Σ. Aρφαράς, πρώτος στις πανελλαδικές στα Δωδεκάνησα: «Διακατέχομαι από ανυπομονησία να γνωρίσω από κοντά τον κόσμο της επιστήμης»

Έχοντας συγκε­ντρώ­σει από τις υψη­λό­τε­ρες βαθ­μο­λο­γίες Πανελ­λα­δι­κώς, την υψη­λό­τερη στα Δωδε­κά­νησα κατά­φε­ρες να περά­σεις πέμπτος στην Ιατρική Σχολή Αθηνών! Πώς αισθά­νε­σαι για την επι­τυ­χία σου αυτή;

Η εισα­γωγή μου στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, μόνο χαρά και ικα­νο­ποί­ηση μπορεί να μου προ­σφέ­ρει. Είμαι ιδιαί­τερα υπε­ρή­φα­νος και πάνω από όλα πλήρως ικα­νο­ποι­η­μέ­νος επι­τυγ­χά­νο­ντας τον στόχο μου, που τώρα με περι­μέ­νει να τον υλο­ποι­ήσω. Όπως και κάθε επι­τυ­χών, τώρα πια δια­κα­τέ­χο­μαι από ανα­κού­φιση και έντονη ανυ­πο­μο­νη­σία να γνωρίσω από κοντά τον κόσμο της επι­στή­μης που επέλεξα και να υιο­θε­τήσω τον τίτλο του φοιτητή!

Πόσο σκληρά δού­λε­ψες γι’ αυτό το απο­τέ­λε­σμα; Ποιες θυσίες χρειά­στηκε να κάνεις για να οδη­γη­θείς σε αυτή την επι­τυ­χία;

Η προ­ε­τοι­μα­σία για τις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με μέθοδο, σωστό προ­γραμ­μα­τι­σμό και συστη­μα­τι­κές επα­να­λή­ψεις για να καλυ­φθεί κάθε απορία σου. Ναι, δούλεψα σκληρά και αυτό σίγουρα κάποιες στιγμές μπορεί να σε κατα­βάλ­λει και να επι­φέ­ρει την ανάλογη κούραση. Είσαι ένας εργα­ζό­με­νος πλήρους ωραρίου που πρέπει να διεκ­πε­ραιώ­σεις τις υπο­χρε­ώ­σεις σου για να αξίζεις την αντα­μοιβή που έπεται. Κάθε νέος όπως και εγώ, καλεί­ται να αφιε­ρώ­σει το μεγα­λύ­τερο μέρος της ημέρας του στο διά­βα­σμα. Όταν όμως είσαι απο­λύ­τως συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νος γι’ αυτό που έχεις επι­λέ­ξει να κάνεις, θυσιά­ζεις τον ελεύ­θερο χρόνο σου, την προ­σω­πική σου ζωή και την ανε­με­λιά του νεαρού της ηλικίας.

Ποια είναι τα χόμπι και τα ενδια­φέ­ρο­ντά σου; Αφιέ­ρω­νες χρόνο σε αυτά κατά τη διάρ­κεια της προ­ε­τοι­μα­σίας για τις πανελ­λή­νιες εξε­τά­σεις;

Από μικρός μπορώ να πω πως είχα αρκετά ενδια­φέ­ρο­ντα. Μεγα­λώ­νο­ντας όμως, εστίασα περισ­σό­τερο στο κομμάτι της μου­σι­κής. Η εκμά­θηση της μου­σι­κής με συντρό­φευε έως και τις πρώτες τάξεις του λυκείου, όμως λόγω του βεβα­ρυ­μέ­νου προ­γράμ­μα­τός μου έπρεπε να κάνω ένα μικρό διά­λειμμα από αυτήν. Σκέ­φτο­μαι σοβαρά να συνε­χίσω τις μου­σι­κές μου σπουδές ως φοι­τη­τής τώρα πια.

Ηταν δυσκο­λό­τε­ρες οι συν­θή­κες λόγω της παν­δη­μίας του Covid-19 και της… καρα­ντί­νας; Σε δυσκό­λεψε η όλη κατά­σταση;

Όταν ο άνθρω­πος έρχεται σε επαφή με κάτι τόσο πρω­τό­γνωρο γι’ αυτόν, όπως η παν­δη­μία του κορω­νοϊού σίγουρα αισθά­νε­ται φόβο και ανα­σφά­λεια. Με την 2μηνη παρα­μονή μας στο σπίτι ένιωθα μεν ασφαλής αλλά η καθη­με­ρι­νό­τητά μου δεν ήταν πια η ίδια. Έπρεπε να προ­σαρ­μο­στώ με τα νέα δεδο­μένα και αυτό χρειά­στηκε χρόνο. Υπήρξαν στιγμές που πανι­κο­βλή­θηκα για το μέλλον, όμως οι άνθρω­ποι που είχα γύρω μου μετέ­τρε­ψαν την ανα­σφά­λεια σε δύναμη. Βρήκα τρόπους να εκμε­ταλ­λευτώ την κατά­σταση και να την μετα­τρέψω σε μία περίοδο δημιουρ­γική και γόνιμη.

Ποιοι σε στή­ρι­ξαν σ’ αυτήν την προ­σπά­θεια;

Στην προ­σπά­θεια αυτή και στην επι­τυ­χία μου δεν ήμουν μόνος. Είχα δίπλα μου πάντοτε τους γονείς μου και την αδελφή μου που σέβομαι και υπε­ρα­γαπώ. Με έχουν στη­ρί­ξει σε κάθε βήμα και επι­θυ­μία μου. Ποτέ δεν έβαλαν φρένο στα όνειρά μου και με αφήνουν ελεύ­θερο να δια­μορ­φώνω μόνος τη ζωή που θέλω να ζήσω έχοντας βεβαίως υπο­στη­ρι­κτικό και προ­στα­τευ­τικό ρόλο. Η χαρά που βιώνω αυτή τη στιγμή είναι χίλιες γι’ αυτούς και συγκι­νού­μαι. Επι­προ­σθέ­τως, δε θα μπο­ρούσα να παρα­λείψω τους καθη­γη­τές μου, οι οποίοι δεν με έκαναν ποτέ να αισθανθώ ένας απλός μαθητής που έπρεπε να του διδά­ξουν μία ύλη. Είχαμε μία φοβερή συνερ­γα­σία που ξεπερ­νούσε τα όρια της σχέσης δασκάλου-μαθητή. Υπήρξαν στιγμές που ένιωθα φίλος, αδερφός και ένα δεύτερο παιδί για αυτούς. Σας ευχα­ρι­στώ όλους θερμά.

Εχοντας βιώσει πλέον την εμπει­ρία των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων, τι θα συμ­βού­λευες στους μαθητές που αρχί­ζουν τώρα την προ­ε­τοι­μα­σία;

Οι περισ­σό­τε­ροι που έχουν περάσει από τη δια­δι­κα­σία των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων συνι­στούν στους νεό­τε­ρους υπο­ψη­φί­ους να μην αγχώ­νο­νται. Κάτι τέτοιο όμως είναι ανα­πό­φευ­κτο. Ο καθένας από εμάς που έχει βρεθεί σ’ αυτή τη θέση, το δυσκο­λό­τερο στάδιο που κλήθηκε να προ­σπε­ρά­σει ήταν η αγωνία για αυτό που πλη­σιά­ζει. Θεωρεί πάντοτε πως η ζωή του θα καθο­ρι­στεί από εκείνη τη μία και μονα­δική στιγμή. Εγώ θα συμ­βού­λευα τους επό­με­νους υπο­ψη­φί­ους να προ­ε­τοι­μα­στούν κατάλ­ληλα, με σύστημα και οργά­νωση.

Ο σωστός προ­γραμ­μα­τι­σμός παίζει σημα­ντικό ρόλο στην απόδοση ενός μαθητή. Επίσης, θα ήταν καλό οι στόχοι να τίθε­νται ένας-ένας, να είναι μικρές οι κατα­κτή­σεις καθ’ όλη τη διάρ­κεια της σχο­λι­κής χρονιάς. Μόνο όταν λύνεις την κάθε απορία που προ­κύ­πτει και νιώθεις τη γνώση κτήμα σου μπορείς να καθη­συ­χά­σεις τον εαυτό σου και να νιώσεις πως όλα βαίνουν καλώς. Εκτός αυτού καθο­ρι­στικό ρόλο της προ­σπά­θειας αυτής παίζει και ο περί­γυ­ρος, οικογενειακός-εκπαιδευτικός. Χρεια­ζό­μα­στε ανθρώ­πους που να μας ενθαρ­ρύ­νουν, να μας επι­βρα­βεύ­ουν, να μας στη­ρί­ζουν και να μας αγαπούν. Η ψυχο­λο­γία μας είναι το αλφα­βη­τάρι για κάθε βήμα στη ζωή και γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε σωστές επι­λο­γές και συνερ­γα­σίες με ανθρώ­πους που ποτέ δε θα διστά­σουμε να μοι­ρα­στούμε τις ανη­συ­χίες και τούς προ­βλη­μα­τι­σμούς μας.