Τι αλλάζει από αύριο τα μεσάνυχτα στις ηλεκτρονικές δαπάνες

Αλλαγές και ανα­τρο­πές της τελευ­ταίας στιγμής – Τι θα ορίζει νέα απόφαση του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών

Θεωρούν δεδο­μένο ότι θα υπάρ­ξουν ειδι­κό­τερα ζητή­ματα και δυσκο­λίες αλλά, όπως λένε, «μέχρι και τον Μάρτιο του 2021» (οπότε θα υπο­βλη­θούν οι δηλώ­σεις εισο­δή­μα­τος του 2020) μπορούν να γίνουν διορ­θώ­σεις και βελ­τιώ­σεις.

Στις επό­με­νες μέρες ή ώρες ανα­μέ­νε­ται και η σχετική υπουρ­γική απόφαση που θα συμπλη­ρώ­νει όσα αφήνει ανοικτά ο νέος νόμος 4646 του 2019. Εκεί ανα­μέ­νε­ται να τεθούν και επί μέρους όρια ή απαλ­λα­γές για ειδικές περι­πτώ­σεις.

Μέχρι τότε όμως, τρεις είναι οι μεγάλες αλλαγές-ανατροπές που θα έχει «τεστά­ρει» το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο της κυβέρ­νη­σης:

1.       Αυξά­νε­ται το όριο κάλυψης με δαπάνες με πλα­στικό χρήμα για όλους, σε 30% αντί 10-20% που ίσχυε για τους περισ­σό­τε­ρους -και που το έχουν ουσια­στικά καλύψει σχεδόν όλοι εδώ και μήνες.

2.       Επε­κτεί­νε­ται η υπο­χρε­ω­τική εφαρ­μογή του μέτρου και σε άλλες κατη­γο­ρίες φορο­λο­γου­μέ­νων. Όχι μόνον μισθω­τοί και συντα­ξιού­χοι όπως ήξεραν όλοι ως τώρα, αλλά και επιχειρηματίες-επαγγελματίες ή και όσοι εισπράτ­τουν ενοίκια, θα υπο­χρε­ού­νται να δαπα­νούν  με πλα­στικό χρήμα το 30% όσων βγάζουν.  Από την άλλη, δεν εντάσ­σο­νται -στη φάση αυτή τουλάχιστον-όσοι έχουν έσοδα από άλλες πηγές (πχ μετοχές).

3.       Περιο­ρί­ζε­ται η βάση υπο­λο­γι­σμού του 30% των δαπανών με πλα­στικό χρήμα. Δεν επι­βάλ­λε­ται 30% στο τεκ­μαρτό εισό­δημα, αλλά μόνον στο πραγ­μα­τικό. Και «πραγ­μα­τικό» δεν είναι μόνον όσα δηλώ­θη­καν στην εφορία, αλλά αυτά που απο­μέ­νουν εάν αφαι­ρε­θούν και δαπάνες, όπως για πληρωμή της εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης ή και  την κατα­βολή δια­τρο­φής δια­ζυ­γίου. ΠΡΟΣΟΧΗ: η εξαί­ρεση της δια­τρο­φής ισχύει εφόσον κατα­βάλ­λε­ται μέσω τρα­πέ­ζης.

Με βάση τα έως τώρα δεδο­μένα, από 1.1.2020 ισχύουν οι εξής αλλαγές:

– Ως δαπάνες με ηλε­κτρο­νικά μέσα πλη­ρω­μής δεν θεω­ρού­νται μόνον δαπάνες από­κτη­σης αγαθών και λήψης υπη­ρε­σιών στην ημεδαπή, αλλά και στο εξω­τε­ρικό,  δηλαδή σε κράτη-μέλη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης ή του Ε.Ο.Χ., εφόσον αυτές κατα­βάλ­λο­νται με ηλε­κτρο­νικά μέσα πλη­ρω­μής, όπως, ενδει­κτικά κάρτες και μέσα πλη­ρω­μής με κάρτες, πληρωμή μέσω λογα­ρια­σμού πλη­ρω­μών Παρόχων Υπη­ρε­σιών Πλη­ρω­μών και χρήση ηλε­κτρο­νι­κού πορ­το­φο­λιού (πχ paypal κλπ)

– Το απαι­τού­μενο ποσό δαπανών με ηλε­κτρο­νικά μέσα πλη­ρω­μής για κάθε φορο­λο­γικό έτος ορί­ζε­ται σε ποσοστό τριάντα τοις εκατό (30%) του πραγ­μα­τι­κού εισο­δή­μα­τος που προ­έρ­χε­ται από μισθωτή εργασία – συντά­ξεις και επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα και μέχρι είκοσι χιλιά­δες (20.000) ευρώ δαπανών.  Το πλαφόν πάντως σκο­ντά­φτει και σε ενδο­κυ­βερ­νη­τι­κές αντι­δρά­σεις, καθι­στώ­ντας αμφί­βολο ενδε­χο­μέ­νως αν και πώς θα ισχύσει ειδική απαλ­λαγή (ανώτατο πλαφόν απο­δεί­ξεων) για όσους βγάζουν 67.000 ευρώ και άνω. Σύμφωνα με τους επι­κρι­τές, δεν είναι θεμιτό να κάνει «σκόντο»  στους πλου­σί­ους. Οι υπο­στη­ρι­κτές του μέτρου από την άλλη λένε πώς δεν μπορεί δια νόμου να υπο­χρε­ώ­νε­ται κάποιος να δαπανά απε­ριό­ρι­στα πέραν των αναγκών του. Σε κάθε περί­πτωση πάντως, φαντά­ζει προ­βλη­μα­τικό να καθί­στα­ται το Κράτος σε κριτή των αναγκών -ανελαστικών ή μη ανελαστικών- που έχει κάθε πολίτης χωριστά.

– Στον υπο­λο­γι­σμό του πραγ­μα­τι­κού εισο­δή­μα­τος δεν περι­λαμ­βά­νε­ται το ποσό της εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης και το ποσό της δια­τρο­φής που δίδεται στον/στην δια­ζευγ­μένο/-η σύζυγο ή σε μέρος συμ­φώ­νου συμ­βί­ω­σης ή/και εξαρ­τώ­μενο τέκνο, εφόσον κατα­βάλ­λε­ται με ηλε­κτρο­νικά μέσα πλη­ρω­μής.

Το »πρό­στιμο» ανέρ­χε­ται σε 22% επί της δια­φο­ράς μεταξύ του απαι­τού­με­νου και του δηλω­θέ­ντος ποσού δαπανών με ηλε­κτρο­νικά μέσα πλη­ρω­μής -δηλαδή στο ποσό των δαπανών που λείπουν από το 30% που θα ισχύσει ως κατώ­τατο όριο ηλε­κτρο­νι­κής δαπάνης.

Ωστόσο, στον φορο­λο­γού­μενο του οποίου είναι κατα­σχε­μέ­νοι ένας ή περισ­σό­τε­ροι λογα­ρια­σμοί, πλην του ακα­τά­σχε­του λογα­ρια­σμού του ν. 4254/2014 (Α΄ 85), μέχρι την 31η Δεκεμ­βρίου του οικείου φορο­λο­γι­κού έτους, το όριο δαπανών του πρώτου εδαφίου της παρού­σας περί­πτω­σης περιο­ρί­ζε­ται στις πέντε χιλιά­δες (5.000) ευρώ δαπανών.

ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ

Η ως άνω υπο­χρέ­ωση δεν εφαρ­μό­ζε­ται στις ακό­λου­θες περι­πτώ­σεις:

(i) Φορο­λο­γού­με­νοι που έχουν συμπλη­ρώ­σει το εβδο­μη­κο­στό (70ό) έτος της ηλικίας τους.

(ii) Άτομα με ποσοστό ανα­πη­ρίας ογδόντα τοις εκατό (80%) και άνω.

(iii) Όσοι βρί­σκο­νται σε δικα­στική συμπα­ρά­σταση.

(iv) Οι φορο­λο­γι­κοί κάτοι­κοι αλλο­δα­πής, που υπο­χρε­ού­νται σε υποβολή δήλωσης στην Ελλάδα.

(v) Δημό­σιοι λει­τουρ­γοί και δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι που υπη­ρε­τούν στην αλλο­δαπή, καθώς και φορο­λο­γι­κοί κάτοι­κοι Ελλάδας που δια­βιούν ή εργά­ζο­νται στην αλλο­δαπή.

(vi) Ανή­λι­κοι που υπο­χρε­ού­νται σε υποβολή δήλωσης φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος.

(vii) Oι υπη­ρε­τού­ντες την υπο­χρε­ω­τική στρα­τιω­τική τους θητεία.

(viii) Φορο­λο­γού­με­νοι που κατοι­κούν μόνιμα σε χωριά με πλη­θυ­σμό έως 500 κατοί­κους και σε νησιά με πλη­θυ­σμό κάτω των 3.100 κατοί­κων, σύμφωνα με την τελευ­ταία απο­γραφή, εκτός αν πρό­κει­ται για του­ρι­στι­κούς τόπους. Ως του­ρι­στι­κοί τόποι ορί­ζο­νται όσοι περι­λαμ­βά­νο­νται στο π.δ. 899/1976, όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε με το π.δ. 664/1977.

(ix) Οι φορο­λο­γού­με­νοι που είναι δικαιού­χοι Κοι­νω­νι­κού Εισο­δή­μα­τος Αλλη­λεγ­γύης (ΚΕΑ).

(x) Oι φορο­λο­γού­με­νοι που βρί­σκο­νται σε κατά­σταση μακρο­χρό­νιας νοση­λείας (πέραν των έξι (6) μηνών).

(xi) Όσοι δια­μέ­νουν σε οίκο ευγη­ρίας και σε ψυχια­τρικό κατά­στημα.

(xii) Οι φυλα­κι­σμέ­νοι.

πηγή newmoney.gr

Κωστής Πλάν­τζος