H απέραντη ευγνωμοσύνη του λήπτη που ζει μέσα από την καρδιά του Xρήστου Δεπασκουάλ…

Ενα αγαπητό, ευγε­νικό και γενναίο παιδί δεν μπορεί παρά να είναι μέλος μιας δεμένης και αγα­πη­μέ­νης οικο­γέ­νειας που του κλη­ρο­δό­τησε τις αρχές και τις αξίες με τις οποίες πορεύ­τηκε στην πολύ σύντομή ζωή του.

Ο Χρήστος Δεπα­σκουάλ από την Κω, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 22 ετών τον Ιούνιο του 2019 στην Μονάδα Εντα­τι­κής Θερα­πείας του Πανε­πι­στη­μια­κού Νοσο­κο­μείου Ηρα­κλείου μετά από γενναία μάχη που έδωσε για έξι ολό­κλη­ρες ημέρες, έπειτα από τροχαίο στο Ψαλίδι κατά το οποίο υπέστη βαριές κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κές κακώ­σεις.

Η απώλεια του πρώην αθλητή της Α.Ε. Δικαίου, συγκλό­νισε όχι μόνο την Κω αλλά τα Δωδε­κά­νησα και τον αθλη­τικό χώρο του μπάσκετ, όπου διέ­πρεψε όχι μόνο για τις ικα­νό­τη­τές τους αλλά και για το ήθος του.

Όταν η οικο­γέ­νειά του ενη­με­ρώ­θηκε από τους θερά­πο­ντες ιατρούς ότι ο Χρήστος ήταν κλινικά νεκρός και δεν υπήρχε δυστυ­χώς δρόμος επι­στρο­φής, τότε οι γονείς του έλαβαν την γενναία απόφαση να δωρί­σουν τα όργανά του, χαρί­ζο­ντας ζωή σε άλλους συναν­θρώ­πους μας.

Η οικο­γέ­νεια του Χρήστου πριν από μερικές ημέρες, έλαβε μέσω του Εθνικού Οργα­νι­σμού Μετα­μο­σχεύ­σεων, επι­στολή από τον λήπτη καρδιάς του γιου τους τις οποίες και έδωσε στη δημο­σιό­τητα.

Εθνικού Οργα­νι­σμού

Μετα­μο­σχεύ­σεων

Προς: Οικο­γέ­νεια Δεπα­σκουάλ Χρήστου

Υπόψη: κας Ξενικού Μιχα­λί­τσας

Θέμα: «Δια­βί­βαση Επι­στο­λής»

Αξιό­τιμη Κυρία Ξενικού

Σας δια­βι­βά­ζουμε την επι­στολή του λήπτη της καρδιάς, μέσω της οποίας επι­θυ­μεί να ευχα­ρι­στή­σει εσάς και την οικο­γέ­νειά σας για την πράξη ανθρω­πιάς στην οποία προ­βή­κατε, χαρί­ζο­ντάς του τη ζωή, μετά την απώλεια του αγα­πη­μέ­νου σας υιού.

Υπεν­θυ­μί­ζουμε ότι σύμφωνα με όσα ορί­ζο­νται, στο άρθρο 10 του Νόμου 3984/2011 περί μετα­μο­σχεύ­σεων ανθρω­πί­νων ιστών και οργάνων με σκοπό την τήρηση της ανω­νυ­μίας, «η ταυ­τό­τητα του νεκρού δότη δεν απο­κα­λύ­πτε­ται στον λήπτη και στην οικο­γέ­νειά του. Δεν απο­κα­λύ­πτε­ται επίσης η ταυ­τό­τητα του λήπτη στην οικο­γέ­νεια του νεκρού δότη». Ωστόσο, εφόσον επι­θυ­μείτε να επι­κοι­νω­νή­σετε με τους λήπτες, μπο­ρείτε να γράφετε μια ανώνυμη επι­στολή και να τη στεί­λετε στον Ε.Ο.Μ. ο οποίος θα φρο­ντί­σει για την ανώνυμη δια­βί­βασή της.

Ευχα­ρι­στούμε και παρα­μέ­νουμε στη διάθεσή σας για οποια­δή­ποτε περαι­τέρω πλη­ρο­φο­ρία.

Η επι­στολή του λήπτη στην

οικο­γέ­νεια του Χρήστου

Γράμμα προς την οικο­γέ­νεια του δότη μου

Αγα­πη­τοί μου,

Για καιρό έψαχνα τα λόγια που θα μπο­ρού­σαν να εκφρά­σουν όσα νιώθω, αν και είμαι σίγου­ρος δεν θα μπορέσω ποτέ να τα βρω. Δεν ξέρω πότε θα το λάβετε, αλλά γράφω σήμερα, 8 Ιουνίου 2020, ημέρα τον Αγίου Πνεύ­μα­τος.

Σαν χθες, έναν χρόνο πριν, ένας νέος άνθρω­πος, ο δικός σας άνθρω­πος, δυστυ­χώς έφυγε από κοντά μας και εσείς, η οικο­γέ­νειά του, με μεγα­λείο ψυχής, απο­φα­σί­σατε να δωρί­σετε τα όργανά του για να σωθούν κάποιοι συνάν­θρω­ποί μας. Λίγες ώρες αργό­τερα, σαν σήμερα ξημε­ρώ­ματα, μπήκα στο χει­ρουρ­γείο να πάρω την καρδιά του, να την κάνω δική μου, για να συνε­χίσω να ζω. Οφείλω να σας εκφράσω ολόψυχα την ευγνω­μο­σύνη μου, να σας πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ… Έχουμε κάτι που μας δένει πλέον. Θα σας έχω πάντα στην προ­σευχή μου, ικε­τεύ­ο­ντας τον Θεό να σας έχει καλά, και θα προ­σεύ­χο­μαι για την ανά­παυση της ψυχής του ανθρώ­που σας.

Συνε­χί­ζει να ζει μέσα από εμένα και υπό­σχο­μαι να κάνω ό,τι είναι δυνατόν να συνε­χί­σει να ζει όσα περισ­σό­τερα χρόνια γίνεται. Το όνομά μου είναι Κων­στα­ντί­νος/Χρυ­σο­βα­λά­ντης, έχοντας βαφτι­στεί με δύο ονόματα. Συγ­γνώμη εάν σας κούρασα, έχετε την αιώνια αγάπη και ευγνω­μο­σύνη μου.

Και πάλι ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!