“Υποχρέωσή μας η θωράκιση όλων των νησιών στο Αιγαίο”-Απάντηση ΠτΔ στα περί αποστρατικοποίησης των νησιών

«Ας το κατα­λά­βει καλά η Τουρκία ότι η κάθε μορφής αμυ­ντική θωρά­κιση όλων, ανε­ξαι­ρέ­τως, των νησιών μας στο Αιγαίο -συμπεριλαμβανομένης, φυσικά, της στρα­τιω­τι­κής τους θωράκισης- είναι όχι απλώς δικαί­ωμά μας αλλά και υπο­χρέ­ωσή μας έναντι της τουρ­κι­κής προ­κλη­τι­κό­τη­τας», τόνισε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος, απα­ντώ­ντας στους ισχυ­ρι­σμούς του υπουρ­γού Αμυνας της γει­το­νι­κής χώρας, Χου­λουσί Ακάρ.

«Το δικαί­ωμα αυτό θεμε­λιώ­νε­ται σαφώς, ιδίως στις δια­τά­ξεις του άρθρου 51 του Κατα­στα­τι­κού Χάρτη του ΟΗΕ, οι οποίες παρέ­χουν στα κράτη το δικαί­ωμα της προ­λη­πτι­κής άμυνας ακόμη και σε περί­πτωση επι­κεί­με­νης απειλής και στην περί­πτωση της Ελλάδας η επι­κεί­μενη απειλή εκ μέρους της Τουρ­κίας είναι αυτα­πό­δει­κτη, όχι μόνο λόγω των καθη­με­ρι­νών προ­κλή­σεων και απειλών της αλλά και διότι, κατά τρόπο εντελώς αντί­θετο προς το Διεθνές Δίκαιο, συντη­ρεί το «casus belli» ως προς την καθ’ όλα νόμιμη επέ­κταση των χωρικών μας υδάτων, με άλλες λέξεις της αιγια­λί­τι­δας ζώνης μας», επι­σή­μανε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, κατά την αντι­φώ­νησή του στην τελετή ανα­κή­ρυ­ξης του σε επίτιμο δημότη Μαρώνειας-Σαπών στη Ροδόπη.

«Καθι­στούμε, επίσης, σαφές προς την Τουρκία -αλλά και προς κάθε άλλη κατεύθυνση- ότι η εθνική μας κυριαρ­χία, υφ’ όλες τις εκφάν­σεις της, είναι κατά πάντα αδια­πραγ­μά­τευτη, και μάλιστα ενώπιον οιου­δή­ποτε Forum», συνέ­χισε ο κ. Παυ­λό­που­λος και σημεί­ωσε ότι «γκρίζες ζώνες» δεν υπάρ­χουν στο Αιγαίο, όπως σαφώς προ­κύ­πτει από το Διεθνές και το Ευρω­παϊκό Δίκαιο, με αμάχητο μάλιστα πρό­σθετο νομικό τεκ­μή­ριο ιδίως το Πρό­γραμμα «Natura 2000», το οποίο στο πλαίσιο των περι­βαλ­λο­ντι­κώς προ­στα­τευό­με­νων κατά την ευρω­παϊκή νομο­θε­σία περιο­χών καθο­ρί­ζει, ως την πιο μικρή λεπτο­μέ­ρεια και μεταξύ άλλων, τα νησιά, τις νησίδες και τις βρα­χο­νη­σί­δες που ανήκουν στην Ευρω­παϊκή και, άρα, στην Ελλη­νική Επι­κρά­τεια.

Οπως είπε, το Διεθνές Δίκαιο, και κυρίως το Δίκαιο της Θάλασ­σας κατά τη Συνθήκη του Montego Bay 1982 -το οποίο δεσμεύει πλήρως την Τουρκία με τη μορφή γενικώς παρα­δε­δεγ­μέ­νων κανόνων του Διε­θνούς Δικαίου, σύμφωνα με την νομο­λο­γία του Δικα­στη­ρίου της Χάγης- καθο­ρί­ζει επα­κρι­βώς την Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη (ΑΟΖ) της Ελλάδας. Και η χώρα μας δεν πρό­κει­ται να ανεχθεί οια­δή­ποτε παρα­βί­αση του Δικαίου της Θάλασ­σας και οια­δή­ποτε προ­σβολή της Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής της Ζώνης. Γι’ αυτό και θεωρεί ότι το λεγό­μενο «Μνη­μό­νιο» μεταξύ Τουρ­κίας και Λιβύης δεν είναι απλώς άκυρο, αλλά παντε­λώς ανυ­πό­στατο, δεν παράγει κανένα απο­τέ­λε­σμα και δεν δημιουρ­γεί κανένα έρεισμα δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Υπεν­θύ­μισε, μάλιστα, ότι η παρα­πάνω θέση δεν είναι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της Διε­θνούς Κοι­νό­τη­τας καθώς και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Στο σημείο αυτό τόνισε πως η Ευρω­παϊκή Ένωση πρέπει να αντι­δρά­σει ανάλογα και δυνα­μικά, διότι, πλέον των άλλων, η ανοχή της αυθαι­ρε­σίας της Τουρ­κίας θα δημιουρ­γή­σει ένα εξαι­ρε­τικά αρνη­τικό προη­γού­μενο ως προς την εφαρ­μογή του Δικαίου της Θάλασ­σας, το οποίο η Ευρω­παϊκή Ένωση θα μπο­ρούσε να βρει μπροστά της σε πολλές άλλες θαλάσ­σιες περιο­χές της.

Απευ­θυ­νό­με­νος προς τις ΗΠΑ ο πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας επι­σή­μανε ότι έχουν χρέος ν’ ανα­γνω­ρί­ζουν εμπρά­κτως, απέ­να­ντι σε μια Τουρκία που «ταξι­δεύει με σημαίες ευκαι­ρίας», πως η Ελλάδα ήταν είναι και θα παρα­μεί­νει στα­θε­ρός και συνεπής σύμ­μα­χος, και σε διμερές επίπεδο και σ’ επίπεδο ΝΑΤΟ. Και, άρα, έχουν χρέος να αντι­δρά­σουν ανα­λό­γως και εμπρά­κτως, όταν η Τουρκία παρα­βιά­ζει το Διεθνές Δίκαιο, με πρό­σφατο πιο χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα το Δίκαιο της Θάλασ­σας.