“Οι ευάλωτες σχέσεις Ελλάδας-Λιβάνου και οι επικοινωνιακές «παγίδες» της Τουρκίας”

Οι σχέσεις του Λιβάνου με τις γει­το­νι­κές του χώρες, και ιδιαί­τερα σε ό,τι αφορά τη θέση του στην ενερ­γειακή σκα­κιέρα της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου, εισέρ­χο­νται σε μία εξαι­ρε­τικά ευαί­σθητη φάση.

Του Γαβριήλ Χαρίτου

Στις 27 Νοεμ­βρίου 2019 και περί ώρα 1 μετά τα μεσά­νυ­χτα, το ωκε­α­νο­γρα­φικό σκάφος Med Surveyor εισήλθε στα χωρικά ύδατα του Λιβάνου.

Το σκάφος φέρεται να ξεκί­νησε από τις ακτές του Βορείου Ισραήλ προ­κει­μέ­νου να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει υπο­θα­λάσ­σιες έρευνες εντός του Οικο­πέ­δου 9 της Λιβα­νι­κής ΑΟΖ, χωρίς όμως προη­γου­μέ­νως να λάβει την άδεια των λιβα­νι­κών Αρχών.

Σύμφωνα πάντα με τις λιβα­νι­κές δημο­σιο­γρα­φι­κές πηγές, το σκάφος πραγ­μα­το­ποί­ησε ωκε­α­νο­γρα­φι­κές έρευνες σε από­σταση 5,6 ναυ­τι­κών μιλίων πέραν του ορίου της ισραη­λι­νής ΑΟΖ και εντός του λιβα­νι­κού Οικο­πέ­δου 9 στα λιβα­νικά χωρικά ύδατα, κινού­μενο στην θαλάσ­σια περιοχή ανοικτά της πόλης Αλ-Νακούρα του Νοτίου Λιβάνου, όπου και εδρεύει η ειρη­νευ­τική δύναμη του ΟΗΕ , UNIFIL.

Η παρου­σία του σκάφους στα ανοικτά των ακτών του Νοτίου Λιβάνου (μεταξύ της Αλ-Νακούρα και της Τύρου) διήρ­κησε περίπου επτά ώρες, από τη 1 μετά τα μεσά­νυ­χτα της 27^ης Νοεμ­βρίου μέχρι τις 8 το πρωί της ίδιας μέρας, οπότε και επέ­στρεψε στα ισραη­λινά χωρικά ύδατα.

Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο κατέ­γραψε το συμβάν ένα δεκα­ή­μερο αργό­τερα η έγκυρη λιβα­νική εφη­με­ρίδα Αλ-Αχμπάρ στο φύλλο της 9^ης Δεκεμ­βρίου 2019, απει­κο­νί­ζο­ντας τον διάπλου του Med Surveyor στον χάρτη που ακο­λου­θεί:

Την ίδια μέρα, η είδηση ανα­δη­μο­σιεύ­θηκε από την ιστο­σε­λίδα του λιβα­νι­κού ραδιο­τη­λε­ο­πτι­κού δικτύου Αλ-Μανάρ, που εκφρά­ζει τις επί­ση­μες θέσεις της Χεζ­μπο­λάχ. Το Αλ-Μανάρ σχο­λί­ασε το συμβάν τονί­ζο­ντας ότι το σκάφος Med Surveyor στάλ­θηκε από «την παρά­νομη σιω­νι­στική οντό­τητα» – όπως χαρα­κτη­ρι­στικά απο­κα­λεί­ται το Ισραήλ – και ανήκει «στους Έλληνες».

Πρό­σθεσε ότι η παρου­σία του πλοίου απο­τέ­λεσε ακόμα μία κατά­φωρη παρα­βί­αση της λιβα­νι­κής κυριαρ­χίας εκ μέρους των Ισραη­λι­νών και επα­νέ­λαβε όσα συχνά ανα­φέ­ρο­νται για την δια­φι­λο­νι­κού­μενη περιοχή που διεκ­δι­κούν ο Λίβανος και το Ισραήλ επί τμη­μά­των των Οικο­πέ­δων 8, 9 και 10 της Λιβα­νι­κής ΑΟΖ , συνο­λι­κής επι­φα­νείας 860 τετρα­γω­νι­κών μέτρων και η οποία εκτεί­νε­ται στα συμπε­φω­νη­μένα όρια που δια­χω­ρί­ζουν τις ΑΟΖ του Λιβάνου και του Ισραήλ με την γειτ­νιά­ζουσα ΑΟΖ της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας.

Όπως ήταν ανα­με­νό­μενο, η είδηση δημιούρ­γησε ποι­κί­λες αντι­δρά­σεις σε πολι­τικό επίπεδο στον Λίβανο. Στις 17 Δεκεμ­βρίου, ο Πρό­ε­δρος της χώρας Μισέλ Αούν δια­μαρ­τυ­ρή­θηκε έντονα στον επι­κε­φα­λής της UNIFIL, Ιταλό στρα­τηγό Στέφανο Ντελ Κολ, ζητώ­ντας του να δια­τά­ξει έρευνα για τις συν­θή­κες υπό τις οποίες το σκάφος «ελλη­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων», παρα­βί­ασε τα λιβα­νικά χωρικά ύδατα «ενερ­γώ­ντας για λογα­ρια­σμό του Ισραήλ».

Το γεγονός ότι από το συμβάν της 27^ης Νοεμ­βρίου μέχρι το έντονο διάβημα του Λιβα­νέ­ζου Προ­έ­δρου προς τον ΟΗΕ είχαν ήδη μεσο­λα­βή­σει δύο εβδο­μά­δες, κατα­δει­κνύει με πόση προσοχή η λιβα­νική πολι­τειακή ηγεσία επι­θυ­μεί να  δια­χει­ρι­στεί την όλη κατά­σταση – προ­φα­νώς λόγω της συνε­χι­ζό­με­νης κυβερ­νη­τι­κής κρίσης στη χώρα, αλλά και εξ αιτίας της συνε­χι­ζό­με­νης παρα­σκη­νια­κής δια­με­σο­λά­βη­σης με το Ισραήλ, επί τω τέλει συμ­φω­νίας καθο­ρι­σμού των θαλάσ­σιων και χερ­σαίων ισραη­λι­νο­λι­βα­νι­κών συνόρων.

Η δια­μαρ­τυ­ρία του Μισέλ Αούν στρά­φηκε πρω­τί­στως ενα­ντίον των μεθο­δεύ­σεων του Ισραήλ. Αντι­θέ­τως, το γεγονός ότι το σκάφος ήταν «ελλη­νικό», ανα­φέρ­θηκε μεν, πλην όμως για να περι­γρά­ψει καθαυτό το γεγονός και σε καμία περί­πτωση δεν τονί­σθηκε, ούτε καν υπο­νο­ή­θηκε ότι πίσω από το σκάφος βρι­σκό­ταν η Ελλάδα ή η πολι­τική που ακο­λου­θεί η χώρα μας στην περιοχή.

Το απο­τέ­λε­σμα του δια­βή­μα­τος που απηύ­θυνε ο Λιβα­νέ­ζος Πρό­ε­δρος προς την UNIFIL στις 17 Δεκεμ­βρίου 2019 ανα­μέ­νε­ται να δια­φα­νεί στο προ­σε­χές μέλλον. Ωστόσο, αυτό που έχει ενδια­φέ­ρον είναι ο τρόπος με τον οποίον έγινε η δια­χεί­ριση της συγκε­κρι­μέ­νης είδησης σε επι­κοι­νω­νιακό επίπεδο.

Στις 7 το από­γευμα της ίδιας μέρας,  το τουρ­κικό ημιε­πί­σημο πρα­κτο­ρείο ειδή­σεων Anadolu με τηλε­γρά­φημά του από την Βηρυτό, όπως ήταν ανα­με­νό­μενο, τόνισε το γεγονός ότι το σκάφος που εισήλθε παρά­νομα στα λιβα­νικά ύδατα ήταν ελλη­νικό. Στις 11 το βράδυ της ίδιας μέρας, το Κινε­ζικό πρα­κτο­ρείο ειδή­σεων «Νέα Κίνα», βασι­ζό­μενο στα όσα είχε μετα­δώ­σει προη­γου­μέ­νως το τουρ­κικό πρα­κτο­ρείο δεν αρκέ­στηκε μόνο να τονίσει την ελλη­νι­κό­τητα του σκάφους, αλλά πρό­σθεσε ότι πραγ­μα­το­ποιούσε έρευνες εντός της Λιβα­νι­κής ΑΟΖ για λογα­ρια­σμό των ισραη­λι­νών ενόπλων δυνά­μεων (!). Στη συνέ­χεια, τα εγχώρια τουρ­κικά ΜΜΕ προ­σέ­θε­σαν και άλλα δικά τους στοι­χεία στην είδηση. Εν τέλει, ελλη­νικά μέσα ανα­πα­ρή­γα­γαν ό,τι είχε προη­γου­μέ­νως μετα­δο­θεί, φέρο­ντας τον Πρόεδρο του Λιβάνου να καταγ­γέλ­λει την Ελλάδα ότι παρα­βιά­ζει την λιβα­νική εθνική κυριαρ­χία και ότι η χώρα του δεν θα ανεχθεί παρό­μοια ελλη­νική πρό­κληση(!).

Όλο αυτό θα μπο­ρούσε να απο­τε­λέ­σει ακόμα ένα ανώδυνο επει­σό­διο της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας των fake news, που βιώνει τα τελευ­ταία χρόνια η ειδη­σε­ο­γρα­φία όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς. Δυστυ­χώς όμως, σε ό,τι αφορά τις ειδικές σχέσεις Ελλάδας-Λιβάνου, αυτό το περι­στα­τικό δια­στρέ­βλω­σης μίας είδησης, απο­τε­λεί την κορυφή ενός μεγάλου παγό­βου­νου – που αξίζει να το εξε­τά­σουμε με προσοχή.

Το σκάφος Med Surveyor και η διένεξη Ισραήλ – Λιβάνου επί των θαλασ­σίων ζωνών

Το ερευ­νη­τικό σκάφος Med Surveyor για το οποίο πολύς λόγος έγινε τις τελευ­ταίες μέρες φέρει σημαία Παναμά, και όχι Ελλάδος. Όπως επι­βε­βαιώ­νουν έγκυρες πλη­ρο­φο­ρίες από τη Λευ­κω­σία, το Med Surveyor είναι πράγ­ματι ελλη­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων, καθότι, κατά το παρελ­θόν, είχε συμ­με­τά­σχει σε ανά­λο­γες έρευνες για λογα­ρια­σμό ελλη­νι­κής εται­ρείας υδρο­γο­ναν­θρά­κων, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται τα τελευ­ταία χρόνια στο Ισραήλ. Επι­πλέον, όπως προ­κύ­πτει από επίσημη ανα­κοί­νωση, προ διετίας πραγ­μα­το­ποί­ησε υπο­θα­λάσ­σιες έρευνες για λογα­ρια­σμό του Ισραη­λι­νού Υπουρ­γείου Μετα­φο­ρών σε άλλα σημεία της ισραη­λι­νής ΑΟΖ.

Παρ’ όλα αυτά, για τη συγκε­κρι­μένη φερό­μενη παρου­σία του εντός των λιβα­νι­κών χωρικών υδάτων στις 27 Νοεμ­βρίου 2019, πέραν των λιβα­νι­κών καταγ­γε­λιών – περαι­τέρω απο­δεί­ξεις για την δρα­στη­ριό­τητά του δεν υπάρ­χουν.

Τόσο τα λιβα­νικά δημο­σιεύ­ματα, όσο και η ανα­κοί­νωση που εξέδωσε ο Πρό­ε­δρος της χώρας, Μισέλ Αούν, δεν τονί­ζουν ιδιαί­τερα την ‘ελληνικότητα’ του συγκε­κρι­μέ­νου (πανα­μαϊ­κού) σκάφους, όσο το γεγονός ότι εξυ­πη­ρε­τούσε ισραη­λι­νές σκο­πι­μό­τη­τες αμφι­σβή­τη­σης της λιβα­νι­κής κρα­τι­κής κυριαρ­χίας σε συγκε­κρι­μένα τμήματα των Οικο­πέ­δων 8, 9 και 10 της Λιβα­νι­κής ΑΟΖ. Με άλλα λόγια, οι λιβα­νι­κές δια­μαρ­τυ­ρίες έχουν ως στόχο τους το Ισραήλ και όχι την Ελλάδα, ούτε την εν γένει περι­φε­ρειακή της συνερ­γα­σία με το Ισραήλ. Εξάλλου, εάν οι Λιβα­νέ­ζοι είχαν σκοπό να επι­κρί­νουν την ελλη­νική περι­φε­ρειακή πολι­τική στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο , είχαν πλεί­στες ευκαι­ρίες να το πράξουν ήδη από το καλο­καίρι του 2010 και εντεύ­θεν. Ωστόσο, η ειδη­σε­ο­γρα­φία των περα­σμέ­νων ετών απο­δει­κνύει, ότι οι σχέσεις Ελλάδας, Κύπρου και Λιβάνου ουδέ­ποτε δια­τα­ρά­χθη­καν.

Από την άλλη, είναι αλήθεια ότι στον τομέα της ενέρ­γειας, το επίπεδο αμοι­βαίας συνερ­γα­σίας Ελλάδας – Κύπρου – Λιβάνου είναι χαμηλό. Αυτό όμως οφεί­λε­ται εξ ολο­κλή­ρου στην συνε­χι­ζό­μενη πολι­τική αστά­θεια που βιώνει ο Λίβανος τα τελευ­ταία χρόνια, μία πραγ­μα­τι­κό­τητα που ουσια­στικά εμπο­δί­ζει την κυβέρ­νηση της Βηρυτού να λάβει μακρο­χρό­νιες απο­φά­σεις. Παράλ­ληλα όμως, η Βηρυτός αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι η σχέση της με Αθήνα και Λευ­κω­σία αφ’ ενός την φέρνει πιο κοντά στα ευρω­παϊκά κέντρα λήψεως απο­φά­σεων, αφ’ ετέρου έχει την δυνα­μική να την εντάξει στους γενι­κό­τε­ρους δυτι­κούς ενερ­γεια­κούς σχε­δια­σμούς της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

Ωστόσο, υπάρχει ένα ακαν­θώ­δες θέμα που ο Λίβανος εκ των πραγ­μά­των είναι αδύ­να­τον να αγνο­ή­σει: Μία θαλάσ­σια ζώνη 860 τετρ. χιλιό­με­τρα την οποία διεκ­δι­κούν το Ισραήλ και ο Λίβανος. Η διένεξη αυτή εμπο­δί­ζει τον Λίβανο να εντα­χθεί στους γενι­κό­τε­ρους ενερ­γεια­κούς σχε­δια­σμούς της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου. Την τελευ­ταία τριετία βρί­σκε­ται σε εξέλιξη μία παρα­τε­τα­μένη παρα­σκη­νιακή δια­με­σο­λα­βη­τική προ­σπά­θεια, προ­κει­μέ­νου Λίβανος και Ισραήλ να οριο­θε­τή­σουν τα κοινά θαλάσ­σια και χερσαία σύνορά τους.

Στην δια­δι­κα­σία αυτή αρχικά ενε­πλά­κη­σαν ενεργά η ΕΕ, ως επίσης και η Κύπρος κατά το μέτρο του δυνατού. Κομ­βι­κής σημα­σίας ήταν η συμ­με­τοχή των ΗΠΑ στην Τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στην Μπεέρ Σέβα τον Δεκέμ­βριο του 2018, δεδο­μέ­νου ότι βρί­σκο­νταν σε εξέλιξη ήδη από τον Φεβρουά­ριο του 2018 οι αμε­ρι­κα­νι­κές δια­με­σο­λα­βη­τι­κές προ­σπά­θειες για να δοθεί νέα ώθηση στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις Ισραήλ-Λιβάνου για τον καθο­ρι­σμών των κοινών τους συνόρων.

Όμως, οι αμε­ρι­κα­νι­κές ελπίδες απο­δεί­χθη­καν φρούδες : Από τη μια, στις 24 Δεκεμ­βρίου 2018 προ­κη­ρύ­χθη­καν πρόωρες εκλογές στο Ισραήλ, και έκτοτε η χώρα συνε­χί­ζει να βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με ένα άνευ προη­γου­μέ­νου πολι­τικό αδιέ­ξοδο με αλλε­πάλ­λη­λες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις. Από την άλλη, πανο­μοιό­τυπα προ­βλή­ματα αντι­με­τω­πί­ζει και ο Λίβανος από τότε και μέχρι αυτή τη στιγμή που γρά­φο­νται αυτές οι γραμμές. Παράλ­ληλα, η φιλοϊ­ρα­νική οργά­νωση Χεζ­μπο­λάχ που ελέγχει τις νότιες ακτές του Λιβάνου, πράττει ό,τι μπορεί προ­κει­μέ­νου να εμπο­δί­σει την κυβέρ­νηση της Βηρυτού να επι­δεί­ξει διαλ­λα­κτι­κό­τητα στις αμε­ρι­κα­νι­κές και ισραη­λι­νές επι­διώ­ξεις.

Οι αντιρ­ρή­σεις της Χεζ­μπο­λάχ πλήτ­τουν παρα­πλεύ­ρως, όπως είναι επόμενο, τις επι­διώ­ξεις της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας και κατ’ επέ­κταση της Ελλάδας – καθότι τόσο η Κύπρος, η Ελλάδα, αλλά και η ΕΕ έχουν κάθε συμ­φέ­ρον να επι­θυ­μούν την πλήρη ένταξη του Λιβάνου στον σχε­δια­ζό­μενο ενερ­γειακό χάρτη της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

Οι επι­διώ­ξεις της Άγκυρας

Η παρα­τε­τα­μένη ανα­πο­φα­σι­στι­κό­τητα του Λιβάνου εξυ­πη­ρε­τεί τους σχε­δια­σμούς της Τουρ­κίας, η οποία βρίσκει την ευκαι­ρία να διεισ­δύ­σει απο­τε­λε­σμα­τικά στα κέντρα λήψεως απο­φά­σεων της Βηρυτού. Αφορμές γι’ αυτό υπάρ­χουν πολλές: Η παρα­παί­ουσα λιβα­νική οικο­νο­μία, η εξαι­ρε­τικά δύσκολη θέση όλων ανε­ξαι­ρέ­τως των πολι­τι­κών κομ­μά­των έναντι των Λιβα­νέ­ζων πολιτών, ως επίσης και η ενδυ­νά­μωση του ρόλου της φιλοϊ­ρα­νι­κής Χεζ­μπο­λάχ που απο­τε­λεί ουσια­στικά τον απόλυτο de facto ρυθ­μι­στή της περι­φε­ρεια­κής πολι­τι­κής της χώρας, και τον κυριό­τερο υπο­λο­γί­σιμο παρά­γο­ντα αντί­στα­σης ενάντια στις δυτικές (και κατ’ επέ­κταση, ισραη­λι­νές) ενερ­γεια­κές επι­διώ­ξεις.

Καθ’ όλη τη διάρ­κεια του 2019, η Τουρκία κατά­φερε να καλ­λιερ­γή­σει σημα­ντι­κές σχέσεις με το πολι­τικό κατε­στη­μένο του Λιβάνου. Σαφής ένδειξη είναι η ακό­λουθη: Μία από τις σημα­ντι­κό­τε­ρες επι­κρί­σεις που ακού­γο­νταν στις πλα­τείες των λιβα­νι­κών πόλεων αφο­ρού­σαν στους όρους μίας συμ­φω­νίας, που σύναψαν τουρ­κι­κές εται­ρείες παροχής ρεύ­μα­τος με το λιβα­νικό Δημόσιο.

Η συμ­φω­νία αυτή προ­έ­βλεπε την παροχή ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος από γεν­νή­τριες που θα βρί­σκο­νταν σε τουρ­κικά πλοία, αγκυ­ρο­βο­λη­μένα στα ανοικτά των λιβα­νι­κών ακτών. Αυτός όμως ο δια­κα­νο­νι­σμός είχε απο­τέ­λε­σμα να αυξηθεί υπέρ­με­τρα η τιμή του ρεύ­μα­τος για τον μέσο ντόπιο κατα­να­λωτή.

Οι επι­κρί­σεις όμως δεν στα­μά­τη­σαν εκεί. Η κοινή γνώμη θεώρησε ότι υπεύ­θυ­νος για την σύναψη αυτής της υπέρ­με­τρα επα­χθούς συμ­φω­νίας ήταν ο τότε Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών του Λιβάνου, Τζι­μπράν Μπασίλ (και γαμπρός του Προ­έ­δρου Μισέλ Αούν), ο οποίος φέρεται να είχε ιδιαί­τε­ρους οικο­νο­μι­κούς δεσμούς με συγκε­κρι­μένα τουρ­κικά επι­χει­ρη­μα­τικά συμ­φέ­ρο­ντα.

Η Τουρκία, προ­κει­μέ­νου να δια­φύ­γει τον κίνδυνο να απο­μο­νω­θεί από τον σχε­δια­ζό­μενο ενερ­γειακό χάρτη, στο­χεύει να θέσει υπό τον έλεγχό της κατάλ­λη­λες μεσο­γεια­κές θέσεις-κλειδιά. Η Λιβύη ήταν μία από αυτές και ο Λίβανος κατα­τάσ­σε­ται στην ίδια ακριβώς κατη­γο­ρία. Διεισ­δύ­ο­ντας στον Λίβανο, η Τουρκία προ­σπα­θεί στα­διακά να συν­δέ­σει την Λιβα­νική ΑΟΖ με την λεγό­μενη «ΑΟΖ» της «ΤΔΒΚ». Με αυτήν την μεθό­δευση, δεν είναι τυχαίο ότι πριν από λίγες μέρες απευ­θύν­θηκε στο Ισραήλ, θέτο­ντας εκ νέου στο τραπέζι την προ­ο­πτική κατα­σκευής υπο­θα­λάσ­σιου αγωγού που θα μετα­φέ­ρει το ισραη­λινό φυσικό αέριο στις τουρ­κι­κές ακτές, και στη συνέ­χεια προς την Ευρώπη.

Μία πρό­σθετη θέση-κλειδί στον σχε­δια­ζό­μενο τουρ­κικό ενερ­γειακό χάρτη είναι οι μεσο­γεια­κές ακτές της Συρίας και απο­τε­λεί ζήτημα χρόνου να προβεί σε ανά­λο­γες κινή­σεις προ­σε­ται­ρι­σμού προς το καθε­στώς που θα τις ελέγχει.

Η Τουρκία δεν έχει κατα­φέ­ρει να θέσει πλήρως υπό τον έλεγχό της τον Λίβανο. Ωστόσο, οι πρό­σφα­τες πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις στη χώρα, φαί­νε­ται να την εξυ­πη­ρε­τούν. Υπό το βάρος των μαζικών δια­μαρ­τυ­ριών, ο πρω­θυ­πουρ­γός Σάαντ Χαρίρι παραι­τή­θηκε στις 29 Οκτω­βρίου και ύστερα από παρα­τε­τα­μέ­νες δια­βου­λεύ­σεις, στις 19 Δεκεμ­βρίου ο Πρό­ε­δρος της χώρας Μισέλ Αούν ανέθεσε στον μέχρι πρό­τι­νος Υπουργό Παι­δείας και στη­ρι­ζό­μενο από την Χεζ­μπο­λάχ, Χασάν Ντιάμπ, να σχη­μα­τί­σει κυβέρ­νηση μέσα σε ενάμισι μήνα.

Η ανάληψη της εντολής σχη­μα­τι­σμού κυβέρ­νη­σης από τον συγκε­κρι­μένο πολι­τικό έχει προ­κα­λέ­σει ήδη αντι­δρά­σεις στις τάξεις της Χρι­στια­νι­κής κοι­νό­τη­τας του Λιβάνου, που βασίμως θεωρεί ότι μία κυβέρ­νηση που θα ελέγ­χε­ται από την Χεζ­μπο­λάχ δεν θα σεβα­στεί τις υπάρ­χου­σες εθνο­τι­κές ισορ­ρο­πίες. Πέραν αυτών όμως, σε περί­πτωση που τελικά θα σχη­μα­τι­σθεί νέα κυβέρ­νηση υπό τον Ντιάμπ, θεω­ρεί­ται βέβαιο ότι οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με το Ισραήλ δεν θα κατα­λή­ξουν πουθενά. Μία τέτοια εξέλιξη εκτι­μά­ται ότι θα παρα­τεί­νει την απο­μό­νωση του Λιβάνου από τους ενερ­γεια­κούς σχε­δια­σμούς των υπο­λοί­πων χωρών της περιο­χής. Υπό την παρούσα συγκυ­ρία, αυτό το ενδε­χό­μενο θα εξυ­πη­ρε­τή­σει απόλυτα τις επι­διώ­ξεις της Τουρ­κίας.

Τι σημαί­νουν όλα αυτά;

Από την κατα­γραφή των ως άνω γεγο­νό­των, καθί­στα­ται σαφές ότι οι σχέσεις του Λιβάνου με τις γει­το­νι­κές του χώρες, και ιδιαί­τερα σε ό,τι αφορά τη θέση του στην ενερ­γειακή σκα­κιέρα της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου, εισέρ­χο­νται σε μία εξαι­ρε­τικά ευαί­σθητη φάση. Εν μέσω πολι­τι­κής αστά­θειας και ενόσω η αντι­δυ­τική Χεζ­μπο­λάχ επι­διώ­κει να ανα­λά­βει τα ηνία της χώρας, κάθε είδηση που δημιουρ­γεί στην λιβα­νική κοινή γνώμη την αίσθηση ότι ξένες χώρες συνω­μο­τούν εις βάρος των εθνικών συμ­φε­ρό­ντων του Λιβάνου, εξυ­πη­ρε­τεί απόλυτα τις σκο­πι­μό­τη­τες της Τουρ­κίας.

Δεν ήταν καθόλου τυχαίο ότι το συμβάν του Med Surveyor προ­βλή­θηκε με έντονο τρόπο από τα ΜΜΕ που ελέγχει η Χεζ­μπο­λάχ. Δεν είναι τυχαία η χαρα­κτη­ρι­στική καθυ­στέ­ρηση του μαρω­νι­τι­κής κατα­γω­γής Προ­έ­δρου της χώρας, Μισέλ Αούν, να αντι­δρά­σει. Δεν είναι τυχαίο ότι η «ελλη­νι­κό­τητα» του ερευ­νη­τι­κού σκάφους τονί­σθηκε έντονα από το τουρ­κικό πρα­κτο­ρείο Anadolu. Ήταν απο­λύ­τως ανα­με­νό­μενο η είδηση αυτή να αλλοιω­θεί από τα τουρ­κικά εγχώρια ΜΜΕ, παραλ­λάσ­σο­ντάς την ως τελε­σί­γραφο του Λιβα­νέ­ζου Προ­έ­δρου προς την Ελλάδα, επειδή δήθεν η ελλη­νική κυβέρ­νηση παρα­βιά­ζει την λιβα­νική εθνική κυριαρ­χία (!). Και με αυτό το περιε­χό­μενο, τα τελευ­ταία εικο­σι­τε­τρά­ωρα, η «είδηση» αυτή έχει ήδη κάνει τον γύρο του δια­δι­κτύου ανά τον κόσμο, στην αγγλική γλώσσα.

.

Το μόνο μη ανα­με­νό­μενο ήταν το εξής: Η ανα­πα­ρα­γωγή της τουρ­κι­κής εκδοχής της συγκε­κρι­μέ­νης είδησης από τα ελλη­νικά ΜΜΕ. Μίας είδησης, που όπως ανα­λυ­τικά επε­ξη­γή­θηκε ανωτέρω, αλλοιώ­θηκε σκόπιμα, με στόχο αφ’ενός να δημιουρ­γή­σει κλίμα καχυ­πο­ψίας στην λιβα­νική κοινή γνώμη έναντι της Ελλάδας, της Κύπρου και της Δύσης γενι­κό­τερα – αφ’ ετέρου να ενι­σχυ­θούν οι θέσεις του Χασάν Ντιάμπ που στη­ρί­ζε­ται από την Τουρκία, την Χεζ­μπο­λάχ και το Ιράν, ενόψει μάλιστα των προ­σπα­θειών του να σχη­μα­τί­σει την νέα λιβα­νική κυβέρ­νηση, που όλα δεί­χνουν ότι θα παρα­τεί­νει τον λιβα­νικό απο­μο­νω­τι­σμό και την απο­μά­κρυνση της χώρας από τον ενερ­γειακό χάρτη της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου.

*Ο κ. Γαβριήλ Χαρίτος είναι δικη­γό­ρος – Δρ. διεθνών σχέσεων, Ερευ­νη­τής του Ινστι­τού­του Μπεν-Γκουριόν – Πανε­πι­στή­μιο Μπεν-Γκουριόν (Ισραήλ) και Senior Fellow, Κυπριακό Κέντρο Ευρω­παϊ­κών και Διεθνών Υπο­θέ­σεων – Πανε­πι­στή­μιο Λευ­κω­σίας.

Πηγή tovima.gr