Αγαπηδάκη: Ψέμα τα περί επιδομάτων 1.500 ευρώ σε ασυνόδευτα προσφυγόπουλα

Ανα­λυ­τικά η κα. Ειρήνη Αγα­πη­δάκη έγραψε στη σελίδα της στο facebook:

“Η κυβέρ­νηση δίνει επι­δό­ματα 1500 ευρώ το μήνα σε ασυ­νό­δευ­τους ανή­λι­κους: ΨΕΜΑ

Το πρό­γραμμα ημιαυ­τό­νο­μης δια­βί­ω­σης για τους ασυ­νό­δευ­τους ανή­λι­κους ηλικίας 16+ ετών, δεν αφορά την κατα­βολή επι­δό­μα­τος 53 ευρώ την ημέρα κατ’ άτομο όπως λαθε­μένα γρά­φτηκε, αλλά το μονα­διαίο κόστος της υπη­ρε­σίας που θα παρέ­χε­ται. Για να γίνει πιο κατα­νοητό, θα χρη­σι­μο­ποι­ήσω ένα παρά­δειγμα με το οποίο είμαστε πιο εξοι­κειω­μέ­νοι και αφορά το πρό­γραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι».

Το πρό­γραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» υλο­ποι­ή­θηκε παλαιό­τερα από τους Δήμους και προ­έ­βλεπε την παροχή υπη­ρε­σιών σε ηλι­κιω­μέ­νους ή χρό­νιους πάσχο­ντες που κατά κανόνα ζούσαν μόνοι και δε μπο­ρού­σαν να αυτο­ε­ξυ­πη­ρε­τη­θούν. Υπήρχε λοιπόν μια ομάδα από κοι­νω­νικό λει­τουργό, ψυχο­λόγο, νοση­λευτή, φρο­ντι­στή κ.α. (ανάλογα με τη δια­θε­σι­μό­τητα που υπήρχε σε κάθε Δήμο), η οποία επι­σκε­πτό­ταν στο σπίτι το άτομο και το βοη­θούσε με διάφορα θέματα: από τις οικια­κές εργα­σίες, μέχρι του πως να πάρει τα φάρμακα του κ.α. Το πρό­γραμμα αυτό, είχε επίσης μονα­διαίο κόστος. Ας πούμε ότι ήταν 50 ευρώ κατ’ άτομο τη μέρα. Τα χρήματα αυτά δεν τα έδινε το κράτος στους ηλι­κιω­μέ­νους ή τους χρό­νιους πάσχο­ντες ως επίδομα, αλλά στο Δήμο, που ήταν ο φορέας που υλο­ποιούσε το πρό­γραμμα και έπρεπε να πλη­ρώ­σει τους κοι­νω­νι­κούς λει­τουρ­γούς, τους ψυχο­λό­γους, τις υπη­ρε­σίες και τα είδη που παρέ­χο­νταν στους ωφε­λού­με­νους.

Κατ’ ανα­λο­γία, το πρό­γραμμα ημιαυ­τό­νο­μης δια­βί­ω­σης ΔΕ ΔΙΝΕΙ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ 53 ευρώ την ημέρα. Αυτό είναι το κόστος κατ’ άτομο που περι­λαμ­βά­νει δαπάνη ενοι­κίου, κόστος ηλε­κτρι­κού, ύδρευ­σης κ.λπ, κόστος για την παροχή υπο­στή­ρι­ξης από κοι­νω­νικό λει­τουργό, επο­πτεία (μιλάμε για ημιαυ­τό­νομη δια­βί­ωση που σημαί­νει ότι τα άτομα έχουν και παρα­κο­λού­θηση, δεν τους ενοι­κιά­ζουμε και τους επι­πλώ­νουμε δια­με­ρί­σματα και τους αφή­νουμε να κάνουν ό,τι θέλουν όπως νομί­ζουν πολλοί), ακριβώς γιατί στόχος είναι να μπο­ρέ­σουν με την ενη­λι­κί­ωση που είναι στα 18, να περά­σουν στην αυτό­νομη δια­βί­ωση που σημαί­νει να μπορούν να συντη­ρούν οικο­νο­μικά τον εαυτό τους βρί­σκο­ντας δουλειά και να ζουν με ανε­ξαρ­τη­σία και αυτο­νο­μία, στη­ρι­ζό­με­νοι στις δυνά­μεις τους.

Η χρη­μα­το­δό­τηση της επί­πλω­σης κλπ., δίνεται επίσης στον φορέα που ενδια­φέ­ρε­ται να εντα­χθεί στο πρό­γραμμα και να παρέχει αυτήν την υπη­ρε­σία (τέτοιοι φορείς μπορεί να είναι π.χ. οι Δήμοι). Δεν πάει δηλαδή ο ασυ­νό­δευ­τος ανή­λι­κος να δια­λέ­ξει έπιπλα από το κατά­στημα της αρε­σκείας του, όπως φαντά­ζο­νται πολλοί. Τα χρήματα δίνο­νται από το πρό­γραμμα στο φορέα υλο­ποί­η­σης, ο οποίος έχει και την ευθύνη να τα δια­μορ­φώ­σει ώστε να εξυ­πη­ρε­τή­σουν πολλούς ανη­λί­κους 16+. Τα χρήματα δίνο­νται άπαξ για να λει­τουρ­γή­σει ένα άδειο σπίτι στο οποίο θα μείνουν ανή­λι­κοι, οι οποίοι θα ενη­λι­κιω­θούν και θα φύγουν και τη θέση τους θα πάρουν άλλοι.

Δια­μορ­φώ­νε­ται δηλαδή μια δομή, η οποία θα εξυ­πη­ρε­τεί τις ανάγκες πολλών, δε δίνο­νται εκα­το­ντά­δες ευρώ για έπιπλα σε κάθε ανήλικο.

Ποιος πλη­ρώ­νει;

Τα χρήματα για το πρό­γραμμα προ­έρ­χο­νται από κοι­νο­τικά κον­δύ­λια και όχι από τον τακτικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της χώρας μας. Πλη­ρώ­νουν δηλαδή οι Ευρω­παίοι φορο­λο­γού­με­νοι, μόνο που αυτό σε καμία περί­πτωση δε σημαί­νει ότι κάνουμε εκπτώ­σεις σε επίπεδο δια­φά­νειας, λογο­δο­σίας, ελέγχου και αποτελεσματικότητας-κάθε άλλο.

Γιατί το κάνουμε;

Γιατί η προ­στα­σία των ασυ­νό­δευ­των ανη­λί­κων απο­τε­λεί μια από τις διε­θνείς υπο­χρε­ώ­σεις που έχει ανα­λά­βει η χώρα μας. Επι­πλέον, αν δεν προ­νο­ή­σουμε για την ένταξη των ανή­λι­κων που εν τέλει θα μείνουν στη χώρα μας (ποσοστό περίπου 45% έχει κάνει αίτημα επα­νέ­νω­σης με μέλη της οικο­γέ­νειας που ζουν σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ), το πιθα­νό­τερο είναι να εμπλα­κούν σε παρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες που θα στοι­χί­σουν και στους ίδιους και στην κοι­νω­νία μας. Μιλάμε για τη φρο­ντίδα ανη­λί­κων που είναι πρα­κτικά, ορφανά.

Ναι, αλλά για τους Έλληνες που ζουν σε φτώχεια, τι κάνει η κυβέρ­νηση;

Η χώρα μας πέρασε μια δεκαετή κρίση που είχε σημα­ντικό κοι­νω­νικό αντί­κτυπο και άφησε οικο­γέ­νειες κάτω από τα όρια της φτώ­χειας, υψηλή ανεργία στους νέους, ασυ­νό­δευτα ελλη­νό­πουλα που μεγά­λω­σαν στα ελλη­νικά νοσο­κο­μεία. Πέρα από τις καθιε­ρω­μέ­νες κοι­νω­νι­κές παροχές, η κυβέρ­νηση έχει ήδη ανα­πτύ­ξει στο­χευ­μέ­νες πρω­το­βου­λίες για αυτές τις ομάδες, οι οποίες θα υλο­ποι­η­θούν το αμέσως επόμενο διά­στημα και αφορούν ενδει­κτικά:

1) Δομές Φρο­ντί­δας για τα Ασυ­νό­δευτα Ελλη­νό­πουλα που βρί­σκο­νται εγκα­τα­λε­λειμ­μένα στα ελλη­νικά νοσο­κο­μεία με ολι­στική αντι­με­τώ­πιση των αναγκών τους-τα επο­νο­μα­ζό­μενα και «παιδιά της Κρίσης».

2) Πρό­γραμμα Στή­ρι­ξης Οικο­γε­νειών που ζουν κάτω από τα όρια της φτώ­χειας: με παρα­χώ­ρηση γης για αγρο­τι­κές εργα­σίες, στήριξη στη νέα επαγ­γελ­μα­τική τους δρα­στη­ριό­τητα και παρα­χώ­ρηση σπιτιού.

3) Προ­γράμ­ματα για Νέους που Δε Βρί­σκο­νται σε Απα­σχό­ληση ή σε Εκπαί­δευση (NEETs).

Η Προ­σφυ­γική/Μετα­να­στευ­τική κρίση απο­τε­λεί μια μεγάλη πρό­κληση για όλους μας.

Αν στόχος κάποιων είναι να μετα­τρέ­ψουν την κρίση σε κατα­στροφή, να ξέρουν από τώρα ότι θα απο­γοη­τευ­τούν”.