Το γκρι…

Πράσινο και μπλε. Κι όμως αυτά δεν είναι πια τα δύο μόνο χρώματα που χαρα­κτη­ρί­ζουν τον πλανήτη. Σήμερα έχει μπει και το γκρι στην παλέτα της Γης. Το γκρι του τσι­μέ­ντου που υπο­κα­θι­στά 50 πράσινα δέντρα -για παράδειγμα- που κόπηκαν τελευ­ταία. Αριστη η κίνηση της Κοιν.Σ.Επ «Για τη φύση»  να φυτέψει 100 δέντρα για τα 50 που κόπηκαν στη Ρόδο τις τελευ­ταίες ημέρες, στην καμένη δασική έκταση της περιο­χής Κανδυλι, προ­κει­μέ­νου να γίνει μια μικρή εξίσωση της τερά­στιας απώ­λειας όπως λένε οι άνθρω­ποί της. Όμως η αξία του πρά­σι­νου μέσα στις πόλεις που όλο και γκρι­ζά­ρουν είναι ανε­κτί­μητη. Φτιάξτε μια εικόνα: Φαντά­ζε­στε πώς θα έμοιαζε μια πόλη χωρίς δέντρα, λου­λού­δια, πάρκα; Πού θα βρί­σκαμε κατα­φύ­γιο δροσιάς από τον ήλιο το καλο­καίρι; Πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς ευωδιές; Χωρίς τη χαρα­κτη­ρι­στική μυρωδιά του φρε­σκο­βρεγ­μέ­νου από τα πρω­το­βρό­χια χώματος, χωρίς τα αρώματα των λου­λου­διών κάθε που ανθί­ζουν και δίνουν το στίγμα της εποχής; Χωρίς τα χρώματα από τα φυλ­λώ­ματα των δέντρων που αλλά­ζουν χρώμα, φθινόπωρο-άνοιξη, χειμώνα-καλοκαίρι; Χωρίς τα κελαη­δή­ματα από τα πουλιά που ζουν στις φυλ­λω­σιές των δέντρων της πόλης; Χωρίς  να δημιουρ­γούν σκιερά μονο­πά­τια και ιερά του έρωτος περά­σματα, που να μπο­ρούμε να τα περ­πα­τή­σουμε; Χωρίς γρασίδι να ξαπλώ­σουμε, παρά μόνο τσι­μέ­ντο, άσφαλ­τος, τζάμια, μέταλλο; Κάντε και μια άλλη εικόνα: μια βουτιά στην πυρω­μένη άσφαλτο ή στα νερά των πλημ­μυ­ρών που μετα­τρέ­πουν τις πόλεις σε νησιά, για να δούμε πως ότι βιώ­νουμε είναι ανθρώ­πινο κατόρ­θωμα και όχι μια κακιά, αιμο­στα­γής φύση που θέλει ή να μας κάψει ή να μας πνίξει. Η δημιουρ­γία μιας πόλης πρέπει να έχει στο κέντρο της, την καρδιά της, μέρη όπου η φύση θα κυριαρ­χεί, σε όλες τις απα­ραί­τη­τες μορφές της. Βρι­σκό­μα­στε σε μια σημα­ντική στιγμή του χρόνου που θα πρέπει να συμ­φι­λιω­θούμε, να συνερ­γα­στούμε με τη φύση, για να μπο­ρέ­σει να γίνει η ανα­στροφή όλων των αρνη­τι­κών επι­δρά­σεων των ανθρώ­πι­νων δρα­στη­ριο­τή­των στο φυσικό περι­βάλ­λον. Για να υπάρξει μέλλον ανθηρό για όλους μας.