Τα στρατόπεδα και η μικρή κοινότητα

Υπάρ­χουν δύο στρα­τό­πε­δα που ενώ έχουν κοινό εχθρό να αντι­με­τω­πί­σουν, δια­πλη­κτί­ζο­νται με­τα­ξύ τους. Από τη μια οι εκ­πρό­σω­ποι του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας και πολ­λών της πο­λι­τι­κής σκη­νής  μες στη σύγ­χυ­ση υπό την πίεση των γε­γο­νό­των, και τις ατυ­χείς δη­λώ­σεις τους (με τις κά­με­ρες μπο­ρού­με να αξιο­λο­γού­με τους κα­θη­γη­τές) από την άλλη οι συν­δι­κα­λι­στές με τις επι­φυ­λά­ξεις και τις αντιρ­ρή­σεις τους. Στη μέση των δια­σταυ­ρού­με­νων ψυ­χο­φθό­ρων πυρών και της ανού­σιας λο­γο­μα­χί­ας, βρί­σκε­ται ένας υπέ­ρο­χος κό­σμος που βάλ­λε­ται πα­ντα­χό­θεν. Είναι τα παι­διά, οι γο­νείς και οι μά­χι­μοι εκ­παι­δευ­τι­κοί, όλοι αρ­μα­τω­μέ­νοι με τις έξυ­πνες συ­σκευ­ές τους, τα­μπου­ρω­μέ­νοι μέσα σε κλει­στά δω­μά­τια, εντοι­χι­σμέ­νοι σε ει­κο­νι­κές και υβρι­δι­κές τά­ξεις αξιο­ποιώ­ντας όλες τους τις δυ­νά­μεις, το φι­λό­τι­μο, την ευ­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, την υπο­μο­νή, την αντο­χή, την αγάπη τους, εξε­ρευ­νούν και ανα­κα­λύ­πτουν τον νέο ψη­φια­κό κόσμο της μά­θη­σης,. Υπάρ­χει βέ­βαια και το φι­λο­θε­ά­μον κοινό που πα­ρα­κο­λου­θεί τα δρώ­με­να στην εκ­παί­δευ­ση, από το θε­ω­ρείο, εκτο­ξεύ­ο­ντας απα­ξιω­τι­κές, ει­ρω­νι­κές ή εν­θαρ­ρυ­ντι­κές δη­λώ­σεις συ­μπα­ρά­στα­σης ή συ­μπα­ρά­τα­ξης, ανα­λό­γως πού φυ­σά­ει ο άνε­μος της! Το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας πάνω στην ανα­μπου­μπού­λα προ­σπά­θη­σε πρό­χει­ρα, χωρίς ιδιαί­τε­ρη με­λέ­τη και με πολ­λές πα­λι­νω­δί­ες να “πε­ρά­σει” ρυθ­μί­σεις τηλε-εκ­παί­δευ­σης. Οι οποί­ες πέ­φτουν πάνω στην άγνοια, απρο­θυ­μία και βέ­βαια και συ­ντε­χνια­κή λο­γι­κή πολ­λών κα­θη­γη­τών. Αλλά συ­γκρού­ο­νται και με πολλά κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα παι­δεί­ας, ιδιω­τι­κό­τη­τας, ψη­φια­κής κουλ­τού­ρας και υπο­δο­μών. Η κά­με­ρα στις τά­ξεις δεν συ­γκρού­ε­ται με την ιδιω­τι­κό­τη­τα αλλά και η μο­να­δι­κό­τη­τα της σχέ­σης που έχει ανα­πτύ­ξει η μικρή κοι­νό­τη­τα δα­σκά­λων και μα­θη­τών κάθε τάξης χω­ρι­στά, δια­μορ­φώ­νο­ντας τους δι­κούς της κώ­δι­κες επι­κοι­νω­νί­ας.