“Ο Τουρισμός θα κρίνει το μέγεθος της κρίσης, τοπικής και εθνικής”-Αρθρο Δ. Γάκη

Δύο στοι­χεία από το Διεθνές Γραφείο Εργα­σίας κατα­γρά­φουν την παγκό­σμια επί­δραση που δέχο­νται οι οικο­νο­μίες και οι κοι­νω­νίες από την παν­δη­μία του νέου κορο­νοϊού SARS-Cov-2.

Χαμένες θέσεις εργα­σίας:

18/3/2020 25 εκα­τομ­μύ­ρια θέσεις εργα­σίας σε κίνδυνο,

7/4/2020 1,25 δισε­κα­τομ­μύ­ρια θέσεις εργα­σίας σε κίνδυνο επί συνόλου 3,3 δισ. θέσεων σε παγκό­σμιο επίπεδο.

Χαμένα έσοδα στον του­ρι­σμό:

6/3/2020 30-50 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια,

1/4/2020 300-450 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια.

Υπάρ­χουν μεγάλες δια­φο­ρές ανάμεσα στα Ευρω­παϊκά κράτη σχετικά με τον καλύ­τερο τρόπο αντι­με­τώ­πι­σης των οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των που προ­κα­λεί ο κορο­νο­ϊός. Ειδι­κό­τερα, τα κράτη του Νότου πλήτ­το­νται – δυστυ­χώς – βαρύ­τατα και απαι­τούν ένα είδος αμοι­βαιο­ποί­η­σης του κιν­δύ­νου, δηλαδή κάποια από τα κόστη που έχουν να κάνουν με τον ιό να δια­μοι­ρα­στούν σε όλη την ευρω­ζώνη, ενώ κάποια κράτη θέλουν μόνο να παρα­χω­ρή­σουν δάνεια με ρήτρες στα υπό­λοιπα, δηλαδή Μνη­μό­νια.

Ήδη οι εκτι­μή­σεις για ύφεση 4-5% εγκα­τα­λεί­φθη­καν και από τους πλέον αισιό­δο­ξους. Εκτιμώ ότι η μέση ύφεση στην ευρω­ζώνη θα είναι περίπου 10% και στη χώρα μας, που στη­ρί­ζε­ται πολύ στον του­ρι­σμό, θα είναι μεγα­λύ­τερη. Οι επι­σκέ­πτες δεν θα επι­στρέ­ψουν ακόμα κι αν περιο­ρι­στεί η διάδοση του ιού και κάποιος βαθμός κανο­νι­κό­τη­τας θα επι­στρέ­ψει, αν όλα πάνε σύμφωνα με τις επι­θυ­μίες μας, το δεύτερο εξάμηνο του χρόνου. Θα παρα­μεί­νουν πολύ προ­σε­κτι­κοί και ιδιαί­τερα μετά και την προ­τροπή της Προ­έ­δρου της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής προς συντα­ξιού­χους ευρω­παϊ­κών χωρών να μην ετοι­μά­ζουν δια­κο­πές για φέτος! Επι­πλέον σε περιό­δους οικο­νο­μι­κών κρίσεων αυξά­νε­ται αυτό που απο­κα­λεί­ται προ­λη­πτική απο­τα­μί­ευση. Οι άνθρω­ποι σε τέτοιες κατα­στά­σεις επι­λέ­γουν να ξοδεύ­ουν λιγό­τερα και να κάνουν οικο­νο­μία για έκτα­κτες ανάγκες. Άρα θα πρέπει να περι­μέ­νουμε μεγα­λύ­τερη πτώση του ΑΕΠ από 10% για τη χώρα μας και μεγα­λύ­τερη από 20% για την περιοχή μας και ανεργία μεγα­λύ­τερη από 23% για τη χώρα μας και μεγα­λύ­τερη από 70% για την περιοχή μας!!!

Η ελλη­νική οικο­νο­μία είναι πιο ευάλωτη γιατί εξαρ­τά­ται από τον του­ρι­σμό, σε μεγάλο βαθμό, ο οποίος με τη σειρά του επη­ρε­ά­ζει ένα μεγάλο σύνολο οικο­νο­μι­κών δρα­στη­ριο­τή­των. Το πλήγμα που θα δεχτεί η χώρα μας από την κρίση στον του­ρι­σμό θα είναι τρο­μα­κτικό. Αρκεί να ανα­λο­γι­στούμε ότι ο του­ρι­σμός αντι­προ­σω­πεύει το 20% του ΑΕΠ ενώ στην περιοχή μας το 90% και το 25% των θέσεων εργα­σίας στη χώρα μας ενώ στην περιοχή μας το 87%. Από σωτηρία λέμβος της εποχής το μνη­μο­νια­κών χρονών κιν­δυ­νεύει να μετα­τρα­πεί, αν δεν παρθούν συγκε­κρι­μένα και ριζο­σπα­στικά μέτρα σε ναυα­γι­σμένη λέμβο. Και θα μας παρα­σύ­ρει όλους στο βυθό. Έχουμε ιδιαί­τερα μεγάλη ευθύνη να μην το επι­τρέ­ψουμε. Η επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α. στις σημε­ρι­νές συν­θή­κες ούτε καν σαν ασπι­ρίνη στον πονο­κέ­φαλο δεν φαντά­ζει αφού η συμβολή της στις διορ­θω­τι­κές παρεμ­βά­σεις που πρέπει να γίνουν έχει μικρή και σχεδόν ανα­πο­τε­λε­σμα­τική συμβολή. Και για να προλάβω μερι­κούς κακε­ντρε­χείς επα­να­λαμ­βάνω την θέση μου όπως την κατέ­θεσα στο ΔΤ στις 26-6-2019.

«…. Η διεκ­δί­κηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α. έχει αντι­κεί­μενο και θα πρέπει με έναν κατάλ­ληλο συντο­νι­σμό και επι­χει­ρη­σιακό σχε­δια­σμό να πετύ­χουμε – ει δυνατόν – την ολική επα­να­φορά τους. Η μάχη του «νησιω­τι­κού Φ.Π.Α.», συνε­χί­ζε­ται!»

Σήμερα απαι­τεί­ται ένα επι­χει­ρη­σιακό και κοι­νω­νικό σοκ που θα δίνει δυνα­τό­τητα άμεσης επα­να­λει­τουρ­γίας των επι­χει­ρή­σεων μετά το τέλος της δοκι­μα­σίας, με όλους τους εργα­ζό­με­νους να βρί­σκο­νται στη θέση τους. Ανα­λό­γως του ρυθμού επα­να­φο­ράς, κλι­μα­κωτά δηλαδή, προ­τείνω να διεκ­δι­κή­σουμε άμεσα:

1) Ολο­κλη­ρω­τική απαλ­λαγή για φέτος όλων των φορο­λο­γι­κών υπο­χρε­ώ­σεων των επι­χει­ρή­σεων.

2) Κάλυψη του κόστους εργα­σίας και των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών των εργα­ζο­μέ­νων από το κρατικό απόθεμα των 37 δις που η κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει εξα­σφα­λί­σει.

Πρέπει όλοι να αντι­λη­φθούμε ότι το πρό­βλημα δεν αφορά μόνο, ή του­λά­χι­στον μόνο, την τοπική αυτο­διοί­κηση, αφορά όλο το κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό ιστό της περιο­χής μας, αφορά τις επι­χει­ρή­σεις, αφορά τους εργα­ζό­με­νους.

Απαιτεί την συμ­με­τοχή του εργα­τι­κού κέντρου, των εκφρά­σεων των παρα­γω­γι­κών δυνά­μεων, αλλά και τις τοπικές πολι­τι­κές δυνά­μεις, σε όλες τις συζητήσεις-συνεδριάσεις που πραγ­μα­το­ποιού­νται για την λήψη απο­φά­σεων.

Παλιό­τερα είχαμε απο­δεί­ξει ότι μπο­ρούμε όλοι μαζί να συνεν­νοη­θούμε.

Τώρα;