Γ. Xατζημάρκος στη “δ”: «Δεν δέχομαι τον πήχη που προσπαθεί να ορίσει η δικτατορία των μετρίων’’

Πόσο δύσκολο ήταν να φτάσετε σε αυτό το απο­τέ­λε­σμα;

Πολύ δύσκολο κ. Αθα­να­σίου. Πρώτη και βασική προ­τε­ραιό­τητα ήταν για μας η προ­στα­σία της δημό­σιας υγείας. Σε μια Περι­φέ­ρεια με δεκάδες νησιά και τις αντί­στοι­χες δομές τους, νοσο­κο­μεία και κέντρα υγείας, από τις πρώτες κιόλας μέρες ξεκί­νησε ο αγώνας δρόμου εντο­πι­σμού και προ­μή­θειας ιατρο­τε­χνο­λο­γι­κού εξο­πλι­σμού και υγειο­νο­μι­κού υλικού για όλες τις δομές του δημο­σίου συστή­μα­τος υγείας, ώστε οι κάτοι­κοι των νησιών να μπορούν να αισθά­νο­νται μεγα­λύ­τερη ασφά­λεια. Με πολύ μεγάλη δυσκο­λία, αλλά με ταχύ­τατα αντα­να­κλα­στικά, σε μια αγορά που διεθνώς βρέθηκε απρο­ε­τοί­μα­στη στη λαίλαπα που ερχόταν, ξηλώ­σαμε τον πρου­πο­λο­γι­σμό μας, κατα­φέ­ραμε να προ­μη­θευ­τούμε από μάσκες, γάντια και αντι­ση­πτικά, μέχρι κλωβούς αρνη­τι­κής πίεσης, θαλά­μους απο­μό­νω­σης, μορια­κούς ανα­λυ­τές και ό,τι άλλο μας ζήτησαν η 2η ΥΠΕ και οι ίδιες οι δομές και να τα παρα­δώ­σουμε σε κάθε νησί. Δια­θέ­σαμε και συνε­χί­ζουμε να δια­θέ­τουμε το μεγα­λύ­τερο μέρος των πόρων μας, είτε είναι ευρω­παϊ­κοί, είτε εθνικοί είτε ίδιοι πόροι, για να θωρα­κί­σουμε τα νησιά μας. Ακόμα και πρό­σληψη προ­σω­πι­κού στα νοσο­κο­μεία μας πετύ­χαμε να χρη­μα­το­δο­τή­σουμε σε συνεν­νό­ηση με την Κυβέρ­νηση, μέσα απο τους Ευρω­παι­κούς πόρους της Περι­φέ­ρειας μας. Αλλά­ξαμε τις προ­τε­ραιό­τη­τες και τον σχε­δια­σμό μας, γιατί αυτό που επείγει είναι η προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής. Όλα τα άλλα, μπορούν να περι­μέ­νουν.

Γιατί το τονί­ζετε αυτό;

Γιατί υπάρ­χουν πάντα κι εκείνοι που κλεί­νουν τα μάτια στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, για να μπορούν να συνε­χί­σουν να κάνουν το μόνο που ξέρουν: να λαϊ­κί­ζουν ανε­νό­χλη­τοι, σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα γύρω τους, σαν κακο­μα­θη­μένα παιδιά που αδυ­να­τούν να αντι­λη­φθούν και να απο­δε­χθούν τις προ­τε­ραιό­τη­τες που η ζωή βάζει.

 

Το δεύτερο στοί­χημα, ίσως και το πιο δύσκολο εκτιμώ, ήταν αυτό της οικο­νο­μίας. Πριν λίγες μέρες ανα­κοι­νώ­θηκε ότι μόνο το νησί της Ρόδου ξεπέ­ρασε τις 300.000 επι­σκέ­πτες το δίμηνο Ιουλίου – Αυγού­στου και το Νότιο Αιγαίο συνο­λικά τις 650.000. Σας ικα­νο­ποιεί το απο­τέ­λε­σμα;

Όταν έχει καταρ­ρεύ­σει η παγκό­σμια του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία κ. Αθα­να­σίου, όταν κυρί­αρ­χοι, παγκό­σμιοι, του­ρι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί δεν κατά­φε­ραν να ανοί­ξουν φέτος, το δικό μας απο­τέ­λε­σμα μόνο περή­φα­νους μπορεί να μας κάνει. Στην πιο δύσκολη περίοδο στην ιστορία του παγκό­σμιου του­ρι­σμού, κλη­θή­καμε να δώσουμε τον καλύ­τερο μας εαυτό και να αγω­νι­στούμε να πάρουμε όσο το δυνατόν μεγα­λύ­τερο από οτι­δή­ποτε έχει απο­μεί­νει στην παγκό­σμια του­ρι­στική αγορά.

Θα σας θυμίσω την ρευ­στό­τητα και την αστά­θεια του παγκό­σμιου του­ρι­σμού ακόμη και κατά το πρώτο 15ήμερο του Ιουλίου. Κάθε χώρα ακο­λου­θούσε δια­φο­ρε­τική τακτική ως προς το άνοιγμα των συνόρων της, τα δεδο­μένα άλλαζαν από μέρα σε μέρα, οι αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες ήταν σε κατά­σταση νευ­ρι­κής κρίσης.

Όμως τολ­μή­σαμε. Η χώρα άνοιξε τα σύνορά της την 1η Ιουλίου, με σχέδιο, μέτρο και κανόνες, και εμείς εντα­τι­κο­ποι­ή­σαμε τις προ­σπά­θειές μας ώστε αυτό το τολμηρό βήμα να μην απο­δει­χθεί μετέωρο. Με πρω­το­βου­λίες μας όπως τα ξενο­δο­χεία Covid που προ­τεί­ναμε και υιο­θέ­τησε και η ίδια η κυβέρ­νηση για τυχόν θετι­κούς στον ιό επι­σκέ­πτες, με δειγ­μα­το­λη­πτι­κούς μορια­κούς ελέγ­χους, με ελέγ­χους για την τήρηση των πρω­το­κόλ­λων υγείας σε τομείς ευθύνης μας, με επι­μορ­φω­τικά σεμι­νά­ρια πάνω στα υγειο­νο­μικά πρω­τό­κολλα περίπου 30.000 εργα­ζο­μέ­νων στον του­ρι­σμό από το Νότιο Αιγαίο, με στο­χευ­μένη του­ρι­στική ψηφιακή καμπά­νια σε 12 χώρες, αλλά κυρίως με την πρω­το­βου­λία μας σε συνερ­γα­σία με τον Δήμο Ρόδου και τους φορείς για την σύσταση της Πρω­το­βου­λίας Φορέων για τον Του­ρι­σμό, κατα­φέ­ραμε να κρα­τή­σουμε όρθια την οικο­νο­μία των νησιών μας. Υπό τις παρού­σες συν­θή­κες, είμαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος.

Γι αυτή την κρίση δεν υπήρχε “εγχει­ρί­διο οδηγιών”, καθώς δεν υπάρχει ιστο­ρικό προη­γού­μενο να επι­χει­ρεί­ται του­ρι­σμός σε καιρό παν­δη­μίας.

Τα εκπαι­δευ­τικά σεμι­νά­ρια στους εργα­ζό­με­νους και επαγ­γελ­μα­τίες της Περι­φέ­ρειας και η ψηφιακή του­ρι­στική καμπά­νια, συζη­τή­θη­καν πανελ­λή­νια. Εσείς τα προ­σπε­ρά­σατε στην περι­γραφή σας ανάμεσα σε άλλα.

Κ. Αθα­να­σίου, δεν δέχομαι τον πήχη που βάζει η δικτα­το­ρία των μετρίων, ως δικό μας. Ο δικός μας πήχης ορί­ζε­ται απο την δυνα­μική των υπέ­ρο­χων νησιών μας και την δέσμευσή μας να λει­τουρ­γή­σουμε έξω απο το πλαίσιο της κακο­μοι­ριάς και της κοντό­φθαλ­μης δια­χεί­ρι­σης. Υπερ­βή­καμε όρια, είναι αλήθεια.

Τα δια­δι­κτυακά εκπαι­δευ­τικά σεμι­νά­ρια, οργα­νώ­θη­καν και υλο­ποι­ή­θη­καν σε χρόνο ρεκόρ, 30 ημέρες, και ο κάτοι­κος και του μικρό­τε­ρου και πιο απο­μα­κρυ­σμέ­νου νησιού μας αισθάν­θηκε οτι κάποιοι νοιά­ζο­νται για αυτόν και του δίνουν ευκαι­ρίες.

Η ψηφιακή καμπά­νια που φέτος υλο­ποιούμε, είναι ακόμα σε εξέλιξη, είναι ό,τι πιο σύγ­χρονο έχει σχε­δια­σθεί στην χώρα μας. Τρέχει αθόρυβα και απο­τε­λε­σμα­τικά, φέρνει απο­τε­λέ­σματα χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τα πιο εξε­λιγ­μένα εργα­λεία που υπάρ­χουν δια­θέ­σιμα διεθνώς. Ναι, υπερ­βή­καμε γραμμές και επα­να­λαμ­βάνω ότι τον δικό μας πήχη δεν τον ορίζει η δικτα­το­ρία των μετρίων. Τα νησιά μας τα θέλω πρω­τα­θλη­τές. Σε όλα.

Μιλάτε με φανερό ενθου­σια­σμό για την Πρω­το­βου­λία Φορέων για τον Του­ρι­σμό. Τελικά, πέτυχε το στόχο της;

Απο­λύ­τως κ. Αθα­να­σίου. Είμαι ενθου­σια­σμέ­νος, όχι μόνο για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητά της, αλλά και για το μήνυμα που εκπέ­μπει. Είναι η πρώτη φορά στην χώρα μας που ένας του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός απο­φα­σί­ζει να βγαίνει προς τα έξω με μία φωνή, ένα πρόσωπο, μία θέση. Επίσημη ενη­μέ­ρωση για τον προ­ο­ρι­σμό από μια πηγή. Μεγάλο επί­τευγμα, που δείχνει αν μη τι άλλο την ωρι­μό­τητα και την σοβα­ρό­τητα με την οποία αντι­με­τω­πί­ζουμε την εποχή και τις προ­κλή­σεις της. Ξεκί­νησε από την Ρόδο, τον μεγα­λύ­τερο σε όγκο του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό του Νοτίου Αιγαίου, αλλά απο­φα­σί­σαμε να δου­λέ­ψουμε τον μηχα­νι­σμό αυτό για όλα τα νησιά μας. Η Περι­φέ­ρεια λοιπόν, ο Δήμος Ρόδου, τα Επι­με­λη­τή­ρια, η Ένωση Ξενο­δό­χων, η Ένωση Του­ρι­στι­κών Πρα­κτό­ρων, ο Εμπο­ρι­κός Σύλ­λο­γος και όλοι οι εργα­ζό­με­νοι μέσω του Εργα­τι­κού Κέντρου, ενώσαμε δυνά­μεις, παρα­με­ρί­σαμε εγω­ι­σμούς και βάλαμε πάνω από όλα την προ­στα­σία της κύριας πηγής εισο­δή­μα­τος που έχουμε, του του­ρι­σμού μας. Δεν πέσαμε στην παγίδα να λει­τουρ­γεί ο καθένας μόνος του και μετά να κατη­γο­ρεί ο ένας τον άλλο για να μοι­ρα­στούμε την απο­τυ­χία. Το στοί­χημα που βάλαμε ήταν να μοι­ρα­στούμε την υπευ­θυ­νό­τητα, την ωρι­μό­τητα.

Δεν είναι βήμα μπροστά, είναι άλμα. Και μόνο κερ­δι­σμέ­νοι μπο­ρούμε να βγούμε από αυτό. Χαί­ρο­μαι γιατί πετύ­χαμε την συνερ­γα­σία στην πράξη και όχι στα λόγια. Ξέρετε κ. Αθα­να­σίου, στα εύκολα είναι εύκολο το “όλοι μαζί”. Όταν αυτό παρα­μέ­νει και στα δύσκολα, τότε σημαί­νει ότι κάτι έχεις πετύχει!

Χαί­ρο­μαι και για έναν ακόμη λόγο. Γιατί μέσα από αυτή τη συνερ­γα­σία, κτί­ζουμε κουλ­τούρα συνερ­γα­σίας. Μια παρα­κα­τα­θήκη που ελπίζω και εύχομαι, θα εργαστώ για αυτό, να μείνει στον τόπο μας και μετά τη λήξη της σημε­ρι­νής κρίσης.

Με ποιο τρόπο λει­τουρ­γεί αυτή η Πρω­το­βου­λία την οποία θα χαρα­κτή­ριζα μάλλον “αθόρυβη”.

Δεν έχετε άδικο κ. Αθα­να­σίου. Δουλειά αυτής της Πρω­το­βου­λίας είναι να προ­λα­βαί­νει κατα­στά­σεις που θα μπο­ρού­σαν να αποβούν σε βάρος του προ­ο­ρι­σμού και της εικόνας του. Συνεπώς, το μεγα­λύ­τερο μέρος αυτής της δου­λειάς γίνεται αθόρυβα, μακριά από τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας. Γιατί, δεν ήταν η δημο­σιό­τητα και η δόξα το ζητού­μενο. Η προ­στα­σία του Νοτίου Αιγαίου ήταν το ζητού­μενο, σε μια περίοδο που κυριαρ­χούν ο φόβος και η ανα­σφά­λεια και να μην ξεχάσω, τα fake news. Με πολύ μεγάλο επαγ­γελ­μα­τι­σμό και αίσθημα ευθύνης από εκεί­νους που κατα­νό­η­σαν εξαρχής ότι αυτό που είχαμε και έχουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε και να δια­χει­ρι­στούμε, μας ξεπερ­νάει όλους. Ξεπερ­νάει το μικρό­κο­σμο του καθενός από μας και γίνεται ένα γιγα­ντιαίο στοί­χημα στην πιο δύσκολη στιγμή για ολό­κληρη την ανθρω­πό­τητα . Ήταν δεκάδες οι περι­πτώ­σεις που η Πρω­το­βου­λία έδρασε ακα­ριαία και απο­τε­λε­σμα­τικά, κυρίως σε δημο­σιεύ­ματα στο ξένο τύπο. Η άμεση επέμ­βασή της με διορ­θω­τι­κές επι­στο­λές προς τον διεθνή Τύπο και σειρά ενερ­γειών προς ενη­μέ­ρωση όλων των αρμο­δίων αρχών ήταν απο­τε­λε­σμα­τική δεδο­μέ­νου ότι εντός λίγων ωρών, η αλήθεια αντι­κα­τέ­στησε τα fake news και η χώρα μας βγήκε από το στό­χα­στρο των αρνη­τι­κών δημο­σιευ­μά­των.

• Έχω παρα­τη­ρή­σει ότι σε κάθε ευκαι­ρία, σε κάθε δημόσια δήλωσή σας, τονί­ζετε ότι δεν έχει ιστο­ρικό προη­γού­μενο να κάνεις του­ρι­σμό εν μέσω παν­δη­μίας.

Θα το επα­να­λαμ­βάνω διαρκώς κ. Αθα­να­σίου, γιατί αυτή είναι και πρέπει να είναι η αφε­τη­ρία από όπου ξεκινά κάθε συζή­τηση. Ίσως γιατί κάποιοι ξεχνούν ότι τίποτα πια δεν είναι το ίδιο με χθες. Δεν συγκρι­νό­μα­στε πλέον με τις προη­γού­με­νες χρονιές. Συγκρι­νό­μα­στε με τα διεθνή αντα­να­κλα­στικά και σχέδια. Το στοί­χημα που βάλαμε από τον περα­σμένο Μάιο, ήταν να ξεπε­ρά­σουμε την από­γνωση εκείνης της περιό­δου, του lockdown και να βρούμε την δύναμη να ξανα­ση­κω­θούμε, να αντε­πι­τε­θούμε. Να κατα­φέ­ρουμε να πάρουμε το μεγα­λύ­τερο κομμάτι από ό,τι έχει απο­μεί­νει στον παγκό­σμια του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία, τον κλάδο της οικο­νο­μίας που έχει πληγεί περισ­σό­τερο από κάθε άλλον από την υγειο­νο­μική κρίση. Οι αριθμοί δεί­χνουν ότι τα κατα­φέ­ραμε. Το Νότιο Αιγαίο, άντεξε. Ένας παγκό­σμιος του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός, που στα πολύ δύσκολα στάθηκε όρθιος. Ένας αξιό­πι­στος του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός που την αλήθεια του προ­συ­πο­γρά­φουν οι ίδιοι οι επι­σκέ­πτες μας. Είναι οι πιο ισχυροί πρε­σβευ­τές μας, διότι αυτοί πιστο­ποιούν την αλήθεια των λόγων μας.

Μιλάτε για ειλι­κρί­νεια και μου δίνετε το έναυσμα να σας ρωτήσω για όλη αυτή τη συζή­τηση για τον πραγ­μα­τικό αριθμό των κρου­σμά­των κορω­νοϊού.

Τα κρού­σματα ανα­κοι­νώ­νο­νται καθη­με­ρινά από τον ΕΟΔΥ, για ολό­κληρη τη χώρα και ανά Περι­φέ­ρεια. Αυτοί που συντη­ρούν αυτή τη συζή­τηση σε επίπεδο παρα­φι­λο­λο­γίας, τι ακριβώς θέλουν να απο­δεί­ξουν; Ποια είναι τα κίνητρά τους; Και τι είδους υπη­ρε­σία θεωρούν ότι προ­σφέ­ρουν στον τόπο, υπο­δαυ­λί­ζο­ντας ένα κλίμα φόβου και ανα­σφά­λειας; Αυτοί που το κάνουν αυτό κ. Αθα­να­σίου, ίσως να ήθελαν ακόμη και να μαρ­κά­ρουν τις πόρτες των ανθρώ­πων με μπογιά, στιγ­μα­τί­ζο­ντας οικο­γέ­νειες. Είχαμε δυστυ­χώς τέτοια φαι­νό­μενα κοι­νω­νι­κού κανι­βα­λι­σμού στην περιοχή μας. Και το οξύμωρο της όλης υπό­θε­σης ξέρετε ποιο είναι; Οι άνθρω­ποι που ενώ συντη­ρούν την παρα­φι­λο­λο­γία των δήθεν κρυφών κρου­σμά­των, είναι οι ίδιοι που δια­μαρ­τύ­ρο­νται που ο του­ρι­σμός δεν κινεί­ται σε ικα­νο­ποι­η­τικά επίπεδα! Δεν έχουν λογική όλα αυτά. Μόνο σκο­πι­μό­τη­τες. Κι όλα αυτά συμ­βαί­νουν στη μεγα­λύ­τερη του­ρι­στική Περι­φέ­ρεια της χώρας που ενώ έχει δεχθεί τους δύο τελευ­ταί­ους μήνες εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες, μέσω της ακτο­πλοίας, των πτήσεων εσω­τε­ρι­κού και των πτήσεων εξω­τε­ρι­κού, συμ­μέ­τε­χει με μόλις 3,5% στα συνο­λικά κρού­σματα της χώρας και ταυ­τό­χρονα έχει πολ­λα­πλα­σιά­σει τον αριθμό των μορια­κών ελέγχων που γίνο­νται καθη­με­ρινά!

Τι είδους σκο­πι­μό­τη­τες μπορεί να υπάρ­χουν; Μπορεί αυτοί που μιλάνε για περισ­σό­τερα κρού­σματα, να θέλουν απλώς να προ­στα­τεύ­σουν το κοι­νω­νικό σύνολο;

Σας δια­βε­βαιώ, δεν είναι αυτός ο σκοπός τους. Σε περίοδο παν­δη­μίας, η κοι­νω­νία, ούτως ή άλλως στρέ­φε­ται στο να λει­τουρ­γεί σε συγκε­κρι­μένο πλαίσιο, με κανόνες, μέτρα και με αίσθημα ατο­μι­κής και συλ­λο­γι­κής ευθύνης. Και έτσι λει­τουρ­γεί. Μέχρι στιγμής, τα απο­τε­λέ­σματα έχουν επι­βρα­βεύ­σει αυτήν την υπευ­θυ­νό­τητα, της κοι­νω­νίας και του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού. Αυτοί που με ειλι­κρί­νεια θέλουν να προ­σφέ­ρουν στον τόπο, σε αυτό το στοι­χείο πρέπει να εστιά­σουν και όχι σε μια συζή­τηση αστή­ρι­κτη, έωλη και επι­κίν­δυνη. Αλλά θα σας πω και αυτό: στις μεγάλες κρίσεις, κρί­νο­νται όλοι. Οι μεγάλες κρίσεις είναι απο­κα­λυ­πτι­κές γιατί εκεί, καθένας από μας βγάζει προς τα έξω τον καλύ­τερο ή τον χει­ρό­τερό του εαυτό. Το κομμάτι εκείνο της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του που υπερ­τε­ρεί. Πάντα θα υπάρ­χουν εκείνοι που θα αδυ­να­τούν να αξιο­λο­γή­σουν την κρι­σι­μό­τητα μιας κατά­στα­σης ή μιας περιό­δου, αφού γι αυτούς πάντα θα προέχει ο μικρό­κο­σμός τους και ένα υπερ­τρο­φικό “εγώ” που θα περιο­ρί­ζει δρα­μα­τικά το οπτικό τους πεδίο. H παν­δη­μία, θα περάσει. Οι συμπε­ρι­φο­ρές όλων στην διάρ­κειά της, θα μείνουν χαραγ­μέ­νες.

Σας ανη­συ­χεί το γεγονός ότι λαμ­βά­νο­νται επι­πλέον μέτρα σε κάποια νησιά του Νοτίου Αιγαίου;

Κανένα περιο­ρι­στικό μέτρο δεν είναι ευχά­ρι­στο. Ενας κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός που λει­τουρ­γεί με ισχυρά αντα­να­κλα­στικά και προ­λαμ­βά­νει, τελικά προ­στα­τεύει.Τα μέτρα που λαμ­βά­νο­νται είναι κατά βάση προ­λη­πτικά, από­δειξη ότι ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός που είναι επι­φορ­τι­σμέ­νος με αυτήν την ευθύνη, βρί­σκε­ται σε συνεχή επα­γρύ­πνηση, στην προ­σπά­θειά του η κατά­σταση να δια­τη­ρη­θεί ελεγ­χό­μενη. Και αυτό εκπέ­μπει σε όλο τον κόσμο ένα μήνυμα ωρι­μό­τη­τας και υπευ­θυ­νό­τη­τας. Είναι κρίσιμη παρά­με­τρος αυτή για τους μήνες που έρχο­νται. Παντού και πάντα θα υπάρ­χουν παρα­βα­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές. Όμως, στη συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία και οι επι­χει­ρη­μα­τίες έδειξαν υπευ­θυ­νό­τητα. Χωρίς τη συμβολή της αγοράς δεν θα είχαμε κατα­φέ­ρει αυτά τα απο­τε­λέ­σματα.

Μπαί­νουμε στο φθι­νό­πωρο κύριε περι­φε­ρειάρχη και ενδέ­χε­ται να βρε­θούμε σε ένα επόμενο στάδιο της παν­δη­μίας. Τι λέτε, θα τα κατα­φέ­ρουμε ως το τέλος;

Γνω­ρί­ζετε κ. Αθα­να­σίου ότι είμαι από εκεί­νους που σε κάθε κρίση θέλω να βλέπω την ευκαι­ρία, μέσα από όλα τα προ­βλή­ματα που αυτή φέρνει, να γρά­ψουμε μια παρα­κα­τα­θήκη από όσα μας διδά­σκει και από όσα μας ανα­γκά­ζει να κάνουμε με τρόπο δια­φο­ρε­τικό. Και για να πω και την προ­σω­πική μου αλήθεια, απο την ημέρα που μπήκα σε αυτό το γραφείο κοντεύω να ξεχάσω πόσες κρίσεις έχω δια­χει­ρι­στεί (γελά).

Η παν­δη­μία είναι μια ιστο­ρι­κών δια­στά­σεων παγκό­σμια κρίση, που από το ξέσπα­σμά της ως σήμερα, μας ανα­γκά­ζει να σκε­φτούμε και να δρά­σουμε δια­φο­ρε­τικά, να αλλά­ξουμε προ­τε­ραιό­τη­τες, να υπερ­βούμε εαυτόν. Όλοι μας, κράτος, δημόσια διοί­κηση, αυτο­διοί­κηση, επαγ­γελ­μα­τίες, σε συλ­λο­γικό, οικο­γε­νειακό και ατομικό επίπεδο. Στα δύσκολα φαί­νο­νται οι αντοχές και οι υπερ­βά­σεις. Αλίμονο αν από αυτή την δοκι­μα­σία βγούμε ίδιοι όπως μπήκαμε. Αυτό θα σημαί­νει όχι μόνο ότι δεν κατα­λά­βαμε τίποτα, ότι δεν διδα­χθή­καμε τίποτα, αλλά ότι αφήσαμε να χαθεί άλλη μια ευκαι­ρία. Αυτό ήταν το μεγάλο στοί­χημα που βάλαμε στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Να αξιο­ποι­ή­σουμε την περίοδο για να θωρα­κί­σουμε, να δυνα­μώ­σουμε τα νησιά μας και δημιουρ­γή­σουμε ένα σταθερό υπό­βα­θρο για να πατή­σουν και να συνε­χί­σουν, όταν η παν­δη­μία θα είναι πια παρελ­θόν.

Πιστεύω ότι πλέον έχουμε την εμπει­ρία και τα αντα­να­κλα­στικά για να προ­χω­ρή­σουμε. Το απο­δεί­ξαμε στην πράξη. Η μέχρι σήμερα δια­χεί­ριση της κρίσης από την κυβέρ­νηση και τον κρατικό μηχα­νι­σμό, αλλά και από τη στάση των πολιτών, μόνο υπε­ρή­φανο και αισιό­δοξο για το μέλλον με κάνουν. Ο τρόπος που λει­τουρ­γή­σαμε ως χώρα αλλά και ως Περι­φέ­ρεια, είναι και το δια­βα­τή­ριό μας για ένα μέλλον πιο αισιό­δοξο. Θα τα κατα­φέ­ρουμε και αυτή την φορά.