Αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου από την Αγκυρα

Για πρώτη φορά δημόσια η Αγκυρα αμφι­σβη­τεί ότι το Καστε­λό­ριζο έχει υφα­λο­κρη­πίδα και υπο­στη­ρί­ζει ότι τα ελλη­νικά νησιά δεν μπορούν να δημιουρ­γή­σουν περιο­χές θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας.

Σε ανα­κοί­νωση που εξέδωσε το τουρ­κικό υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών στον απόηχο και της συνά­ντη­σης του Ελληνα υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών με τον Αιγύ­πτιο ομόλογό του στο Κάιρο, ανα­φέ­ρει συγκε­κρι­μένα ότι «τα νησιά δεν μπορούν να επη­ρε­ά­σουν την παρά­κτια προβολή της Τουρ­κίας, της χώρας με τη μακρύ­τερη ακτο­γραμμή στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο και ότι τα νησιά που βρί­σκο­νται στην αντί­θετη πλευρά της διά­με­σης γραμμής μεταξύ δύο ηπει­ρω­τι­κών περιο­χών δεν μπορούν να δημιουρ­γή­σουν περιο­χές θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας πέρα ​​από τα χωρικά ύδατά τους».

Σημειώ­νει επίσης ότι «το μνη­μό­νιο με τη Λιβύη είναι σύμφωνο με τις δικα­στι­κές απο­φά­σεις που θεσπί­ζουν τη διεθνή νομο­λο­γία και το διεθνές δίκαιο, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των σχε­τι­κών άρθρων της σύμ­βα­σης των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το δίκαιο της θάλασ­σας».

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση του τουρ­κι­κού ΥΠΕΞ:

Με τη συμ­φω­νία που υπε­γράφη με τη Λιβύη, οριο­θε­τεί­ται τμήμα των δυτικών συνόρων των περιο­χών θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας μας στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Το μνη­μό­νιο είναι σύμφωνο με τις δικα­στι­κές απο­φά­σεις που θεσπί­ζουν τη διεθνή νομο­λο­γία και το διεθνές δίκαιο, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των σχε­τι­κών άρθρων της σύμ­βα­σης των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το δίκαιο της θάλασ­σας.

Όλα τα μέρη γνω­ρί­ζουν ουσια­στικά ότι τα νησιά δεν μπορούν να επη­ρε­ά­σουν την παρά­κτια προβολή της Τουρ­κίας, της χώρας με τη μακρύ­τερη ακτο­γραμμή στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, τα νησιά που βρί­σκο­νται στην αντί­θετη πλευρά της διά­με­σης γραμμής μεταξύ δύο ηπει­ρω­τι­κών περιο­χών δεν μπορούν να δημιουρ­γή­σουν περιο­χές θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας πέρα ​​από τα χωρικά ύδατά τους και ότι το μήκος και η κατεύ­θυνση των ακτών θα πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον καθο­ρι­σμό των περιο­χών θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, πριν από την υπο­γραφή της εν λόγω συμ­φω­νίας, η Τουρκία έχει επα­νει­λημ­μένα προ­σκα­λέ­σει όλα τα μέρη στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για μια συναί­νεση που θα βασί­ζε­ται στην ισότητα και παρα­μέ­νει έτοιμη για δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Ωστόσο, αντί να προ­χω­ρή­σουν σε δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για να αντα­πο­κρι­θούν στην προ­σέγ­γιση της Τουρ­κίας που βασί­ζε­ται στο διεθνές δίκαιο και στην ισότητα, τα άλλα μέρη προ­τί­μη­σαν να λάβουν μονο­μερή μέτρα και να προ­σπα­θή­σουν να μετα­βι­βά­σουν την ευθύνη στην Τουρκία. Οι μαξι­μα­λι­στι­κές και ασυμ­βί­βα­στες ελλη­νι­κές και ελλη­νο­κυ­πρια­κές αξιώ­σεις είναι πέρα από κάθε λογική, ενώ για παρά­δειγμα το Καστε­λό­ριζο, ένα μικρό νησί που βρί­σκε­ται απέ­να­ντι από την ηπει­ρω­τική Τουρκία, υπο­τί­θε­ται ότι παράγει μια περιοχή θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας τετρα­πλά­σια από την επι­φά­νεια του. Αυτό, είχε ως απο­τέ­λε­σμα η Αίγυ­πτος να χάσει έκταση 40.000 τετρα­γω­νι­κών χιλιο­μέ­τρων.

Μέσα από αυτή τη συμ­φω­νία με τη Λιβύη, οι δύο χώρες έχουν σαφώς εκδη­λώ­σει την πρόθεσή τους να μην επι­τρέ­ψουν κανένα τετε­λε­σμένο γεγονός.

πηγή kathimerini.gr