Τέλος στην αναρχία στις θρησκευτικές ομάδες στην Ελλάδα

Τέλος στην αναρχία σχετικά με τα εκκλη­σια­στικά νομικά πρόσωπα επι­χει­ρεί να δώσει με νόμο, το υπουρ­γείο Παι­δείας και Θρη­σκευ­μά­των που δίνει τη δυνα­τό­τητα στις εκκλη­σια­στι­κές κοι­νό­τη­τες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην χώρα να απο­κτή­σουν νομική υπό­σταση.

Ήδη τις τελευ­ταίες μέρες βρί­σκε­ται σε δημόσια δια­βού­λευση το σχέδιο νόμου για την οργά­νωση της νομικής μορφής των θρη­σκευ­τι­κών κοι­νο­τή­των στην Ελλάδα, με σκοπό να ρυθ­μι­στεί με τον καλύ­τερο τρόπο και με ταυ­τό­χρονη προ­στα­σία και σεβασμό του θεμε­λιώ­δους ατο­μι­κού δικαιώ­μα­τος της θρη­σκευ­τι­κής ελευ­θε­ρίας, το ευαί­σθητο θέμα της οργά­νω­σης και της από­κτη­σης νομικής μορφής θρη­σκευ­τι­κών κοι­νο­τή­των/ομάδων.

Η ρύθμιση της οργά­νω­σης μιας θρη­σκευ­τι­κής κοι­νό­τη­τας με συγκε­κρι­μένο νομικό τύπο, επιλύει σωρευ­μένα προ­βλή­ματα δεκα­ε­τιών.

Πλέον κάθε θρη­σκευ­τική ομάδα η οποία θα θέλει να ανα­γνω­ρι­σθεί από το ελλη­νικό κράτος θα μπορεί να το πράττει ακο­λου­θώ­ντας μια συγκε­κρι­μένη δια­δι­κα­σία η οποία θα είναι ανε­ξάρ­τητη από την εκά­στοτε πολι­τική ηγεσία αφού θα διεκ­πε­ραιώ­νε­ται μέσω των ελλη­νι­κών δικα­στη­ρίων.

Το νέο νομο­σχέ­διο έχει τη δική του σημασία ειδικά σε θέματα που αφορούν τις πολλές διά­σπαρ­τες ομάδες μου­σουλ­μά­νων στην χώρα μας, που εξαι­τίας των νομικών κενών που υπήρχαν μέχρι σήμερα λει­τουρ­γού­σαν υπό καθε­στώς πλήρους αδια­φά­νεια.

Σύμφωνα με το σκε­πτικό του νομο­θέτη:

«Ένωση προ­σώ­πων της αυτής θρη­σκευ­τι­κής κοι­νό­τη­τας, η οποία επι­διώ­κει τη συστη­μα­τική και οργα­νω­μένη άσκηση της λατρείας της και τη συλ­λο­γική εκδή­λωση των θρη­σκευ­τι­κών πεποι­θή­σεων των μελών της, αποκτά προ­σω­πι­κό­τητα, όταν εγγρα­φεί σε ειδικό δημόσιο βιβλίο (Θρη­σκευ­τι­κών Νομικών Προ­σώ­πων) που τηρεί­ται στο πρω­το­δι­κείο της έδρας του.

Για να συστα­θεί θρη­σκευ­τικό νομικό πρόσωπο χρειά­ζο­νται τρια­κό­σια του­λά­χι­στον πρόσωπα, εκ των οποίων ένας του­λά­χι­στον είναι ο θρη­σκευ­τι­κός λει­τουρ­γός, ιερουρ­γός ή ποι­μέ­νας της θρη­σκευ­τι­κής κοι­νό­τη­τας, στον οποίο έχει ανα­τε­θεί η τέλεση των θρη­σκευ­τι­κών τελετών, ο οποίος πρέπει να είναι Έλληνας ή πολίτης κράτους μέλους της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης ή αλλο­δα­πός νόμιμα δια­μέ­νων στην Ελλάδα».

Ένας άλλος χώρος που ανα­μέ­νε­ται να ωφε­λη­θεί από τον νέο νόμο, είναι αυτός των Ελλήνων Ρωμαιο­κα­θο­λι­κών, αλλά και αυτός των «Γνησίων Ορθο­δό­ξων Χρι­στια­νών», των Παλαιοη­με­ρο­λο­γι­τών δηλαδή που απο­τε­λούν και την δεύτερη πολυ­πλη­θέ­στερη ορθό­δοξη θρη­σκευ­τική κοι­νό­τητα στην χώρα.

Ήδη η Μεγάλη Βρε­τα­νία, μια χώρα με ιδιαί­τε­ρες ευαι­σθη­σίες σε θέματα θρη­σκευ­τι­κών ελευ­θε­ριών, έχει χαι­ρε­τί­σει την πρω­το­βου­λία της ελλη­νι­κής Κυβέρ­νη­σης, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας την πρω­το­πο­ριακή ενώ ειδική σημασία έχει το γεγονός πως υπάρχει ειδική μέριμνα για τις Εκκλη­σίες, όπως η Κοπτική ή η Αιθιο­πική, που προ­έρ­χο­νται από περιο­χές που οι Χρι­στια­νοί διώ­κο­νται.

Το σχέδιο νόμου δεν αφορά, δεν επη­ρε­ά­ζει και δεν μετα­βάλ­λει τα ισχύ­ο­ντα νομικά καθε­στώτα, δηλαδή, α) την επι­κρα­τούσα θρη­σκεία της Ανα­το­λι­κής Ορθό­δο­ξης Εκκλη­σίας του Χριστού (άρθρο 3 του Συντάγ­μα­τος), β) τις ισραη­λι­τι­κές κοι­νό­τη­τες και γ) τις Μου­φτείες της Θράκης. (dogma.gr)