Γιάννης Βαληνάκης για Τουρκία: Ας προετοιμαζόμαστε ψυχολογικά για όλα τα σενάρια

Με ένα άρθρο – φωτιά στο Newsbomb.gr ο πρώην υφυ­πουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδας, ο κ. Γιάννης Βαλη­νά­κης βάζει το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων τόσο για την τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα, όσο και για τις επι­λο­γές που έχει η Ελλάδα έναντι των Τούρκων – Δια­βά­στε το άρθρο γνώμης του πρώην υπουρ­γού και θα κατα­λά­βετε γιατί πρέπει να προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε, ψυχο­λο­γικά, για όλα τα σενάρια

Ακο­λου­θεί ολό­κληρο το άρθρο του καθη­γητή Πανε­πι­στη­μίου και πρώην υφυ­πουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών (2004-2009) Γιάννη Βαλη­νάκη:

«Κάθε μέρα που περνάει αυξά­νε­ται, γεω­με­τρικά πλέον, η αίσθηση ότι η Τουρκία του Ερντο­γάν έχει κατα­στεί ανε­ξέ­λεγ­κτη στις διεκ­δι­κή­σεις της, επι­διώ­κο­ντας παράλ­ληλα με την τουρ­κική αρμάδα που περι­φέ­ρε­ται στην ελλη­νική (έστω και μη ακόμη οριο­θε­τη­μένη) υφα­λο­κρη­πίδα να δημιουρ­γή­σει νέα δεδο­μένα. Τι μπο­ρούμε να περι­μέ­νουμε για μια επωφελή και βιώσιμη λύση του προ­βλή­μα­τος Τουρκία από τη γερ­μα­νική, νατοική ή άλλη μεσο­λά­βηση «ίσων» απο­στά­σεων και τις όποιες ευρω­παι­κές κυρώ­σεις; Και τι διπλω­μα­τι­κές πρω­το­βου­λίες μπο­ρούμε εμείς οι ίδιοι να σχε­διά­σουμε;

1. Ο Ερντο­γάν δεν κρύβει πλέον πολύ ότι πέρα από το μισό Αιγαίο και ολό­κληρη την Ανατ.Μεσό­γειο, θέλει και αλλαγή χεραίων συνόρων («ανα­θε­ώ­ρηση» της Συν­θή­κης της Λωζάνης). Για να πετύχει τον στόχο του επι­δώ­κει πλέον στρα­τιω­τική σύγκρουση που ίσως δεν περιο­ρι­στεί στη θάλασσα ή στον αέρα («θερμό επει­σό­διο»), αλλά θα στο­χεύει σε κατά­ληψη ελλη­νι­κού εδάφους. Οι περισ­σό­τε­ροι στην Ευρώπη και τον κόσμο κάνουν δυστυ­χώς ακόμη ότι δεν το κατα­λα­βαί­νουν.

2. Επί δεκα­ε­τίες θεω­ρού­σαμε ότι η Τουρκία θα απο­τρε­πό­ταν από επίθεση επειδή α) στόχευε μόνο να μας απει­λή­σει για να μας σύρει σε δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, β) θα επε­νέ­βαι­ναν αμέσως οι ΗΠΑ (βλ. Ίμια) για να απο­τρα­πεί οποια­δή­ποτε ανταλ­λαγή πυρών γ) υπήρχε μιά ισορ­ρο­πία από πλευράς εξο­πλι­σμών. Και οι τρεις αυτοί παρά­γο­ντες έχουν στον ένα ή τον άλλο βαθμό αλλάξει. Η απο­τρε­πτική μας ικα­νό­τητα έχει επι­πλέον πληγεί —μας λέει ωμά ο Ερντο­γάν— όταν επί δεκα­ε­τίες λόγω του casus belli δεν θεσπί­σαμε ούτε ένα πρό­σθετο ν.μ. χωρικών υδάτων ή θαλάσ­σιας ζώνης και επι­πλέον η χώρα μας «κατάπιε» το 1996 την απο­βί­βαση Τούρκων κομά­ντος σε ελλη­νικό νησί. Δεν φαί­νε­ται λοιπόν να παίρνει την απο­τροπή μας πολύ στα σοβαρά και μας το επα­να­λαμ­βά­νει καθη­με­ρινά κατά­μου­τρα και προ­σβλη­τικά.

3. Από πλευράς μας, επι­λέ­γο­ντας εδώ και δεκα­ε­τίες (ορθά κατά τα άλλα) την φιλειρηνική-αμυντική στρα­τη­γική, χαρί­σαμε ανα­γκα­στικά το πλε­ο­νέ­κτημα του αιφ­νι­δια­σμού (πού, πότε και πως θα χτυ­πή­σει) στην Άγκυρα. Αν συνυ­πο­λο­γί­σει κανείς και το άλλο τουρ­κικό πλε­ο­νέ­κτημα, της από­στα­σης από τα ανα­το­λι­κό­τερα νησιά (πχ Καστε­λό­ριζο), τα πράγ­ματα δεν είναι απλά. Παρά την ποιο­τική μας υπεροχή, η Τουρκία δεν φαί­νε­ται να απο­τρέ­πε­ται με απειλές μας για απο­φα­σι­στική άμυνα ή και ισο­πέ­δωση βρα­χο­νη­σί­δας σε περί­πτωση επί­θε­σής της. Για να απο­τρα­πεί η Τουρκία πρέπει η ίδια να πειστεί (όχι εμείς απλώς να το δια­κη­ρύσ­σουμε—ας ξανα­κυτ­τά­ξουν ορι­σμέ­νοι τα αλφα­βη­τά­ρια της στρα­τη­γι­κής) ότι :

α) είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι «να μπούμε κι εμείς μαζί της στο φρε­νο­κο­μείο» της στρα­τιω­τι­κής σύγκρου­σης πραγ­μα­το­ποιώ­ντας την όποια απειλή αντι­ποί­νων μας

β) ότι 1-2 σημα­ντι­κές χώρες του­λά­χι­στον θα μας συν­δρά­μουν στρα­τιω­τικά (εξ ού και η μεγάλη σημασία της ανα­με­νό­με­νης συμ­φω­νίας συν­δρο­μής με τη Γαλλία) και οι διε­θνείς κυρώ­σεις δεν θα είναι καθυ­στε­ρη­μέ­νες ή άσφαι­ρες, και κυρίως

γ) ότι έχουμε από μόνοι μας την ανα­γκαία στρα­τιω­τική ισχύ και ικα­νό­τητα για να το πετύ­χουμε. Εδώ μετράει η μαχη­τική ικα­νό­τητα των ενόπλων δυνά­μεών μας (που απο­δεί­χθηκε άριστη!) αλλά και η (πραγ­μα­τική ) αξιο­λό­γηση που κάνει η Άγκυρα ως προς την ικα­νό­τητά μας να επι­φέ­ρουμε —ακόμα και μετά από ισχυρό αιφ­νι­δια­στικό χτύπημα ενα­ντίον μας— ένα στρα­τη­γικό και εξαι­ρε­τικά επώδυνο «δεύτερο χτύπημα» ενα­ντίον της, ώστε ζυγί­ζο­ντας τις κερ­δο­ζη­μίες μιάς επί­θε­σής της, να απο­τρα­πεί τελικά.

4. Η Ελλάδα πρέπει λοιπόν να πείσει τον Ερντο­γάν με την εν γένει συμπε­ρι­φορά της, με την άμεση από­κτηση των κατάλ­λη­λων οπλικών συστη­μά­των και με κατά το δυνατόν δια­σφα­λι­σμέ­νες —όχι μόνο εικα­ζό­με­νες βάσει κοινών ασκή­σεων και αγοράς υλικού—στρα­τιω­τι­κές στη­ρί­ξεις την κρίσιμη ώρα, ότι σε περί­πτωση επί­θε­σής του κατά της χώρας μας θα υποστεί στρα­τιω­τικά τόσο μεγάλο αντα­πο­δο­τικό πλήγμα στο έδαφός του που δεν θα αξίζει να το ρισκά­ρει.

5. Το ότι η χώρα μας πρέπει πλέον να πάρει στα σοβαρά το σενάριο γενι­κό­τε­ρης στρα­τιω­τι­κής σύγκρου­σης και να προ­ε­τοι­μά­ζε­ται πυρε­τω­δώς δεν σημαί­νει βέβαια ότι το προ­τι­μούμε. Τα «έξυπνα» διπλω­μα­τικά χτυ­πή­ματα είναι απείρως προ­τι­μό­τερα. Τέτοια ήταν οι συμ­φω­νίες οριο­θέ­τη­σης ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο, η επι­κεί­μενη αμυ­ντική συμ­φω­νία με τη Γαλλία, η απο­φα­σι­στι­κό­τητα που επι­δεί­ξαμε στον Εβρο και τα νησιά απέ­να­ντι στον μετα­να­στευ­τικό πόλεμο του Ερντο­γάν κ.ά. Μπο­ρούμε όμως υπό τις γνωστές σημε­ρι­νές συν­θή­κες να περι­μέ­νουμε πολλά από τη γερ­μα­νική μεσο­λά­βηση ίσων απο­στά­σεων , από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ; Βλέ­πουμε να κάμ­πτε­ται μπροστά σε αυτά και τις επα­πει­λού­με­νες κυρώ­σεις ο παρα­λη­ρη­μα­τι­κός Φύρερ της Μεσο­γείου;

6. Με την Τουρκία να ετοι­μά­ζε­ται για στρα­τιω­τική ανα­μέ­τρηση και να βάζει τα πάντα (ακόμη και τα πιό εξω­φρε­νικά) στο τραπέζι για την επόμενη μέρα, η Ελλάδα δεν έχει περι­θώ­ρια ανα­μο­νής και ανα­βο­λής. Το χει­ρό­τερο σενάριο τουρ­κι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας δια­γρά­φε­ται στον ορί­ζο­ντα περισ­σό­τερο από ποτέ. Ήρθε η ώρα που πρέπει η Ελλάδα, με σύνεση αλλά και απο­φα­σι­στι­κό­τητα, να ασκήσει στα­διακά στην Αν.Μεσό­γειο, δικαιώ­ματα και δικαιο­δο­σίες που το διεθνές δίκαιο της επι­τρέ­πει απο­λύ­τως. Στη νέα navtex της τουρ­κι­κής αρμάδας απα­ντάμε πχ με επέ­κταση των προς νότο χωρικών υδάτων Κρήτης, Κάσου, Καρ­πά­θου και Ρόδου μεταξύ του 26ου και 28ου μεσημ­βρι­νού (παράλ­ληλα με τη συμ­φω­νη­μένη γραμμή οριο­θέ­τη­σης με την Αίγυπτο). Και ας ετοι­μα­ζό­μα­στε με ανάλογα,διπλω­μα­τικά πάντα, χτυ­πή­ματα για κάθε σενάριο σε σχέση με το Καστε­λό­ριζο. Για το οποίο παρε­μπι­πτό­ντως πολλά θα μπο­ρού­σαμε και με εθνικά μέτρα αλλά και με ευρω­παική στήριξη να κάνουμε, όπως πχ ένα ειδικό φορο­λο­γικό καθε­στώς, ώστε να εκτι­νά­ξει την ζωτική πλέον ανά­πτυξή του (ήδη η φετινή του­ρι­στική σεζόν του δέχθηκε μεγάλο πλήγμα).

Ενόψει όλων αυτών ας προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε σοβαρά για όλα τα σενάρια. Κι ας ανα­λο­γι­στούμε ψύχραιμα αλλά και απο­φα­σι­στικά με ποιά διπλω­μα­τικά χτυ­πή­ματα και πρω­το­βου­λίες θα μπο­ρού­σαμε, όχι μόνο να απα­ντή­σουμε στις διευ­ρυ­νό­με­νες τουρ­κι­κές προ­κλή­σεις, αλλά και να ενι­σχύ­σουμε απο­φα­σι­στικά τις δια­πραγ­μα­τευ­τι­κές μας θέσεις για τις θαλάσ­σιες ζώνες ενόψει του δια­λό­γου που αργά ή γρήγορα έρχεται».

Πηγή: newsbomb.gr