Δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος ο κ. Στ. Κουσουρνάς

Την απόφασή του να μην διεκ­δι­κή­σει εκ νέου το δημαρ­χιακό θώκο, ανα­κοί­νωσε σήμερα ο δήμαρ­χος κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς.

Χαρα­κτη­ρι­στικά δήλωσε: «Οι συν­θή­κες στην αυτο­διοί­κηση είναι τώρα πολύ δια­φο­ρε­τι­κές, λιγό­τε­ροι πόροι, ασύμ­με­τρες ευθύνες. Το κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό πλαίσιο, λόγω της κρίσης, είναι αρνη­τικό. Υπάρχει απα­ξί­ωση του πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού.

Υπάρχει κρίση εμπι­στο­σύ­νης στην Αυτο­διοί­κηση και στους αιρε­τούς

Η αυτο­διοί­κηση έχει μετα­τρα­πεί σε διοί­κηση, η γρα­φειο­κρα­τία μας πνίγει. Κάτω από αυτές τις συν­θή­κες παρά το ότι γαλου­χή­θηκα μέσα στην αυτο­διοί­κηση, επιλέγω να απέχω.

Είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος στους πολίτες που με ανέ­ξει­ξαν δήμαρχο τους 38 μήνες της θητείας μου και άλλους έξι που απο­μέ­νουν έδωσα και θα δώσω τίμια και ευσυ­νεί­δητα όλες μου τις δυνά­μεις για το συλ­λο­γικό καλό.

Κάποιοι συνερ­γά­τες μου ίσως απο­φα­σί­σουν και αυτοί να κάνουν μια ανά­παυλα, μικρή ελπίζω, κάποιοι άλλοι θα συνε­χί­σουν τον αγώνα τους. Εύχομαι σε όλους καλή τύχη με τα σχέδιά τους, και δίνω την υπό­σχεση ότι παρα­μένω δίπλα τους».

Σε ερώτηση τι θα γίνει με την παρά­ταξή του, δήλωσε ότι δεν πρό­κει­ται να κάνει μια υπό­δειξη. «Η παρά­ταξη θα απο­φα­σί­σει για το τι θα κάνει στη συνέ­χεια» δήλωσε ο κ. Κου­σουρ­νάς.

Ανα­λυ­τικά, η δήλωση του κ. Κου­σουρνά:

Εδώ και πολύ καιρό είχα πει ότι η προ­ε­κλο­γική περί­ο­δος σε ότι με αφορά θα ξεκι­νή­σει δύο –τρεις μήνες πριν τις εκλογές. Είχαμε κι έχουμε πολύ έργο να κάνουμε και το χρω­στάμε στη Ροδιακή κοι­νω­νία να ασχο­λη­θούμε πρω­τί­στως με το έργο που έχουμε ανα­λά­βει να φέρουμε σε πέρας.

Επίσης εδώ και μήνες είχα πει ότι η απόφασή μου για το αν θα είμαι ξανά υπο­ψή­φιος θα ανα­κοι­νω­θεί στο τέλος Φεβρουα­ρίου. Στην πρό­σφατη συνε­δρί­αση της πλειο­ψη­φίας, οι στε­νό­τε­ροι συνερ­γά­τες μου με συγκί­νη­σαν με την πίστη τους σε εμένα και τη θέληση τους να συνε­χί­σουμε το δύσκολο έργο που ανα­λά­βαμε, του οποίου έχουν αρχίσει να γίνο­νται ορατά τα απο­τε­λέ­σματα.

Είχα εκμυ­στη­ρευ­τεί ότι πλέον είναι μια προ­σω­πική επιλογή. Πέντε χρόνια είναι μια μεγάλη περί­ο­δος και όφειλα να τα ζυγίσω όλα μέσα μου.

Πριν τρία χρόνια ανα­λά­βαμε ένα τιτάνιο έργο : τη δημιουρ­γία του πρώτου δήμου Ρόδου. Η νέα δημο­τική μηχανή, δυστυ­χώς δεν μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει από την απλή άθροιση των δέκα πρώην δήμων. Ποτέ μου δεν κατέ­φυγα στην πεπα­τη­μένη της «καμένης γης» αλλά είναι αντι­κει­με­νική αλήθεια ότι οι πρώην δήμοι (άλλος λιγό­τερο άλλος περισ­σό­τερο) δεν είχαν προ­ε­τοι­μα­στεί για αυτήν την ένωση. Τα χρέη και τα δάνεια ήταν εκτρο­χια­σμένα. Δεν υπήρχε ουσια­στικά κανένα πρό­γραμμα ανα­πτυ­ξιακό καθώς σε όλο το νησί υπήρχε μόνο ένα χρη­μα­το­δο­τού­μενο έργο από το ΕΣΠΑ. Δεκάδες άλλα έργα λίμνα­ζαν άπρακτα και το σύνολο των προ­μη­θευ­τών είχε κλείσει για τα καλά την πόρτα στο νέο Δήμο από την πρώτη κιόλας ημέρα. Ολό­κλη­ρες δημο­τι­κές ενό­τη­τες ξεκί­νη­σαν χωρίς καμιά υποδομή συλ­λο­γής απορ­ριμ­μά­των και με δημο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις πρώην δήμων να σέρ­νο­νται ως λογι­στικά φαντά­σματα στα κιτάπια του νέου δήμου.

Δεν είχα ποτέ την ψευ­δαί­σθηση ότι την πρώτη κου­τσου­ρε­μένη θητεία θα ξεκι­νή­σουν και θα ολο­κλη­ρω­θούν μεγάλα έργα. Το «μεγάλο» έργο ήταν να μπει σε μια σειρά ο Δήμος και να αρχίσει να λει­τουρ­γεί, με οργά­νωση, μεθο­δι­κό­τητα, δια­φά­νεια και απόδοση. Το «έργο πνοής» ήταν να απο­κα­τα­στα­θούν τα οικο­νο­μικά του Δήμου, να διευ­θε­τη­θούν οι εκκρε­μό­τη­τες με εφορία και ασφα­λι­στικά ταμεία, τα δάνεια και τα χρέη, ώστε να μπορεί νε λει­τουρ­γή­σει ο νέος Δήμος και τα βαρίδια που κλη­ρο­νο­μή­σαμε. Οι δυσκο­λίες ήταν μεγάλες. Η αντι­πο­λί­τευση ήταν από την πρώτη στιγμή πολλές φορές σκληρή και άδικη. Κλη­θή­καμε να λει­τουρ­γή­σουμε μέσα στην χει­ρό­τερη οικο­νο­μική κρίση που βίωσε η χώρα μας τον τελευ­ταίο μισό αιώνα, μέσα από μια λαίλαπα κεντρι­κών απο­φά­σεων που συνεχώς άλλαζαν τα δεδο­μένα (περι­κο­πές πόρων, αλλαγές στη νομο­θε­σία), ενώ μας φόρ­τω­ναν με επί πλέον προ­βλή­ματα (όπως η κατάρ­γηση της δημο­τι­κής αστυ­νο­μίας). Αντι­με­τω­πί­σαμε εχθρούς πανί­σχυ­ρους όπως το ΤΑΙΠΕΔ που το βρήκαμε απέ­να­ντι μας στη Μαρίνα Μαν­δρα­κίου, στο Λιμάνι, στη Ροδιακή Έπαυλη. Αντι­με­τω­πί­σαμε και άλλους εχθρούς. Κάποιοι προ­μή­νυαν ότι θα χάσουμε τον Φόρο Εισο­δή­μα­τος, τους ευνοϊ­κούς συντε­λε­στές ΦΠΑ, ακόμη και το ΔΗΦΟΔΩ. Εμείς όμως πολε­μή­σαμε. Πολε­μή­σαμε εκεί που έπρεπε, όπως έπρεπε και έως σήμερα δεν χάσαμε σπιθαμή από τα τοπικά δημο­τικά κεκτη­μένα. Αντι­θέ­τως αυξή­σαμε την δημο­τική περιου­σία, με την βοήθεια φίλων βεβαίως.

Αντι­με­τω­πί­σαμε ακόμη και πρω­τό­γνωρα κατα­στρο­φικά καιρικά φαι­νό­μενα. Ξεκι­νή­σαμε την 4η μόλις βδομάδα της θητείας μας, με απί­στευ­τες πλημ­μύ­ρες κυρίως στην ανα­το­λική πλευρά και τελειώ­νουμε με τις πρω­το­φα­νείς φονικές πλημ­μύ­ρες στην δυτική πλευρά του νησιού, που μας συγκλό­νι­σαν όλους με το ανθρώ­πινο τίμημα που πλη­ρώ­σαμε. Αντι­με­τω­πί­σαμε φωτιές χωρίς τους μηχα­νι­σμούς και τις δυνα­τό­τη­τες του παρελ­θό­ντος γιατί και πάλι το τέρας της γρα­φειο­κρα­τίας ήταν απέ­να­ντι μας. Η εξαι­ρε­τική καλή πρα­κτική της ΕΤΑΙΠΡΟΦΥΚΑ δεν συνάδει λέει με το γράμμα του νόμου, λες και ήθελαν να μας σπρώ­ξουν σε άλλα σκο­τεινά μονο­πά­τια που άλλοι δήμοι και δημό­σιοι φορείς κατέ­φυ­γαν και βρί­σκο­νται τώρα στην αρνη­τική επι­και­ρό­τητα.

Μπορεί όλοι να έχουν να επι­ση­μά­νουν κάτι για την έως τώρα πορεία μας : για τα σκου­πί­δια που δεν μαζεύ­τη­καν, για το πράσινο που δεν περι­ποι­η­θή­καμε, για τις λάμπες που δεν αλλά­ξαμε, αλλά είναι κοινή άποψη όλων και αδιαμ­φι­σβή­τητο γεγονός ότι ο Δήμος Ρόδου έχει αλλάξει. Λει­τουρ­γεί όπως πρέπει, ανά­λα­φρος από βαρίδια, με προίκα 60 εκ. ευρώ σε έργα χρη­μα­το­δο­τού­μενα που τα περισ­σό­τερα εκτε­λού­νται και άλλα είναι έτοιμα ως προίκα στη νέα Δημο­τική Αρχή.

Είμαστε όμως κυρίως υπε­ρή­φα­νοι, διότι σε αυτό το τιτάνιο έργο, δεν απο­μα­κρυν­θή­καμε από τους συμπο­λί­τες μας. Το κοι­νω­νικό έργο των προ­νοια­κών δομών του Δήμου μεγά­λωσε και βρι­σκό­μα­στε καθη­με­ρινά δίπλα τους. Περι­κό­ψαμε όλα τα άλλα έξοδα, αλλά στη συγκε­κρι­μένη κατη­γο­ρία αυξή­σαμε τα κον­δύ­λια, γιατί αυτό ήταν το σωστό. Προ­σφέ­ραμε στήριξη στους άτυχους συμπο­λί­τες μας , που δυστυ­χώς είναι πλέον πολλοί. Το κάναμε με την υπερ­προ­σπά­θεια υπαλ­λή­λων κι αιρετών, αλλά και με τη βοήθεια ανώ­νυ­μων συμπο­λι­τών, που όσα ευχα­ρι­στώ κι αν τους πω είναι λίγα.

Τρία χρόνια ήταν ένα ταξίδι, δύσκολο, με φουρ­τού­νες, με μικρές νίκες για ενδιά­μεσα λιμάνια αλλά με προ­ο­ρι­σμό μονα­δικό. Ένα ταξίδι, που όσον αφορά τον καπε­τά­νιο δεν υπάρχει επι­στροφή παρά μόνο η τελική άφιξη. Ο Δήμαρ­χος δεν μπορεί να παραι­τη­θεί στα δύσκολα, να παρα­τή­σει το καράβι, γι’ αυτό είμαι εδώ μέχρι το τέλος της θητείας μου.

Τώρα λίγο πριν το νέο ταξίδι, ανα­λο­γί­στηκα για τη νέα δέσμευση. Ένα ταξίδι με νέους όρους, με χρόνο για ολο­κλή­ρωση όσων πριν τρία χρόνια ορα­μα­τι­στή­καμε μια μεγάλη ομάδα φίλων, για να αλλά­ξουμε τη Ρόδο.

Οι συν­θή­κες στην αυτο­διοί­κηση είναι τώρα πολύ δια­φο­ρε­τι­κές. Λιγό­τε­ροι πόροι. Ασύμ­με­τρες ευθύνες. Το κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό πλαίσιο λόγω της κρίσης είναι αρνη­τικό. Υπάρχει απα­ξί­ωση του πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού. Υπάρχει κρίση εμπι­στο­σύ­νης στην αυτο­διοί­κηση και στους αιρε­τούς. Η Αυτο­διοί­κηση έχει μετα­τρα­πεί σε Διοί­κηση. Η γρα­φειο­κρα­τία μας πνίγει. Κάτω από αυτές τις συν­θή­κες, παρά το ότι γαλου­χή­θηκα μέσα στην Αυτο­διοί­κηση, επιλέγω να απέχω.

Είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος στους πολίτες που με ανέ­δει­ξαν Δήμαρχο.

Τους 38 μήνες της θητείας μου και άλλους 6 που απο­μέ­νουν έδωσα και θα δώσω τίμια και ευσυ­νεί­δητα όλες μου τις δυνά­μεις για το συλ­λο­γικό καλό.

Η παρά­ταξη μας, εκλεγ­μέ­νοι και μη, απο­τε­λεί­ται από πολλά ικανά στελέχη. Πολλοί πρό­σφε­ραν ήδη πολλά, ενώ κάποιοι άλλοι ίσως να μην τους έδωσα τις ευκαι­ρίες που έπρεπε και τους ζητώ συγνώμη. Δημο­τι­κοί Σύμ­βου­λοί, πρό­ε­δροι και μέλη δημο­τι­κών και τοπικών κοι­νο­τή­των, λαϊκά μέλη που συμ­με­τεί­χαν στη διοί­κηση του δήμου, και αυτοί που κάπου στα ενδιά­μεσα απο­στα­σιο­ποι­ή­θη­καν αφή­νο­ντας χώρο σε άλλους, όλοι εργά­στη­καν με αυτα­πάρ­νηση, ακο­λού­θη­σαν την πολι­τική που μαζί χαρά­ξαμε και κυρίως τήρησαν τον κώδικά ηθικής για τον οποίο δεσμευ­τή­καμε. Σεβα­στή­καμε κάθε ευρώ του Ροδια­κού λαού. Δεν υπήρξε σκιά για κανέναν και σε καμιά περί­πτωση και αυτό το λάβαρο επι­τρέψτε μου να το κρατήσω ψηλά.

Κάποιοι συνερ­γά­τες μου ίσως απο­φα­σί­σουν και αυτοί να κάνουν μια ανά­παυλα, μικρή ελπίζω, κάποιοι άλλοι θα συνε­χί­σουν τον αγώνα τους. Εύχομαι σε όλους καλή τύχη με τα σχέδια τους και δίνω την υπό­σχεση ότι παρα­μένω δίπλα τους.

Εύχομαι οι ερχό­με­νες εκλογές να γίνουν σε πλαίσιο πολι­τι­κής άμιλλας, με υγιή αντι­πα­ρά­θεση ιδεών και ορα­μά­των. Είμαι σίγου­ρος ότι οι Ροδίτες θα κάνουν και πάλι την σωστή επιλογή, στον επόμενο Δήμαρχο. Στόχος μας, ο κάθε νέος δήμαρ­χος να ξεκι­νάει ένα βήμα πιο μπροστά από τον προη­γού­μενο. Ελπίδα όλων μας, ο κάθε δήμαρ­χος να είναι καλύ­τε­ρος από τον προη­γού­μενο.

Σε κάθε περί­πτωση, πρέπει να ξεκα­θα­ρίσω ότι έχουμε μπροστά μας ακόμη μισό χρόνο δου­λειάς. Άσχετα με τις προ­σω­πι­κές επι­λο­γές του καθενός, η δημο­τική αρχή οφείλει να συνε­χί­σει να δου­λεύει στους ίδιους ρυθμούς.