Ελληνικός τουρισμός: Από το «κυνήγι» των αφίξεων στις συνέργειες και την ψηφιακή εποχή

Αυτό είναι πλέον ένα από τα μεγάλα ζητού­μενα για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό των 33 εκατ. επι­σκε­πτών, μετά το μεγάλο «σόκ» από την κατάρ­ρευση της Thomas Cook

Αυτό είναι πλέον ένα από τα μεγάλα ζητού­μενα για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό των 33 εκατ. επι­σκε­πτών, ο οποίος, μετά το μεγάλο «σόκ» από την κατάρ­ρευση της Thomas Cook καλεί­ται τώρα να ακο­λου­θή­σει το δρόμο των μεγάλων αλλαγών με «όπλο» και την τεχνο­λο­γία.

«Ο του­ρι­στι­κός κλάδος έχει περάσει στην ψηφιακή εποχή και η κατάρ­ρευση της Thomas Cook, η οποία δια­τη­ρούσε εκα­το­ντά­δες ‘’φυσικά’’ κατα­στή­ματα, ακο­λου­θώ­ντας εν πολλοίς το παλιό μοντέλο ήρθε προς επίρ­ρωση αυτής της νέας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας», ανα­φέ­ρει στο NM η κ. Catharina Fischer, Digital Marketing Strategist, σύμ­βου­λος του δικτύου Tourismuszukunft, η οποία βρέθηκε την περα­σμένη εβδο­μάδα στη χώρα μας στο πλαίσιο του συνε­δρίου του Συν­δέ­σμου Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων. Η κ. Fischer ανα­φέ­ρει ότι «ο επι­χει­ρη­μα­τίας δεν μπορεί να αγνοεί πλέον ότι ποσοστό πάνω από το 60% των κρα­τή­σεων γίνεται δια­δι­κτυακά». Η ίδια, υπο­στη­ρί­ζει ότι το πέρασμα στην ψηφιακή εποχή μπορεί να γίνει εύκολο όχι μόνο για τους μεγά­λους του κλάδου αλλά και τις μικρές ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις οικο­γε­νεια­κού χαρα­κτήρα που δομούν και τον ελλη­νικό του­ρι­σμό. «Στο σημείο αυτό έρχο­νται οι συνέρ­γειες. Μέσα από τις συνέρ­γειες μπορεί να μειωθεί το κόστος για έναν μικρό ξενο­δόχο, για παρά­δειγμα μέσα από την από κοινού προ­ώ­θηση και προβολή ενός προ­ο­ρι­σμού από όλες τις επι­χει­ρή­σεις που βρί­σκο­νται και λει­τουρ­γούν εκεί.»

Η βιω­σι­μό­τητα στο επί­κε­ντρο

Στο συνέ­δριο του ΣΕΤΕ παρου­σιά­στηκε μία σειρά πρα­κτι­κών που πρέπει να ανα­πτυ­χθούν για μία δια­φο­ρε­τική ανά­πτυξη προ­ο­ρι­σμών και επι­χει­ρη­μα­τι­κών μοντέ­λων, ακο­λου­θώ­ντας βέλ­τι­στες διε­θνείς πρα­κτι­κές που προ­ά­γουν τη βιω­σι­μό­τητα, την και­νο­το­μία, την τεχνο­λο­γία, την τεχνο­γνω­σία, την εμπει­ρία και το ταλέντο.

Το συνέ­δριο άνοιξε με μια δια­δρα­στική συζή­τηση μεταξύ του Προ­έ­δρου του ΣΕΤΕ, Γιάννη Ρέτσου και του Paul Papadimitriou, ιδρυτή της Intelligencr, ερευ­νητή και­νο­το­μίας και ειδικό στις στρα­τη­γι­κές του μέλ­λο­ντος και συντο­νι­στή της διορ­γά­νω­σης.

Ο Γιάννης Ρέτσος ανα­φέρ­θηκε στις διαρκώς μετα­βαλ­λό­με­νες συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στην παγκό­σμια ταξι­διω­τική αγορά και στην άμεση ανάγκη προ­σαρ­μο­γής του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού στα νέα δεδο­μένα. Όπως τόνισε χαρα­κτη­ρι­στικά, «τὠρα είναι η στιγμή των μεγάλων αλλαγών για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό».

«Η εικόνα του μέλ­λο­ντος πρέπει να εστιά­σει στην ωρι­μό­τητα του προ­ο­ρι­σμού η οποία συν­δέ­ε­ται με τη βιώσιμη ανά­πτυξη, την και­νο­το­μία, την τεχνο­λο­γία, τον πολι­τι­σμό και τον αειφόρο του­ρι­σμό. Στην πορεία αυτή, είναι χρήσιμο να εξε­τά­σουμε ήδη επι­τυ­χη­μένα μοντέλα και να υιο­θε­τή­σουμε, όπου απαι­τεί­ται, βέλ­τι­στες διε­θνείς πρα­κτι­κές».

Στο πλαίσιο της συζή­τη­σης, ο Paul Papadimitriou ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «ο του­ρι­σμός εισέρ­χε­ται σε μια νέα εποχή. Οι αλλαγές στην κατα­να­λω­τική συμπε­ρι­φορά και τις αξίες των ταξι­διω­τών είναι συνε­χείς. Για να ξεχω­ρί­σει η Ελλάδα πρέπει να σταθεί ψηλά, να ανα­θε­ω­ρή­σει την ανα­πτυ­ξιακή κουλ­τούρα του του­ρι­σμού – ανα­μει­γνύ­ο­ντας την αρχαία κλη­ρο­νο­μιά με σύγ­χρονα στοι­χεία, ανα­δει­κνύ­ο­ντας με αυτό τον τρόπο τη μονα­δι­κό­τητα της».

Ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον είχε η παρου­σί­αση «πρά­σι­νων» πρα­κτι­κών για τις οποίες όπως τόνισε ο κ.  Patrik Gustavsson, διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος του The Amager Bakke Foundation «υπάρχει σήμερα μεγάλη πίεση. Χρειά­ζο­νται περισ­σό­τε­ρες πρά­σι­νες υπο­δο­μές, επο­μέ­νως πρέπει να αρχί­σουμε να χρη­σι­μο­ποιούμε τις ταρά­τσες και τις προ­σό­ψεις των κτιρίων στην κατεύ­θυνση αυτή. Ακριβώς αυτό εξυ­πη­ρε­τεί στην Κοπεγ­χάγη, το Copenhill, μια μονάδα καύσης απορ­ριμ­μά­των που μετε­τράπη σε ένα σημείο ανα­φο­ράς στην πόλη, ένα σύγ­χρονο τοπό­σημο που συμ­βο­λί­ζει και την προ­σπά­θεια της Κοπεγ­χά­γης να είναι η πρώτη κλι­μα­τικά ουδέ­τερη πρω­τεύ­ουσα στον κόσμο. Η συνύ­παρξη πόλης και καύσης- χωρίς εκπτώ­σεις στην ασφά­λεια πολιτών και επι­σκε­πτών – είναι πλέον εφικτή χάρη στην σύγ­χρονη τεχνο­λο­γία».

Στο παρά­δειγμα της Λιου­μπλιάνα ανα­φέρ­θηκε η Petra Stušek, διευ­θύ­νουσα σύμ­βου­λος του Του­ρι­στι­κού Συμ­βου­λίου της πόλης. «Η Λιου­μπλιάνα ήταν κάποτε ένα κρυμ­μένο δια­μά­ντι. Την τελευ­ταία δεκα­ε­τία, όμως, έπαψε να είναι κρυμ­μένο. Παρα­μέ­νει δια­μά­ντι, ωστόσο το γεγονός ότι απο­τε­λεί δημο­φιλή προ­ο­ρι­σμό την έφερε αντι­μέ­τωπη με ορι­σμέ­νες προ­κλή­σεις. Η στροφή σε ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές, η χρήση νέων τεχνο­λο­γι­κών και­νο­το­μιών ώστε να δια­σπεί­ρουμε τους επι­σκέ­πτες, το κλεί­σιμο του κέντρου της πόλης για τα αυτο­κί­νητα, η σχε­δί­αση μηχα­νι­σμών για μηδε­νικά απορ­ρίμ­ματα και η δημιουρ­γία υπο­δο­μών ώστε η πόλη να είναι προ­σβά­σιμη για όλους απο­τε­λούν ενέρ­γειες που μας βοηθούν να πετύ­χουμε μια βιώσιμη ανά­πτυξη. Και πάνω απ’ όλα, μας βοηθούν να έχουμε λιγό­τερο δυσα­ρε­στη­μέ­νους κατοί­κους».

Ο Ted Papakostas, αρχαιο­λό­γος, υπο­γράμ­μισε μεταξύ άλλων ότι «η παρου­σί­αση των πολι­τι­στι­κών πόρων με δημιουρ­γικό τρόπο πρέπει να εντα­χθεί στις προ­τε­ραιό­τη­τες μας στο πλαίσιο των δράσεων για την  ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων των σύγ­χρο­νων ταξι­διω­τών οι οποίοι ανα­ζη­τούν νέες εμπει­ρίες. Παράλ­ληλα, ένας αρχαιο­λο­γι­κός χώρος με την αξιο­ποί­ηση των κατάλ­λη­λων επι­στη­μο­νι­κών μεθόδων και εργα­λείων της τεχνο­λο­γίας μπορεί να αυξήσει την επι­σκε­ψι­μό­τητά του και να διευ­ρύ­νει τόσο τις ομάδες ενδια­φέ­ρο­ντος, όσο και την ηλι­κιακή βάση αλλη­λο­ε­πι­δρώ­ντας ιδιαί­τερα με το νεανικό κοινό. Πρό­κει­ται για μία δια­δι­κα­σία διαρκής και συνεχή που μόνο οφέλη μπορεί να προ­σφέ­ρει στο πλαίσιο της προ­σπά­θειας για μεγα­λύ­τερη δια­σύν­δεση μεταξύ του του­ρι­στι­κού τομέα και του πολι­τι­σμού».

πηγή newmoney.gr