H Θεσσαλονικιά δασκάλα που έβαλε ξανά τους Aρκιούς… στον χάρτη με την αγάπη και την αφοσίωσή της

Οι Αρκιοί ξανα­μπή­καν στον χάρτη, μέσα από τον μονα­δικό μαθητή του νησιού, Χρήστο Καμπόσο, και τον αγώνα της δασκά­λας του κ. Μαρίας Τσια­λέρα, να παρα­μεί­νει το σχολείο ανοιχτό και να γνω­ρί­σει το νησί την ανά­πτυξη που του αξίζει.

Πριν από τρία χρόνια, το έκανε πράξη αλλά­ζο­ντας την καθη­με­ρι­νό­τητά της, ξεκι­νώ­ντας μια νέα ζωή στο νησί των 35 κατοί­κων και δίνο­ντας όλη της την προσοχή, την αγάπη και την φρο­ντίδα στον μονα­δικό μαθητή, τον Χρήστο, τον οποίο έχει σαν παιδί της.

Σε αυτό τον βράχο του Αιγαίου, τιμώ­ντας στο ακέραιο το λει­τούρ­γημα του εκπαι­δευ­τι­κού, η Μαρία Τσια­λέρα, η οποία έχει τιμηθεί από την Ακα­δη­μία Αθηνών «για την αφο­σί­ωση και τη συνέ­πεια με την οποία εκτελεί τα καθή­κο­ντά της», είναι βέβαιον πως άλλαξε την πορεία της ζωής του μικρού Χρήστου ανοί­γο­ντάς του νέους ορί­ζο­ντες αλλά και των κατοί­κων του νησιού. «Ο σκοπός να σπου­δά­σει ο Χρήστος είναι ιερός» λέει η κ. Μ. Τσια­λέρα στη “δ” και πλέον έχει βάλει σκοπό, το σχολείο των Αρκιών -όπου από φέτος με δική της πρω­το­βου­λία ανήκει και οργανικά- να παρα­μεί­νει ανοικτό και να φιλο­ξε­νή­σει κι άλλα παιδιά.

Με κατα­γωγή από την Τούμπα της Θεσ­σα­λο­νί­κης, αγάπησε το νησί και τους κατοί­κους του, αφο­σιώ­θηκε στον μικρό Χρήστο και πλέον έχει βάλει σκοπό να γίνει η φωνή των κατοί­κων του ακρι­τι­κού νησιού.

Η στήριξη του περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου στον μικρό μαθητή και στο έργο της δασκά­λας του, στάθηκε η αφορμή για να γίνει γνωστό το τι ακριβώς συμ­βαί­νει σε αυτή την κουκίδα του Αιγαίου, προ­σελ­κύ­ο­ντας όχι μόνο επι­σκέ­πτες αλλά και το ενδια­φέ­ρον πολλών φορέων και ιδιωτών.

Ο στρατός, στέ­κε­ται αρωγός στο σπου­δαίο έργο που επι­τε­λεί η κ. Μαρία Τσια­λέρα. Ο ταξί­αρ­χος διοι­κη­τής της 80 ΑΔΤΕ ΚΩ κ. Εμμα­νουήλ Θεο­δώ­ρου και ο αντι­συ­νταγ­μα­τάρ­χης διοι­κη­τής του 588 ΤΕ Λέρου κ. Γεώρ­γιος Γιαν­νό­που­λος, στην αρχή της σχο­λι­κής περιό­δου απέ­στει­λαν σχολικά είδη, ανα­λώ­σιμα και μια ελλη­νική σημαία μαζί με τις θερμές ευχές τους, ενώ αξίζει να σημειω­θεί ότι κάθε Δευτέρα μόνιμοι στρα­τιω­τι­κοί και οπλίτες από τη Λέρο επι­σκέ­πτο­νται το ακρι­τικό νησί.

Οι προ­σφο­ρές και η στήριξη από κάθε γωνιά της Ελλάδας είναι πραγ­μα­τικά συγκι­νη­τική, σύμφωνα με την κ. Μαρία Τσια­λέρα, που έχει συμ­βά­λει τα μέγιστα στην ανά­δειξη των προ­βλη­μά­των του νησιού το οποίο αγάπησε και πασχί­ζει καθη­με­ρινά για να στη­ρί­ξει όχι μόνο τον μονα­δικό μαθητή της αλλά και τους 35 κατοί­κους του.

Φέτος, θα τυπωθεί για πρώτη φορά δια­φη­μι­στικό φυλ­λά­διο για την προ­ώ­θηση των Αρκιών ως του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού, με κείμενο το οποίο υπο­γρά­φει ο μικρός Χρήστος Καμπό­σος! Μάλιστα, σύμφωνα με την κ. Τσια­λέρα, φέτος επι­σκέ­φθη­καν το νησί πολλοί Ελληνες στο πλαίσιο των δια­κο­πών τους, οι οποίοι έμαθαν για την ιστορία του Χρήστου και έσπευ­σαν να γνω­ρί­σουν τον μικρό μαθητή και την δασκάλα του.

Από το καλο­καίρι, η κ. Τσια­λέρα, ξεκί­νησε μια μεγάλη καμπά­νια, για τον ιατρο­τε­χνο­λο­γικό εξο­πλι­σμό του Αγρο­τι­κού Ιατρείου των Αρκιών, με το αίτημα να τοπο­θε­τη­θεί μόνιμος ιατρός που όπως λέει, απο­τε­λεί την βασική προ­ϋ­πό­θεση για τον επα­νε­ποι­κι­σμό του νησιού.

Μάλιστα, όπως σημειώ­νει, η τοπο­θέ­τηση ιερέα στο νησί είναι επι­τα­κτική ανάγκη των κατοί­κων, λέγο­ντας ότι «είναι οξύμωρο να ανήκει το νησί στον Δήμο Πάτμου, με τέτοια θρη­σκευ­τική παρά­δοση… που βρίθει μονα­στη­ριών και ιερέων… και να μην έχει ιερέα. Ευελ­πι­στώ πως η νέα Δημο­τική Αρχή θα βρί­σκε­ται στο πλευρό μας και θα συν­δρά­μει προς αυτήν την κατεύ­θυνση, αλλά και θα στη­ρί­ξει κάθε προ­σπά­θεια για την ανά­πτυξη του νησιού, αφού οι Αρκιοί και το Μαράθι θα έπρεπε να δια­φη­μί­ζο­νται από χρόνια, ως δύο από τα πιο όμορφα προ­ά­στια του νησιού της Πάτμου, και όχι να βρί­σκο­νται σε κατά­σταση εγκα­τά­λει­ψης…».

Για την ανά­πτυξη του νησιού, ιδιαί­τερη βαρύ­τητα θα πρέπει να δοθεί και στον πρω­το­γενή τομέα όπως λέει η κ. Τσια­λέρα. «Πρέπει να βρεθεί η γεωρ­γική γη για την καλ­λιέρ­γεια αρω­μα­τι­κών βοτάνων, φαρ­μα­κευ­τι­κής αλόης, φρα­γκό­συ­κων, ελαιο­δέ­ντρων κ.τ.λ., καθώς επίσης και καλ­λιέρ­γειας κτη­νο­τρο­φι­κών φυτών, ώστε να μειω­θούν τα έξοδα και το κόστος παρα­γω­γής από τις αγο­ρα­ζό­με­νες ζωο­τρο­φές. Το έδαφος των Αρκιών ενδεί­κνυ­ται για ξηρές καλ­λιέρ­γειες, σαν αυτές που ήδη ανέφερα. Επίσης η δημιουρ­γία μιας σύγ­χρο­νης μικρής τυρο­κο­μι­κής μονάδας, θα βοη­θούσε πάρα πολύ προς την κατεύ­θυνση της ανά­πτυ­ξης, γιατί παρ’ όλο που οι κτη­νο­τρο­φι­κές οικο­γέ­νειες είναι μόνον δύο, η παρα­γωγή σε γάλα είναι επαρ­κέ­στατη για τυρο­κο­μικά προ­ϊ­ό­ντα, που θα θέσουν σε λει­τουρ­γία τον δευ­τε­ρο­γενή τομέα. Θα μπο­ρού­σαν επίσης να προ­ω­θη­θούν στον του­ρι­σμό πάρα πολλά απ’ αυτά τα ντόπια προ­ϊ­ό­ντα, όπως τα τυριά “σφήνα” και η “μυζήθρα” Αρκιών, καθώς επίσης και απο­ξη­ρα­μένα βότανα, όπως το θυμάρι και η λεβάντα. Ενώ θα πρέπει να σημειω­θεί ότι το νησί έχει δυνα­τό­τη­τες ανά­πτυ­ξης μελισ­σο­κο­μίας και ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας».

Η προ­έ­κταση της μαρίνας απο­τε­λεί επι­τα­κτική ανάγκη, όπως και η κατα­σκευή πλωτών, γιατί τα περισ­σό­τερα σκάφη που προ­σεγ­γί­ζουν στο νησί, δια­πι­στώ­νο­ντας ότι δεν υπάρχει χώρος για να δέσουν, φεύγουν. Το λιμα­νάκι της Αυγού­στας μπορεί να φιλο­ξε­νή­σει μόνον 16 κότερα, ενώ με τις κατάλ­λη­λες εργα­σίες θα μπο­ρούσε ακόμα και να τρι­πλα­σιά­σει την χωρη­τι­κό­τητά του.

Όπως λέει η κ. Τσια­λέρα, ενα­πο­θέ­τει τις ελπίδες της για να εισα­κου­στούν τα αιτή­ματα των κατοί­κων στην κυβέρ­νηση της ΝΔ και της νέας δημο­τι­κής αρχής Πάτμου, καθώς το ακρι­τικό νησί μπορεί να ανα­πτυ­χθεί ώστε να προ­σελ­κύ­σει μόνι­μους κατοί­κους που το εγκα­τέ­λει­ψαν εξαι­τίας της ανα­σφά­λειας που βιώνουν από την πλήρη εγκα­τά­λειψη.