Γερμανικός Τύπος: Πρόκληση για την Ε.Ε. οι πρόσφυγες

Το θέμα της κατα­νο­μής των προ­σφύ­γων από τη Μόρια και σήμερα στα σχόλια του γερ­μα­νι­κού Τύπου. Οι προ­κλή­σεις για την ΕΕ αλλά και η γερ­μα­νική στάση.

Η εβδο­μα­διαία εφη­με­ρίδα Die Zeit αφιε­ρώ­νει σχόλιο στην πρώτη της σελίδα σχετικά με τους πρό­σφυ­γες στη Μόρια το οποίο ανα­φέ­ρει «Λιμάνι, η Ευρώπη».

«Το λιμάνι της Ευρώπης είναι αλήθεια. Εάν οι 13.000 πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες από τη Λέσβο δια­νε­μη­θούν σε ευρω­παϊ­κές χώρες, αυτοί που έβαλαν τις πυρ­κα­γιές στον καταυ­λι­σμό θα έχουν επι­τύ­χει τον στόχο τους. Όμως οι εμπρη­στές της Μόριας δεν πρέπει να υπα­γο­ρεύ­ουν την ευρω­παϊκή μετα­να­στευ­τική πολι­τική. Καμία κυβέρ­νηση δεν μπορεί να το επι­τρέ­ψει, ούτε η ελλη­νική ούτε η γερ­μα­νική. Αλλά θα πρέπει να ειπωθεί πολύ ξεκά­θαρα: Οι συν­θή­κες στον καταυ­λι­σμό της Μόριας ήταν τόσο κατα­στρο­φι­κές που κάποιοι λίγοι θα πίστευαν ότι μόνο η φωτιά θα μπο­ρούσε να τους απε­λευ­θε­ρώ­σει. Η δυστυ­χία στον καταυ­λι­σμό προη­γή­θηκε της φωτιάς για χρόνια. Καμία κυβέρ­νηση δεν θα έπρεπε να το επι­τρέ­πει και λιγό­τερο από όλες η ελλη­νική. Τι έγινε με τα 2,5 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ που η ΕΕ έδωσε στην Ελλάδα μεταξύ 2015 και 2020 για τη «δια­χεί­ριση της μετα­νά­στευ­σης»; Γιατί η Κομι­σιόν δεν εξέτασε πιο προ­σε­κτικά; Τόσα πολλά χρήματα και τόση δυστυ­χία. Πώς είναι δυνατόν;»

Και λίγο παρα­κάτω η εφη­με­ρίδα υπο­γραμ­μί­ζει: «Δεν είναι ούτε εμπρη­στές ούτε απειλή για την εθνική ασφά­λεια, όπως τους χαρα­κτή­ρι­σαν πολι­τι­κοί όπως ο πρω­θυ­πουρ­γός της Ουγ­γα­ρίας Βίκτορ Όρμπαν. Αυτοί οι άνθρω­ποι ήρθαν στην Ευρώπη εξαι­τίας τρο­με­ρής ανάγκης, επειδή περί­με­ναν καλύ­τε­ρες ευκαι­ρίες εδώ ή επειδή παρα­πλα­νή­θη­καν από λαθρε­μπό­ρους. Τα κίνητρά τους είναι δια­φο­ρε­τικά. Ενα­πό­κει­ται στις αρχές ασύλου να τα εξε­τά­σουν. Όσοι ζητούν βοήθεια έχουν το δικαί­ωμα η εξέταση του αιτή­μα­τός τους να γίνει γρήγορα. Οι πρό­σφυ­γες και οι μετα­νά­στες δεν απο­τε­λούν απειλή, απο­τε­λούν πρό­κληση για την Ευρώπη εάν μπορεί να συν­δυά­σει την ανθρω­πιά με την τάξη».

Ο πολι­τι­κός υπο­λο­γι­σμός του Γερ­μα­νού υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών

Η Süddeutsche Zeitung στο σχόλιό της επι­κε­ντρώ­νε­ται στη στάση του Γερ­μα­νού υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών αλλά και της γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης ανα­φο­ρικά με την υποδοχή προ­σφύ­γων από τη Μόρια: «Ο Χορστ Ζέε­χο­φερ ένιωσε ανα­κου­φι­σμέ­νος την Τετάρτη. Για έναν υπουργό που απει­λή­θηκε από μια τόσο έντονη αντι­πα­ρά­θεση είναι πολύ κατα­νοητό. Η συμ­φω­νία μεταξύ Χρι­στια­νι­κής Ένωσης και SPD για την υποδοχή 400 οικο­γε­νειών προ­σφύ­γων από την Ελλάδα, απο­δυ­να­μώ­νει ένα πρό­βλημα που θα μπο­ρούσε να βλάψει πολι­τικά τον ίδιο αλλά και το υπουρ­γικό συμ­βού­λιο. Μια διαμάχη για τους πρό­σφυ­γες – όλοι οι εμπλε­κό­με­νοι ξέρουν πόσο τους είχε βλάψει στο παρελ­θόν. Το απο­τέ­λε­σμα είναι ένας ισορ­ρο­πη­μέ­νος συμ­βι­βα­σμός που ηρέμησε την κατά­σταση μετά την πυρ­κα­γιά στη Μόρια. Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι ικα­νο­ποι­η­τικό όσον αφορά τις συν­θή­κες στους ελλη­νι­κούς καταυ­λι­σμούς προ­σφύ­γων…Το καλο­καίρι του 2016, ένα χρόνο μετά το μεγάλο καλο­καίρι με τους πρό­σφυ­γες, η καγκε­λά­ριος Άνγκελα Μέρκελ παρα­δέ­χτηκε ότι η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση αγνο­ούσε τα προ­βλή­ματα στα εξω­τε­ρικά σύνορα της ΕΕ εδώ και χρόνια λόγω βολέ­μα­τος και αδια­φο­ρίας. Εκείνη την εποχή, ήταν μια καθυ­στε­ρη­μένη αλλά σημα­ντική παρα­δοχή. Εάν το δια­βά­σει κανείς ξανά τώρα, ανα­ρω­τιέ­ται τι πρέπει να συμβεί προτού γίνει επι­τέ­λους κάτι».

Για το ίδιο θέμα η Handelsblatt γράφει: «Ο Ζέε­χο­φερ ισχυ­ρί­ζε­ται ότι είχε πάντα την άποψη ότι η τάξη και η ανθρω­πιά είναι δύο όψεις του ίδιου νομί­σμα­τος, του­λά­χι­στον στη Γερ­μα­νία, και γι αυτό είναι δυνατές ανθρω­πι­στι­κές χει­ρο­νο­μίες. Οι αιτή­σεις ασύλου μειώ­νο­νται εδώ και χρόνια και είναι πολύ κάτω από το ανώτατο όριο των 200.000 προ­σφύ­γων ετησίως που όρισε ο μεγάλος κυβερ­νη­τι­κός συνα­σπι­σμός. Και ακόμη και το Ομο­σπον­διακό Γραφείο Μετα­νά­στευ­σης και Προ­σφύ­γων, το BAMF, είναι τώρα ένα «Super-BAMF», όπως το χαρα­κτή­ρισε ο Ζέε­χο­φερ στο κοι­νο­βού­λιο. Ακόμη όμως πιο σημα­ντική από την πιθανή πρόοδο στη δια­χεί­ριση της μετα­νά­στευ­σης, είναι ο πολι­τι­κός υπο­λο­γι­σμός. Του­λά­χι­στον μετά την κακή του απόδοση στις τοπικές εκλογές της Βαυα­ρίας το 2018, όταν ξεκί­νησε ο Ζέε­χο­φερ ως αρχηγός της CSU, έγινε σαφές στο κόμμα πού βρί­σκε­ται ο πιο σκληρός πολι­τι­κός του αντα­γω­νι­στής. Όχι δεξιά με τη μορφή της Εναλ­λα­κτι­κής για τη Γερ­μα­νία αλλά στα αρι­στερά με τη μορφή των Πρα­σί­νων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η CSU πρέπει να αλλάξει τις πολι­τι­κές προ­τά­σεις της και ο υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών το ύφος του».

Τα δυο άκρα

Τέλος και η Frankfurter Allgemeine Zeitung φιλο­ξε­νεί σχόλιο για τη Μόρια στην πρώτη της σελίδα και ανάμεσα σε άλλα επι­ση­μαί­νει: «Υπάρχει μια κυνική λογική στο να αγνο­εί­ται η Μόρια. Εάν κάποιος νοιά­ζε­ται πάρα πολύ για τους άστε­γους μετα­νά­στες, σύμφωνα με τους υπο­στη­ρι­κτές της απο­μό­νω­σης, προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται ο επό­με­νος εμπρη­σμός και το δωρεάν εισι­τή­ριο για την ηπει­ρω­τική ΕΕ. Το άλλο άκρο: υπάρχει χώρος για όλους στη Γερ­μα­νία, σύμφωνα με τους υπο­στη­ρι­κτές της ελεύ­θε­ρης μετα­νά­στευ­σης. Γιατί να μην φέρ­νουμε εδώ όλους τους μετα­νά­στες από τη Λέσβο, από τη Σάμο, τη Λέρο και τη Χίο; Αυτά είναι τα γνωστά άκρα από την εποχή της προ­σφυ­γι­κής κρίσης και των συζη­τή­σεων για το άσυλο. Το ένα εξίσου ηθι­κι­στικό και πολω­τικό όπως και το άλλο. Και τα δύο μπορεί να είναι κατάλ­ληλα για εκστρα­τείες αλλά όχι για πολι­τική».

DEUTSCHE WELLE