Σπείρα «ριχτάδικου» κατηγορείται για απάτη

Σε δίκη ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σων επί κακουρ­γη­μά­των κατη­γο­ρού­με­νοι για απάτη από κοινού κατ’ επάγ­γελμα, με συνο­λικό όφελος που υπερ­βαί­νει τα 30.000 ευρώ, παρα­πέ­μπο­νται ένας κάτοι­κος της Παστί­δας Ρόδου και ένας κάτοι­κος των Αθηνών, ως εμπλε­κό­με­νοι σε σπείρα «ριχτά­δι­κου».

Όπως απε­κά­λυψε η “δημο­κρα­τική”, η υπόθεση κινή­θηκε μετά από μήνυση εμπόρου που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Μεσαιω­νική Πόλη, ο οποίος χαρα­κτη­ρί­ζει τον Αθηναίο κατη­γο­ρού­μενο, ως τον «πρύτανη των εν Ελλάδι απα­τε­ώ­νων»…

“Εδώ και δεκα­ε­τίες επι­βιώ­νει στή­νο­ντας διαρκώς «ριχτά­δικα», δηλαδή βρα­χύ­βιες επι­χει­ρή­σεις, µιας χρήσης, µέσω των οποίων αποσπά εµπορεύµατα από ανυ­πο­ψί­α­στους εµπόρους, µε ακά­λυ­πτες επι­τα­γές, όχι επ’ ονόµατί του, αλλά επ’ ονόµατι δια­φό­ρων τρίτων, άσχετων µεν µε το εµπόριο, αλλά µε καθαρό όνοµα στην αγορά από απόψεως δυσµενών στοι­χείων σε τρά­πε­ζες και Τει­ρε­σία”, ανα­φέ­ρει σχετικά.

Σύμφωνα με τη μήνυση, φέρεται να “αρπάζει” από την αγορά µεγάλες ποσό­τη­τες εµπορευµάτων παντός είδους και να τα εξοφλεί πάντοτε µε µεταχρονολογηµένες ακά­λυ­πτες επι­τα­γές, των εφήµερων «συνερ­γα­τών» του, οι οποίοι, φρο­ντί­ζει, να εξα­φα­νι­στούν όταν πλη­σιά­ζει η πληρωµή της πρώτης µεταχρονολογηµένης επι­τα­γής, που εκδί­δουν.

Ο µηνυτής δια­τη­ρεί στη Μεσαιω­νική Πόλη πολυκατάστηµα χρυσού, επώνυµων ειδών ένδυσης, δερµατίνων ειδών και γου­να­ρι­κών. Τον χειµώνα του έτους 2008, µέσω συνα­δέλ­φου του, πλη­ρο­φο­ρή­θηκε ότι ο δεύ­τε­ρος µηνυόµενος κάτοι­κος Παστί­δας, δια­θέ­τει και χον­δρικά διάφορα αντικείµενα, όπως διακοσµητικά µαρµάρινα αγάλµατα, αντίκες και διάφορα χρυσά αντικείµενα.

Αγόρασε πράγµατι απ’αυτόν, τοις µετρητοίς, διάφορα αντικείµενα, όπως φωτι­στικά µαρµάρινα και µπρούτζινα, κολώνες µαρµάρινες και διάφορα άλλα, µε σκοπό να τα τοπο­θε­τή­σει στον πρώτο όροφο του καταστήµατός του, τον οποίο προγραµµάτιζε να µετατρέψει σε εστια­τό­ριο.

Στην πορεία και αφού ανέ­πτυ­ξαν σχέσεις, ο µηνυτής φέρεται να του εκµυστηρεύτηκε ότι σκόπευε να που­λή­σει χον­δρικά τα επώνυµα εµπορεύµατα γνωστών οίκων του πρώτου ορόφου του καταστήµατός του, ακόµα και σε τιµές στοκ, κάτω του κόστους.

Φέρεται τότε να τον σύστησε στον πρώτο µηνυόµενο, ο οποίος του ζήτησε δείγµατα από τα εµπορεύµατα.

Ο µηνυτής έστειλε πράγ­ματι δείγµατα από τα εµπορεύµατά του µε τον Παστι­δενό και ακόµη έναν Αθηναίο. Στην πορεία ο πρώτος µηνυόµενος κατέ­φθασε αυτο­προ­σώ­πως στη Ρόδο και φιλο­ξε­νή­θηκε από τον µηνυτή µε τιµές που αντι­στοι­χού­σαν σε πρόσωπο των προ­σό­ντων της περι­γρα­φής του Παστι­δε­νού, ο οποίος και τον συνό­δευε σε κάθε επαφή τους. Κατά την διάρ­κεια των συζη­τή­σεων και επι­λο­γής των εµπορευµάτων, που θα αγόραζε ο πρώτος µηνυόµενος, πλη­ρο­φο­ρη­θείς ότι ο µηνυτής δια­θέ­τει ένα παρα­λιακό οικό­πεδο στη Ρόδο άρπαξε την ευκαι­ρία και του συστή­θηκε ως αρχι­τέ­κτο­νας µηχανικός, µε τερά­στιες γνωριµίες στον EOT.

Εν πάση περι­πτώ­σει αγόρασε σε τιµές κόστους από τον µηνυτή 137 κοστούµια, 46 σακάκια, 14 µπλούζες, 280 µπλουζάκια, 16 ζεύγη υποδηµάτων, 50 πουκάµισα, 100 µπλούζες, 70 κοντά δερµάτινα, 157 ηµίπαλτα γυναι­κεία, 23 µακριά παλτά, 10 τεµάχια γυναι­κείες ζακέτες, δέρµα – γούνα και 18 ανδρικά σουέτ συνο­λι­κής αξίας 48.477 ευρώ.

Συσκεύ­α­σαν τα εµπορεύµατα σε 33 πακέτα και παράλ­ληλα ο πρώτος µηνυόµενος αγόρασε για προ­σω­πική του χρήση, σε τιµές στοκ διάφορα δερµάτινα και αρνοδέρµατα, για δώρα στο προ­σω­πικό του, αξίας 3.000 ευρώ. Η όλη συµφωνία ήταν όλα αυτά να πλη­ρω­θούν τοις µετρητοίς.

Την στιγµή όµως της εκδό­σεως του δελτίου απο­στο­λής και τιµολογίου, παρου­σία πάντοτε του Παστι­δε­νού, ο πρώτος µηνυόµενος τον παρα­κά­λεσε για λογι­στι­κούς και φορο­λο­γι­κούς δικούς του λόγους, να εκδώ­σουν τα παρα­στα­τικά επ’ονόµατι του εµπόρου συνερ­γάτη του και ήδη µηνυόµενου. Ο µηνυτής περίµενε να εισπρά­ξει 51.477 ευρώ, για τα εµπορεύµατα και τις προ­σω­πι­κές του αγορές και ο πρώτος µηνυόµενος προφασιζόµενος προ­σω­ρινή ταµειακή δυσχέ­ρεια, τον έπεισε να του οπι­σθο­γρα­φή­σει επιταγή εκδό­σεως άλλου µηνυόµενου µε ηµεροµηνία πληρωµής 20ή Ιουνίου 2009 ποσού 45.900 ευρώ, σε διαταγή «εµού του ιδίου».

Του είπε δε ότι είχε πωλήσει στον εκδότη της επι­τα­γής ένα ακίνητο έναντι 400.000 ευρώ και ότι η επιταγή απο­τε­λούσε µέρος του τιµήµατος. Περίµενε δε να του στείλει τη διαφορά και του έµβασε 1.500 ευρώ σε λογαριασµό.

Αρχές Φεβρουα­ρίου 2009, ο Παστι­δε­νός του οµολόγησε την σε βάρος του απάτη εµφανίζοντας και τον εαυτό του ως θύµα. Ο Παστι­δε­νός φέρεται να οµολόγησε ότι ο πρώτος µηνυόµενος στήνει εται­ρίες απλά και µόνο για να πουλάει εικο­νικά τιµολόγια και να εισπράτ­τει από το κράτος παράνοµα επι­στροφή ΦΠΑ.

Ο µηνυτής προ­σπά­θησε να βρει και το πρόσωπο στο οποίο είχε εκδώσει το τιµολόγιο και είχε στείλει τα εµπορεύµατα και δια­πί­στωσε ότι δεν υπήρχε. Επι­κοι­νώ­νησε µε τον εκδότη της επι­τα­γής και αρνή­θηκε ότι είχε αγο­ρά­σει ακίνητο από τον πρώτο µηνυόµενο, ενώ η επιταγή ήταν ακά­λυ­πτη.