Πονοκέφαλος για τον τουρισμό τα αεροπορικά λουκέτα

Αυτό που απο­τε­λεί αδιά­σει­στο δεδο­μένο είναι ο αριθμός των αερο­πο­ρι­κών εται­ρειών που οδη­γή­θη­καν σε κατάρ­ρευση. Κορυφή του παγό­βου­νου ήταν η πτώ­χευση του αερο­πο­ρι­κού κλάδου του ομίλου Thomas Cook. Είχαν προη­γη­θεί, λίγες βδο­μά­δες νωρί­τερα, τα λουκέτα στη δεύτερη ισχυ­ρό­τερη αερο­πο­ρική εται­ρεία της Γαλλίας Aigle Azur, της επίσης γαλ­λι­κής XL Airways αλλά και της μεγα­λύ­τε­ρης αερο­πο­ρι­κής εται­ρείας της Σλο­βε­νίας Adria Airways. Σ’ αυτές θα πρέπει να προ­στε­θούν οι περι­πτώ­σεις των εται­ρειών BMI Regional, Wow Air και Ernest Airline, οι οποίες προ­σγειώ­θη­καν ανώμαλα εντός του 2019.

Η έξοδος των συγκε­κρι­μέ­νων εται­ρειών από την ευρω­παϊκή αγορά, σύμφωνα με την εξει­δι­κευ­μένη στην παρα­κο­λού­θηση των μεγεθών της διε­θνούς αερο­πο­ρι­κής αγοράς εται­ρείας OAG, θα έχει ως απο­τέ­λε­σμα να μειω­θούν στα επίπεδα των 3,35 εκατ. (κάμψη 1%) οι πτήσεις που θα πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν συνο­λικά οι αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες της Ευρώπης στο χει­με­ρινό τους πρό­γραμμα 2019/2020.

Μικρό το κακό, θα πει κανείς. Δεν είναι, όμως, ακριβώς έτσι. Κι αυτό καθώς ο συγκε­κρι­μέ­νος αριθμός πτήσεων (σ.σ. προ­έρ­χε­ται από τα στοι­χεία προ­γραμ­μα­τι­σμού πτήσεων των εται­ρειών) αφορά τη χει­με­ρινή περίοδο κατά την οποία η ζήτηση είναι μειω­μένη. Στελέχη ελλη­νι­κών ταξι­διω­τι­κών γρα­φείων, την ίδια στιγμή, υπεν­θυ­μί­ζουν πως κάθε φορά που μειώ­νο­νται οι δια­θέ­σι­μες θέσεις, τα εισι­τή­ρια γίνο­νται πιο ακριβά…

Ενδει­κτικό της τάσης που δια­μορ­φώ­θηκε φέτος για τα αερο­πο­ρικά ταξίδια στην Ευρώπη είναι η εικόνα στη Δυτική Ευρώπη. Σύμφωνα με στοι­χεία της OAG, κατά τη διάρ­κεια του φετινού καλο­και­ριού και πριν την πτώ­χευση του Thomas Cook, ο αριθμός πτήσεων παρέ­μενε στα­θε­ρός σε σύγκριση με πέρυσι (+0,1%). Μέχρι το τέλος του καλο­και­ριού, σύμφωνα με την OAG, οι πτήσεις που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν από και προς τη Δυτική Ευρώπη ήταν 22% λιγό­τε­ρες σε σύγκριση με το 2018.

Η μείωση των δρο­μο­λο­γίων, ωστόσο, δεν μετα­φρά­ζε­ται αυτό­ματα σε περιο­ρι­σμό των ταξι­διω­τών. Η μείωση των πτήσεων, ως ένα βαθμό του­λά­χι­στον, ερμη­νεύ­ε­ται από παρά­γο­ντες της αγοράς ως «απο­μά­κρυνση μέρους του αέρα». Όπως υπο­στη­ρί­ζουν, ο αντα­γω­νι­σμός των εται­ρειών και η επι­δί­ωξή τους να κατο­χυ­ρώ­σουν μερίδια αγοράς τις οδήγησε να υπερ­βά­λουν σε προ­σφε­ρό­με­νες αερο­πο­ρι­κές θέσεις σε σχέση με την πραγ­μα­τική ζήτηση που υπήρχε. Μοιραία, λένε, η μίνι «φούσκα» αερο­πο­ρι­κών θέσεων που δημιουρ­γή­θηκε, αρχίζει τώρα να «ξεφου­σκώ­νει», σε μια προ­σπά­θεια των εται­ρειών να ξανα­συ­να­ντή­σουν τα πραγ­μα­τικά επίπεδα ζήτησης.

Στην πιο πάνω εκτί­μηση συνη­γο­ρούν τα στοι­χεία της OAG για την επι­βα­τική κίνηση στη Δυτ. Ευρώπη κατά το 12μηνο που αφο­ρούσε στο δεύτερο εξάμηνο του 2018 και το α’ εξάμηνο του 2019. Στο συγκε­κρι­μένο 12μηνο, οι επι­βά­τες εμφα­νί­ζο­νται να είναι αυξη­μέ­νοι 4% σε σύγκριση με το διά­στημα Ιούνιος 2017-Ιούνιος 2018.

Στοι­χείο που, όπως επι­ση­μαί­νουν στελέχη της ελλη­νι­κής αγοράς, δείχνει πως οι αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες έχουν τη δυνα­τό­τητα να ενι­σχύ­ουν τη ζήτηση μέσω προ­σφο­ρών. Με δεδο­μένη την αύξηση των λει­τουρ­γι­κών δαπανών τους ωστόσο λόγω υψηλών τιμών καυ­σί­μου, τα περι­θώ­ρια ελιγμών περιο­ρί­ζο­νται. Στους πιο αδύ­να­μους «παίκτες» της αγοράς, μάλιστα, εξα­φα­νί­ζο­νται οδη­γώ­ντας τους σε ασφυξία και, τελικά, σε λουκέτο.