Στουρνάρας: Ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 ζήτησε από τη Ρωσία να τυπώσει δραχμές

Ο Διοι­κη­τής της Τρά­πε­ζας της Ελλάδας Γιάννης Στουρ­νά­ραςκατά τη διάρ­κεια της παρου­σί­α­σης του βιβλίου «Η Τελευ­ταία Μπλόφα» των Ελένης Βαρ­βι­τσιώτη και Βικτώ­ριας Δεν­δρι­νού, είπε πως θα προβεί σε απο­κα­λύ­ψεις σχετικά με το πρώτο εξάμηνο του 2015, όπερ και εγένετο. 

Συγκε­κρι­μένα ο κ. Στουρ­νά­ρας ανέφερε πως το 2015 η κυβέρ­νηση του ΣΥΡΙΖΑ υπέβαλε αίτημα στη ρωσική για την εκτύ­πωση δραχμών, καθώς δεν διέθετε τις κατάλ­λη­λες εγκα­τα­στά­σεις για να το κάνει. Αυτή η κίνηση της ελλη­νι­κής πλευράς οδήγησε τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλα­ντι­μίρ Πούτιν να ενη­με­ρώ­σει τον τότε πρόεδρο της Γαλλίας Φραν­σουά Ολάντ: 

«Επι­τρέψτε μου στο σημείο αυτό μία δική μου προ­σθήκη που απο­δει­κνύει του λόγου το αληθές. Έχει να κάνει με το τηλε­φώ­νημα που δέχτηκε στις 6 Ιουλίου 2015, μία ημέρα ακριβώς μετά το ελλη­νικό δημο­ψή­φι­σμα, ο τότε πρό­ε­δρος της Γαλλίας Φραν­σουά Ολάντ από τον Ρώσο ομόλογό του Βλα­ντί­μιρ Πούτιν. Σύμφωνα με όσα ανα­φέ­ρουν στο βιβλίο τους με τίτλο «Ένας πρό­ε­δρος δεν έπρεπε να πει κάτι τέτοιο…» («Un président ne devrait pas dire ça…», εκδό­σεις Stock, 2016) οι Γάλλοι δημο­σιο­γρά­φοι Ζεράρ Νταβέ και Φαμπρίς Λομ, ο Ρώσος πρό­ε­δρος εκμυ­στη­ρεύ­τηκε στον τότε πρόεδρο Ολάντ ότι η ελλη­νική κυβέρ­νηση είχε υπο­βά­λει αίτημα στη ρωσική για την εκτύ­πωση δραχμών, επειδή δεν διέθετε τις κατάλ­λη­λες εγκα­τα­στά­σεις για να το κάνει. Ο Ρώσος πρό­ε­δρος έκρινε ότι έπρεπε να ενη­με­ρώ­σει γι΄αυτό το θέμα τον Ολάντ, καθώς ο χρόνος για την Ελλάδα τελεί­ωνε. Ο Πούτιν διευ­κρί­νισε βέβαια στον Ολάντ ότι η Ρωσία δεν επι­θυ­μούσε να εμπλα­κεί σε κάτι τέτοιο» ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Στη συνέ­χεια ο κεντρι­κός τρα­πε­ζί­της διάβασε και το από­σπα­σμα από το βιβλίο σε ελλη­νική μετά­φραση:

«Εκείνο το βράδυ της Πέμπτης 9 Ιουλίου 2015, ο Φραν­σουά Ολάντ ήταν εξο­μο­λο­γη­τι­κός. Μας διη­γεί­ται μια εκπλη­κτική ιστορία. “Ο Βλα­ντι­μίρ Πούτιν“, μας λέει τον “κάλεσε μυστη­ριω­δώς”, τρεις μέρες νωρί­τερα, στις 6 Ιουλίου, την επομένη του δημο­ψη­φί­σμα­τος που είχε διορ­γα­νώ­σει και κερ­δί­σει ο Τσίπρας, για να του “δώσει μια πλη­ρο­φο­ρία”. Γεμάτος περιέρ­γεια, ο Ολάντ, μας μετα­φέ­ρει τη συζή­τηση του με τον οικο­δε­σπότη του Κρεμ­λί­νου. – Πούτιν: “Πρέπει να σου δώσω μια πλη­ρο­φο­ρία, για να μην υπάρχει παρε­ξή­γηση ανάμεσά μας….” – Ναι, κανένα πρό­βλημα, πες μου, απαντά ο Ολάντ, πολύ περί­ερ­γος… – Η Ελλάδα μας ζήτησε να τυπώσει δραχμές στην Ρωσία, γιατί δεν έχουν, πια, εκτυ­πω­τι­κές μηχανές για να το κάνουν, επι­βε­βαιώ­νει ο Πούτιν. Από­δειξη ότι η ελλη­νική ηγεσία, εκείνη τη χρονική στιγμή, εξέταζε καλά το ενδε­χό­μενο να φύγουν από την Ευρώπη, και κατά συνέ­πεια να ξανα­συν­δε­θούν με το ιστο­ρικό τους νόμισμα. – “Τι τους απά­ντη­σες;” ρωτά ο Ολάντ – Απά­ντησα ότι θα μπο­ρού­σαμε να το κάνουμε, αλλά εσύ τι σκέ­φτε­σαι;- “Είναι ένα κυρί­αρχο κράτος η Ελλάδα, αν έβγαινε από τη ζώνη ευρώ, θα χρεια­στεί χαρ­το­νο­μί­σματα, δεν θα με σόκαρε αν η Ρωσία το έκανε, θα απα­ντούσε έτσι σε ένα αίτημα”, αυτο­σχε­διά­ζει ο Ολάντ, όλο και περισ­σό­τερο αιφ­νι­δια­σμέ­νος. – “’Ηθελα να σου δώσω αυτή την πλη­ρο­φο­ρία, για να κατα­λά­βεις καλά ότι δεν είναι καθόλου αυτή η πρόθεσή μας” κατα­λή­γει ο Πούτιν, πριν κλείσει το τηλέ­φωνο. Περί­εργο, αυτό το τηλε­φώ­νημα, ο Πούτιν δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Τι μήνυμα ήθελε να περάσει; “Ανα­ρω­τή­θηκα γιατί μου το είπε αυτό” ανα­ρω­τιέ­ται ο Ολάντ, μπροστά μας. “Ίσως για να μην θεω­ρη­θεί υπεύ­θυ­νος ότι έσπρωξε την Ελλάδα εκτός της ζώνης ευρώ, και επίσης για να μου πει ότι αυτό ήταν ένας κίν­δυ­νος και έπρεπε να γίνουν τα πάντα για να απο­φευ­χθεί.” Ο Ολάντ ήταν σίγου­ρος ότι αν ο Πούτιν έκανε αυτήν την εντυ­πω­σιακή κίνηση προς το μέρος του, “ήταν με καλή πρόθεση”. “Εξάλλου, την κράτησα για τον εαυτό μου”. Τέλος πάντων, όχι εντελώς. Η απο­κά­λυψη αυτή των δυο Γάλλων δημο­σιο­γρά­φων σε ένα βιβλίο τους που δημο­σιεύ­θηκε το 2016 με περιε­χό­μενο συνο­μι­λίες που είχαν με τον τέως Πρόεδρο της Γαλ­λι­κής Δημο­κρα­τίας Φραν­σουά Ολάντ, και το οποίο δημο­σιεύ­τηκε με τη συναί­νεσή του, είναι ενδει­κτική του χάους και πανικού που επι­κρα­τούσε στην Ελλάδα τις δύσκο­λες εκείνες μέρες και του αδιε­ξό­δου στο οποίο βρέθηκε η χώρα εκείνο το καλο­καίρι. Προ­σθέ­τει επίσης ακόμα μία ένδειξη, στις τόσες άλλες που δια­θέ­ταμε τότε, ότι η κυβέρ­νηση, αντι­μέ­τωπη με τα αδιέ­ξοδά της ανερ­μά­τι­στης δια­πραγ­μά­τευ­σης του πρώτου εξα­μή­νου του 2015, φλέρ­ταρε επι­κίν­δυνα με την επι­στροφή στη δραχμή. Η συμ­φω­νία της 12ης Ιουλίου 2015, με την ευρεία συναί­νεση που δια­μορ­φώ­θηκε στη Βουλή των Ελλήνων, ανέκοψε τη δυσμενή και αβέβαιη πορεία της οικο­νο­μίας κατά το πρώτο εξάμηνο εκείνης της χρονιάς. Για να κερ­δη­θεί όμως ξανά η εμπι­στο­σύνη προς την Ελλάδα απαι­τή­θηκε πολύς κόπος, μεγάλο κόστος και πολύς χρόνος. Και δυστυ­χώς η συνέ­χεια, που είμαι βέβαιος ότι θα απο­τε­λέ­σει το περιε­χό­μενο ενός άλλου συναρ­πα­στι­κού βιβλίου, μας επε­φύ­λαξε ακόμα μεγα­λύ­τε­ρες και πιο δυσά­ρε­στες εκπλή­ξεις, που μόλις τώρα αρχί­ζουν να γίνο­νται ευρύ­τερα γνωστές, αφού τα γεγο­νότα αυτά εκτυ­λί­χθη­καν κυρίως στο παρα­σκή­νιο. Διότι κατά την τότε κυβέρ­νηση, η συμ­φω­νία της 12ης Ιουλίου 2015 ήταν μία ήττα, μία υπο­χώ­ρηση από αυτά που πρέ­σβευε και έπραττε μέχρι τότε. ‘Έπρεπε λοιπόν με κάθε τρόπο, αυτή η ήττα και αυτή η υπο­χώ­ρηση να αντι­σταθ­μι­στούν από κάτι άλλο. Και αυτό το κάτι άλλο ήταν η στο­χο­ποί­ηση, με τρόπο εξω­θε­σμικό και φρικτό, που δεν χαρα­κτη­ρί­ζει το κράτος δικαίου ενός πολι­τι­σμέ­νου κράτους, των πολι­τι­κών αντι­πά­λων της κυβέρ­νη­σης και γενικά προ­σώ­πων που δεν ήταν δια­τε­θει­μένα να παρα­βούν το καθήκον τους και να κατα­λύ­σουν την ανε­ξαρ­τη­σία των θεσμών που υπη­ρε­τούν. Και για να γίνει η πίεση στα πρόσωπα αυτά ακόμα μεγα­λύ­τερη, η στο­χο­ποί­ηση συμπε­ριέ­λαβε και μέλη της οικο­γέ­νειάς τους, κάτι το οποίο δεν έχει προη­γού­μενο σε πολι­τι­σμένα κράτη. Δεν θα πω όμως περισ­σό­τερα γι’ αυτό, μιας και η Βουλή των Ελλήνων και η Δικαιο­σύνη, έχουν ήδη ανα­λά­βει την διε­ρεύ­νηση των υπο­θέ­σεων αυτών. Είμαι βέβαιος ότι τόσο οι βου­λευ­τές που έχουν επι­φορ­τι­στεί με το έργο αυτό, όσο και οι λει­τουρ­γοί της Δικαιο­σύ­νης, θα ρίξουν άπλετο φως και θα απο­κα­λύ­ψουν τους φυσι­κούς και ηθικούς αυτουρ­γούς καθώς και τους συνερ­γούς αυτών των απο­τρό­παιων πράξεων ώστε να απο­δο­θεί δικαιο­σύνη και να απο­κα­τα­στα­θεί το κύρος των θεσμών».

Αμέσως μετά ο κ. Στουρ­νά­ρας τόνισε πως είχε επι­κοι­νω­νία με τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας Προκόπη Παυ­λό­πουλο και τον ενη­μέ­ρωσε πως είχε πλη­ρο­φο­ρίες που έλεγαν ότι η Ελλάδα υπέ­βαλλε αίτημα για τύπωμα δραχμών στη Ρωσία. Συνε­χί­ζο­ντας ο διοι­κη­τής της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος είπε πως ενη­μέ­ρωσε τον κ. Παυ­λό­πουλο ότι η χώρα θα έβγαινε από το ευρώ και θα δημιουρ­γού­νταν πάρα πολλά προ­βλή­ματα.  Η απά­ντηση που έλαβε ήταν πως «μην ανη­συ­χείτε δεν πρό­κει­ται να υπο­γράψω κάτι τέτοιο».

Δέχθηκα επι­θέ­σεις από την κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ

«Το βιβλίο τους ανα­φέ­ρε­ται σε μια πολύ πρό­σφατη περίοδο, κατά την οποία τα στελέχη της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος και εγώ, αφιε­ρώ­σαμε ατέ­λειω­τες ώρες και κοπιά­σαμε πολύ για να μην φύγει το τρένο από τις ράγες. Και αυτό μέσα σε ένα κλίμα συνεχών αντε­γκλή­σεων, πιέσεων, συνεχών κλη­τεύ­σεων μου στη Βουλή σε διά­φο­ρες εξε­τα­στι­κές επι­τρο­πές, επί­ση­μων ανα­κοι­νώ­σεων του Μεγάρου Μαξίμου ή ανε­πί­ση­μων non-papers και διαρ­ροών ενα­ντίον μου, και, τελικώς, προ­σπα­θειών παρε­μπό­δι­σης του έργου μας μέσα από μεθο­δεύ­σεις και δια­δι­κα­σίες που δεν έχουν θέση σε ένα σύγ­χρονο κράτος δικαίου», είπε σε άλλο σημείο της τοπο­θέ­τη­σής του.

Από την άλλη πλευρά ο κεντρι­κός τρα­πε­ζί­της προ­κά­λεσε αίσθηση με τα όσα είπε σχετικά με το πως η Ελλάδα βρέθηκε πριν το χείλος του γκρεμού τον Μάιο του 2015, όταν δεν μπόρεσε να καλύψει την πληρωμή της δόσης 750 εκατ. ευρώ προς το ΔΝΤ.

«Σε επι­κοι­νω­νία μου με τον τότε εκπρό­σωπο της χώρας στο ΔΝΤ Θάνο Κατσά­μπα διε­ρευ­νή­θηκε το ενδε­χό­μενο χρήσης κεφα­λαίων από τον λογα­ρια­σμό δια­θε­σί­μων SDR Holdings του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου στο ΔΝΤ. Από την επι­κοι­νω­νία αυτή προ­έ­κυψε ότι η χρήση των δια­θε­σί­μων του λογα­ρια­σμού αυτού για την απο­πλη­ρωμή χρε­ο­λυ­σίου ήταν μεν εφικτή, καθώς δεν ήταν αντί­θετη με το κατα­στα­τικό του Ταμείου, ωστόσο δεν υπήρχε αντί­στοιχο διεθνές προη­γού­μενο. Για τον λόγο αυτό, η ενερ­γο­ποί­ηση της λύσης αυτής απαι­τούσε την κατάλ­ληλη προ­ε­τοι­μα­σία από πλευράς ΔΝΤ, κάτι που απαι­τούσε επαρκή χρονικά περι­θώ­ρια. Το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών μας ενη­μέ­ρωσε δύο εργά­σι­μες ημέρες πριν από την απο­πλη­ρωμή, την Παρα­σκευή 8 Μαΐου 2015, ότι η συνήθης δια­δι­κα­σία απο­πλη­ρω­μής ανε­στάλη μέχρι νεω­τέ­ρας, λόγω μη επαρ­κούς υπο­λοί­που στα δια­θέ­σιμα του Δημο­σίου. Καθώς ο κίν­δυ­νος αθέ­τη­σης της εν λόγω απο­πλη­ρω­μής, στην ουσία δηλαδή χρε­ο­κο­πίας της χώρας, ήταν εμφανής, απο­φα­σί­στηκε η υλο­ποί­ηση της παρα­πάνω λύσης. Το Σαβ­βα­το­κύ­ριακο 9-10 Μαΐου 2015, τα αρμόδια στελέχη της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος και εγώ ήμασταν σε συνεχή επι­κοι­νω­νία με τον κ. Κατσά­μπα και τα στελέχη του ΔΝΤ, εξε­τά­ζο­ντας εναλ­λα­κτι­κές προ­σεγ­γί­σεις και δια­δι­κα­σίες. Από τις εναλ­λα­κτι­κές λύσεις που προ­τά­θη­καν από το ΔΝΤ, το Υπουρ­γείο απο­φά­σισε την άντληση SDR 523,7 εκατ. από τον λογα­ρια­σμό SDR Holdings στο ΔΝΤ, ενώ το υπό­λοιπο ποσό, ήτοι 77 εκατ., καλύ­φθηκε από τα δια­θέ­σιμα του Δημο­σίου», τόνισε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Στο­χο­ποί­η­σαν μέλη της οικο­γέ­νειάς μου

Από την ομιλία του κ. Στουρ­νάρα δεν έλειπαν και τα «καρφιά» για μέλος της Τρόικας που δεν κατο­νό­μασε. Ωστόσο τα λεγό­μενά του έδειξαν ότι εννο­ούσε τον Πολ Τόμσεν και τις συνε­χείς απαι­τή­σεις του που έφεραν στο αδιέ­ξοδο της τελευ­ταίας αξιο­λό­γη­σης του 2ου Μνη­μο­νίου. Ακόμη ανα­φέρ­θηκε και στις επι­θέ­σεις που δέχθηκε τόσο ο ίδιος όσο και μέλη της οικο­γέ­νειάς του κάνο­ντας λόγο για «στο­χο­ποί­ηση» μετά τη συμ­φω­νία της 12ης Ιουλίου και το 3ο Μνη­μό­νιο.

«Κατά την τότε κυβέρ­νηση, η συμ­φω­νία της 12ης Ιουλίου 2015 ήταν μία ήττα, μία υπο­χώ­ρηση από αυτά που πρέ­σβευε και έπραττε μέχρι τότε. ‘Έπρεπε λοιπόν με κάθε τρόπο, αυτή η ήττα και αυτή η υπο­χώ­ρηση να αντι­σταθ­μι­στούν από κάτι άλλο. Και αυτό το κάτι άλλο ήταν η στο­χο­ποί­ηση, με τρόπο εξω­θε­σμικό και φρικτό, που δεν χαρα­κτη­ρί­ζει το κράτος δικαίου ενός πολι­τι­σμέ­νου κράτους, των πολι­τι­κών αντι­πά­λων της κυβέρ­νη­σης και γενικά προ­σώ­πων που δεν ήταν δια­τε­θει­μένα να παρα­βούν το καθήκον τους και να κατα­λύ­σουν την ανε­ξαρ­τη­σία των θεσμών που υπη­ρε­τούν. Και για να γίνει η πίεση στα πρόσωπα αυτά ακόμα μεγα­λύ­τερη, η στο­χο­ποί­ηση συμπε­ριέ­λαβε και μέλη της οικο­γέ­νειάς τους, κάτι το οποίο δεν έχει προη­γού­μενο σε πολι­τι­σμένα κράτη». Μάλιστα σε αυτό το σημείο τόνισε πως τον λόγο τώρα έχει η Δικαιο­σύνη και η Βουλή.

To ίδιοι απο­κα­λυ­πτι­κοί ήταν τόσο ο πρώην πρό­ε­δρος του EWG Τόμας Βίζερ όσο και ο διευ­θυ­ντής σύντα­ξης των Financial Times Πίτερ Σπίγκελ.

Βίζερ: Η Ελλάδα έφτασε δύο φορές στο χείλος του γκρεμού – Ήταν έτοιμο το plan B

«Αν είχαν πάει δια­φο­ρε­τικά τα πράγ­ματα στο τέλος του 2014, αρχές του 2015, το ελλη­νικό ΑΕΠ αυτή τη στιγμή θα ήταν 20-25% υψη­λό­τερα απ ότι είναι τώρα» τόνισε από την πλευρά του ο πρώην πρό­ε­δρος του EuroWorking Group Τόμας Βίζερ.

Ακόμη πρό­σθεσε πως η Ελλάδα έφτασε πολύ κοντά στο χείλος του γκρεμού. Ανα­φε­ρό­ταν στο 2012 και στο 2015 και είπε πως η Ε.Ε. είχε έτοιμα λεπτο­μερή σχέδια τα οποία περιε­λάμ­βα­ναν ακόμα και το πως θα έβγαι­ναν από την Ελλάδα οι του­ρί­στες.

Η κυβέρ­νηση το 2015 δεν ήθελε να παρα­μεί­νει στο ευρώ

«Το 2012 φοβό­μα­σταν ένα ατύχημα, από μία λάθος πολι­τική επιλογή. Ήταν σίγουρο όμως ότι η κυβέρ­νηση ήθελε να μείνει στο ευρώ. Το 2015 είχαμε την ακριβώς αντί­θετη κατά­σταση. Είχαμε μια κυβέρ­νηση που δεν ήθελε να μείνει στην Ευρω­ζώνη και έλεγε συνέ­χεια θα φύγω».

Δεν έχει γίνει ουσια­στική συζή­τηση για το πως φτάσαμε εδώ

«Υπάρχει λίγη Ελλάδα μέσα στον καθένα από εμάς, συνη­θίζω να λέω» είπε και συνέ­χισε λέγο­ντας πως «δεν έχει γίνει ουσια­στική συζή­τηση γιατί φτάσαμε ως εδώ, τι έκανε η χώρα λάθος. «Αν δε γίνει αυτό, δε μπορεί να οδη­γη­θεί η χώρα σε κάθαρση».

Ανα­φε­ρό­με­νος στο εάν όντως υπήρχε Plan B η απά­ντησή του ήταν αφο­πλι­στική. «Το έχω στο σπίτι μου στη Βιέννη, δεν το έχω πετάξει. «Το μεγα­λύ­τερο λάθος που κάναμε ήταν το 2010 όταν είπαμε ότι το ελλη­νικό χρέος ήταν βιώσιμο», τόνισε σε άλλο σημείο της ομιλίας του.

«Φυσικά δεν ήταν βιώσιμο. […] Ήταν ένα τερά­στιο λάθος, αλλά δεν θα μπο­ρούσε να απο­φευ­χθεί,» επε­σή­μανε, προ­σθέ­το­ντας ότι κάτι δια­φο­ρε­τικό θα επέφερε ακόμα χει­ρό­τερα απο­τε­λέ­σματα σε μια τετα­μένη κατά­σταση.

Σημεί­ωσε δε ότι το 2012 υπήρχε μια σημα­ντική ελά­φρυνση χρέους, το PSI. Το 2014 θα έπρεπε οι δανει­στές να έχουν προ­χω­ρή­σει σε ελά­φρυνση χρέους, αλλά οι πολι­τι­κές δεν συνη­γο­ρού­σαν σε αυτό.

Εκ των υστέρων, όπως τόνισε, οι δανει­στές θα έπρεπε να έχουν δράσει από την αρχή της ελλη­νι­κής κρίσης το 2010. «Θα ήταν σαν να δίνεις στο παιδί σου χρήματα να αγο­ρά­σει αυτο­κί­νητο και να μην ξέρει αν θα τα ξοδέψει όλα εκεί ή θα τα χαλάσει όλα στη ντίσκο» υπο­στή­ριξε.

Πίτερ Σπίγκελ: Έκανε λάθη ο Τσίπρας – Ο Βαρου­φά­κης ήθελε να γίνει διά­ση­μος

Ο Πίτερ Σπίγκελ, διευ­θυ­ντής σύντα­ξης των Financial Times, μεταξύ άλλων επε­σή­μανε ότι «ο Τσίπρας έκανε τρομερά λάθη», ενώ για τον πρώην υπουργό Οικο­νο­μι­κών Γιάνη Βαρου­φάκη, είπε ότι «ήθελε να γίνει διά­ση­μος».

Στην αρχή της τοπο­θέ­τη­σής του δεν παρέ­λειψε να υπεν­θυ­μί­σει πως όταν η Ελλάδα υπέ­γραψε το πρώτο μνη­μό­νιο καθώς και τον τρόπο με τον οποίο ο τότε υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Γιώργος Παπα­κων­στα­ντί­νου ανα­κοί­νωσε το ελλη­νικό έλλειμμα.

«Όταν ξεκί­νησε το πρώτο πρό­γραμμα το 2010 δούλευε, η κυβέρ­νηση το ακο­λου­θούσε, αλλά οι Γερ­μα­νοί ήταν ακόμα θυμω­μέ­νοι. Έτσι η Άνγκελα Μέρκελ έπεισε τονΝικολά Σαρκοζί να κάνει ένα σύστημα που αν αυτό συνέ­βαινε ξανά, θα οδη­γούσε σε πτώ­χευση. Αυτό ήταν κατά τη γνώμη μου το μεγα­λύ­τερο λάθος που έκαναν οι δανει­στές» ανέφερε αρχικά και συνέ­χισε λέγο­ντας ότι ««Ο Γερ­μα­νός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Βόλ­φανγκ Σόιμπλεεπα­να­λάμ­βανε συνέ­χεια η Ελλάδα πρέπει να φύγει απ’ το ευρώ, γιατί να επεν­δύ­σει κανείς όταν οι Γερ­μα­νοί λένε κάτι τέτοιο».

«Όταν ο κ. Παπα­κων­στα­ντί­νου υπέ­γραψε το πρώτο μνη­μό­νιο, όλοι στην Ελλάδα απο­φά­σι­σαν ότι μπορούν να το κάνουν καλύ­τερα και αυτό είναι κάτι που το έκαναν όλες οι κυβερ­νή­σεις ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημο­κρα­τία και ΣΥΡΙΖΑ» συμπλή­ρωσε.

«Θα δια­χώ­ριζα τον Τσίπρα και τον Βαρου­φάκη, γιατί ο Τσίπρας έκανε τρομερά λάθη και λάθος επι­λο­γές, ενώ ο Γιάννης Βαρου­φά­κης ήταν εκεί για να γίνει διά­ση­μος» σχο­λί­ασε σχετικά με τη στάση Τσίπρα – Βαρου­φάκη το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Οταν είδαμε το σχέδιο Β’ η συγκί­νηση ήταν μεγάλη

Από την πλευρά τους οι συγ­γρα­φείς του βιβλίου Ελένη Βαρ­βι­τσιώτη και Βικτω­ρία Δεν­δρι­νού στά­θη­καν στις αντι­δρά­σεις τους όταν πήραν στα χέρια τους του Plan B. «Ανα­κα­λύ­ψαμε το πώς η ανθρώ­πινη μνήμη είναι σαν ζωντα­νός οργα­νι­σμός. Το ίδιο άτομο μετά από 3-4 μήνες άλλαζε την αφήγηση των γεγο­νό­των,» είπε η Ελένη Βαρ­βι­τσιώτη, αντα­πο­κρί­τρια της εφη­με­ρί­δας «Η Καθη­με­ρινή» και του ΣΚΑΪ στις Βρυ­ξέλ­λες.

«Το ένα πράγμα που κυνη­γού­σαμε απ’ την αρχή να βρούμε και ήταν η μεγάλη απο­κά­λυψη του βιβλίου μας ήταν το Σχέδιο Β’, το τι θα γινόταν αν η Ελλάδα έβγαινε εκτός ευρώ. Όταν το πήραμε στα χέρια μας τον Ιανουά­ριο του 2018 η συγκί­νηση ήταν μεγάλη. Παρόλο που δεν το πήραμε ποτέ έξω απ’ το δωμάτιο στο τέλος είχαμε φτάσει σχεδόν να απο­στη­θί­σουμε τις 157 σελίδες του» τόνισε ακόμη.

«Θεω­ρή­σαμε ότι ήταν πάρα πολλές πτυχές της ιστο­ρίας που ήταν ακόμα άγνω­στες και θελή­σαμε να κάνουμε κάτι που θα απο­τε­λέ­σει σημείο ανα­φο­ράς,[…] σαν μια κάμερα για τους ανα­γνώ­στες πίσω από κλει­στές πόρτες,» σχο­λί­ασε η Βικτώ­ρια Δεν­δρι­νού, αντα­πο­κρί­τρια του Bloomberg στις Βρυ­ξέλ­λες.