Χάρης Θεοχάρης: Ο τουρισμός στο σταυροδρόμι των μεγάλων επενδύσεων

Αρθρο του Υπουρ­γού Του­ρι­σμού στο “ΒΗΜΑ”

Ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός, μια πλου­το­πα­ρα­γω­γική πηγή της χώρας η οποία συχνά χαρα­κτη­ρί­ζε­ται σαν «ατμο­μη­χανή» της εθνικής μας οικο­νο­μίας, βρί­σκε­ται μόλις στην αρχή της δια­δρο­μής της -αρκεί να κινηθεί σε άλλες ράγες. Αυτό ίσως ακού­γε­ται παρά­δοξο, υπό την έννοια ότι, ιδιαί­τερα τα τελευ­ταία χρόνια, στη σχετική ειδη­σε­ο­γρα­φία κυριαρ­χούσε η φιλο­λο­γία περί «ρεκόρ αφίξεων». Και, όντως, τα μεγέθη είναι εντυ­πω­σιακά: Η Ελλάδα το 2018, για 6η συνεχή χρονιά, σημεί­ωσε νέο ρεκόρ σε αφίξεις με 33,1 εκατ. και εισο­δή­ματα από τον του­ρι­σμό 16 εκατ. ευρώ. Ο του­ρι­σμός για την Ελλάδα απο­τε­λεί τον πρω­τα­θλητή των εξα­γω­γι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, παράγoντας έως και το 30,9% του ΑΕΠ και το 25,9% της αγοράς εργα­σίας. Συνεπώς, όσο περισ­σό­τε­ροι του­ρί­στες, τόσο μεγα­λύ­τερα τα οφέλη. Σωστά; Όχι ακριβώς. Η θέση του νυν υπουρ­γού Του­ρι­σμού, Χάρη Θεοχάρη αλλά και του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη είναι ότι ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός πρέπει να αλλάξει εντελώς φιλο­σο­φία. Και εάν από την ποσό­τητα -δηλαδή τον όγκο των αφίξεων αλλο­δα­πών τουριστών- περάσει στην ποιό­τητα, τότε τα έσοδα για το ελλη­νικό κράτος θα πολ­λα­πλα­σια­στούν. Γι’ αυτό υπο­στη­ρί­ζε­ται με κάθε τρόπο και σε όλους τους τόνους από τη διοί­κηση του υπουρ­γείου ότι το πραγ­μα­τικό ταξίδι του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού προς την επι­τυ­χία μόλις τώρα ξεκινά.

Από το 2009 ως το 2018 ο Του­ρι­σμός έχει συνει­σφέ­ρει 125 δισ. ευρώ στην ελλη­νική οικο­νο­μία. Και, φυσικά, έχει ωφε­λή­σει πολύ­πλευρα και πολ­λα­πλά τη γενι­κό­τερη οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα, όπως και τη διεθνή προβολή της Ελλάδας. Ταυ­τό­χρονα όμως δια­πι­στώ­νε­ται μια θεμε­λιώ­δης αστοχία: τα τελευ­ταία 10 χρόνια ο αριθμός των του­ρι­στών αυξή­θηκε σημα­ντικά και δυσα­νά­λογα περισ­σό­τερο από όσο αυξή­θηκε το του­ρι­στικό εισό­δημα της χώρας. Αυτό απο­δει­κνύει ότι, δυστυ­χώς, η κρατική πολι­τική στον τομέα του Του­ρι­σμού δεν ήταν αυτή που έπρεπε ώστε να αξιο­ποι­ή­σει το ρεύμα, τη ζήτηση του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Ιδιαί­τερα δε η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση αρκέ­στηκε στο να παρα­κο­λου­θεί, αμήχανα και παθη­τικά, την ευνοϊκή για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό συγκυ­ρία. Εστιά­ζο­ντας και προ­βάλ­λο­ντας μόνο τους αριθ­μούς, τον ομο­λο­γου­μέ­νως θεα­μα­τικό όγκο των αφίξεων. Όμως, έχει πλέον γίνει απο­λύ­τως ξεκά­θαρο ότι χωρίς στρα­τη­γικό σχέδιο, ο του­ρι­στι­κός πλούτος έρχεται και φεύγει από την Ελλάδα κατ’ ουσία ανεκ­με­τάλ­λευ­τος. Απαι­τεί­ται ένας μακρό­πνοος, του­λά­χι­στον δεκα­ε­τούς ορί­ζο­ντα, σχε­δια­σμός για τον του­ρι­σμό. Ένα «master plan» με τελικό στόχο την απα­γκί­στρωση της Ελλάδας από το πρότυπο του μαζικού του­ρι­σμού και την μετά­βαση στο ανώτερο στάδιο του ανθρω­πο­κε­ντρι­κού μοντέ­λου ανά­πτυ­ξης. Ένα είδος του­ρι­σμού σύγ­χρο­νου, που προ­σκα­λεί τον επι­σκέ­πτη να παρα­τεί­νει τη διαμονή του στη χώρα μας -και, κατά συνέ­πεια, να ξοδεύει περισ­σό­τερα χρήματα. Ακριβώς επειδή απο­λαμ­βά­νει την ελλη­νική φιλο­ξε­νία και οτι­δή­ποτε συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στο «πακέτο» που μόνο η Ελλάδα μπορεί να προ­σφέ­ρει.

Το στρα­τη­γικό σχέδιο της παρού­σας κυβέρ­νη­σης ήδη εκπο­νεί­ται υπό την επί­βλεψη του υπουρ­χού Χάρη Θεοχάρη. Και σε αυτό εντάσ­σο­νται, φυσικά, οι επεν­δύ­σεις στον του­ρι­στικό τομέα. Οι οποίες είναι πολλές, σοβαρές και κατά το πλεί­στον -και σημαντικότερον- ξένες. Ενδει­κτικά ας ανα­φερ­θούν οι εξής:

– Η κινε­ζική Fosun και η Emirati Eagle Hills ανα­κοί­νω­σαν συμ­φω­νίες με την Lamda Development για τη συγ­χρη­μα­το­δό­τηση του έργου στο Ελλη­νικό, ύψους 7 δισ. ευρώ.

– Η TUI Group, ένας από τους μεγα­λύ­τε­ρους παίκτης της παγκό­σμιας του­ρι­στι­κής αγοράς, επεν­δύει σε του­ρι­στικά συγκρο­τή­ματα στην Ελλάδα, τα οποία θα εντα­χθούν στις σειρές κατα­λυ­μά­των της TUI ανά τον κόσμο υπό τα σήματα Robinson και Family Life Hotel.

– Η εται­ρεία Fattal Hotel με έδρα το Ισραήλ εισήλθε στην Ελλάδα με σημα­ντική επέν­δυση στο ιστο­ρικό και εμπο­ρικό κέντρο της Αθήνας, γεγονός που ανα­μέ­νε­ται να μετα­μορ­φώ­σει γωνιές της πρω­τεύ­ου­σας που έως τώρα θεω­ρού­νταν υπο­βαθ­μι­σμέ­νες.

– Η αμε­ρι­κα­νική Hines αποκτά το πρώην Ledra Hotel στην Αθήνα.

– Το πανί­σχυρο γερ­μα­νικό πρα­κτο­ρείο Alltours αποκτά δύο ξενο­δο­χεία στην Ελλάδα.

– Η αμε­ρι­κα­νική Oaktree Capital μέσω κοι­νο­πρα­ξίας με την ελλη­νική Sani AE επε­κτεί­νε­ται στην ελλη­νική του­ρι­στική αγορά.

– Οι επεν­δυ­τι­κοί όμιλοι Kerzner International Holdings και Dolphin Capital προ­χω­ρούν σε επεν­δύ­σεις της τάξης των 150 εκατ. ευρώ.

– Η Accor Hotels και τα Marriott συνε­χί­ζουν την επέ­κτασή τους στην Ελλάδα.

– Το Wyndham Hotel Group εγκαι­νιά­ζει νέα ξενο­δο­χεία στην Αθήνα και σε άλλους δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς.

– Τα πρώτα Aman Resort (Amanzoe) και Nikki Beach Hotel άνοιξαν τις πύλες τους στην Αργο­λίδα, ενώ άλλες πολυ­τε­λείς βίλες και ξενο­δο­χεια­κές μονάδες κατα­σκευά­ζο­νται σε διάφορα σημεία της Πελο­πον­νή­σου.

– Η ρωσική Mirum κατα­σκευά­ζει το Elounda Hills, ένα πολυ­τε­λές συγκρό­τημα εξο­χι­κών κατοι­κιών στην Κρήτη.

– Το Four Seasons άνοιξε το πρώτο του ξενο­δο­χείο στην Αθήνα

– Ο Ρώσος μεγι­στά­νας Dmitry Rybolovlev ξεκινά ένα του­ρι­στικό έργο δαπάνης 120 εκατ. ευρώ στο ιδιω­τικό νησί του, τον Σκορπιό.

– Ακόμη και δίπλα στο Άγιον Όρος δημιουρ­γού­νται σύγ­χρονα κατα­λύ­ματα. Η Cronwell επεν­δύει στη Νέα Ιερισσό, κατα­σκευά­ζο­ντας πολυ­τε­λές θέρετρο 300 δωμα­τίων, με 2 ξενο­δο­χεία και 10 βίλες.

– Η TEMES AE, ιδιο­κτή­τρια του πολυ­τε­λούς του­ρι­στι­κού θέρε­τρου Costa Navarino στη Μεσ­ση­νία, πρό­κει­ται να επεν­δύ­σει 250 εκατ. ευρώ για τη δημιουρ­γία δεύ­τε­ρου του­ρι­στι­κού κατα­λύ­μα­τος στον κόλπο του Ναβα­ρί­νου. Έτσι θα υλο­ποι­η­θεί η επέ­κταση προς την κοντινή Πύλο, με την κατα­σκευή ενός ξενο­δο­χείου 5 αστέρων, με επι­πλω­μέ­νες βίλες χωρη­τι­κό­τη­τας 900 κλινών και ενός γηπέδο γκολφ 18 οπών κ.α.

Πέραν αυτών, η κυβέρ­νηση επεν­δύει πολύ­πλευρα στη βελ­τί­ωση και την δια­φο­ρο­ποί­ηση του εθνικού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Πέραν των υπο­δο­μών, κρί­σι­μης σημα­σίας είναι η επέν­δυση στη δρα­στική ανα­βάθ­μιση της εκπαί­δευ­σης, για τους μελ­λο­ντι­κούς εργα­ζό­με­νους στον του­ρι­στικό τομέα. Η επέ­κταση της του­ρι­στι­κής περιό­δου, η ενί­σχυση εξει­δι­κευ­μέ­νων μορφών του­ρι­σμού (ιατρι­κός, ευεξίας, αθλη­τι­κός, κατα­δυ­τι­κός, αναρ­ρι­χη­τι­κός κ.λπ), η μέριμνα για την εξυ­πη­ρέ­τηση ατόμων με ανα­πη­ρίες, η προ­ώ­θηση της ελλη­νι­κής κου­ζί­νας και η απο­κά­λυψη του πλούτου της γεύσης, οι στρα­τη­γι­κές συμ­φω­νίες με νέες αγορές όπως η Κίνα, μαζί με δεκάδες ακόμη πρω­το­βου­λίες, απο­τυ­πώ­νουν στην πράξη το και­νούρ­γιο όραμα για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό. Ένα σύγ­χρονο, εθνικό όραμα για το μέγιστο όφελος και την πρόοδο του συνόλου της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας μέσω του του­ρι­σμού.