτη, η οποία ρυθ­μί­ζει τα υδραυ­λικά και υδρο­λο­γικά δεδο­μένα των απαι­του­μέ­νων έργων για την απρό­σκο­πτη απορροή των ομβρίων υδάτων της περιο­χής προς την θάλασσα, στην συνέ­χεια επρό­κειτο να υπο­βλη­θεί σύμφωνα με τα προ­βλε­πό­μενα στο άρθρο 5 του Ν3310/2002 για έκδοση απο­φά­σεως επι­κυ­ρώ­σεως του καθο­ρι­σμού των οριο­γραμ­μών των ρεμάτων.

Το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους γνω­μο­δό­τησε ότι μόνον εκ φυσικών αιτίων (εγκα­τά­λειψη της κοίτης από τα ρέοντα ύδατα) είναι δυνατή η απώλεια, κατά τρόπο ορι­στικό και μόνιμο, του χαρα­κτήρα των ρεμάτων ως κοι­νο­χρή­στων πραγ­μά­των όχι δε και λόγω επεμ­βά­σεων, είτε αυθαι­ρέ­των, όπως κατα­σκευές χωρίς άδεια, είτε με άδεια, δεδο­μέ­νου, ότι, όπως έχει κριθεί (ιδ. ΣτΕ 3849/2006), η έκταση, την οποία κατα­λαμ­βά­νει το ρέμα, δεν επι­τρέ­πε­ται να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως χώρος οικο­δο­μή­σι­μος ή προ­ο­ρι­ζό­με­νος για την ανέ­γερση κοι­νω­φε­λών κτιρίων, αλλ’ απο­κλει­στι­κώς ως κοι­νό­χρη­στος χώρος, επι­τρε­πο­μέ­νης μόνον της εκτε­λέ­σεως των απο­λύ­τως ανα­γκαίων τεχνι­κών έργων διευ­θε­τή­σεως της κοίτης και των πρανών αυτών.

Ενόψει των ανωτέρω, εάν και εφόσον έχει γίνει κατά­ληψη του χει­μάρ­ρου (ή τμή­μα­τος αυτού) από κτι­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις της εται­ρείας, (γεγονός το οποίο ενα­πό­κει­ται στην Διοί­κηση να εξα­κρι­βώ­σει), τότε δεν πλη­ρού­ται η προ­ϋ­πό­θεση της εκ φυσικών αιτίων απώ­λειας του φυσικού προ­ο­ρι­σμού του ρέματος και δεν μπορεί η κατά­ληψη αυτή να οδη­γή­σει σε απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμό του.

Στο ίδιο συμπέ­ρα­σμα είχε μάλιστα κατα­λή­ξει και ήταν κατη­γο­ρη­μα­τικό το Τμήμα ΠΕΧΩ Δωδε­κα­νή­σου που είχε ζητήσει εγγρά­φως από το Νοέμ­βριο του 2010 να γίνουν υδραυ­λικά έργα για την διευ­θέ­τηση της απορ­ροής των υδάτων στη θάλασσα.

Το ίδιο είχε κρίνει τον Ιούνιο του 2010 η Διεύ­θυνση Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών της πρώην Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου που τελικώς άλλαξε γνώμη και ειση­γή­θηκε τον απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμό των ρεμάτων.